Koparko-ładowarka: Kompleksowy Przewodnik

Koparko-ładowarka to wszechstronna maszyna do robót ziemnych, łącząca w sobie funkcje koparki i ładowarki. Jest to jedno z najbardziej uniwersalnych urządzeń budowlanych, znajdujące zastosowanie nie tylko w branży budowlanej, ale także górniczej i rolniczej. Mimo że przez wiele osób bywa mylona z klasycznymi koparkami, są to dwie całkowicie różne maszyny.

Charakterystyka i zastosowanie koparko-ładowarki

Koparko-ładowarka to urządzenie przypominające klasyczny ciężki ciągnik rolniczy, który został doposażony w umieszczoną na przegubowym ramieniu łyżkę oraz zamontowaną w przedniej części pojazdu szuflę. Jej nadwozie przypomina konstrukcję traktora, jest stabilne, wytrzymałe mechanicznie i odporne na obciążenia dynamiczne. Charakteryzuje się znaczną siłą wyrywającą i dużym udźwigiem. Podwozie stanowi rama spoczywająca na dwóch mostach napędowych, gdzie most przedni skrętny zamocowany jest wahliwie do ramy, a tylny sztywnie.

Urządzenia te mogą być wykorzystywane podobnie jak koparki, czyli służyć do wykonywania wykopów różnego rodzaju. Za pomocą koparko-ładowarki można nie tylko wykonywać prace ziemne i transportować grunt na inny pojazd za pomocą łyżki. Z drugiej strony tej maszyny zamontowany jest osobny układ roboczy, służący przede wszystkim do transportu i załadunku ziemi, materiałów budowlanych, desek i wielu innych niezbędnych podczas budowy elementów.

Ten sprzęt ciężki wykorzystywany jest również do:

• Przygotowania podłoża pod budowę placów, parkingów, chodników i dróg.
• Zasypywania fundamentów czy udrażniania rowów.
• Wykonywania prac górniczych.
• Przewożenia pasz i nawozów w gospodarstwach rolnych czy też kiszonek.
• Prac porządkowych.
• Wykonywania wykopów melioracyjnych.
• Prac komunalnych.

Warto wspomnieć, że koparko-ładowarkę można wyposażyć w dodatkowy osprzęt, dzięki czemu posłuży również do innych zadań, jak chociażby przenoszenie palet czy odśnieżanie. W podstawowej formie wykorzystywana jest również do przewożenia elementów, układania elementów poboczy, znajduje zastosowanie w przedsiębiorstwach zajmujących się gospodarką odpadami, składach węgla czy też na złomowiskach.

Wymagane uprawnienia i bezpieczeństwo pracy

Obsługa ciężkiego sprzętu przeznaczonego do wykonywania robót ziemnych wymaga posiadania odpowiednich uprawnień. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki z 2011 roku, do obsługi koparko-ładowarki niezbędne jest uzyskanie stosownych uprawnień. W grę wchodzi tu zarówno prawo jazdy kategorii B (uprawnia ono tylko i wyłącznie do kierowania koparko-ładowarką, ale nie do jej obsługi), jak i stosowny wpis w świadectwie kwalifikacji dotyczący maszyn tego rodzaju.

Szkolenia i egzaminy

Do szkolenia na operatora koparko-ładowarek może przystąpić osoba, która ukończyła 18 rok życia, posiada wykształcenie minimum podstawowe i aktualne orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania zawodu. Można go uzyskać, uczestnicząc w specjalistycznym kursie, a następnie przystępując do egzaminu organizowanego przez placówkę Sieci Badawczej Łukasiewicz - Instytut Mechanizacji Budownictwa i Górnictwa Skalnego. Po zaliczeniu jego części teoretycznej i praktycznej uzyskuje się adnotację w Książce Operatora, uprawniającą do obsługi koparko-ładowarek kategorii III.

