Jak przerobić siewnik na nadbudowany – poradnik

Współczesne rolnictwo wymaga coraz większej efektywności i precyzji w uprawie, co często skłania rolników do modernizacji posiadanego sprzętu. Jednym z popularnych kierunków jest przeróbka siewnika mechanicznego na siewnik nadbudowany, co pozwala na stworzenie zintegrowanego zestawu uprawowo-siewnego. W poniższym poradniku przyjrzymy się kluczowym aspektom takiej modernizacji.

Przygotowanie do modernizacji

Okres przestoju w pracach polowych to idealny czas na różnego rodzaju przeróbki i naprawy sprzętu. Wiele gospodarstw dysponuje popularnym mechanicznym siewnikiem zbożowym, który może stanowić bazę do adaptacji. Warto więc zastanowić się, w jaki sposób można przerobić taki siewnik, na przykład model „Poznaniak” o szerokości 2,7 metra, na 3-metrowy siewnik nadbudowany. Taka modyfikacja może być szczególnie przydatna ze względu na wygodny sposób pozostawiania ścieżek technologicznych w szerszym siewniku.

Przegląd i kontrola siewnika przed przeróbką

Przed przystąpieniem do jakichkolwiek modyfikacji, niezbędne jest wnikliwe sprawdzenie siewnika. Przegląd powinien odbywać się wiosną lub jesienią, aby ocenić stan zużycia elementów roboczych i upewnić się, czy nie są potrzebne zmiany w jego ustawieniach. Najlepiej rozpocząć od zapoznania się z instrukcją obsługi siewnika. Znajdziemy w niej najważniejsze informacje dotyczące kontroli danego modelu, przygotowania do siewu, a także tabele wysiewu i wzornik ustawień. Posiadając szczegółowe dane na temat siewnika, mamy pewność dobrze wykonanej kontroli, np. nie pominiemy żadnego punktu smarnego.

Regularna kontrola, przynajmniej raz w sezonie, zapewnia prawidłowe wykonanie siewu. Należy sprawdzić wszystkie elementy robocze siewnika, zwracając uwagę na stopień ich zużycia i poprawność działania. Kontroli powinny podlegać: tarcze, kółka dociskowe, znaczniki, zagarniacze, redlice itp.

Kontrola redlic

W przypadku redlic należy zwrócić uwagę na ich czubki, które zużywają się znacznie szybciej, jeżeli nie są prawidłowo ustawione względem talerzy. Aby temu zapobiec, talerz powinien pracować na głębokości większej o 1-15 cm niż czubek redlicy. W siewnikach, w których piasty redlic wysiewających wyposażone są w smarowniczki, należy pamiętać o podaniu smaru po przepracowaniu przez nie ok. 300 ha. W przypadku innych ruchomych elementów, takich jak znaczniki, zaczep czy wahacze, smarowanie powinno odbywać się po zasianiu ok. 100 ha.

Sprawdzenie ciśnienia w oponach

Ważne jest również sprawdzenie ciśnienia w oponach wału zagęszczającego - jeszcze przed wyjazdem siewnika w pole. Niewłaściwe ciśnienie może uniemożliwić osiągnięcie równomiernego zagęszczenia. Także ogumienie kół i ciśnienie w nich ma kluczowe znaczenie. Prawidłowe ciśnienie ograniczy poślizg i utrzyma założoną dawkę wysiewu, zapewniając odpowiednią średnicę koła.

Próba wysiewu (próba kręcona)

Czynnością, której nie należy pominąć, jest przeprowadzenie próby wysiewu, czyli tzw. próby kręconej. Zajmuje ona sporo czasu i często wymaga kilkukrotnego powtórzenia, ale jest kluczowa dla uzyskania prawidłowej obsady roślin na 1 hektarze.

1. Wykonanie próby powinno poprzedzić ustalenie liczby obrotów koła siewnika, którą będziemy musieli wykonać w trakcie jej trwania. Na przykład, przy szerokości roboczej siewnika 2,7 m, liczba obrotów korbą na 1 hektar wynosi 3290, a liczba obrotów koła jezdnego na 1 hektar - 1900 (dla siewnika Poznaniak 6 SO43/3B).
2. Przystępując do próby, zasypujemy skrzynię ziarnem. Należy upewnić się, że ziarno znajduje się także w gniazdach wysiewających. Najlepiej obrócić jednokrotnie wałek wysiewający, a następnie wsypać zboże z rynienek z powrotem do siewnika.
3. Następnie wykonujemy odpowiednią liczbę kręceń, po czym ważymy zsypane z rynienek ziarno.
4. Jeżeli uzyskana masa nie różni się o więcej niż 2% od zalecanej dawki, próbę należy uznać za udaną.

Próba kręcona pozwala również na obserwację działania siewnika i wykrycie ewentualnych zmian w wypadaniu ziarników. Dobrze jest też sprawdzić ustawienia gniazd za pomocą wzornika.

Określenie normy wysiewu

Najważniejszą sprawą jest określenie ilości materiału siewnego, jaki zamierzamy wysiać na hektar. Aby to prawidłowo określić, należy uwzględnić m.in. MTN (masę tysiąca nasion) oraz zdolność kiełkowania.

