Budowa i zastosowanie ciągnika rolniczego

Ciągnik rolniczy, potocznie nazywany również traktorem (od łacińskiego "trahere" - ciągnąć), jest jedną z podstawowych i najbardziej uniwersalnych maszyn rolniczych. Bez niego wiele prac na roli byłoby niemożliwe do wykonania. Jest to pojazd wielofunkcyjny, który może być samodzielnym środkiem transportu lub współpracować z innymi maszynami rolniczymi, leśnymi i ogrodniczymi. Jego konstrukcja to przemyślane połączenie inżynierii, praktyki oraz nowoczesnych technologii, zaprojektowane z myślą o wykonywaniu ciężkich prac, takich jak orka, transport czy roboty ziemne, nawet w wyjątkowo trudnych warunkach terenowych. Ciągniki rolnicze charakteryzują się uniwersalnością, zwrotnością i dobrymi właściwościami poruszania się w terenie, co pozwala na wykonywanie wielu różnorodnych prac rolniczych, sadowniczych i leśnych.

Historia rozwoju ciągników rolniczych

Przed skonstruowaniem pierwszych ciągników, w rolnictwie używano zwierząt pociągowych (koni, bydła i osłów), które ciągnęły różne urządzenia rolnicze. Dopiero około połowy XIX wieku zaczęto powoli zastępować zwierzęta maszynami. Początkowo ciągniki rolnicze były napędzane na parę, później rozpoczęto produkcję ciągników spalinowych. Pierwszym spalinowym ciągnikiem rolniczym jest maszyna skonstruowana przez Johna Froelicha w 1892 roku. Od tego czasu konstrukcja ciągników wciąż jest udoskonalana.

Początkowo ciągniki parowe były bardzo ciężkie, ważąc ponad 15 ton. Prawdziwą rewolucję przyniosło zastosowanie silników spalinowych. Jednak początkowo stosowano gładkie koła żelazne, co skutkowało niską przyczepnością do podłoża i niską wydajnością mocy, wynoszącą zaledwie około 30%. Kolejnym etapem rozwoju było wyposażenie kół w zaczepy, co pozwoliło na zmniejszenie masy maszyny. Początek XX wieku to okres rozpowszechnienia nowoczesnych ciągników rolniczych. Istotną rolę w tym procesie odegrał Henry Ford, którego celem była produkcja tanich i lekkich maszyn. Pierwszy ciągnik Forda, powstały w 1917 roku, zrewolucjonizował branżę rolniczą.

Bardzo ważnym usprawnieniem stał się trzypunktowy układ zawieszenia, skonstruowany w 1926 roku przez Harrego Fergusona, współzałożyciela firmy Massey Ferguson. Dzięki temu rozwiązaniu, współcześnie można agregować wszystkie urządzenia rolnicze bez względu na markę - trzypunktowy układ zawieszenia stał się standardem, który muszą spełniać wszelkie maszyny rolnicze. Narzędzia przyłączane są do ciągnika w trzech punktach - na jednym łączniku centralnym oraz dwóch hydraulicznie podnoszonych belkach. Dzięki zastosowaniu kulistych przegubów, urządzenia rolnicze mogą poruszać się we wszystkich kierunkach.

Ogólna budowa ciągnika rolniczego

Ciągnik rolniczy składa się z kilku kluczowych zespołów, które wspólnie tworzą wydajny i niezawodny mechanizm. Do podstawowych zespołów ciągnika rolniczego należą:

• Silnik spalinowy
• Układ przeniesienia napędu (sprzęgło, skrzynia przekładniowa, tylny most)
• Układ jezdny (kołowy, gąsienicowy, półgąsienicowy)
• Podnośnik hydrauliczny (TUZ) i hydraulika zewnętrzna
• Wałek odbioru mocy (WOM)
• Układ hamulcowy
• Układ kierowniczy
• Układ elektryczny
• Instalacja pneumatyczna
• Kabina operatora

Silnik - serce każdej maszyny

Najważniejszym elementem ciągnika jest silnik, który stanowi źródło mocy, napędzające wszystkie pozostałe układy. Od jego wydajności zależy, czy maszyna poradzi sobie z dużym obciążeniem i wymagającymi narzędziami. W rolnictwie dominują silniki Diesla, działające na zasadzie samozapłonu. Przekształcają one energię chemiczną paliwa w energię mechaniczną, czyli siłę napędową maszyny. Silniki te zbudowane są m.in. z układu smarowania, chłodzenia, zasilania dolotowego i wylotowego, kadłuba głowicy, a także mechanizmu korbowego i rozrządu. W traktorach najczęściej wykorzystuje się silniki spalinowe tłokowe z zapłonem samoczynnym, znacznie rzadziej tłokowe z zapłonem iskrowym.