Zasady bezpieczeństwa

Niewłaściwa obsługa maszyn może stwarzać zagrożenia dla osób znajdujących się w pobliżu czy samego operatora, a także w razie popełnienia przez niego błędu spowodować znaczne straty materialne. Dlatego tak ważne jest przestrzeganie zasad bezpieczeństwa:

• Do pracy na koparko-ładowarce należy przystąpić w odpowiednio przystosowanej odzieży roboczej oraz kasku ochronnym.
• Przed uruchomieniem maszyny należy wykonać test hamulca parkingowego, uzupełnić zbiornik paliwa, ustawić tylne koła na wprost i upewnić się, że w obszarze pracy nie znajdują się osoby postronne.
• W przypadku stwierdzenia jakichkolwiek nieprawidłowości w funkcjonowaniu koparko-ładowarki, należy przerwać pracę i zgłosić usterkę przełożonemu.
• Nie wolno dopuszczać do obsługi maszyny osób niepowołanych, a także przewozić w kabinie dodatkowych osób.
• Niedozwolone jest zdejmowanie zabezpieczeń, przenoszenie ładunku nad kabiną, przekraczanie maksymalnych obciążeń czy dokonywanie napraw maszyny, będącej w ruchu.
• Należy pamiętać o zachowywaniu bezpiecznych odległości, używaniu pręta blokującego hamulec, reagowaniu na znaki ostrzegawcze oraz blokowaniu dźwigni sterowania i zabezpieczeniu maszyny po zakończonej pracy.

Budowa i działanie koparko-ładowarki

Nadwozie koparko-ładowarki składa się z kabiny operatora zamontowanej do ramy, maski silnika, błotników i podestów roboczych, zbiorników oleju i paliwa. W kabinie znajdują się dźwignie sterujące osprzętem roboczym, kierownica do sterowania maszyną, pulpity ze wskaźnikami do kontroli prawidłowej pracy i przyciski. Konstrukcja ROPS/FOPS zapewnia operatorowi bezpieczeństwo przed zgnieceniem pod ciężarem maszyny w przypadku jej przewrócenia się. Układy robocze, ładowarkowy i koparkowy, zapewniają wysoką trwałość i niezawodność działania.

Układ ładowarkowy

Ładowarkowy układ roboczy umożliwia osiąganie optymalnych kątów wysypu w całym zakresie pracy układu. Charakteryzuje się dużym udźwigiem, dużą siłą wyrywającą oraz dużą odpornością na obciążenia dynamiczne. Konstrukcja wysięgnika osprzętu ładowarkowego umożliwia stabilne utrzymanie ładunku i jednocześnie zapewnia dużą siłę odspajania.

Układ koparkowy

Wysięgnik teleskopowy osprzętu koparkowego zapewnia duże wartości głębokości kopania. Szybkozłącze koparkowe oraz hydrauliczne szybkozłącze ładowarkowe umożliwiają szybką wymianę osprzętów.

Dokumentacja techniczna maszyny

Każda koparko-ładowarka powinna posiadać niezbędną dokumentację, która zawiera kluczowe informacje dotyczące jej eksploatacji i konserwacji.

DTR (Dokumentacja Techniczno-Ruchowa)

DTR to dokumentacja techniczno-ruchowa, która zawiera instrukcję obsługi, katalog części zamiennych i książkę gwarancyjną.

KMB (Książka Maszyny Budowlanej)

KMB to książka maszyny budowlanej, która zawiera informacje o właścicielu maszyny, dane techniczne (wymiany silnika, zespołów, naprawy główne), przeglądy i naprawy bieżące, godziny pracy maszyny, rodzaj paliwa, olejów i smarów.

Prace przygotowawcze przed wyjazdem z budowy

Przed wyjazdem koparko-ładowarką z budowy należy sprawdzić:

• Hamulce (muszą być złączone obydwa pedały).
• Układ kierowniczy.
• Włączyć światła.
• Czystość maszyny.
• Wyłączyć możliwość skrętu tylnej osi.
• Czy nie ma wycieków.

Rodzaje obsług technicznych

W celu zapewnienia długotrwałej i bezawaryjnej pracy koparko-ładowarki, niezbędne są regularne przeglądy i konserwacja.

