Iveco Daily to seria samochodów dostawczych klasy wyższej i lekkich samochodów ciężarowych, produkowanych pod włoską marką Iveco od 1978 roku. Modele te charakteryzują się dopuszczalną masą całkowitą (DMC) sięgającą do 7,2 tony. Historia pojazdu rozpoczyna się wraz z powstaniem koncernu Iveco i pracami nad trzema nowymi rodzinami modeli, z których jedna to właśnie typoszereg „Iveco Daily”.
Historia i rozwój Iveco Daily
Początki i pierwsza generacja (1978)
Produkcję Iveco Daily uruchomiono w 1978 roku. Początkowo modele te miały DMC w zakresie od 3,5 do 5,0 ton, choć prawdopodobnie istniała również mniej popularna wersja o masie do 2,8 ton. W odróżnieniu od mniejszych samochodów dostawczych z nadwoziem samonośnym, konstrukcję lekkiej ciężarówki Daily oparto na solidnej ramie podłużnicowej o konstrukcji kratownicowej, co zapewniało jej wytrzymałość.
W 1977 roku, w ramach spółki z Renault o nazwie „Societe Franco-Italiana Motori” (SOFIM), uruchomiono w Foggii produkcję czterocylindrowego silnika Diesla ZS Sofim. Jednostka ta, z komorą wstępną w układzie zasilania, miała pojemność 2,45 dm³ i w wersji wolnossącej osiągała moc maksymalną 53 kW (około 72 KM). Była ona wykorzystywana do napędu m.in. samochodów OM Grinta i Iveco Daily. W 1980 roku wprowadzono turbodoładowaną odmianę tego silnika o mocy 68 kW (około 92 KM), montowaną w modelu „Iveco TurboDaily”. W 1985 roku, w udoskonalonych silnikach ZS Sofim o zwiększonej pojemności do 2,5 dm³, zastosowano bezpośredni wtrysk paliwa do komory spalania.
Przeciętna produkcja typoszeregu wynosiła około 30 tys. sztuk rocznie, co pozwoliło Iveco Daily zająć pierwsze miejsce na rynkach Europy Zachodniej z udziałem około 20 procent. W początkowym okresie produkcji Daily pierwszej generacji było sprzedawane również pod markami Fiat Daily i Alfa Romeo AR8. Największy model oferował przestrzeń ładunkową do 17 m³.
Produkcja pierwszej generacji odbywała się głównie we Włoszech. W latach 90. uruchomiono również produkcję pojazdu tej generacji w spółce firm Iveco i Zastava pod nazwą Zastava Rival, o zdolności produkcyjnej do 7 tys. sztuk wszystkich pojazdów. Początkowo produkcja spółki, w tym modelu Zastava Rival, wynosiła około 3 tys. sztuk rocznie, jednak z czasem spadła do około 1 tys. z powodu wojny w Jugosławii/Serbii.
Druga generacja i rozszerzenie oferty (1998-2006)
Udoskonalone modele drugiej generacji Iveco Daily, produkowane od 1998 roku, wyróżniały się bardziej opływowymi kabinami o lepszych właściwościach aerodynamicznych. Współczynnik oporu aerodynamicznego (Cx) spadł do 0,44 dla furgonów i 0,50 dla samochodów skrzyniowych. Zwiększono również liczbę odmian do 50, obejmujących samochody skrzyniowe, podwozia z kabiną (wykorzystywane przez zewnętrzne firmy do specjalistycznych zabudów), wywrotki, furgony, minibusy oraz odmiany z napędem na 4 koła (4x4). Pojazdy te bazowały na trzech rozstawach osi i trzech długościach całkowitych. Modele drugiej generacji produkowano również w kategoriach samochodów dostawczych o DMC od 2,8 do 3,5 tony, a kabiny dostępne były w trzech długościach: normalnej, z dwoma rzędami siedzeń (dla 6 osób) oraz z trzema rzędami (dla 8 osób).