Układ przeniesienia napędu

Mechanizm przenoszący napęd to kluczowy element, który łączy silnik z kołami i osprzętem roboczym. Jego główne zadanie to przekazywanie momentu obrotowego, czyli siły wprawiającej maszynę w ruch. Bez tego układu ciągnik nie mógłby wykonywać żadnych prac - od orki po transport. Sprzęgło to element znajdujący się tuż za silnikiem i służy do włączania i wyłączania napędu z silnika na inne mechanizmy. Sprzęgła w traktorach można podzielić na hydrauliczne i cierne. Skrzynia przekładniowa (biegów) pozwala na zmianę prędkości maszyny oraz dostosowanie prędkości jazdy i siły uciągu do aktualnych warunków pracy. Tradycyjne skrzynie mechaniczne umożliwiają precyzyjne dopasowanie parametrów jazdy. Tylny most jest miejscem, gdzie montowane są przekładnia główna i zwolnice, mechanizm różnicowy i jego blokada.

Układ jezdny

Układ jezdny w ciągniku rolniczym to jego fundament ruchu, decydujący o tym, jak maszyna poradzi sobie na różnych nawierzchniach: od asfaltu, przez żwir, aż po grząskie pola. Wybór odpowiedniego mechanizmu jezdnego ma kluczowe znaczenie - wpływa na komfort operatora, wydajność pracy oraz bezpieczeństwo. Ciągniki rolnicze mogą mieć mechanizm jezdny kołowy, gąsienicowy lub półgąsienicowy.

Rodzaje ciągników rolniczych ze względu na układ jezdny:

1. Ciągniki kołowe:

   Są najczęściej spotykanym i najbardziej uniwersalnym rozwiązaniem w rolnictwie, szczególnie popularne w segmencie małych i średnich gospodarstw. Łączą w sobie wszechstronność, prostą obsługę oraz korzystne koszty eksploatacji. Są szybkie, zwrotne i niezawodne zarówno w pracy polowej, jak i podczas jazdy po drogach publicznych. Posiadają napęd na tylną oś i zazwyczaj nie przekraczają mocy 310 KM. Istnieją również modele z napędem na obie osie (4x4), których moc mieści się w przedziale od 50 do 600 KM. Ciągniki kołowe są przystosowane do transportu drogowego i dzięki odpowiedniemu ogumieniu zapewniają dobrą przyczepność na większości gleb.

   Ciągniki z napędem na dwa koła (2WD) - zalety i zastosowanie

   Ciągniki rolnicze z napędem na dwa koła (2WD) stanowią niezawodny wybór dla wielu rolników, oferując prostotę, przystępność cenową i wydajność w różnorodnych zadaniach, szczególnie dla małych i średnich gospodarstw, rolnictwa na terenach suchych oraz zastosowań specjalistycznych. Główne zalety to:

   • Niższy koszt początkowy: Ciągniki 2WD są zazwyczaj o 20-30% tańsze niż modele 4WD o podobnej mocy.
   • Niższe koszty konserwacji i napraw: Mniejsza liczba ruchomych części przekłada się na mniejsze awarie i niższe koszty serwisu.
   • Lepsze zużycie paliwa: Ciągniki 2WD mogą zużywać 10-15% mniej paliwa niż porównywalne modele 4WD.
   • Zastosowanie w małych gospodarstwach i sadach: Kompaktowa budowa ułatwia manewrowanie w wąskich rzędach.
   • Idealne na suchy i płaski teren: Doskonale sprawdzają się w regionach o stabilnych, twardych warunkach glebowych.
   • Mniejsza waga i mniejsze zagęszczanie gleby: Lżejsza konstrukcja oznacza mniejszy nacisk na glebę, co promuje zdrowsze warunki glebowe.
   • Szybsze prędkości w pracach transportowych: Mogą osiągać prędkość 25-30 mph (około 40-48 km/h).
   • Wszechstronność w zastosowaniu narzędzi: Efektywnie współpracują z różnorodnym osprzętem.
   • Dostępność modeli i wsparcie posprzedażowe: Łatwy dostęp do części zamiennych i doświadczonych techników.
2. Ciągniki gąsienicowe:

