Ursus C-362: Historia, dane techniczne i cechy eksportowej modernizacji

Ursus C-362 stanowi interesujący epizod w historii polskiego producenta ciągników, będąc próbą unowocześnienia popularnej "sześćdziesiątki" - Ursusa C-360. Ciągnik ten, bazujący na projekcie 4011 Zetora, miał stać się konkurencyjną alternatywą dla zachodnich konstrukcji w segmencie około 60 KM, przeznaczoną głównie na rynki eksportowe.

Z wyglądu C-362 nawiązywał do większego modelu C-385, co miało na celu stworzenie spójnej i atrakcyjnej linii ciągników Ursus. Powstanie tego modelu było odpowiedzią na potrzebę generowania wpływów z eksportu w latach 80., kiedy to polska gospodarka pilnie potrzebowała dewiz. Dzięki lepszej kabinie, bogatszemu wyposażeniu i wyższemu standardowi bezpieczeństwa, C-362 miał być postrzegany przez zagranicznych odbiorców jako nowoczesna maszyna, a nie produkt z innej epoki.

Historia produkcji i dostępność

Trudno jednoznacznie określić dokładną datę wprowadzenia Ursusa C-362 do produkcji, gdyż polskie publikacje na temat tej wersji często milczą. Niektóre źródła podają rok 1980, inne natomiast 1976. Produkcja odbywała się w Zakładach Mechanicznych Ursus w latach 1980-1987.

Według dostępnych danych, powstało zaledwie 1674 sztuki modelu C-362, z czego zdecydowana większość została wyeksportowana. Mimo to, w Polsce, szczególnie w latach 80., C-362 był dostępny. Rolnicy i firmy mogli nabywać te ciągniki w ramach tzw. eksportu wewnętrznego, czyli za waluty wymienialne. Do dziś w niektórych gospodarstwach można spotkać jeżdżące egzemplarze C-362, które mimo upływu lat sprawdziły się w praktyce.

Ucywilizowanie "sześćdziesiątki" - kluczowe zmiany

Ursus C-362 w większości bazował na technologii dobrze znanego Ursusa C-360. Podstawowa wersja wyposażona była w standardowy silnik typu S-4003 o mocy 52 KM (38,2 kW). Jednak modernizacja objęła wiele kluczowych elementów, czyniąc C-362 znacznie bardziej komfortowym i nowoczesnym:

• Kabina z płaską podłogą: Największą i najbardziej rzucającą się w oczy zmianą była kabina z płaską podłogą, co znacząco poprawiło komfort pracy operatora.
• Wspomaganie kierownicy: W C-362 standardowo montowano wspomaganie kierownicy na orbitrolu, co ułatwiało manewrowanie, zwłaszcza przy pracy z ładowaczem.
• Układ paliwowy: Zastosowano dwa zbiorniki na paliwo (2 x 30 litrów) zamontowane pod podłogą, zwiększając zasięg pracy ciągnika.
• Drążek zmiany biegów: Drążek zmiany biegów został umieszczony w podłodze, podobnie jak w koparko-ładowarkach Ostrówek, co było ergonomiczniejszym rozwiązaniem.
• Wskaźnik poziomu paliwa: Zintegrowano wskaźnik poziomu paliwa, co było udogodnieniem.
• Przednia oś: Często stosowano inną, tzw. "płaską" przednią oś.
• Pompa hydrauliczna: Pompa hydrauliczna została przeniesiona na przód i była napędzana bezpośrednio z wału korbowego.
• Oświetlenie i oblachowanie: W pierwszych latach produkcji ciągnik wyposażano w światła wystające po bokach maski, podobnie jak w pierwszych C-385. Dość szybko lampy przeniesiono do atrapy chłodnicy, co nadawało traktorowi bardziej nowoczesny i praktyczny wygląd, zwłaszcza przy pracy z ładowaczem. Z czasem okrągłe lampy zastąpiono prostokątnymi. Oblachowanie nawiązywało do modelu C-385, a maska z zaokrąglonej zmieniła się na bardziej kanciastą i "nowocześniejszą", upodobniając C-362 do mocniejszych modeli.

Wersje eksportowe i modernizacje zewnętrzne

Ursus C-362 był stale modernizowany pod względem zewnętrznym, zgodnie ze zmianami wprowadzonymi w serii ciężkiej, dlatego poszczególne egzemplarze mogą się różnić.

Interesującą wersją był egzemplarz z rynku holenderskiego, który posiadał 4-cylindrowy silnik Perkins AD4.203 o mocy 60 KM. Nie jest jasne, ile takich wersji powstało i czy silniki te były montowane w Polsce, czy już u holenderskiego dealera. Ciągniki C-362 często były kompletowane w miejscu wysyłki, aby uniknąć lokalnych podatków lub domontować dodatkowe elementy.

Na przykład we Włoszech, zarówno klasyczne C-360, jak i C-362, sprzedawano również z napędem na cztery koła, który był montowany przez firmę Stegagno, wykorzystującą przednie osie firmy Carraro. Wersja z takim rozwiązaniem znajduje się w Muzeum Motoryzacji w Nieborowie.

Na rynku holenderskim Ursusy w późniejszych latach były sprzedawane także pod dodatkową nazwą Bison. Importer Peja Brustrac B.V. z Arnhem sprzedawał model C-362 jako Ursus Bison 60-35. Wersja De luxe posiadała zazwyczaj lepsze wyposażenie, w tym pneumatyczny układ hamulcowy, wyższe opony, przednie i tylne obciążniki oraz zaczep dolny. Ursus Bison z drugiej połowy lat 80. przeznaczony na rynek holenderski wyróżniał się boczną blendą na silnik oraz prostokątnymi lampami przednimi.

Szczegółowe dane techniczne Ursusa C-362

tags: #ciagnik #rolniczy #ursus #c #362