Furgony produkowano z trzema rozstawami osi (2,8 m, 3,31 m, 3,95 m), a zunifikowane z nimi minibusy powstawały na bazie dwóch podwozi o największych rozstawach osi. W pojazdach stosowano skrzynie biegów produkcji Iveco lub opcjonalnie firmy ZF. Po przejęciu hiszpańskiej firmy Pegaso w 1990 roku (przekształconej rok później w IVECO-Pegaso), uruchomiono tam produkcję Daily, znanego lokalnie jako IVECO-Pegaso Daily.
W 1996 roku typoszereg przeszedł modyfikację stylistyczną nadwozia (face lifting), a do oferty wprowadzono większe silniki Sofim o pojemności 2,8 dm³ i mocy maksymalnej 76 kW (103 KM), spełniające wymagania normy Euro 2. W 1998 roku reorganizowano produkcję, koncentrując montaż Daily w Suzzara (Włochy) oraz Valladolid (IVECO-Pegaso, Hiszpania). Pod koniec lat 90. w zakładach europejskich osiągnięto poziom produkcji około 70 tys. sztuk rocznie. W latach 1996-1997 Daily było również produkowane w zakładach Iveco w Argentynie. Na bazie Daily powstawały także pojazdy wojskowe serii Iveco VM 90. Modele drugiej generacji były produkowane w wielu spółkach Iveco z innymi firmami, m.in. w firmie Zastava Kamioni (modele „Zastava Rival” i New Turbo Rival) oraz na Ukrainie w spółce „IVECO-KRAZ” (zdolność montażu do 12 tys. sztuk rocznie Daily i Eurocargo).
Od sierpnia 1991 roku Daily produkowano w Chinach przez firmę „Nanjing Auto Works”, a następnie przez spółkę j.v. zawiązaną w 1996 roku. Początkowa zdolność produkcyjna tych zakładów wynosiła 20 tys. sztuk rocznie, z planami podniesienia jej do 60 tys. sztuk. W 2006 roku podjęto decyzję o rozbudowie zakładów, wprowadzeniu do produkcji wszystkich głównych typoszeregów Iveco oraz zwiększeniu zdolności produkcyjnych do 70-100 tys. sztuk rocznie. W latach 2005-2007 w Chinach powstało od 18 do 24 tys. Daily, głównie jako mikrobusy. Po uruchomieniu produkcji Daily trzeciej generacji, starsze modele kontynuowano pod nazwą Daily Classic. Modele drugiej generacji były oznaczane przy pomocy 3 lub 4 cyfr przedzielonych kropką, gdzie pierwsze dwie cyfry oznaczały przybliżoną dopuszczalną masę całkowitą.
Trzecia generacja i innowacje (od 2000)
W 2000 roku Iveco Daily otrzymało tytuł Van of the Year. Wraz z wprowadzeniem trzeciej generacji wprowadzono nowy model „Daily 65” o maksymalnej masie całkowitej 6,5 tony. Modele pod nazwą „Iveco TurboDaily” produkowano do 2002 roku. Po raz kolejny zmniejszono opory powietrza, które w wersji furgon osiągnęły współczynnik Cx = 0,34. Do oferty wprowadzono „Iveco Daily Camper”, czyli samochód kempingowy na bazie Daily, z zabudowami wykonywanymi przez specjalistyczne firmy. Powstawały również odmiany wojskowe z napędem na 4 koła pod nazwą M 40.12 VM, obejmujące wersje skrzyniowe, furgony i mikrobusy-cabrio dla 12-13 osób. Produkcja odbywała się tradycyjnie we Włoszech i Hiszpanii.
Jesienią 2007 roku wprowadzono nowy Iveco Daily 4x4, produkowany przy wykorzystaniu podwozia SCAM, na którym zabudowuje się silniki, skrzynie biegów i kabiny Iveco. Produkcja odbywa się przy współpracy austriackiej firmy Achleitner. Ze względu na odmienne podwozia, modele 4x4 mają wymiary odbiegające od innych pojazdów rodziny Daily i występują w wersjach o dopuszczalnej masie całkowitej 3,5 oraz 5,5 tony.
