Wybór odpowiedniego samochodu, zwłaszcza nowego, to proces wymagający dokładnej analizy, porównywania parametrów, opinii użytkowników oraz uwzględnienia indywidualnych potrzeb. Artykuł przedstawia szczegółową analizę kilku modeli samochodów typu SUV oraz crossover, bazując na doświadczeniach użytkownika i jego poszukiwaniach idealnego pojazdu, również w kontekście przydatności jako samochód rodzinny.
Etap I: Badanie rynku i wstępna selekcja
Proces poszukiwań rozpoczął się od intensywnego przeglądania Internetu, analizy cen wyjściowych, porównywania danych technicznych, opinii użytkowników oraz forów dyskusyjnych i materiałów wideo. Przeczytano setki artykułów i opinii, aby uzyskać kompleksowy obraz dostępnych na rynku opcji. Początkowo nie brano pod uwagę niektórych modeli ze względu na cenę.
Etap II: Szczegółowa ocena poszczególnych modeli
Škoda Yeti
Pierwszym samochodem poddanym ocenie była Škoda Yeti. Wstępne wrażenie wizualne było negatywne - "Brzydkie to auto strasznie, jak żaba przejechana na asfalcie". Mimo to, odrzucono uprzedzenia i przeprowadzono jazdę w lekkim terenie, gdzie auto "śmigało aż miło". Wnętrze przypominało to z Octavii, co nie było postrzegane jako wada. Jednak po zmierzeniu okazało się, że z tyłu jest mniej miejsca niż w L200, a kanapa jest "prawie pionowa i niecałe 8 cm od kolan do kanapy kierowcy". Szerokość wnętrza z tyłu to poniżej 130 cm. Dodatkowo, wspomniano o problemach z osłonami silnika w samochodach Škody, które "po wjechaniu w głęboki śnieg lub wodę zaczynają łopotać jak husaria w galopie lub wręcz odpadają". Jakość materiałów, np. na kierownicy, również pozostawiała wiele do życzenia. Stwierdzono, że Yeti to "limuzyna szosowa z lepszą trakcją, nie SUV", a wjazd w teren mógłby skutkować poważnymi uszkodzeniami.
Nissan Qashqai +2
Następnie analizowano Nissana Qashqai +2. Poprzedni model był "nijaki", ale lifting "poprawił to i owo". Wnętrze zostało opisane jako "plastikowe", z guzikami na kierownicy "jak te w pilocie od rubina, rozsypane jak groszki". Ogólne wrażenie było takie, że "pełno wszechogarniającego plastiku, żadnego łał nie było". Z tyłu oceniono, że "niskawo nad głową, choć szerokość spokojna".
Mitsubishi Outlander
Początkowo Mitsubishi Outlander nie był brany pod uwagę ze względu na cenę - koszt z homologacją w metaliku wynosił 128 tysięcy. Po wejściu do salonu zwrócono uwagę na stojące egzemplarze ASX (97 tysięcy) i srebrnego Outlandera w wersji Intense+ (128 tysięcy). W ASX z przodu "fajnie, kierownica dobrze leży w rękach, sterowanie radiem jak u mnie w Jeepie już plus". Tylna kanapa miała "niespełna 128cm szerokości i niestety 9cm do fotela". Sprzedawca poinformował o zbliżającej się obniżce ceny Outlandera ze 128 do 117 tysięcy, co sprawiło, że samochód "wskoczył na listę".
Wspomniano, że wnętrze wersji sprzed liftingu było "lichawe", ale w nowej wersji "bez fajerwerków (...) jest wszystko to co trzeba". Doceniono obszycie boczków i tyłu foteli ekoskórą, co jest praktyczne przy dzieciach - "materiałowe obicia Skody nie wytrzymują dzieci (...) syf się robi straszny, a tak można łatwo umyć". Szerokość z tyłu wynosiła 131 cm, a na nogi zostawało "ponad 13 cm", co było "najlepszym wynikiem poza Superbem".
Po jazdach testowych dwoma używanymi modelami (z przebiegiem 85 tys. km i 105 tys. km) stwierdzono, że silnik, choć "klekocze jak w Skodzie", jest "bezgłośny w porównaniu z Fabią 1.4 TDI". Spalanie na poziomie 7,5 l/100 km uznano za zadowalające. Różnica w jakości wykonania wnętrza w stosunku do wersji sprzed liftingu była "znaczna", co dało "dobry kompromis między ceną a jakością". Doceniono także "przepastny bagażnik" i dźwięk z radia. Jazda nowym modelem potwierdziła pozytywne wrażenia.
Wśród plusów wymieniono:
- Bardzo obszerne wnętrze, dużo miejsca na nogi.
- Fotele obszyte ekoskórą z tyłu, łatwe do utrzymania w czystości.
- Duży bagażnik (ok. 570 l przy maksymalnie odsuniętych fotelach).
- Skutecznie działający napęd z możliwością wyboru trybu pracy.
- Skutecznie działające ksenony.
- Atrakcyjny stosunek wyglądu, ceny i wyposażenia.
- Podwójna klapa bagażnika, przydatna przy dużym psie lub jako ławka.
Kia Sportage
Kia Sportage, która pojawiła się w ofercie Auchan, została opisana jako "nieznacznie tańsza odmiana Hyundaia". Wnętrze było "trochę inne, jakby sportowe fotele z przodu, maleńka kierownica". Samochód oceniono jako "autko dla zbajerowanych małolatów", ale "uroku nie można mu odebrać". Cena bez skór i nawigacji wynosiła 108 tysięcy.
Podsumowanie i ostateczny wybór
Podsumowując analizę, Outlander II został uznany za "przestronny, z dobrym napędem, naprawdę dobrze wyposażony, bez zbędnego zbajerowania". Stwierdzono, że jest "wystarczająco dobry w 'terenie', wystarczająco ładny i bardzo obszerny". Argumenty dotyczące braku podświetlania guzików otwierania okien odrzucono, gdyż "przy klimie otwieram je wyjątkowo rzadko". Silnik, choć można na niego "narzekać", "daje radę, mało pali", a "fakt, że zdieselował Polskę też nie jest bez znaczenia". Wspomniano o możliwości tuningu silnika (dodatkowe 30 KM za ok. 2 tysiące złotych) i wyciszenia auta, co nawet po uwzględnieniu kosztów nie przekroczy cen konkurencji (np. Honda, Mazda).
Pięć lat doświadczenia z różnymi samochodami terenowymi i SUV-ami (Jeep, L200, Vitara, CRV, Outlander) pozwoliło na stwierdzenie, że Outlander II "spełnia oczekiwania w kwestii możliwości 'terenowych'".
Negocjacje cenowe
Maksymalny budżet na zakup samochodu ustalono na 113 500 zł brutto, uwzględniając również zakup dodatkowych opon 16-calowych za 3 tysiące złotych. Rozpoczęto negocjacje, wysyłając zapytania do czterech dealerów, również spoza regionu pomorskiego, preferując tych, którzy posiadali samochody na placu. Ostatecznie, "kapcie i felgi już w garażu".