Agregaty uprawowe są przeznaczone do przygotowania gleby do siewu lub sadzenia podczas jednego przejazdu. Mogą być stosowane do kruszenia brył, niszczenia zaskorupionych gleb oraz niszczenia chwastów i mieszania nawozów mineralnych z glebą.
Przygotowanie Gleby do Siewu
Przygotowanie gleby do wiosennych siewów wymaga staranności. Można to osiągnąć w kilku przejazdach roboczych pojedynczymi maszynami, ale także w jednym przejeździe agregatem uprawowym, co jest sposobem tańszym. Uprawa przedsiewna powinna umożliwić prawidłowy wysiew i kiełkowanie nasion, a potem rozwój roślin.
Wiosenną uprawę przedsiewną ułatwia umiejętnie wykonana jesienią uprawa zasadnicza. Orka wyrównana, zwłaszcza narzędziami doprawiającymi, bez zbrylonych skib, umożliwia przygotowanie gleby w jednym przejeździe roboczym agregatu biernego nawet na glebach cięższych. Na takich glebach, zwłaszcza zbrylonych, mogą być jednak konieczne dwa przejazdy robocze. Aby zapewnić prawidłową pracę redlic siewnika, należy na powierzchni wytworzyć warstwę pulchną, a pod nią - warstwę bardziej zwartą, na której redlice siewnika będą się opierać. Warstwa pulchna powinna mieć grubość zbliżoną do głębokości siewu. Zadania te spełniają agregaty uprawowe, wyposażone w zespoły spulchniające i wały krusząco-ugniatające.
Budowa i Elementy Robocze Agregatów Uprawowych
Konstrukcja Ogólna
Agregat uprawowy to połączenie dwóch narzędzi uprawowych - kultywatora oraz tylnego wału strunowego 1- lub 2-rzędowego. Zęby kultywatora mocowane są w 4 rzędach w podziałce 100 mm i zakończone są łatwo wymienną redliczką. Dla łatwiejszego agregatowania z ciągnikiem agregat może być wyposażony w belkę sprzęgową.
Kolejność ustawienia głównych zespołów roboczych w klasycznym agregacie to: włóka + kultywator (brona) + wał. Taki układ jest zastępowany coraz częściej innym, w którym zamiast włóki z przodu jest przedni wał: wał + kultywator (brona) + wał. Ustawienie zębów spulchniających pomiędzy dwoma wałami jest rozwiązaniem lepszym z uwagi na precyzyjne utrzymywanie głębokości spulchnienia gleby, bez kół kopiujących. Znaczenie klasycznych włók stosowanych w agregatach nieco zmalało; w ich miejsce wprowadza się listwy z zębami, które oprócz wyrównywania powierzchni kruszą glebę.
W większości wersji stosowane jest mocowanie poszczególnych zespołów roboczych w polach i sekcjach, co umożliwia zestawianie na bazie tej samej ramy nośnej maszyny o różnej szerokości roboczej. W wielu rozwiązaniach przewidziano również możliwość szybkiej wymiany zespołów roboczych przez samego użytkownika, co zwiększa uniwersalność agregatu i daje możliwość jego dostosowania do aktualnych warunków glebowych i wymagań rośliny.
Kultywatory w Agregatach
W agregatach uprawowych bardzo popularne są kultywatory, wyposażone najczęściej w zęby sprężynowe. Kultywatory lekkie, przeznaczone do przedsiewnej uprawy gleby, pracują na głębokości do 10 cm i mają podziałkę zębów wynoszącą również do 10 cm (rozstaw śladów pozostawianych na glebie przez wszystkie zęby). Kultywatory pracujące głębiej mają podziałki od 10 do 16 cm.