Obsługa Codzienna (OC)

OC (obsługa codzienna) wykonuje się codziennie i trwa około 40 minut. Polega na kontroli:

• Przed uruchomieniem silnika: dokręcanie kół, ciśnienie i stan ogumienia, stan połączeń skręcanych, spawanych i nitowanych, wycieki w układzie hydraulicznym, paliwowym oraz hamulcowym, kompletność maszyny, poziom płynów w układzie chłodzenia, oleju silnikowego, oleju hydraulicznego, oleju przekładniowego, paliwa, płynu hamulcowego, napięcie paska klinowego.
• Po uruchomieniu silnika: wskazania pulpitu, działanie układów.

Obsługa Techniczna (OT)

• OT1: Wykonuje się co 250 godzin pracy. Polega na wymianie smaru, oleju oraz zużytych filtrów.
• OT2: Wykonuje się co 500 godzin pracy przez serwis z udziałem operatora maszyny z użyciem przyrządów kontrolno-pomiarowych.

Obsługa Sezonowa (OS)

OS (obsługa sezonowa) polega na przygotowaniu maszyny do pracy w określonej porze roku:

• Zimą: wymienia się płyny w układzie chłodzenia na płyny niezamarzające, sprawdza akumulator oraz robi przegląd instalacji elektrycznej, wymienia filtry paliwowe, czyści odstojniki, sprawdza sprawność świec żarowych i działanie wtryskiwaczy.

Obsługa Magazynowa (Omag)

Omag (obsługa magazynowa) obejmuje czynności konserwacyjne przed dłuższym przechowywaniem maszyny:

• Mycie i smarowanie maszyny.
• Odciążanie podwozia.
• Napełnianie zbiornika paliwa.
• Zabezpieczanie odkrytych tłoczysk wazeliną techniczną i owijanie pergaminem.
• Uszczelnianie silnika poprzez zakrywanie wlotów powietrza i końca rury wydechowej.

Obsługa Techniczna w Okresie Docierania (OTD)

OTD odnosi się do specjalnych procedur obsługi w początkowym okresie eksploatacji nowej maszyny.

Obsługa Transportowa (Otrans)

Otrans (obsługa transportowa) to czynności wykonywane przed transportem maszyny:

• Wykonanie obsługi codziennej (OC).
• Wprowadzanie maszyny na lawetę musi być kierowane przez drugą osobę.
• Opuszczanie narzędzi roboczych.
• Wyłączanie silnika.
• Odprężanie układu hydraulicznego.
• Zaciąganie hamulca ręcznego.
• Rozłączanie masy.
• Umieszczenie klinów pod koła.
• Mocowanie maszyny łańcuchami.
• Zaślepianie wlotu powietrza do układu ssącego oraz wylotu rury wydechowej.

Kategorie gruntów i ich właściwości

Grunty dzielimy na 16 kategorii. Pierwsze 3 kategorie są przeznaczone dla ładowarek, a pierwsze 4 dla koparek. Pozostałe kategorie wymagają uprzedniego spulchnienia.

Podział gruntów

• I kategoria: Humus, suchy piasek.
• II kategoria: Mokry piasek, humus z kamieniami.
• III kategoria: Grunty piaszczysto-gliniaste, rodzime mocno zagęszczone.
• IV kategoria: Gliny ciężkie, gruz budowlany z blokami o wadze do 50 kg.
• V kategoria: Miękkie skały kredowe, gipsowe, gruz budowlany z blokami powyżej 50 kg.

Właściwości gruntów

Znajomość właściwości gruntów jest kluczowa dla bezpiecznej i efektywnej pracy:

• Ciężar właściwy
• Nośność
• Wilgotność
• Spoistość
• Stopień zagęszczenia i spulchnienia
• Kąt stoku naturalnego: Jest to kąt, pod którym grunt układa się naturalnie w skarpie lub nasypie.
• Klin odłamu: Jest to grunt powyżej kąta stoku naturalnego, który może się obsunąć w każdej chwili pod własnym ciężarem.

