Erhard Loretan (1959-2011) to jedna z najbardziej fascynujących i zarazem tragicznych postaci w historii światowego himalaizmu. Szwajcarski wspinacz, zdobywca Korony Himalajów i Karakorum, zapisał się w kronikach jako trzeci człowiek po Reinholdzie Messnerze i Jerzym Kukuczce, który stanął na wszystkich 14 ośmiotysięcznikach. Jego życie było pełne kontrastów - od niezwykłych sportowych sukcesów po głębokie dramaty osobiste.
Innowator stylu alpejskiego
Loretan stał się legendą na długo przed skompletowaniem Korony. Jako jeden z pierwszych zaadaptował do warunków himalajskich styl alpejski, w którym mała grupa wspinaczy ogranicza sprzęt do minimum, rezygnuje z tlenu z butli i stawia na szybkość działania. Takie podejście pozwoliło mu osiągać spektakularne wyniki:
- W 1986 roku wszedł na 38 szczytów w ciągu 19 dni.
- Kilka lat później pokonał 13 północnych ścian Alp Berneńskich w zaledwie 13 dni.
Dla Loretana wspinanie nie było rywalizacją o rekordy czy sławę, lecz pasją, którą realizował z ogromną determinacją. Jako alpinista od dzieciństwa czuł pociąg do wszystkiego, co znajdowało się „na krawędzi”. W swoich wspomnieniach podkreślał, że alpiniści nie lubią słów zaczynających się od „nie” - takich jak „niemożliwe” czy „niewykonalne”.
„Ryczące ośmiotysięczniki” - biografia i świadectwo
Książka „Ryczące ośmiotysięczniki”, spisana przez dziennikarza Jeana Ammanna, to nie tylko kronika osiągnięć sportowych. To szczera i surowa opowieść o cenach, jakie płaci się za realizację pasji. Autorzy z dużą wrażliwością opisują trudy wspinaczki, ryzyko oraz relacje między partnerami, w tym wieloletnią współpracę z Wojtkiem Kurtyką, z którym Loretan wspinał się m.in. na Czo Oju czy Sziszapangmę.
Książka, po raz pierwszy wydana w 1996 roku, została z czasem zaktualizowana o tragiczne wydarzenia z późniejszego życia alpinisty. Stanowi ona obowiązkową lekturę dla każdego pasjonata gór, będąc jednocześnie przerażającym świadectwem prawdziwego życia, naznaczonego śmiercią partnerów wspinaczkowych i osobistymi dramatami.
Katastrofa wież Trango
Tragedie w górach i w życiu prywatnym
Biografia Loretana jest nieodłącznie związana z cierpieniem. Z szokującą szczerością opisywał on wyprawę na Czo Oju, podczas której jego partner, Pierre-Alain Steiner, spadł w 100-metrową przepaść. Choć Steiner odpowiedział na wołanie Szwajcara, przeprowadzenie akcji ratunkowej było niemożliwe i przyjaciel zmarł na jego rękach.
Jednak najtrudniejszy moment w życiu Erharda nadszedł w 2002 roku. Alpinista był odpowiedzialny za śmierć swojego 7-miesięcznego syna - w chwili chęci uspokojenia płaczącego dziecka zbyt mocno nim potrząsnął, co doprowadziło do tragedii. Wydarzenie to na wiele lat odsunęło go od wspinaczki. Loretan powrócił w góry dopiero w 2011 roku, kiedy to zginął podczas wejścia na Grünhorn w Alpach, towarzysząc swojej partnerce Xenii Minder.
Współpraca z Wojtkiem Kurtyką
Książka przybliża również kulisy legendarnej wyprawy na Nameless Tower w Karakorum. To właśnie tam Loretan i Kurtyka, dwaj wybitni wspinacze, zmierzyli się z granitowym obeliskiem, pokonując bariery administracyjne i fizyczne ograniczenia. Ich wyprawa, pełna anegdot (jak np. o polskim kawiorze czy technicznych wyzwaniach w pionowej ścianie), ukazuje profesjonalizm i głęboką więź, jaka łączyła tych dwóch himalaistów.