Do uprawy gleb średnich odpowiednie są kultywatory z zębami o przekroju 32 x 10 lub 32 x 12 mm. Wymienne, proste redliczki kultywatorów mają szerokość 35-40 mm, a opór jednego zęba może wahać się od 50 do 120 N (5-12 kG), w zależności od warunków. Im większy jest kąt nachylenia redlicy (bardziej pionowo), tym odchylenie zęba wywołuje mniejsze zmiany głębokości, gleba spulchniana jest mniej energicznie, co chroni ją przed nadmiernym przesuszaniem.
Zęby o nachyleniu w przedziale 70-90 stopni należy stosować do płytkiej uprawy (5-7 cm) gleb łatwo zaskorupiających się. Bardziej uniwersalne są zęby o nachyleniu redliczek 55-65 stopni. Zęby nachylone jeszcze łagodniej (redliczki ustawione bardziej poziomo) dość intensywnie mieszają glebę, zwłaszcza przy płytkiej pracy na głębokości 6-7 cm. Zęby najintensywniej mieszające glebę mają kąt nachylenia redliczek wynoszący od 36 do 44 stopni.
Coraz częściej zamiast redliczek na zębach kultywatorów instalowane są gęsiostopki. Ich działanie jest korzystne szczególnie przy uprawach płytkich, gdyż podcinają płasko niemal całą powierzchnię pola. Takie wyposażenie kultywatora na pewno sprawdza się na glebach cięższych, gdzie przy stosowanych powszechnie podziałkach zwykłe redlice pozostawiłyby duże grzbiety nie uprawionej gleby. Zagęszczenie zębów powinno być uzależnione odwrotnie proporcjonalnie do głębokości uprawy - im płycej, tym gęściej. Jeśli w narzędziu nie można zagęścić zębów, wówczas można na nich zainstalować gęsiostopki. Opór pojedynczych zębów kształtuje się w dość szerokim przedziale 180-450 N (18-45 kG), zależnie od rodzaju redlicy. Podobnie jak w bronach sprężynowych, również sprężynowe zęby kultywatorów podczas pracy intensywnie drgają, lepiej krusząc i mieszając glebę niż zęby sztywne.
Brony w Agregatach
Do płytkiej uprawy wiosennej najlepsze są agregaty na bazie bron sprężynowych, redlicowych lub zębowych, które zapewniają pełne spulchnienie górnej warstwy gleby dzięki małej podziałce zębów. Pola robocze bron są luźno podwieszone i dobrze układają się w nierównościach terenu. Zagłębianie się zębów, wynikające z masy pól, może być ograniczane płozami ślizgowymi, instalowanymi z przodu.
Brony Zębate
Spośród bron powszechnie używanymi są brony zębate. Pionowe zęby przymocowane są w ramkach, czyli polach, a obciążenie stanowi ich masa. Pola bron przeciągane po polu żłobią w glebie rowki, kruszą bryły i wyciągają kłącza chwastów. Gleba przesuwana przed zębami zapełnia napotkane zagłębienia, w ten sposób wyrównywana jest powierzchnia pola. Oprócz pionowych zębów kruszących, występują także zęby wygięte, wyciągające rozłogi oraz zęby redlicowe. W zależności od obciążenia (masy) przypadającej na jeden ząb wyróżnia się brony lekkie, średnie, ciężkie i bardzo ciężkie. Obciążenie zęba odpowiada w przybliżeniu glebom, do jakich brony są przeznaczone.
- Brony lekkie: Wyposażone są w zęby o długości 130-150 mm i przekroju kwadratowym 14 x 14 mm. Ślady przejścia poszczególnych zębów rozstawione są najczęściej co 3,5-4,5 cm. Głębokość pracy zębów wynosi 3-5 cm, a optymalna prędkość robocza brony lekkiej - 6-7 km/h. Obciążenie przypadające na jeden ząb, wynikające z masy maszyny, jest bardzo małe i wynosi 5-10 N (około 0,5-1 kG). Opór stawiany przez jeden ząb też jest niewielki i w zależności od rodzaju i stanu gleby kształtuje się w granicach od 10 do 16 N (w przybliżeniu 1-1,6 kG). Np. opór 20-zębowego pola to tylko 20-32 kG.
