Zakupy dla Twojej pociechy mogą być dziecinnie proste! Świat ciągników rolniczych dla chłopców oferuje szeroki wachlarz możliwości - od wiernie odwzorowanych zabawek, które rozwijają wyobraźnię, po specyficzne pojazdy, które stanowią prawdziwe wyzwanie dla młodych mechaników. Poniżej przedstawiamy przegląd oferty i cen, a także fascynującą historię pewnych unikalnych "traktorów".
Traktory zabawkowe - idealne dla najmłodszych pasjonatów
W naszym sklepie internetowym znajdziesz różnorodne modele traktorów i maszyn rolniczych, które doskonale oddają rzeczywiste, profesjonalne maszyny używane w rolnictwie. Kategoria Zabawki dedykowana jest pasjonatom rolnictwa, małym farmerom i przyszłym mechanikom. Maszyny rolnicze zabawki to idealny sposób na wprowadzenie najmłodszych do fascynującego świata rolnictwa. Dla miłośników traktorów i maszyn rolniczych mamy specjalną sekcję, w której znajdziecie różnorodne modele i marki. Nasze traktory i maszyny rolnicze zabawki są wierną repliką prawdziwych pojazdów, z dbałością o detale i funkcje, które dostarczą niezapomnianych chwil zabawy.
Oferta firmy Bruder
Swoją sławę firma Bruder zawdzięcza przede wszystkim wspaniałej kolekcji różnych typów maszyn rolniczych, wśród których prym wiodą pięknie odwzorowane traktorki dla dzieci i kombajny dla dzieci, a wraz z nimi dziesiątki modeli klasycznego sprzętu rolniczego, takich jak przyczepy, owijarki do siana, siewniki, opryskiwacze, kosiarki, brony talerzowe, pługi, przetrząsacze i inne. Jeśli prócz pięknie wykonanego modelu ciągnika rolniczego chcesz kupić dziecku osprzęt do takiej zabawki, w naszym sklepie znajdziesz całe mnóstwo tego typu przedmiotów.
Prezentowane zabawki rolnicze wyróżniają się pięknym wykonaniem i dużą trwałością, a dzięki ich różnorodności, zabawa w farmę z pewnością przez długi czas nie znudzi się Twojemu dziecku. Co warte podkreślenia, prezentowane maszyny rolnicze, zabawki w formie osprzętu rolniczego i figurek to zwykle dokładne kopie oryginalnych urządzeń i maszyn wykonanych w określonej skali, co jest znakiem rozpoznawczym marki Bruder. Polecamy dokupić figurki z serii bWorld oraz zdalnie sterowane traktory.
Przykładowe ceny zabawek rolniczych Bruder
Ceny produktów firmy Bruder, które doskonale uzupełniają zabawkowe ciągniki, prezentują się następująco:
- Bruder 02121 prasa Claas: 105,90 zł
- Bruder 02218 kosiarka Claas: 156,90 zł
- Bruder 02212 przyczepa z wywrotem Joskin: 131,40 zł
- Bruder 02122 owijarka do siana: 98,00 zł
- Bruder 02216 zgrabiarka Krone: 92,40 zł
- Bruder 02020 beczkowóz Fliegl: 135,60 zł
- Bruder 02324 kosiarka Claas: 59,40 zł
- Bruder 02209 rozrzutnik obornika: 95,90 zł
- Bruder 02017 prasa John Deere: 117,50 zł
- Bruder 02222 pakomat Lemken: 63,70 zł
- Bruder 02329 gruber Lemken: 50,50 zł
- Bruder 02140 ładowarka teleskopowa JLG: 106,40 zł
- Bruder 02141 ładowarka teleskopowa CAT: 111,00 zł
- Bruder 02129 ładowarka teleskopowa Manitou z akcesoriami: 255,90 zł
- Bruder 02491 Gator wywrotka John Deere: 94,60 zł
- Bruder 02190 ładowarka Schaffer: 71,80 zł
- Bruder 02192 Ładowarka przegubowa Schaffer Hoflader z chwytakiem do bel słomy: 95,30 zł
Edukacyjna wartość zabawek
Nasza kategoria Zabawki to nie tylko oferta produktów, to prawdziwa podróż po świecie rolnictwa dla dzieci. Dzięki naszym produktom dzieci nie tylko bawią się, ale także uczą się o cyklach życia roślin, dbałości o zwierzęta, a także rozwijają umiejętności spostrzegawczości i koordynacji ruchowej. Oferujemy również zestawy, które pozwalają na konstruowanie i rozbudowę gospodarstwa, co rozwija zdolności manualne i kreatywność dzieci. Nasze maszyny rolnicze zabawki to nie tylko gadżety, to narzędzia edukacyjne, które wspierają rozwój dzieci w sposób atrakcyjny i przyjemny.