   To rozwiązanie specjalistyczne, stosowane głównie w dużych gospodarstwach i w bardzo trudnych warunkach terenowych, np. na silnie podmokłych polach lub glebach o wyjątkowo niskiej nośności. Osiągają moc do 600 KM. Ich układ jezdny stanowią gąsienice wykonane z nieścieralnej gumy, wzmocnione stalą. Dzięki dużej powierzchni styku z podłożem zapewniają wysoką przyczepność i ograniczają ugniatanie gleby, jednak wiążą się z wyższymi kosztami zakupu, eksploatacji i serwisowania.

3. Ciągniki półgąsienicowe:

   To rozwiązanie niszowe, łączące cechy układu kołowego i gąsienicowego. Stosowane są głównie w maszynach o dużej mocy, przeznaczonych do pracy w zmiennych i wymagających warunkach. Posiadają gąsienicowe wózki na obu osiach.

Systemy przekazywania mocy i osprzętu

Wałek odbioru mocy (WOM)

Wałek odbioru mocy (WOM) to kluczowy komponent umożliwiający współpracę ciągnika z maszynami roboczymi. Dzięki niemu moc traktora przenoszona jest na elementy robocze połączonych z nim maszyn. Bez niego trudno byłoby mówić o efektywnym działaniu takich urządzeń jak siewniki, rozrzutniki czy kosiarki. Nowoczesne ciągniki rolnicze wyposażone są w zaawansowane systemy WOM, które działają niezależnie od prędkości jazdy, co umożliwia precyzyjne dostosowanie parametrów pracy do warunków terenowych. Współczesnym standardem jest WOM niezależny od prędkości jazdy i uruchamiany dodatkową dźwignią lub dwustopniowym sprzęgłem. Oddzielny układ sterowania WOM-em i systemem jezdnym ciągnika umożliwia równoczesne zatrzymanie ciągnika i maszyny roboczej lub zatrzymanie ciągnika bez zatrzymania maszyny.

Podnośnik hydrauliczny (TUZ) i trzypunktowy układ zawieszenia

Podnośnik hydrauliczny (TUZ) oraz trzypunktowy układ zawieszenia to elementy, które znacząco wpływają na komfort i jakość pracy w gospodarstwie. Umożliwiają one nie tylko podnoszenie i opuszczanie narzędzi, ale również ich precyzyjne ustawienie względem podłoża - co ma kluczowe znaczenie przy takich pracach jak siew czy uprawa gleby. Podnośnik hydrauliczny służy do montowania maszyn na ciągniku za pomocą urządzeń zaczepowych - zaczepu wahliwego, transportowego lub belki zaczepowej. Producenci ciągników coraz częściej stosują elektroniczne sterowanie TUZ-em.

Układ hydrauliczny w ciągniku to złożony system, który zasila wiele funkcji i urządzeń, czyniąc ciągnik maszyną wielozadaniową. Energia przekazywana jest za pomocą cieczy pod ciśnieniem, co umożliwia płynne i precyzyjne sterowanie różnymi komponentami, takimi jak podnośniki, ładowacze czołowe czy przyczepy z siłownikami. W praktyce oznacza to możliwość jednoczesnego wykonywania wielu operacji - np. podnoszenia narzędzia i regulacji jego ustawienia. Współczesne gospodarstwa coraz częściej korzystają z takiej wielozadaniowości.

Kabina operatora

Kabina operatora w ciągniku rolniczym to centrum dowodzenia, które każdego dnia wpływa na komfort, bezpieczeństwo i wydajność operatora. Została zaprojektowana z myślą o ergonomii, bezpieczeństwie i komforcie. Chroni operatora przed hałasem, kurzem i zmienną pogodą. Współczesne projekty kabin koncentrują się na ergonomii - każdy detal, od rozmieszczenia przycisków po kształt fotela, jest zaprojektowany z myślą o wygodzie i funkcjonalności. Nowoczesne kabiny są wyposażone w klimatyzację i wentylację, które zapewniają optymalne warunki pracy. Nieodzownym elementem wyposażenia są regulowane siedzenia i intuicyjne panele sterowania. Musi pozwalać na obserwację drogi, a także sprzętu podłączonego do maszyny. Rolnicy cenią sobie również siedzisko pneumatyczne, które znacznie zwiększa komfort sterowania urządzeniem, zwłaszcza podczas wielogodzinnych prac.