- Brony średnie: Wyposażone są w zęby o długości 150-160 mm i o przekroju 16 x 16 mm. Zagłębiają się na 4-6 cm, zaś rozstaw ich śladów mieści się w zakresie 3,5-5 cm. Ciężar przypadający na jeden ząb wynosi od 10-18 N (1-1,8 kG), a opór jednego zęba może wynosić od 15 do 25 N (1,5-2,5 kG). Brony z zębami prostymi używane są do bronowania pielęgnacyjnego i posiewnego. Zęby bron średnich mogą być też zagięte albo redlicowe i są stosowane w agregatach do uprawy przedsiewnej, np. pod buraki cukrowe czy warzywa.
- Brony ciężkie: Mają nacisk na ząb 25-30 N (około 2,5-3 kG), zaś rozstaw ich śladów wynosi od 5 do 6 cm. Opór jednego zęba mieści się w zakresie 30-45 N (3-4,5 kG). Przekrój zęba wynosi 20 x 20 mm, a długość - 200 mm. Brony o zębach prostych mogą być używane do niszczenia chwastów i mieszania nawozów w glebie.
- Brony bardzo ciężkie: Obecnie rzadko oferowane, stanowią bardzo dobre narzędzie na gleby ciężkie, tzw. minutowe, nadające się do uprawy tylko w bardzo krótkich okresach. Mają zęby o przekroju 25 x 25 lub 30 x 30 mm i długości 200 mm. Są bardzo wydajne i mało energochłonne.
Brony Sprężynowe
Brony sprężynowe wyposażone w zęby wygięte (jak w kultywatorach), o przekroju 25 x 8 mm, mają nacisk zbliżony do bron ciężkich, czyli około 30 N na ząb. Część sprężynująca jest wygięta i ma grzbiet zwrócony w kierunku jazdy, a część robocza nachylona jest pod kątem 65-70 stopni (do pionu), łatwo więc zagłębia się w glebę. Dlatego w takich maszynach pierwszy rząd stanowią zwykle zęby płozowe, wleczone, zagięte do tyłu. Podczas pracy, najlepiej przy prędkości powyżej 8 km/h, zęby intensywnie drgają, lepiej krusząc i mieszając glebę niż np. zęby redlicowe. Są też bardziej odporne na uderzenia kamieni w porównaniu do zębów prostych. Agregaty z bronami sprężynowymi służą do uprawy na głębokość 3-5 cm.
Wały Uprawowe
Standardowym wyposażeniem agregatów do uprawy przedsiewnej są najczęściej wały strunowe, wykonane z płaskowników o różnym przekroju, z krawędziami gładkimi lub zębatymi. Oprócz ostatecznego formowania warstwy siewnej wały stabilizują także głębokość uprawy oraz przenoszą ciężar części spulchniającej i siejącej.
Wały strunowe, dla uzyskania jak najbardziej zagęszczonej tzw. siatki uderzeń prętów, łączy się często po dwa. Dzięki temu podwaja się również nośność, która na glebach pulchnych jest niewielka, przez co zbytnie obciążenie wałów może na nich doprowadzić do nadmiernego zagłębiania się agregatu. Jako wały przednie agregatów, stabilizujące ich pracę i przenoszące obciążenie większymi siłami, na glebach zbrylonych, nośnych stosuje się wały z prętów o dużym przekroju (powyżej 12 mm) lub wały z rurek o średnicy powyżej 35 mm. Wały rurowe nierównomiernie zagęszczają glebę i na ogół słabo kruszą.
Bardzo korzystne w uprawie przedsiewnej jest działanie segregujące wału, polegające na porywaniu zwartych grudek, które opadają dopiero po ułożeniu się głębiej części drobnych i zostają na powierzchni. Ze względu na dobre właściwości separacyjne średnice wałów strunowych utrzymuje się w granicach 25-35 cm, a szerokości prętów w zakresie 35-50 mm. Przednie wały prętowe, stosowane w agregatach zawieszanych i przyczepianych, kopiują powierzchnię pola i kruszą glebę znacznie lepiej niż zęby spulchniające.