A-traktory w Szwecji - realne pojazdy dla młodzieży
Poza światem zabawek istnieje także inna kategoria pojazdów, które można by określić jako "ciągniki dla chłopców", choć w tym przypadku mowa o prawdziwych pojazdach dla młodzieży. Mamy tu na myśli A-traktor, czyli ciągnik, który występuje tylko w Szwecji. Mimo że jest zarejestrowany jako ciągnik rolniczy, nie zawsze przydaje się w gospodarstwie, często jest wolny i niepraktyczny. Czy w każdym kraju występują pojazdy specyficzne dla danego regionu? Bardzo często tak się dzieje. Przykładem są nasze SAM-y z Podhala czy Bieszczad, czy ciężarówko-ciągniki produkowane dla rolników pracujących wysoko w Alpach we Włoszech, Szwajcarii czy Austrii. Wyżej wymienione pojazdy powstały z potrzeb ludzi „dobrej roboty”, którzy potrzebowali specyficznych pojazdów do warunków występujących w ich gospodarstwach.
Geneza i ewolucja A-traktorów
Rolicze wersje, np. przedwojennych Fordów A, budowano w Szwecji już w latach 30. W latach 40. i 50. moda ta się nasiliła - wynikało to z biedy oraz potrzeb jak najszybszej mechanizacji rolnictwa. Skala była w pewnym momencie na tyle duża, że sprawą musiał zająć się szwedzki rząd. Traktorki wykonane na bazie innych sprzętów otrzymały swoją nazwę i przyzwolenie na jazdę, nawet bez rejestracji. Działo się to na początku lat 40., kiedy ludzie zaczęli osobliwe pojazdy nazywać EPA-traktor. Ciekawa jest geneza tego przydomka. EPA to sieć tanich sklepów. Jednak coś poszło nie tak i wraz z postępem rolnicy zaczęli kupować normalne, fabrycznie wykonane ciągniki, a tzw. EPA-traktory zaczęły ewoluować w stronę zabawek w rękach 16- i 17-latków. Nie do końca jest to zły kierunek, bo dzięki temu młodzież nie została wykluczona komunikacyjnie, a poza tym poznała podstawy mechaniki.
W połowie lat 70. rząd szwedzki chciał w ogóle zakazać pojazdów typu EPA. W efekcie zaczęły się protesty ludzi z prowincji. Okazało się, że dla wielu obywateli traktory EPA stały się synonimem wolności. Młodzież twierdziła, że jeździ nimi do szkoły i miasta, a starsi wtórowali, że na wsi takie wozy ratują często przed wykluczeniem transportowym. Warto także dodać, że właściciel takiego „traktorka” uczył się przy okazji mechaniki i techniki, co potem mogło zaowocować lepszym przygotowaniem do pracy w rolnictwie. Pseudo traktory zostały na rynku, ale wprowadzono nowe zasady. Słowo EPA zastąpiono nazwą A-traktor.