• Gdy materiał siewny nabyto w kilogramach, a norma wysiewu podana na etykiecie jest w sztukach ziaren na 1 m², należy spisać dane dotyczące MTN oraz zdolności kiełkowania. Następnie pomnożyć wartość zalecanej obsady roślin (podanej przez producenta) przez MTN, a otrzymany wynik podzielić przez zdolność kiełkowania.
• W przypadku materiału siewnego z własnego gospodarstwa, trzeba samodzielnie wyznaczyć dane, zwracając szczególną uwagę na czystość ziaren. W praktyce rolnicy rzadko wykonują tę czynność, dlatego do „wykręconej” ilości ziarna należy zawsze dodać około 5%, które uwzględnią poślizg koła na polu.

Elementy kluczowe do przeróbki na siewnik nadbudowany

Podczas przeróbki siewnika, kluczowe jest prawidłowe przeniesienie napędu oraz zapewnienie precyzyjnej regulacji dawki wysiewu i obsługi ścieżek technologicznych.

Przeniesienie napędu

W przypadku siewników nadbudowanych, przeniesienie napędu jest często modyfikowane. Wiele osób poszukuje zdjęć i opisów, jak to dobrze rozwiązać. Należy przemyśleć konstrukcję tak, aby była solidna i efektywna.

Skrzynia bezstopniowa

Najważniejsza jest skrzynia bezstopniowa do regulowania dawki wysiewu. Umożliwia ona precyzyjne dostosowanie ilości wysiewanego materiału do wymagań pola i gatunku rośliny. Nowoczesne systemy elektrycznego dozowania, jak te stosowane w siewnikach Amazone, pozwalają na redukcję normy wysiewu w zależności od ilości zamkniętych rzędów podczas włączania ścieżek technologicznych. Dmuchawa i elektryczny napęd dozownika gwarantują zachowanie normy wysiewu.

Obsługa ścieżek technologicznych

W siewnikach nadbudowanych, takich jak Amazone AD-P 01 Special, nowa głowica rozdzielająca umożliwia obsługę ścieżek technologicznych w zależności od rozstawu rzędów. Włączanie ścieżek technologicznych odbywa się bezpośrednio za pomocą segmentowej głowicy rozdzielającej i można je bardzo łatwo dopasować do rozstawu kół oraz szerokości opon. Na życzenie można zamówić segmentową głowicę rozdzielającą z elektrycznym rozłączaniem połówkowym, co pozwala na rozpoczęcie pracy połową szerokości roboczej maszyny w przypadku asymetrycznych układów ścieżek technologicznych. Ponadto, na ukośnych poprzeczniakach i w klinach pola możliwe jest automatyczne przełączanie połówek za pomocą systemu GPS-Switch i AutoPoint.

Ustawienie znaczników i głębokości siewu

Ostatnią czynnością, którą należy wykonać już na polu, jest ustawienie głębokości pracy redlic wysiewających i zagarniacza. Parametry te dobiera się w zależności od warunków panujących na polu. W większości siewników istnieje możliwość indywidualnego ustawienia docisku redlic wysiewających, poprzez zmianę położenia sprężyn dociskowych. Nacisk redlic można regulować mechanicznie za pomocą uniwersalnego narzędzia obsługowego lub hydraulicznie z kabiny ciągnika.

Każdy siewnik jest wyposażony w ręczny lub hydrauliczny przerzutnik znaczników bocznych, które służą do wyznaczenia trasy następnego przejazdu ciągnika. Znaczniki należy ustawić tak, aby odstępy między pasami siewnymi przy kolejnym przejeździe siewnika odpowiadały szerokościom międzyrzędzi. Pasem siewnym (Ss) nazywa się odległość między skrajnymi redlicami. Przykład: aby wykonać siew 25 redlicami przy szerokości międzyrzędzi d = 10,8 cm, szerokość robocza wynosi Sr = 25 x 10,8 cm = 270 cm, a rozstawienie kół przednich ciągnika t = 135 cm. Wówczas szerokość pasa siewnego wynosi Ss = Sr - d = 270 - 10,8 cm = 259,2 cm.

Prędkość jazdy podczas siewu

Aby zapobiec zapychaniu się redlic glebą, siewnik należy opuszczać do siewu w czasie jazdy ciągnikiem do przodu. Prędkość jazdy podczas siewu należy każdorazowo dostosować do aktualnych warunków glebowych i nie powinna ona przekraczać 10 km/h. Wielkość wysiewanej dawki nasion nie zależy od prędkości jazdy. Ważne jest, aby w czasie siewu utrzymać, w miarę możliwości, stałą prędkość.

Przykłady nowoczesnych rozwiązań

Opracowany przez firmę Amazone system łączenia siewników nabudowanych z maszynami uprawowymi, który wcześniej wykorzystywany był w kombinacji z siewnikami Cataya i Centaya, można teraz spotkać w zestawie złożonym z pneumatycznego siewnika AD-P 01 Special i brony wirnikowej KE 01 lub kultywatora wirnikowego KG/KX 01. Trzymetrowy siewnik Amazone AD-P 01 Special może być wyposażony w zbiornik ziarna o pojemności 850 l lub 1250 l, który opcjonalnie można powiększyć o nadstawkę o pojemności 250 l. W tym siewniku dostępne są redlice stopkowe WS lub redlice RoTeC-Control z rozstawem rzędów od 12,5 cm albo 15 cm. Aby zapewnić optymalne przykrycie ziaren glebą, siewnik można wyposażyć np. w zagarniacz rolkowy.

tags: #jak #przerobic #siewnik #na #nadbudowany