MAZ-535 - początek nowej ery
Zaprojektowany w 1958 roku radziecki ciągnik artyleryjski MAZ-535 zapoczątkował długą serię ciężkich ciągników, z których najważniejszym był MAZ-537. W 1954 roku radzieckie władze nakazały zakładom MAZ (Minskij Awtomobilnyj Zawod) opracowanie ciężkiego, czteroosiowego ciągnika artyleryjskiego przeznaczonego dla sił zbrojnych. Zakładano stworzenie dwóch pojazdów przystosowanych do holowania ładunków o masie 10 i 15 ton, które otrzymały nazwy odpowiednio MAZ-535 i MAZ-536. Można spotkać się z informacjami, że podczas prac wzorowano się na podwoziu niemieckiego samochodu pancernego Sd.Kfz. 234, jednak nie są to potwierdzone informacje.
Rozwój konstrukcji i próby terenowe
Prace nad modelem MAZ-535 rozpoczęto we wrześniu 1954 roku, a na przełomie maja i czerwca 1956 roku ukończono pierwsze dwa prototypy. Przeprowadzone na nich próby wykazały, że konstrukcja wymaga znacznego wzmocnienia ram, ponieważ jej pierwsza wersja odginała się podczas jazdy po nierównym terenie. Po przeprowadzeniu stosownych modyfikacji, latem 1957 roku ukończono trzy prototypy, które wysłano na próby terenowe w różnych strefach klimatycznych. Wyniki tych prób były na tyle dobre, że podjęto decyzję o rozpoczęciu produkcji seryjnej.Początkowo produkcję prowadzono w zakładach MAZ, jednak w 1961 roku przeniesiono ją do zakładów KZKT, gdzie kontynuowano ją do 1964 roku. Łącznie powstały trzy podstawowe wersje pojazdów, różniące się przeznaczeniem. Podstawowym wariantem był MAZ-535A, na podstawie którego został opracowany MAZ-535B, przewidziany jako mobilna wyrzutnia pocisków 3M1 Onega i 3M2 Ładoga.
Zastosowanie i charakterystyka techniczna
Podstawowym zadaniem ciągników MAZ-535 było holowanie dział oraz specjalnych przyczep z rakietami. Z czasem pojazdy te zaczęto wykorzystywać jako normalne ciągniki, zwłaszcza w przypadku dużych ładunków wymagających wykorzystania kilku jednostek. Przez krótki czas wykorzystywano je również do holowania samolotów Tu-104 i Tu-114, jednak ze względu na swoją wysokość, nie radziły sobie z tym zadaniem najlepiej.
| Parametr | Dane techniczne |
| Masa | ok. 19 ton |
| Udźwig | ok. 10 ton |
| Zdolność holowania | do 50 ton |
| Moc silnika (D-12-A-375) | 375 KM |
| Prędkość maksymalna | ok. 60 km/h |
Warto dodać, że w przeciwieństwie do modelu MAZ-537, MAZ-535 nigdy nie był eksportowany. Wersja MAZ-536 nie doczekała się produkcji seryjnej z powodu zbyt małego udźwigu, zwłaszcza wobec rosnącego ciężaru rakiet i środków artyleryjskich. Doświadczenie zdobyte podczas prac nad tym pojazdem wykorzystano do opracowania jego następcy - modelu MAZ-537.
Historyczne ciągniki gąsienicowe: Komintern i Woroszyłowiec
Przed erą wieloosiowych ciągników kołowych, Armia Czerwona polegała na konstrukcjach gąsienicowych, takich jak Komintern i Woroszyłowiec.
Ciągnik Komintern
Konstrukcja ciągnika Komintern została opracowana w pierwszej połowie lat 30. XX w. na zlecenie Głównego Zarządu Artylerii w Charkowskiej Fabryce Parowozów (ChPZ). Po raz pierwszy radziecki ciągnik tego typu wyposażono w wyciągarkę. Ciągnik posiadał zamkniętą, dwuosobową kabinę załogi oraz skrzynię ładunkową, mogącą pomieścić obsługę holowanego działa lub ładunek do 2000 kg. Był uważany za udaną konstrukcję, trwałą i odporną na trudne warunki eksploatacji.
Ciągnik Woroszyłowiec
W 1935 roku zlecono ChPZ skonstruowanie nowego ciężkiego ciągnika, który miał zastąpić typ Komintern. Ostatecznie zastosowano w nim silnik W-2W o mocy 375 KM, unifikowany z silnikiem czołgu T-34. Ciągniki Woroszyłowiec były używane przez Armię Czerwoną do końca II wojny światowej. W latach 1943-1945 kilka tego typu pojazdów przekazano ludowemu Wojsku Polskiemu, gdzie wykorzystywano je w jednostkach wojsk pancernych.
tags:
#ciezki #ciagnik #radziecki