Koncepcja ciężkich ciągników artyleryjskich odegrała kluczową rolę w rozwoju nowoczesnych armii w XX wieku. Od wczesnych konstrukcji gąsienicowych po zaawansowane transportery wielozadaniowe, pojazdy te były niezbędne do holowania ciężkich dział, transportu zaopatrzenia oraz zapewnienia wsparcia inżynieryjnego w najtrudniejszych warunkach terenowych.
Radziecki ciągnik Komintern
Komintern był ciężkim, gąsienicowym ciągnikiem artyleryjskim konstrukcji radzieckiej, wywodzącym się z okresu przed II wojną światową. Jego projektowanie rozpoczęto w 1930 roku w Charkowskiej Fabryce Parowozów (ChPZ) na zlecenie Głównego Zarządu Artylerii. Choć pierwsze trzy prototypy z 1931 roku okazały się niezadowalające (słaby silnik o mocy 65 KM, brak kabiny), konstrukcja została znacząco przebudowana.
Ostateczny wariant otrzymał nową jednostkę napędową, podwozie wykorzystujące elementy czołgu T-24, zamkniętą kabinę oraz - po raz pierwszy w radzieckim ciągniku - wyciągarkę. Produkcja seryjna rozpoczęta w 1935 roku pozwoliła na wyposażenie jednostek artylerii ciężkiej Armii Czerwonej w setki tych maszyn. Kominterny były używane do holowania niemal wszystkich typów radzieckich dział ciężkich, w tym haubic 152 mm wz. 37 (MŁ-20) czy dział 203 mm.
Dane techniczne i konstrukcyjne
- Konstrukcja: Spawana, zamknięta rama prostokątna.
- Kabina: Dwuosobowa, drewniana obita blachą (zaadaptowana z ciężarówki ZiS-5).
- Skrzynia ładunkowa: Powierzchnia 5,36 m², zdolna pomieścić do 12 osób obsługi działa lub 2000 kg ładunku.
- Wyciągarka: Napędzana silnikiem, o uciągu 10 ton i długości liny 30 m.
Pojazdy inżynieryjne nowej generacji: MT-T
W połowie lat 70. XX wieku podjęto prace nad nowym ciągnikiem gąsienicowym, który miał współpracować z czołgiem T-64. Powstał w ten sposób MT-T (wielofunkcyjny transporter-ciągnik), nazywany „Enejem”. Maszyna ta, zaprojektowana w 61. Oddziale Charkowskiego Zakładu Budowy Maszyn Transportowych, stanowiła skok technologiczny względem swoich poprzedników.
| Cecha | Dane |
|---|---|
| Nośność platformy | 12 000 kg |
| Moc silnika W-46-4 | 710 KM |
| Siła uciągu wciągarki | 25 000 kg |
| Prędkość terenowa | do 40 km/h |
Ciągniki te, dzięki szerokiemu wyposażeniu w sprzęt inżynieryjny (lemiesze, wciągarki), służyły do układania dróg, ewakuacji uszkodzonych pojazdów pancernych oraz wsparcia jednostek w każdych warunkach pogodowych.
TOP 5 CIĄGNIKÓW NA GĄSIENICACH I TOP 5 I Rolnik Na Czasie
Samochody półgąsienicowe w Wojsku Polskim
W okresie międzywojennym popularność zdobyły pojazdy półgąsienicowe, łączące mobilność w terenie z niższymi kosztami eksploatacji. W Polsce flagową konstrukcją stał się samochód półgąsienicowy wzór 34, produkowany w Państwowych Zakładach Inżynieryjnych (PZInż) na bazie ciężarówki Polski FIAT-621.
Najbardziej znaną wersją był ciągnik C4P, używany w jednostkach artylerii motorowej (np. 16. dywizjonie artylerii motorowej). Pojazdy te pełniły funkcje holownicze dla armat 75 mm, 100 mm oraz 120 mm. Dzięki zastosowaniu ogumionych kół (Michelin DS) oraz modyfikacji zawieszenia, zwiększono prędkość holowania dział, co było istotne dla mobilności jednostek artyleryjskich w 1939 roku.
tags: #ciezki #ciagnik #artyleryjski