W 2004 roku auto przeszło modernizację, a przedni grill otrzymał chromowanie. W 2005 roku zastosowano silnik zasilany sprężonym gazem ziemnym (CNG) o pojemności 2,7 dm³ i mocy 78 kW (106 KM). W kolejnej generacji Daily dodano drugi silnik CNG o większej pojemności i mocy. W tym samym roku rozpoczęto stosowanie silnika Diesla o pojemności 3,0 dm³ w dwóch wariantach mocy. Daily III po drugim dużym liftingu zostało zaprezentowane w 2006 roku, zaprojektowane przez Giorgetto Giugiaro. Na początku 2007 roku pojawił się kolejny silnik napędzany gazem ziemnym CNG o mocy 100 kW (136 KM). „Iveco Daily CNG” z tym silnikiem spełnia wymagania normy EEV (Enhanced Environmentally Friendly Vehicle) oraz Euro 6. Zbiorniki na gaz mogą pomieścić 31 litrów, co wystarcza na około 300 km, a ich zamontowanie zmniejsza ładowność ciężarówki o około 200 kilogramów. Montowany jest również rezerwowy zbiornik tradycyjnego paliwa o pojemności 14 litrów.
Podwozie Iveco Daily jest dostarczane firmom zabudowującym nadwozia autobusów klasy mini, często sprzedawanych pod marką Irisbus Daily. Dostępnych jest ponad 2,5 tysiąca wersji i wariantów wyposażenia typoszeregu Daily. Zastosowano w nim siedem silników, z których pięć typu Diesla posiada wysokociśnieniowy układ zasilania common rail, a dwa są zasilane CNG. Maksymalna ładowność wynosi od 1060 do 4255 kg, rozstaw osi: 3000, 3300 lub 3950 mm. Wysokość wnętrza furgonu może mieć trzy warianty: 1545, 1900 lub 2100 mm.
W 2007 roku podpisano umowę z rosyjską firmą „Samotlor-NN” o powołaniu spółki, w której Iveco ma 51 procent akcji. W fabryce spółki w Niżnym Nowogrodzie powstawały wersje pojazdu przeznaczone na rynek rosyjski. W 2008 roku firma FedEx Express rozpoczęła testy 10 hybrydowych Iveco Daily na trasie Mediolan-Turyn oraz w innych miastach europejskich. Pojazdy z takim napędem trafiły do produkcji seryjnej. Irisbus Iveco Daily Hybrid ma pojemność 18 pasażerów, a system hybrydowy składa się z silnika Diesla FPT F1A o mocy 85 KW (116 KM) oraz silnika elektrycznego Bosch o mocy 32 KW (43,5 KM), wykorzystywanego głównie podczas ruszania pojazdu. Po osiągnięciu prędkości 10 km/h automatycznie załącza się silnik wysokoprężny. W czasie hamowania silnik elektryczny działa jak alternator, zbierając energię (rekuperacja) i magazynując ją w bateriach litowo-jonowych, co pozwala obniżyć zużycie paliwa o około 25%. W drugiej połowie 2009 roku dokonano niewielkiej stylistycznej modernizacji modelu Daily, wprowadzając nową, lakierowaną na srebrno atrapę wlotu powietrza. Do oferty wprowadzono również nowe silniki o pojemności 2,3 dm³ w odmianach o mocy 78 kW (106 KM) lub 93 kW (126 KM). Dodatkowo rozpoczęto produkcję jednostek napędowych o pojemności 3,0 dm³ spełniających normę czystości spalin EEV. Silniki te rozwijają moc maksymalną 102 kW (140 KM) lub 125 kW (170 KM), a pojazdy w nie wyposażane noszą oznaczenie Iveco EcoDaily.
