Ciągnik rolniczy w PKD i aspekty podatkowe

W dzisiejszym artykule szczegółowo omówimy klasyfikację, aspekty prawne i podatkowe związane z ciągnikiem rolniczym, ze szczególnym uwzględnieniem jego roli w Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) oraz rozliczeń w zakresie podatku PIT i VAT. Zastanowimy się, jak rozliczyć ciągnik rolniczy na gruncie podatku PIT i VAT.

Definicja i klasyfikacja ciągnika rolniczego

Rozróżnienie terminologiczne

W praktyce często pojawiają się trudności związane z poprawnym zaklasyfikowaniem maszyn rolniczych, zwłaszcza ze względu na potoczne nazewnictwo. Nazwa "traktor" nie występuje w żadnej z klasyfikacji statystycznych. W związku z tym należy przyjąć, że „traktor” to potoczna nazwa „ciągnika rolniczego”. W przypadku ciągnika rolniczego zadanie klasyfikacyjne jest zdecydowanie ułatwione.

Ciągnik rolniczy w przepisach o ruchu drogowym

Zgodnie z art. 2 pkt 44 Prawa o ruchu drogowym, ciągnikiem rolniczym jest pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia rozwijanie prędkości nie mniejszej niż 6 km/h, skonstruowany do używania łącznie ze sprzętem do prac rolnych, leśnych lub ogrodniczych. Taki ciągnik może być również przystosowany do ciągnięcia przyczep oraz do prac ziemnych. Określenie „pojazd samochodowy” w myśl art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku - Prawo o ruchu drogowym nie obejmuje ciągnika rolniczego.

Klasyfikacja w PKWiU i KŚT

W Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) ciągniki rolnicze znajdują się w grupowaniu 28.30 „Maszyny dla rolnictwa i leśnictwa”.

Co ciekawe, próbując przeklasyfikować traktory z PKWiU na Klasyfikację Środków Trwałych (KŚT), nie znajdziemy ich w dziale KŚT 59 „Maszyny, urządzenia i narzędzia rolnicze i gospodarki leśnej”. W KŚT traktory/ciągniki rolnicze umieszczono w grupie 7 „Środki transportu”, w rodzaju 746 „Ciągniki”. W grupowaniu tym znajdziemy wszelkie ciągniki, w tym ciągniki samochodowe (siodłowe i balastowe), ciągniki gąsienicowe oraz ciągniki do ciągnięcia naczep lub przyczep.

Dla środków trwałych z rodzaju 746 przewidziana jest 14% roczna stawka amortyzacyjna.

Ciągnik rolniczy a podatek VAT

Ograniczenia w odliczaniu VAT

W zakresie wydatków związanych z pojazdami i możliwości odliczenia podatku naliczonego należy pamiętać o ograniczeniu wynikającym z art. 86a ust. 1 ustawy o VAT. Przepis ten podaje, że obniżenie kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 u.p.t.u., do 50% kwoty podatku dotyczy wydatków związanych z pojazdami samochodowymi.

Do wydatków podlegających limitowaniu do poziomu 50% odliczenia zalicza się wydatki dotyczące:

• nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia bądź importu ich części składowych;
• używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
• nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją bądź używaniem tych pojazdów.

Jednak trzeba podkreślić, że wyżej wymienione ograniczenie dotyczy wydatków związanych z pojazdami samochodowymi. Zgodnie z art. 2 pkt 34 ustawy o VAT, przez pojazdy samochodowe rozumie się pojazdy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Pełne odliczenie VAT dla ciągników rolniczych

Ciągnik rolniczy, zgodnie z art. 2 pkt 33 Prawa o ruchu drogowym, nie jest pojazdem samochodowym. W konsekwencji, ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikające z art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT dotyczą wyłącznie wydatków związanych z pojazdami samochodowymi. W przypadku pojazdów innych niż pojazdy samochodowe, które nie spełniają definicji zawartej w art. 86a ust. 1 ustawy o VAT, podatnik ma prawo do 100% odliczenia podatku naliczonego. Dotyczy to zarówno nabycia, leasingu, jak i wydatków eksploatacyjnych związanych z ciągnikiem rolniczym.

