Wartość ustalonej temperatury silnika zależy od rodzaju zastosowanej izolacji jego uzwojeń. W zależności od wysokości maksymalnej dopuszczalnej temperatury, materiały izolacyjne zostały podzielone na klasy izolacji.
Klasy izolacji termicznej
Klasy izolacji określają maksymalną dopuszczalną temperaturę pracy uzwojeń silnika, co jest kluczowe dla jego trwałości i niezawodności. Przekroczenie tych wartości może prowadzić do obniżenia żywotności lub uszkodzenia izolacji.
Klasa A
Najmniej odporna na podwyższone temperatury jest izolacja klasy A. Temperatura graniczna tej izolacji wynosi 105°C. Do materiałów zaliczanych do tej klasy należą: papier, bawełna i jedwab, które są nasycone olejami na żywicach naturalnych oraz lakierami syntetycznymi modyfikowanymi.
Klasa E
Temperatura graniczna izolacji klasy E wynosi 120°C. W tej klasie znajdują się materiały takie jak folie polietylenowe, tkaniny z włókna sztucznego, laminaty bawełniane i papierowe oraz lakiery epoksydowe. Folie, tkaniny i laminaty są nasycane lub powlekane lakierami poliestrowymi lub żywicami fenolowo-formaldehydowymi.
Klasa B
Temperatura graniczna izolacji klasy B wynosi 130°C. Do tej klasy należą materiały z miki, włókna szklanego, azbestu z nośnikami organicznymi, które są nasycane lub pokrywane szelakiem, żywicami poliestrowymi lub epoksydowymi.
Klasa F
Temperatura graniczna izolacji klasy F wynosi 155°C. Materiały tej klasy to między innymi włókna szklane, azbestowe, mika z nośnikami nieorganicznymi lub włókna pokryte żywicami poliestrowymi modyfikowanymi lub żywicami epoksydowymi.
Klasa H
Najwyższa z wymienionych klas to klasa H, której temperatura graniczna wynosi 180°C. Materiały tej klasy obejmują włókna szklane, materiały z miki, zawierające nośniki nieorganiczne, pokryte lub nasycone żywicami silikonowymi.
Wpływ temperatury otoczenia i obciążenia na pracę silnika
Temperatury określone dla poszczególnych klas izolacji nie mogą być w żadnym razie przekraczane bez ryzyka obniżenia trwałości lub uszkodzenia izolacji. Dopuszczalne temperatury dla poszczególnych klas izolacji określone są w normie PN-72/E-06000 przy założeniu, że temperatura otoczenia nie przekracza 40°C.
Przy temperaturach otoczenia wyższych od 40°C silnik nie może być obciążany mocą znamionową, ponieważ wówczas warunki chłodzenia są gorsze i temperatura silnika przekroczy temperaturę dopuszczalną dla danej klasy izolacji.
Na ogół silniki elektryczne są dobierane do urządzeń napędzanych w taki sposób, aby ich moc znamionowa była nieco wyższa od mocy maszyny napędzanej. Silniki pracują wówczas w temperaturach trochę niższych od temperatury znamionowej pod warunkiem, że temperatura otoczenia nie przekracza 40°C.
W praktyce zdarzają się jednak okresy pracy silników pod obciążeniem większym niż znamionowe, tzn. w stanie przeciążenia. Jeżeli takie przeciążenia są zgodne z założonymi programami pracy silnika, to nie pociągają za sobą ujemnych skutków. Są to bowiem przeciążenia krótkotrwałe, po których następują okresy zmniejszonego obciążenia lub biegu jałowego.