Układy hamulcowe i kierownicze

Do kluczowych systemów wspomagających należą układy hamulcowe i kierownicze - absolutna podstawa w zakresie kontroli nad maszyną, zwłaszcza w trudnych warunkach terenowych. Współczesne układy hamulcowe - niezależnie od tego, czy są mechaniczne, hydrauliczne czy pneumatyczne - projektowane są z myślą o maksymalnej skuteczności i niezawodności. Hamulce mogą być zasadnicze, pomocnicze i postojowe. Układ kierowniczy, za pomocą zwrotnicowego lub przegubowego układu kierowniczego, pozwala prowadzić maszynę z precyzją, omijać przeszkody, zawracać w ciasnych miejscach i utrzymywać stabilny tor jazdy - nawet na trudnym podłożu.

Układ elektryczny i instalacja pneumatyczna

Układ elektryczny w ciągniku to centrum dowodzenia całej maszyny. Zasila wszystkie kluczowe komponenty - od świateł i sygnałów ostrzegawczych, po nowoczesne czujniki i systemy wspomagające. Jego niezawodność jest niezbędna, zwłaszcza podczas pracy po zmroku, we mgle lub w trudnych warunkach pogodowych. Nowoczesne rozwiązania oferują m.in. automatyczne włączanie świateł roboczych oraz integrację z czujnikami, które wspierają operatora w codziennych zadaniach. Instalacja pneumatyczna to kluczowy element wspierający układ hamulcowy i inne systemy pomocnicze, zwiększając kontrolę nad maszyną i zmniejszając ryzyko nieprzewidzianych sytuacji. Obowiązkowym elementem każdego pojazdu rolniczego poruszającego się po drogach publicznych jest charakterystyczny trójkąt ostrzegawczy, informujący innych kierowców, że mają do czynienia z maszyną rolniczą.

Konstrukcja nośna ciągnika rolniczego

Konstrukcja nośna to często niedoceniany parametr, który może znacząco wpłynąć na efektywność pracy maszyny. Cięższe pojazdy oferują większą stabilność i lepszą przyczepność, szczególnie na pochyłościach i w trudnym terenie. W dobie rosnącej presji na efektywność i ochronę gleby, inżynierowie coraz częściej sięgają po nowoczesne materiały i innowacyjne technologie. Sposób połączenia podzespołów ciągnika definiuje rodzaj konstrukcji nośnej, która z kolei może mieć wpływ na niektóre właściwości eksploatacyjne ciągnika, takie jak chociażby zwrotność. Wyróżnia się konstrukcje samonośne i ramowe.

Konstrukcja samonośna (bezramowa)

W konstrukcji samonośnej poszczególne podzespoły, czyli silnik, skrzynia biegów, most napędowy, będąc ze sobą połączone, stanowią konstrukcję ciągnika. Na ogół to rozwiązanie konstrukcyjne występuje w tzw. odmianie klasycznej, czyli takiej, w której silnik znajduje się z przodu, kabina w tylnej części ciągnika, przednie koła mają mniejszą średnicę niż tylne. Główną zaletą jest uproszczona konstrukcja i mniejsze zapotrzebowanie na materiał na etapie produkcji, a także modułowość konstrukcji. Niestety, układ samonośny ma też pewne wady, takie jak ograniczona wytrzymałość mechaniczna konstrukcji, co może prowadzić do uszkodzeń elementów łącznych przy nagłym wzroście obciążenia, a nawet do rozerwania ciągnika na dwie części w przypadku kolizji. Istotną wadą są również problemy przy pracach remontowych i konieczność racjonalnego balastowania oraz doboru ładowacza czołowego.