Naturalnie, aby prawo do odliczenia znalazło zastosowanie, musi wystąpić elementarna przesłanka wynikająca z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, czyli związek wydatku z opodatkowaną pozarolniczą działalnością gospodarczą.

Jak wskazał Dyrektor IS w Łodzi z 23 kwietnia 2015 roku (nr IPTPP4/4512-189/15-4/ALN), rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W przypadku wydatków związanych z ciągnikiem rolniczym stanowiącym środek trwały w firmie, czynny podatnik VAT ma prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem wykorzystywania go do czynności opodatkowanych.

Ciągnik rolniczy a podatek PIT

Brak ograniczeń w PIT

Również przepisy ustawy o PIT zawierają ograniczenia w zaliczeniu wydatków do kosztów uzyskania przychodów, które dotyczą samochodów osobowych. Limity dotyczą zarówno odpisów amortyzacyjnych, jak i opłat leasingowych. Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy o PIT, nie uważa się za koszt uzyskania przychodu odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, dokonywanych według zasad określonych w art. 22a-22o, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej kwotę 225 000 zł.

Natomiast zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o PIT, nie uważa się za koszt podatkowy dotyczących samochodu osobowego opłat wynikających z umowy leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1, umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem opłat z tytułu składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości samochodu osobowego będącego przedmiotem tej umowy.

Ponownie należy jednak podkreślić, że wyżej wymienione ograniczenia dotyczą samochodów osobowych. Ciągnik rolniczy nie jest samochodem osobowym w myśl definicji zawartej w art. 5a pkt 20 ustawy o PIT. W konsekwencji, również na gruncie podatku PIT ciągnik rolniczy nie jest samochodem osobowym, a zatem ograniczenia w zaliczaniu wydatków (w tym wydatków eksploatacyjnych) do kosztów wynikające z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT nie obejmują ciągników rolniczych.

Pełne ujmowanie kosztów w PIT

Ciągnik rolniczy stanowiący środek trwały daje przedsiębiorcy prawo do pełnego ujmowania wydatków z nim związanych w kosztach uzyskania przychodów oraz do 100% odliczania podatku naliczonego w związku z poniesionymi wydatkami. Dotyczy to odpisów amortyzacyjnych, rat leasingowych oraz wydatków eksploatacyjnych.

Wsparcie inwestycyjne i koszty kwalifikowane

Koszty zakupu (wraz z instalacją) lub leasingu zakończonego przeniesieniem prawa własności nowych maszyn, urządzeń lub sprzętu komputerowego, do wartości rynkowej majątku, mogą być kosztami kwalifikowanymi. Koszt zakupu ciągnika rolniczego może być kosztem kwalifikowanym w części nieprzekraczającej 50% pozostałych kosztów kwalifikowanych. Leasing zwrotny, dodatkowe koszty związane z umową leasingu, takie jak np. marża finansującego i ubezpieczenie oraz podatek VAT, nie są kosztami kwalifikowanymi.

Poziom pomocy wynosi maksymalnie 50% kosztów inwestycji kwalifikującej się do wsparcia dla kodów PKD 01.61.Z (działalność usługowa wspomagająca produkcję roślinną), 01.62.Z (działalność usługowa wspomagająca chów i hodowlę zwierząt gospodarskich), 01.63.Z (działalność usługowa następująca po zbiorach), 02.40.Z (działalność usługowa związana z leśnictwem), 81.2 (działalność związana ze sprzątaniem). Dla kodów 42.91.Z (roboty związane z budową dróg i autostrad) oraz 62.01.Z (działalność związana z oprogramowaniem) poziom pomocy wynosi 65%.

Koszty kwalifikowane obejmują również sprzęt komputerowy i oprogramowanie, służące do zarządzania przedsiębiorstwem lub wspomagające sterowanie procesem świadczenia usług w ramach operacji realizowanej w kodów PKD 01.61.Z, 01.62.Z, 01.63.Z, 02.40.Z, 42.91.Z, 81.2, 62.01.Z.

Działalność handlowa związana z ciągnikami rolniczymi w PKD

Sprzedaż hurtowa i detaliczna

Sekcja obejmuje sprzedaż hurtową i detaliczną (tj. sprzedaż niewymagającą przetwarzania) wszystkich rodzajów towarów, świadczenie usług związanych ze sprzedażą towarów oraz naprawy pojazdów samochodowych i motocykli. Sprzedaż hurtowa i detaliczna są końcowymi etapami dystrybucji towarów.