W miejsce klasycznych wałów strunowych wprowadza się nowe typy wałów, jak np. wał spiralny, który ma tylko jedną strunę, ale zwiniętą jak sprężyna. Sprężyna ma stożkowaty przekrój i dobrze kruszy, zagęszcza i wyrównuje spulchnioną glebę. Bardzo dobrym kruszeniem i zagęszczaniem gleb suchych i zbrylonych charakteryzują się wały pierścieniowe typu Crosskill i Cambridge.
Odmianą wałów pierścieniowych Crosskill są wały z pierścieniami palcowymi, które są przystosowane do pracy na glebie wilgotnej. Podziałka palców o przekroju klinowym lub kroplowym jest niemal dwukrotnie większa od podziałki płytek Crosskill. Dzięki temu grudy gleby nie więzną miedzy palcami. Poziom ugniecionej gleby znajduje się na głębokości 3-5 cm pod powierzchnią roli, zależnie od konstrukcji wału.
Wały pierścieniowe są ciężkie, dlatego ich stosowanie w agregatach zawieszanych nie jest wskazane. Ponieważ są najbardziej oddalonym od ciągnika elementem agregatu, podnośnik musiałby mieć bardzo duży udźwig. Dlatego montuje się je przeważnie w agregatach przyczepianych (półzawieszanych) i poprzedza płozą nachyloną pod kątem ostrym. Spotyka się też znacznie lżejsze wały Crosskill wykonane z odpornego na uszkodzenia i ścieranie tworzywa sztucznego, przystosowane do agregatów zawieszanych, ale stanowią one rzadkość.
Typy Agregatów Uprawowych
Agregaty Bierne
Na większości gleb w Polsce wystarczające są narzędzia bierne wyposażone w zęby. Rozpylają one glebę w niewielkim stopniu, gdyż jej rozdrabnianie następuje drogą pękania calizny. Pozostawiają drobne wilgotne grudki na głębokości siewu, a suche, większe - na powierzchni, nie tworząc przy tym tzw. zlepów. Jest to optymalny układ gleby zapewniający szybki przepływ wody i powietrza do nasion, ze strukturą powierzchniową odporną na rozmywanie przez deszcz i wiatr.
Ponieważ bierne zestawy do uprawy przedsiewnej działają na glebę niezbyt intensywnie - największa prędkość, z jaką elementy robocze uderzają w glebę, to prędkość jazdy - stwarzają znacznie mniejsze niebezpieczeństwo zniszczenia struktury gleby niż narzędzia aktywne, zarówno w warunkach suchych, jak i wilgotnych. Mimo mniej intensywnego kruszenia niż czynią to maszyny aktywne, w strefie siewu znajduje się dostatecznie dużo cząstek drobnych i wilgotnych.
Agregaty bierne wymagają średnio od 12 do 15 kW mocy na metr szerokości roboczej. Wraz ze wzrostem prędkości roboczej, zapotrzebowanie na moc wzrasta. Stosowanie biernych agregatów uprawowo-siewnych (z zębami) ma uzasadnienie agrotechniczne i ekonomiczne zwłaszcza na glebach lekkich i średnich, ale niezachwaszczonych.
Agregaty Aktywne
Wiele gleb, zwłaszcza ciężkich, nie da się doprawić agregatami biernymi i wówczas należy użyć agregatów aktywnych, których części robocze (zęby, dłuta, noże) napędzane są od WOM ciągnika i poruszają się z prędkością od 2 do 4 razy większą niż prędkość jazdy. Energicznie uderzają o cząstki glebowe, zakreślają też dłuższą drogę niż zęby agregatów biernych. Pochłaniają przy tym dużo energii, są jednak w stanie pokruszyć gleby ciężkie, zleżałe, zaschnięte skiby nawet bez wstępnej uprawy.