Przepisy i wymagania techniczne
W 1952 r. popularność „traktorów” skleconych z byle czego była już tak wielka, że władze uznały, iż należy je rejestrować. Jednak aby pojazd mógł dostać numery, maszyna musiała spełnić pewne warunki, takie jak: brak zawieszenia tylnej osi, rama nośna (nie można było używać pojazdów samonośnych), jeden rząd siedzeń, niewielka paka na narzędzia, zaczep do przyczepy lub innych narzędzi rolniczych, rozstaw osi do 225 cm, zdławiona moc silnika, przełożenie skrzyni biegów 10:1. Podstawową atrakcją tych pojazdów, był fakt, że traktorami EPA mogli jeździć kierowcy, którzy ukończyli 16 lat.
Młodzież zaczęła budować "potworki" spełniając ww. wymagania i zaczęła nimi jeździć wszędzie - do szkoły, do miasta, na imprezy. Od tego momentu „traktorki” dla młodzieży nie musiały być już budowane na pojazdach ramowych, ani nie musiały mieć rozstawu osi na konkretnym poziomie. Jednak o zbyt frywolnym budowaniu tych potworków nie mogło być mowy i zostawiono sporo ograniczeń. A-traktory musiały nadal posiadać zaczep do przyczepy, trójkąt ostrzegawczy dla pojazdów wolnobieżnych zawieszony z tyłu (obowiązek od 1982 r.). Zamiast ograniczeń w przełożeniach skrzyni biegów wprowadzono prędkość maksymalną "niby-traktora", która od teraz wynosiła 30 km/h. Oprócz tego pojazd musiał posiadać przestrzeń ładunkową o konkretnym wymiarze 1,25 metra kwadratowego oraz być wyposażony w jeden rząd siedzeń. W przypadku jeśli samochód-dawca posiadał kanapę z tyłu nie można było jej używać, a w miejsce po niej nie można było wozić towarów.
W 2023 r. Szwedzka Agencja Transportu dokonała przeglądu przepisów dotyczących ciągników typu A. W efekcie zmieniono kilka ważnych przepisów. Po pierwsze od sierpnia 2023 r. każdy, kto jeździ ciągnikiem A, musi zapinać pasy bezpieczeństwa. Kolejnym problemem była liczba miejsc w pojeździe. Zazwyczaj, wg. przepisów, siedzenia mogły być tylko w pierwszym rzędzie, nie z tyłu. W związku z tym rząd zdecydował wprowadzić wymóg, by na jednym miejscu mogła podróżować jedna osoba. Współczesne pojazdy mają elektroniczne blokady, które można w łatwy sposób wyłączyć i włączyć, np. podczas kontroli drogowej. Starsze modele często przy przeglądzie technicznym miały założoną inną skrzynie biegów, a po powrocie od diagnosty zakładana była wersja szybsza.
Fenomen kulturowy i kontrowersje
Pragmatyczni Szwedzi siedzący w ciepłych biurach sztokholmskich urzędów myśleli, że takie przepisy ukrócą sens przeróbek i A-traktory umrą śmiercią naturalną. I tu znów młodzi mieszkańcy szwedzkiej wsi powiedzieli gromkie: „potrzymaj mi glogga” i zaczęli robić pojazdy w podobnym stylu. Małe tuningowane pick-upy cały czas były fenomenem wiejskiego krajobrazu mniejszych miejscowości, w których w sobotni wieczór dzieciaki wyjeżdżają z farm i krążą po najbliższym centrum handlowym lub głównej ulicy. Z niewielką prędkością, ale za to ze sporym hałasem.