Sprzedaż bez przetwarzania obejmuje czynności podstawowe (lub manipulacyjne) związane z handlem, np. sortowanie, klasyfikowanie, składanie wyrobów, mieszanie (łączenie) wyrobów. Obejmuje odsprzedaż (sprzedaż bez przetwarzania) nowych i używanych towarów sprzedawcom detalicznym, użytkownikom przemysłowym, handlowym, profesjonalnym, korporacjom, instytucjom lub innym hurtownikom; agentom i pośrednikom prowadzącym działalność handlową, polegającą na zakupie i następnie odsprzedaży.

Agenci i pośrednicy handlowi

Mogą to być osoby lub jednostki prowadzące działalność, np.: hurtownicy, pośrednicy, maklerzy, dystrybutorzy towarów przemysłowych, eksporterzy, importerzy, spółdzielnie handlowe oraz oddziały i biura sprzedaży (z wyłączeniem sklepów detalicznych) utrzymywane przez jednostki produkcyjne lub wydobywcze, w celu sprzedaży ich towarów, ale nieumiejscowione na terenach ich zakładów lub kopalń.

Dział ten obejmuje także działalność maklerów, sprzedawców komisowych i agentów, akwizytorów oraz organizacje spółdzielcze i inne organizacje handlowe zaangażowane w handel produktami gospodarki rolnej. Obejmuje również wykonywanie czynności związanych zwykle z handlem hurtowym, takich jak: montowanie, sortowanie i klasyfikowanie towarów w dużych ilościach, magazynowanie buforowe, przepakowywanie i butelkowanie, redystrybucję w mniejsze partie, np. wyrobów farmaceutycznych; przechowywanie, chłodzenie, dostarczanie i instalowanie towarów na własny rachunek, promowanie sprzedaży i projektowanie etykiet.

Większość hurtowników jest prawnymi właścicielami sprzedawanych towarów, ale niektórzy działają jako agenci komisowi lub prowadzą sprzedaż na zlecenie. Dział ten obejmuje handel hurtowy towarami krajowymi oraz towarami pochodzącymi z importu i eksportu, prowadzony na rachunek własny lub na zlecenie.

Zawód mechanika ciągników

Obowiązki i kwalifikacje

Kod zawodu ZUS dla mechanika ciągników to 723102. Mechanik ciągników to specjalista odpowiedzialny za konserwację, naprawę i diagnostykę ciągników rolniczych (kołowych, gąsienicowych i półgąsienicowych), ciągników drogowych oraz ich zespołów. Mechanik ciągników diagnozuje i usuwa usterki w kluczowych zespołach pojazdów, takich jak silnik, sprzęgło, skrzynia biegów, most napędowy, koła jezdne, układ kierowniczy, układ hamulcowy, zawieszenie, układy zasilania, podwozie i nadwozie.

W zakresie obowiązków wchodzi również demontaż i montaż zespołów, dorabianie nieznormalizowanych części metodami obróbki ręcznej, maszynowej i plastycznej oraz łączenia (klejenie, nitowanie, spawanie, zgrzewanie).

Aby pracować jako mechanik ciągników, potrzebne jest wykształcenie zawodowe, np. w zawodzie mechanik-operator pojazdów i maszyn rolniczych, z kwalifikacjami takimi jak ROL (eksploatacja i naprawa pojazdów rolniczych). Przydatne są uprawnienia do jazdy ciągnikiem (kat. T) i samochodem (kat. B).

Ścieżka kariery i rozwój

Ścieżka kariery zaczyna się od nauki w branżowej szkole I stopnia lub technikum o profilu mechanicznym, kończąc egzaminem czeladniczym lub mistrzowskim. Rozwój obejmuje kursy z nowych technologii (np. układy sterowania automatycznego, elektronika w ciągnikach), certyfikaty serwisowe marek John Deere, Claas oraz prowadzenie własnej firmy naprawczej. Branże to głównie rolnictwo, leśnictwo, budownictwo drogowe i inżynieryjne.

tags: #ciagnik #rolniczy #w #pkd