Konstrukcja ramowa

W ciągnikach z konstrukcją ramową podzespoły montowane są do ramy, która stanowi element przenoszący obciążenia zewnętrzne. Rama ma najczęściej konstrukcję podłużnicową, w której funkcję głównych elementów nośnych pełnią dwie równoległe podłużnice połączone prostopadłymi poprzeczkami. Umożliwia to uzyskanie większej wytrzymałości mechanicznej i sztywności konstrukcji, co daje większe możliwości w zakresie obciążeń powstałych w trakcie prac polowych z dużymi maszynami oraz lepsze możliwości wykorzystania ciągnika z ładowaczem czołowym. Konstrukcja ramowa zapewnia również większe bezpieczeństwo traktorzyście, szczególnie w ruchu drogowym. Wadami są większy stopień skomplikowania i wyższy koszt produkcji. Przykładem firm oferujących ciągniki na ramie jest John Deere (np. seria 6M) oraz JCB Fastrac (seria 4000), gdzie obie osie posiadają amortyzację, a kabina znajduje się między osiami, co zapewnia rozkład masy przód/tył 50/50. Claas Xerion 12 to kolejny przykład ciągnika o konstrukcji ramowej z kabiną zamontowaną między osiami i systemem czterech skrętnych gąsienic Terra Trac.

Ciągniki przegubowe

Ciągniki przegubowe znacząco różnią się układem konstrukcyjnym od ciągników z klasycznym układem skrętu. Skręt odbywa się tu poprzez łamanie ciągnika w przegubie, który zamontowany jest w środkowej części ciągnika - przegub łączy zatem przednią i tylną część ciągnika. Taka konstrukcja została wprowadzona głównie w celu uzyskania dużej zwrotności przy zachowaniu dużych wymiarów ciągnika. Przez wiele lat to właśnie ciągniki o największych mocach miały konstrukcję przegubową (np. Big Bud 747). Obecnie jednak ciągniki przegubowe są oferowane również w mniejszych zakresach mocy. Jednym z popularnych przedstawicieli konstrukcji przegubowej jest Case IH (model Steiger w wersji kołowej i Quadtrac w gąsienicowej), gdzie kabina umiejscowiona jest między osiami, a przegub tuż za kabiną, co zapewnia bardzo dobry rozkład masy i właściwości trakcyjne. Kanadyjska firma Versatile również oferuje ciągniki przegubowe (np. Versatile DT Deltatrack). Konstrukcje przegubowe są także stosowane w ciągnikach sadowniczych czy ogrodniczych, gdzie duża zwrotność jest kluczowa. Ciekawe rozwiązanie to przegubowy system kierowania w ciągnikach Valtra Direct w serii N, gdzie oprócz klasycznego układu skrętu osi przedniej, przed kabiną zamontowany jest przegub, co zmniejsza promień skrętu.

Zastosowanie ciągników rolniczych

Ciągniki rolnicze to uniwersalne maszyny, które znajdują zastosowanie w bardzo wielu przypadkach. Idealnie sprawdzają się podczas prac rolniczych, leśnych i ogrodniczych. Poprzez połączenie z innymi maszynami mogą wykonywać wiele różnorodnych prac. Ciągniki rolnicze wykorzystywane są przede wszystkim do przemieszczania maszyn, które nie mają własnego napędu lub silnika, oraz do napędzania maszyn i urządzeń, które nie posiadają własnego silnika - za pomocą wspomnianego wcześniej WOM-u. Do maszyn najczęściej współpracujących z ciągnikami zaliczamy: pług, opryskiwacz, rozrzutnik obornika oraz siewnik. We współczesnych czasach na rynku dostępna jest niezwykle szeroka oferta ciągników rolniczych, co pozwala na odpowiedni dobór maszyny dla indywidualnych potrzeb gospodarstw małych, średnich i dużych.

Przykład nowoczesnego ciągnika pomocniczego: Kubota L2

Seria ciągników Kubota L2 została zaprojektowana jako rozwiązanie dla profesjonalistów, oferując wysoki poziom komfortu i możliwość dopasowania do konkretnych wymagań. Kluczowe cechy tej serii to wygoda obsługi, prosty serwis, możliwość współpracy z różnorodnym osprzętem oraz płynna praca przez cały sezon.