Intensywnie mieszają uprawianą glebę: najbardziej glebogryzarki i podobnie działające brony bębnowe (rototilery), z poziomym wirnikiem z zębami (nożami), a najmniej brony wahadłowe, które w zasadzie już zniknęły z rynku. Pomiędzy nimi plasują się pod tym względem najbardziej uniwersalne brony wirnikowe, które mogą być wyposażone w noże o różnym kącie natarcia, zamocowane na wirnikach o pionowej osi obrotu. W maszynach tych można regulować prędkość obrotową wirników, nieraz w dość szerokim zakresie. W niektórych bronach noże można przestawiać: mogą być w pozycji „atakującej”, gdy pracują częścią zagiętą w kierunku ruchu, lub w pozycji „wleczonej”, gdy są ustawione odwrotnie.
Na wysuszonej glebie agregaty aktywne powodują nadmierne jej spulchnienie i niszczenie struktury gruzełkowatej. Z kolei przy uprawie gleb wilgotnych mają tendencję do tworzenia tzw. zlepów. Prędkość robocza, z jaką mogą pracować, mieści się w zakresie od 3 do 7 km/h, a więc jest mniejsza niż agregatów biernych, za to zapotrzebowanie mocy jest większe i wynosi od 15 do 25 kW na metr szerokości roboczej.
Agregaty aktywne są zwarte i bardzo dobrze spisują się jako część uprawowa agregatów uprawowo-siewnych, zwłaszcza z siewnikiem nabudowanym. Ze względu na układ napędowy mają zwykle sztywną ramę - składane mogą być tylko szerokie brony wirnikowe. Nie kopiują więc poprzecznie powierzchni terenu. Ponieważ jednak są krótkie, dość dobrze dopasowują się do nierówności wzdłużnie (w kierunku jazdy). Łatwo zasypują koleiny (np. po śladach kół ciągnika), ale ich nie spulchniają. Dlatego do współpracy z takimi agregatami powinny być używane ciągniki na kołach bliźniaczych, zwiększających siłę uciągu ciągnika i pozostawiających płytkie koleiny. Szybko poruszające się ostrza maszyn aktywnych narażone są na uszkodzenia kamieniami.
Agregaty Uprawowo-Siewne
Agregaty uprawowo-siewne to wielofunkcyjne maszyny rolnicze, które łączą w sobie funkcje uprawy gleby i siewu. Dzięki temu możliwe jest jednoczesne przygotowanie gleby i wysiew nasion przez zagregowany z maszyną siewnik, co pozwala na szybsze i efektywniejsze wykonanie prac polowych. Użycie agregatu uprawowo-siewnego jest możliwe tylko na polu pozbawionym resztek roślinnych. Gdy częścią spulchniającą agregatu są np. talerze, można je łączyć z siewnikami i pracować na polach zachwaszczonych. Takie zestawy z reguły nadają się też do uprawy i siewu na ścierniskach lub w mulcz.
Agregaty Zawieszane, Półzawieszane i Zaczepiane
Do przedsiewnej uprawy roli produkowane są agregaty bierne zawieszane, półzawieszane i zaczepiane. Zawieszane są prostsze, lżejsze, tańsze, nie wymagają podwozia i mechanizmów wydźwigowych, co zapewnia lepszą zwrotność zespołu ciągnik-maszyna. Dobrze glebę spulchniają i wgłębnie zagęszczają, kruszą bryły, wyrównują pole. Bardziej rozbudowane są cięższe i droższe agregaty półzawieszane, na których również instaluje się siewniki zarówno do siewu rzędowego, jak i punktowego.
