Współczesny krajobraz niemieckiego transportu drogowego jest zdominowany przez dwóch głównych graczy: Mercedes-Benz i MAN. Firmy te, będące dziś jedynymi krajowymi producentami ciężarówek, kontrolują ponad połowę niemieckiego rynku. Jednak jeszcze pół wieku temu sytuacja wyglądała zupełnie inaczej, a rynek obfitował w wielu krajowych konkurentów.
Co więcej, przyszłość może przynieść jeszcze większe zacieśnienie współpracy w branży. Jeśli za kilka lat będziesz jeździł ciężarówką marki MAN, najprawdopodobniej będziesz miał do dyspozycji ten sam silnik, co kolega ze Scanii. MAN i Scania należą bowiem do tego samego koncernu, od kilku lat dzielą skrzynie biegów, a w najbliższych miesiącach mogą otrzymać te same, wspólnie opracowane silniki.
Warto więc przypomnieć sobie historię i zobaczyć dawną różnorodność, analizując przykład trzech ciężarówek z przełomu lat 60. i 70. XX wieku, przystosowanych do dalekobieżnego transportu: Scanii 110 Super, MAN-a 16.320 oraz Henschela F191.
Kabiny: Komfort i nowoczesność
Henschel F191: Tradycja i prostota
Kierowca Henschela mógłby zazdrościć swoim kolegom znacznie nowocześniejszych kabin. Model F191 produkowany był w tej formie do 1969 roku, a sama kabina wywodziła się z początku lat 60. W 1970 roku w produkcji były już zmodyfikowane egzemplarze, pozbawione kanciastego przodu i nieco ładniejsze w środku.
MAN F8: Nowość i uznanie
W porównaniu z Henschelem, MAN oraz Scania miały wówczas niemal nowe szoferki. MAN 16.320 to wczesny reprezentant serii F8, wprowadzonej w 1967 roku i posiadającej zupełnie nową kabinę. Wielu kierowców bardzo to nadwozie polubiło i jeszcze do lat 80. uchodziło ono za względnie komfortowe.
Scania 110 Super: Olbrzym i innowacja
Kabina Scanii mogła się zaś wydawać prawdziwym olbrzymem. Model 110 wprowadzono do produkcji w 1969 roku, więc w 1970 roku byłaby to zupełna nowość. Scania najprawdopodobniej należałaby do przewoźnika z zagranicy, jadącego tranzytem lub przywożącego do Niemiec ładunek.
Napęd: Moc i specjalizacja
MAN 16.320: Siła V10
Pod względem napędu brylowałby MAN. Oznaczenie 16.320 wskazuje na ciężarówkę z ogromnym silnikiem V10, rozwijającym moc 320 KM. Takie 16-litrowe jednostki zamawiano do najcięższych zastosowań, jak transport specjalistyczny czy przewozy na terenach górskich. Gdyby więc omawiany MAN ustawił się na wzniesieniach za Scanią oraz Henschelem, bez większego problemu pokonałby je lewym pasem.
Scania 110 Super: Rzędowa moc i oczekiwania
Gdyby kierowca Scanii był Szwedem, od razu wspomniałby o Scanii 140, wyposażonej w silnik V8. W 1970 roku to właśnie ta 350-konna ciężarówka była najmocniejszą ofertą w Europie. Niemniej jego własnej Scanii daleko byłoby do takich osiągów. Model 110 Super wskazywał na rzędowy, 6-cylindrowy, 11-litrowy silnik o mocy 275 KM.
Henschel F191: Uniwersalność i solidność
Henschel, choć na pierwszy rzut oka niepozorny, był maszyną o najbardziej specjalistycznym charakterze. Samochody te powszechnie kupowano do pracy na budowach lub w ciężkim transporcie. Model F191, choć wygląd tego nie zapowiadał, był też dostępny z napędem 4×4, na przykład do pracy w lesie. Co więcej, choć w owym czasie oficjalne DMC zestawu nie przekraczało 32 ton, Henschel F191 miał znacznie większe możliwości techniczne.
Wyposażenie: Akcent na podstawowe udogodnienia
Kwestia wyposażenia w owych czasach oferowała kierowcom znacznie mniej tematów do rozmów niż obecnie. Oficjalne foldery reklamujące omawiane ciężarówki wskazują na podstawowe udogodnienia.
- Henschel chwalił się wyposażeniem modelu F191 w… opuszczane szyby po obu stronach kabiny.
- MAN F8 zachwalany był za doskonałą izolację termiczną.
- Scania podkreślała „luksusowe” wyposażenie kabin sypialnych.
Plotki i przyszłość rynku
Wśród kierowców mogły krążyć plotki, na przykład o tym, że Henschel zaraz zacznie znikać z rynku, zostanie wchłonięty przez Daimlera i tym samym przejęty przez markę Mercedes-Benz. Ta historia pokazuje, jak dynamicznie zmieniał się rynek producentów ciężarówek i jak ewolucja technologiczna oraz konsolidacja wpływały na dominację poszczególnych marek.