W 1983 roku wprowadzono do produkcji ciągnik siodłowy Jelcz 417. Pojazd ten, charakteryzujący się solidną konstrukcją i wszechstronnością, zastąpił produkowane dotychczas ciągniki siodłowe typu Jelcz 317 D, stając się ważnym elementem polskiego transportu drogowego, zarówno w sektorze cywilnym, jak i specjalistycznym.
Warianty Kabin i Specyfikacja
W pojeździe Jelcz 417 zastosowano typoszereg nowych odchylanych kabin kierowców 134/136. Dostępne były dwie główne wersje ciągnika siodłowego, różniące się konfiguracją kabiny:
- Jelcz C 417 K (litera "K" od "krótka") - wyposażony w odchylaną dwumiejscową krótką kabinę kierowcy typu 136 R. W egzemplarzach przeznaczonych do strażackich zestawów cysternowych często stosowano właśnie krótszą kabinę typu 136.
- Jelcz C 417 D (litera "D" od "długa") - wyposażony w odchylaną dwumiejscową długą kabinę kierowcy typu 134 R, która oferowała dodatkowy komfort dzięki dwóm leżankom.
Konstrukcja i Napęd
Rama pojazdu została wykonana z profili o przekroju ceowym, co zapewniało jej wytrzymałość i odporność na obciążenia. Ciągnik Jelcz 417 jest przystosowany do ciągnięcia naczep o nacisku na siodło 9 000 kg w transporcie ogólnym oraz specjalistycznym, z maksymalną masą całkowitą zestawu do 32 000 kg.
Sercem Jelcza 417 był wysokoprężny silnik typu WSK Mielec SW 680/207 z turbodoładowaniem, generujący moc maksymalną 243 KM przy 2 200 obr/min. Za przeniesienie napędu odpowiadała 6-biegowa skrzynia biegów typu S6-90 oraz most napędowy typu Raba 018.44 z blokadą mechanizmu różnicowego, co zapewniało odpowiednie osiągi i trakcję w różnych warunkach.
Jelcz 417 w Służbie Straży Pożarnej - Zestawy SCN-18
Jednym z kluczowych i najbardziej rozpoznawalnych zastosowań Jelcza 417 było jego wykorzystanie jako ciągnika w cysternowych zestawach SCN-18 przez straż pożarną. Naczepa CN18-O/N przystosowana była do przewozu 18 000 litrów wody lub środka pianotwórczego. Istniały również dwukomorowe wersje cystern, zdolne do przewozu obu tych środków gaśniczych w stosunku 50% - 50%.
W dolnej części naczepy zainstalowano motopompę M8/8. Co więcej, niektóre zestawy wyposażono również w podstawowe elementy armatury wodno-pianowej. To połączenie, wraz ze zdolnością samodzielnego podawania środków gaśniczych, czyniło z tych jednostek samochody gaśnicze typu GCBM (Głośny Ciężki Bojowy Mobilny).
Mimo tych zdolności, w praktyce operacyjnej tamtego okresu pojazdy te określano jednak częściej jako cysterny SCN-18 niż gaśnicze GCBM. Traktowano je jako pomocnicze jednostki specjalne, ponieważ mimo zdolności samodzielnego prowadzenia akcji gaśniczych, nie były one sensu stricte typowymi samochodami gaśniczymi. Cysternowe zestawy SCN-18 wykorzystywane były głównie do transportu środków gaśniczych na miejsce akcji bądź zgrupowania. Stanowiły one również cenny odwód w przypadku awarii wodociągów.
Przykład Zestawu: JRG Łuków
30 września 2016 roku na terenie Jednostki Ratowniczo-Gaśniczej w Łukowie można było zobaczyć ciężki zestaw służący do transportu środków gaśniczych. Składał się on z ciągnika siodłowego typu Jelcz C 417 K oraz naczepy autocysterny o pojemności 18 000 litrów, wyprodukowanej przez zakłady Metalchem Kościan, należącej do JRG w Łukowie. Jest to doskonały przykład długiej i efektywnej służby tych pojazdów.
Jelcz 417K z naczepą CN 18-O/N
Jelcz 417 jako Klasyk
Jelcze 417, dzięki swojej wytrzymałości i długowieczności, doczekały bardzo sędziwego wieku w państwowych lub ochotniczych służbach. Regularnie przewijają się w ogłoszeniach o sprzedaży (np. przykład za 27 tys. złotych), co sprawia, że pozostają stosunkowo łatwo dostępnym materiałem dla kolekcjonerów i entuzjastów ciężarowych klasyków.