• Wszechstronność: Ciągniki Kubota L2 mogą być konfigurowane pod różne potrzeby użytkownika, z wydajnością hydrauliki 54,2 l/min i maksymalnym udźwigiem tylnego TUZ 1750 kg.
• Silnik i parametry techniczne: Czterocylindrowe, chłodzone cieczą silniki z bezpośrednim wysokociśnieniowym wtryskiem Common Rail. Dostępne wersje o mocy 50,8 oraz 61,3 KM, pojemność silnika 2434 cm³.
• Wybór przekładni: Oferuje wybór pomiędzy przekładnią HST z trzystopniowym reduktorem i Hi-Lo oraz zsynchronizowaną przekładnią mechaniczną F16/R16.
• Komfort i łatwa obsługa: Jednoczęściowa maska zapewnia łatwy dostęp do komory silnika. Standardowo wyposażone w pamięć dwóch prędkości obrotowych silnika, tempomat (modele HST) oraz system antykradzieżowy.
• WOM, hydraulika i ładowacz czołowy: Dwie wersje WOM: 540 obr./min oraz ekonomiczny WOM 540E. Opcjonalne ładowacze czołowe Kubota o udźwigu do 1400 kg.
• Kabina lub ROPS: Możliwość wyboru wersji z kabiną (z klimatyzacją, osłoną przeciwsłoneczną, gniazdami USB) lub składaną ramą ochronną ROPS.

Ciągnik artyleryjski C2P - polska konstrukcja z okresu przed II wojną światową

Ciągnik C2P to polski lekki gąsienicowy ciągnik artyleryjski, opracowany w połowie lat 30. XX wieku na bazie tankietki TKS. Głównym użytkownikiem tych pojazdów były pododdziały przeciwlotnicze Wojska Polskiego, gdzie wykorzystywano je do holowania armat przeciwlotniczych wz. 36 oraz przyczep amunicyjnych. Produkcja ruszyła w 1937 roku w zakładach PZInż. w Czechowicach, a do września 1939 roku zbudowano co najmniej 316 ciągników.

Konstrukcja i parametry C2P

Ciągnik C2P powstał na bazie tankietki TKS, od której był o prawie 50 cm dłuższy. Szerokość wynosiła 1820 mm, a wysokość z dachem - 1650-1655 mm. Prześwit wynosił 300 mm, a masa z załogą - 2750 kg. Zastosowano gąsienice odlewane ze stali specjalnej, łączone zawiasowo za pomocą sworzni stalowych. Mechanizm kierowania został zrealizowany przez zastosowanie sprzęgieł bocznych. Pojazd napędzany był 6-cylindrowym, 4-suwowym silnikiem FIAT 122BC (PZInż 367) o pojemności 2952 cm³, osiągającym moc 46 KM przy 2600 obr./min. Zbiornik paliwa o pojemności 70 litrów pozwalał na przejechanie 150 km po szosie. W ciągniku zamontowano cztery siedzenia: dla kierowcy i trzech członków obsługi armaty.

Ciągniki C2P w kampanii wrześniowej

Ciągniki C2P były podstawowym ciągnikiem w oddziałach artylerii przeciwlotniczej wyposażonych w armaty wz. 36 kal. 40 mm. Na każdą armatę przypadały dwa ciągniki C2P - jeden do holowania armaty, drugi do holowania przyczepki amunicyjnej. Wzięły udział w kampanii wrześniowej w składzie 31 baterii artylerii przeciwlotniczej typu A i 11 baterii typu B (łącznie 292 ciągniki). Pewną liczbę ciągników C2P zdobyli Niemcy, którzy po remoncie wcielili je do uzbrojenia Wehrmachtu pod oznaczeniem Zugmittel C2P (p) bądź Artillerieschlepper C2P (p).

Zakup ciągnika rolniczego

Zakup ciągnika rolniczego to jedna z najważniejszych decyzji inwestycyjnych w gospodarstwie. Na rynku dostępna jest szeroka gama ciągników, które różnią się m.in. mocą, konstrukcją, poziomem zaawansowania technologicznego, ceną oraz dostępnością części zamiennych. Wybór odpowiedniego modelu to gwarancja niezawodności i komfortu pracy przez wiele sezonów. Nie należy kierować się wyłącznie ceną zakupu, gdyż tańszy model może generować wyższe koszty utrzymania. Nowoczesne rozwiązania, takie jak automatyzacja, systemy GPS czy technologie oszczędzające paliwo, mogą znacząco zwiększyć wydajność i komfort użytkowania. Na rynku dostępny jest szeroki wachlarz części do ciągników rolniczych, w tym nowe, używane lub regenerowane części oryginalne, a także wysokiej jakości części zamienne. Części te można kupić również online w specjalistycznych sklepach rolniczych.

tags: #ciagnik #ciagnik #na #ciagniku #rolnik