Agregat Uprawowy HERKULES AUH: Przykład Specyficznego Rozwiązania
Agregat uprawowy z wałkiem z przodu HERKULES typu AUH 21 ÷ 32, stanowiący zestaw kultywatora uprawowego (zęby sprężynowe lekkie) z wałem strunowym podwójnym, jest przeznaczony do uprawy uzupełniającej, po wykonanej orce lub głęboszowaniu w celu przygotowania gleby do siewu lub sadzenia. Agregat uprawowy HERKULES AUH 21 ÷ 32 służy do spulchniania i wyrównywania górnej warstwy gleby, rozbijania i kruszenia brył, niszczenia chwastów. Może być stosowany do mieszania z glebą uprzednio wysianych nawozów mineralnych. Nadaje się przede wszystkim na gleby lekkie i średnie.
Agregat jest urządzeniem zawieszanym na trzypunktowym układzie podnośnika hydraulicznego TUZ ciągnika. Składa się on z ramy zawieszenia, kultywatora z wałkiem z przodu z zębami sprężynowymi i wału strunowego podwójnego.
- Rama nośna zbudowana z profila 80x80x4÷5 i profila 80x50x4 (dotyczy AUH 18; 21; 24).
- Rama nośna zbudowana z profila 100x100x4÷5 i profila 100x50x4 (dotyczy AUH 28; 30; 32).
Płynna regulacja głębokości pracy odbywa się za pomocą wału przedniego wzmocnionego, który jest zbudowany z płaskowników gładkich, pełnych przetłaczanych talerzy wału i rurach o całej długości wałka. Tylna sekcja krusząco-ugniatająca jest zbudowana z dwóch rzędów wałów strunowych lewo i prawo skrętnych, wzmacnianych, o średnicy ɸ320mm, pełnych przetłaczanych talerzy wału i rurach o całej długości wałka posiadającego 8 strun zębatych. Do regulacji nacisku pracy sekcji tylnych podwójnych wałów strunowych zastosowano układ przegubowy z rozwiązaniem zastrzeżonym w Urzędzie Patentowym RP.
Wybór Agregatu Uprawowego: Kluczowe Kryteria
Wybierając agregat rolniczy do ciągnika, do uprawy przedsiewnej, warto zwrócić uwagę na kilka wskazówek, które pomogą perfekcyjnie przygotować glebę do siewu poprzez jej należyte spulchnianie i odpowiednie wierzchnie zagęszczenie.
Szerokość Robocza
Kluczowym kryterium wyboru agregatu uprawowego przedsiewnego, ciężkiego czy brony polowej jest szerokość robocza, która determinuje szybkość uprawy powierzchni pola w jednostce czasu. Modele składane hydraulicznie, które osiągają od 4 do 6 metrów szerokości, pozwalają na szybkie i skuteczne spulchnianie wierzchniej warstwy gleby i jej wyrównanie na dużych polach, a tym samym skrócenie czasu niezbędnego do wykonania niezbędnych zabiegów uprawowych.
Głębokość Robocza
W zależności od tego, do czego zamierzasz wykorzystać agregat do uprawy przedsiewnej ziemi, możesz wybierać spośród różnych modeli oferujących spulchnienie na różnych głębokościach. Ciężki agregat do uprawy przedsiewnej ziemi - kompaktor - może pracować na głębokości nawet 15-16 cm, co idealnie sprawdza się w uprawie pod ziemniaki czy warzywa. Agregaty uprawowo-przedsiewne przeznaczone są niemal wyłącznie do płytkiej uprawy przedsiewnej, podobnie jak brony polowe idealne do zruszenia skib po orce.
Możliwość precyzyjnego ustawienia głębokości roboczej jest kolejnym istotnym aspektem pracy z agregatem uprawowym. Różne rodzaje gleby wymagają różnej intensywności uprawy - od delikatnego spulchniania wierzchniej warstwy, aż po głębsze zabiegi poprawiające warunki przedsiewne gleby. Precyzja w regulacji głębokości umożliwia osiągnięcie lepszego podsiąkania wód gruntowych, co sprzyja wzrostowi roślin i zmniejsza ryzyko przesuszania gleby w okresach suszy.