Wersje elektryczne i aktualizacje
Wdrażane do produkcji seryjnej są również wersje Daily z napędem elektrycznym, wyposażone w asynchroniczne silniki trójfazowe o mocy 30 kW (model 35S) lub 40 kW (model 40C), z możliwością podwojenia mocy. Zasilanie zapewniają akumulatory NaNiCl2 firmy Zebra, które po pełnym naładowaniu (trwającym osiem godzin) umożliwiają pokonanie dystansu 90-130 km. W 2012 roku do oferty wprowadzono dwa silniki Diesla: o pojemności 2,3 litra i mocy 146 KM (Euro 5) oraz o pojemności 3,0 litra i mocy 146 KM (EEV). Wraz z nowymi silnikami wzbogacono pojazd o nowatorskie technologie, nowe rozstawy osi oraz nowe zawieszenie.
Standardowe wyposażenie pojazdu obejmuje liczne funkcje. Opcjonalnie w wersji Comfort auto wyposażyć można m.in. w klimatyzację manualną, sprężarkę klimatyzacji, sprężynowany fotel kierowcy; w wersji Plus w m.in. górną półkę nad przednią szybą, radio z MP3 oraz światła przeciwmgielne, a w wersji Top w m.in. dodatkowe udogodnienia.
Iveco Daily jako ciągnik siodłowy
Istnieją także specjalistyczne konfiguracje Iveco Daily, w tym jako ciągnik siodłowy. Przykładem jest Iveco 35C z naczepą z piętrem, które, według danych homologacyjnych, może mieć DMC wynoszące 3500 kg. Co ciekawe, dopuszczalna masa całkowita zespołu pojazdów (czyli ciągnika z naczepą) może wynosić aż 12 000 kg. Takie rozwiązanie jest wykorzystywane m.in. w transporcie pojazdów, od samochodów osobowych, motocykli po łodzie oraz aut dostawczych.
Wymagania prawne dla Iveco Daily ciągnik siodłowy
Użytkowanie Iveco Daily jako ciągnika siodłowego wymaga przestrzegania szeregu przepisów. Obejmują one m.in. opłaty drogowe w poszczególnych krajach, konieczność posiadania licencji wspólnotowej oraz tachografu wraz z ogranicznikiem prędkości do 90 km/h. Są to kluczowe aspekty dla firm transportowych operujących na rynku międzynarodowym.
Dane techniczne Iveco Daily Diesel 35S12 i 35C12
Dla szczegółowych danych technicznych samochodów Iveco Daily Diesel 35S12 oraz Manualna-5 35C12 (z lat 1998-2006) dostępne są kompletne informacje. Oba modele charakteryzują się silnikiem spalinowym 2.3 l o mocy 116 KM. Poniżej przedstawiono wybrane parametry:
| Parametr | Iveco Daily Diesel 35S12 (do 30.12.2006) | Iveco Daily Manualna-5 35C12 (do 30.12.2006) |
|---|---|---|
| Silnik | Spalinowy, 2.3 l, 116 KM | Spalinowy, 2.3 l, 116 KM |
| Skrzynia biegów | Manualna-5 | Manualna-5 |
| Długość nadwozia | 5334 mm | 5334 mm |
| Szerokość nadwozia | 1996 mm | 1996 mm |
| Wysokość nadwozia | 1996 mm | 1996 mm |
| Rozstaw osi | 3300 mm | 3300 mm |
| Masa własna | 1705 kg | 1855 kg |
| Dopuszczalna masa całkowita | 3500 kg | 3500 kg |
Dane te są oparte na oficjalnych specyfikacjach producentów i są regularnie aktualizowane. Pozwalają one na świadomy wybór pojazdu, uwzględniając takie parametry jak moment obrotowy, masa własna, przyspieszenie czy pojemność bagażnika, które mają realny wpływ na komfort jazdy, zużycie paliwa i ogólne koszty eksploatacji.