A-traktory zmieniają właścicieli dość często, wszak po ukończeniu 18 lat każdy chce mieć normalny wóz. Dlatego niektóre egzemplarze były już przerabiane wiele razy i często bywają jednym wielkim projektem do ukończenia. Wbrew pozorom w tej chwili przepisy są bardziej liberalne niż kiedyś. Już nie trzeba budować pickupa by A-traktor miał sens, gdyż zrezygnowano z przestrzeni na narzędzia. Nadal obowiązuje jeden rząd siedzeń i absurdalna, niepraktyczna przestrzeń ładunkowa z tyłu, z której nie można korzystać. Dziś, aby spełnić warunki przepisów drogowych i nie przewozić ludzi, ani towaru z tyłu, wkłada się zamontowaną na stałe konstrukcję lub kratki uniemożliwiające użytkowanie przestrzeni. Całkiem współczesny Nissan Navara w wersji A-traktor czy Porsche Cayenne z V8 zdławionym do prędkości maksymalnej 30 km/h są przykładem na kreatywność.
Pseudo ciągniki wciąż przeszkadzają rządzącym, a już w Unii Europejskiej aż kipią ze złości, że taki wynalazek istnieje. Komisja Europejska i inne urzędy UE wielokrotnie zwracały uwagę, że A-traktory wymykają się spod przepisów unijnych. 8 czerwca 2023 r. szwedzki rząd wprowadził szereg nowych przepisów mających na celu poprawę bezpieczeństwa wśród tych osobliwych pojazdów. Niestety jeżdżąca specyficznymi traktorami młodzież próbuje oszukiwać system nie stosując się do przepisów. Pojazdy mają mieć ograniczoną prędkość do 30 km/h, ale wiele osób podkreśla, że nie zawsze tak się dzieje. A-traktory często jeżdżą szybciej, powodując wypadki. Bolid w rękach 16-latka musi mieć swój styl.
Scania — Legendarne Ciągniki Siodłowe ze Szwecji!
Przykładowa cena A-traktora w Polsce
Na zdjęciach widzicie Volvo PV544 z 1965 r., czyli z ostatniego okresu produkcji tego modelu. Samochód jest przerobiony w typowy dla A-traktorów sposób - jest obniżony, ozdobiony blendą przeciwsłoneczną, zaś w środku posiada kostki na lusterku, jakieś futerko czy napisy w dziwnych miejscach. Wóz przerobiono według przepisów z lat 70. - stąd nieco dłuższa rama i paka wykonana według przepisów (1,25 m2 powierzchni). Za przednimi siedzeniami, zgodnie z ustaleniami ustawodawców, nie ma tylnej kanapy, zaś prędkość maksymalna wozu wynosi 30 km/h, co osiągnięto poprzez zblokowanie skrzyni biegów do „jedynki” i „dwójki”. Oczywiście jeden z młodych właścicieli tego pojazdu, za skrzynią zamontował reduktor, który pozwala temu osobliwemu Volvo osiągnąć większe prędkości. Wejście do zmiany przełożenia w reduktorze jest ukryte pod oparciem kanapy. Wszystko po to by oszukać warsztat przeprowadzający tzw. „przegląd”.
Pojazd ze zdjęć po przyjeździe do Polski przeszedł przegląd najważniejszych elementów, jeździ, porusza się, jest zarejestrowany na tzw. zabytkowe tablice (żółte). Wykonano naprawę gaźnika i wstawiono nową chłodnicę. Samochód w każdej chwili może jeździć, ale aby był doskonały wymaga pracy i… pomysłu. Sprzedający go Mariusz Cholewski z Gas Mańki Garage proponuje kwotę 24,5 tys. zł. Posiadał pojazd od dwóch lat i miał wobec niego wielkie plany, jednak niewiele nim jeździł od momentu rejestracji i wykonania niezbędnych czynności serwisowych.
Pojazdy typowe tylko dla Szwecji nadal będą tam jeździć. Z jednej strony pseudo traktory są zawalidrogami, bywają niebezpieczne jeśli za kierownicą usiądzie osoba nie gotowa na jazdę pojazdem w ruchu drogowym. Ale z drugiej strony są pewnego rodzaju szwedzką ciekawostką kulturową, niemal jak amerykańskie krążowniki na Kubie. Poza tym naprawdę pomagają w wykluczeniu transportowym terenów wiejskich.