Wał Dogniatający
W przypadku ciężkiego agregatu uprawowego - kompaktora - sprawa jest prosta. Zestaw dwóch wałów strunowych stalowych i wału żeliwnego Crosskill jest idealną propozycją, która pozwala na rozbicie brył i właściwe zagęszczenie gleby przed siewem - wierzchnia warstwa ziemi jest wtedy niemal idealnie równa i ma odpowiednią strukturą gruzełkowatą. W przypadku agregatu uprawowego przedsiewnego wybór odpowiedniego wału roboczego jest tym, nad czym warto się zastanowić.
Powinien być on uzależniony od rodzaju gleby oraz oczekiwanego efektu uprawy gleby. Wały gumowe Crosskill są idealne do średnich i lekkich gleb o umiarkowanej zwięzłości, wierzchnich warstw gleby, kiedy dokładne ugniecenie podłoża i rozbicie zbitych brył nie wymaga bardzo dużej masy wału. Wały strunowe również sprawdzają się na zbrylonych powierzchniach półlekkich lub średnich, umożliwiając ich wyrównanie i uzyskanie odpowiedniej struktury gleby. W przypadku ziem ciężkich warto zastosować wał żeliwny Crosskill.
Zastosowanie Włóki
W modelach takich jak kompaktor montuje się aż dwie zagarniające włóki, pozwalające na dokładne wyrównanie gleby przed wałem dogniatającym. Warto wyposażyć maszynę w taki element roboczy, aby uzyskać optymalny efekt przy uprawie pola.
Bezpieczeństwo i Obsługa
Wszystkie maszyny, w tym agregaty uprawowe na bronie ciężkiej, agregaty z hydropakiem, agregaty kompaktowe i brony polowe, powinny być użytkowane zgodnie z instrukcją. Operator powinien dostosować się do właściwej prędkości roboczej i ustawić właściwą głębokość pracy, aby precyzyjnie przeprowadzać zabiegi przedsiewnej uprawy gleby (w tym spulchnienie i zagęszczenie gleby przed siewem).
Podczas transportu na drodze publicznej należy odpowiednio zabezpieczyć maszynę, upewnić się, że elementy robocze są podniesione i że maszyna nie stwarza zagrożenia dla innych użytkowników drogi.
Dodatkowe Elementy Zwiększające Bezpieczeństwo i Trwałość
- Oświetlenie LED: Agregaty mogą mieć opcjonalne oświetlenie LED, które zwiększa bezpieczeństwo podczas przejazdów po drodze.
- Masywna konstrukcja ramy: W agregatach takich jak kompaktor czy brona polowa stosuje się nowocześnie zaprojektowane korpusy i ramy z grubościennych profili, które gwarantują długowieczność i bezawaryjność. Takie bezkompromisowe i praktyczne podejście do budowy maszyn to istotne rozwiązanie szczególnie w przypadku rolników, którzy pracują na dużych areałach i w dużych gospodarstwach.
Podsumowanie Wyboru Agregatu
Agregaty uprawowe przedsiewne umożliwiają kompleksowe przygotowanie gleby do siewu. Kupując konkretny model maszyny, należy wziąć pod uwagę rodzaje upraw, które są prowadzone, rodzaje gleb na polach, wielkość areału uprawnego, moc ciągnika oraz wszystkie inne specyficzne potrzeby gospodarstwa. Przymierzając się do zakupu maszyny uprawowej, takiej jak ciężki agregat uprawowy typu kompaktor, agregat z hydropakiem, agregat uprawowo-siewny, agregat na bronie ciężkiej bądź bronie redlicowej czy brona polowa, należy wybrać sprzęt sprawdzony, zaprojektowany według najwyższych standardów i o masywnej konstrukcji zarówno ramy nośnej, jak i elementów roboczych. Jeśli nie wiesz, który agregat przedsiewny wybrać - czy będzie to agregat z hydropakiem, czy ciężki agregat przedsiewny składany - warto zasięgnąć porady specjalistów.