Bezpieczna odległość maszyny na nasypie

Bezpieczną odległość, na której postawimy maszynę na nasypie, obliczamy według kategorii gruntu (gdzie 'h' to wysokość nasypu):

• Dla kat. I: 1,5 x h + 0,6m
• Dla kat. II: 1,2 x h + 0,6m
• Dla kat. III: h + 0,6m
• Dla kat. IV: h/2 + 0,6m

Układ napędowy hydrokinetyczny

Przekładnia hydrokinetyczna (zmiennik momentu obrotowego)

Przekładnia hydrokinetyczna, zwana również zmiennikiem momentu obrotowego, jest kluczowym elementem układu napędowego. Jest to zmiennik momentu obrotowego, który zwiększa bezstopniowo moment obrotowy do 3 razy. Przenosi moment obrotowy z silnika na skrzynię biegów. Zmiennik momentu pobiera olej ze skrzyni biegów, a ciśnienie oleju wynosi od 4 do 8 bar.

Budowa i działanie

W zamkniętej obudowie wypełnionej olejem są umiejscowione dwa wirniki: wirnik pompy otrzymujący napęd od silnika oraz wirnik turbiny przekazujący napęd do skrzyni biegów. W czasie pracy silnika wirnik pompy wprawia w ruch olej, a wirujący olej, uderzając w łopatki wirnika turbiny, powoduje jego obracanie się i tym samym przekazanie momentu obrotowego na skrzynię biegów. Zbudowany jest z obudowy, oleju, wirnika pompy napędzanego od silnika, wirnika kierownicy oraz wirnika turbiny połączonego wałem ze skrzynią biegów.

Przyczyny przegrzewania się oleju

Przyczyny przegrzewania się oleju w układzie napędowym hydrokinetycznym to:

• Źle dobrane przełożenie.
• Zanieczyszczony filtr oleju.
• Niski poziom oleju.
• Olej o złych parametrach (zużytych, zła lepkość).
• Zanieczyszczona kurzem chłodnica oleju.
• Niesprawny wentylator.
• Zużyta pompa, czyli za niskie ciśnienie.
• Zła technika pracy operatora przy nabieraniu.

Jeśli zapali się kontrolka wskazująca przegrzanie się oleju w zmienniku momentu/skrzyni biegów, należy przerwać pracę, włączyć bieg jałowy i poczekać, aż kontrolka zgaśnie (maksymalna bezpieczna temperatura oleju to 120 stopni Celsjusza).

Dolewanie oleju

Zazwyczaj olej dolewa się przez bagnet pomiaru poziomu oleju w skrzyni biegów, chyba że producent wskazał inne miejsce.

Układ paliwowy

Budowa układu paliwowego obejmuje następujące elementy:

Zbiornik → pompa zasilająca → filtry → pompa wtryskowa → wtryskiwacze.

Most napędowy

Most napędowy zbudowany jest z półosi i obudowy, przekładni głównej, mechanizmu różnicowego, zwolnic planetarnych oraz hamulców wielopłytkowych.

• Przekładnia główna: Zwiększa moment obrotowy, zmienia kierunek przenoszonego momentu obrotowego z podłużnego na poprzeczny.
• Mechanizm różnicowy: Umożliwia przekazanie zróżnicowanego momentu obrotowego na obydwa koła kręcące się z różną prędkością przy jeździe po łukach lub nierównościach.
• Zwolnice planetarne: Zwiększają moment obrotowy, ale zwalniają prędkość obrotową.

Układ hydrauliczny

Układ hydrauliczny składa się z takich elementów jak: zbiornik, filtry, pompa, przewody hydrauliczne, zawory, rozdzielacz, siłownik lub silnik hydrauliczny, hydroakumulator.

Pompa hydrauliczna

Pompa hydrauliczna to urządzenie, które zamienia energię mechaniczną na energię strumienia cieczy. Znane są pompy zębate oraz pompy wielotłoczkowe.

Silnik hydrauliczny

Silnik hydrauliczny to urządzenie, które zamienia energię strumienia cieczy na energię mechaniczną.

Siłowniki hydrauliczne

Mamy siłowniki tłokowe, nurnikowe i teleskopowe. Siłownik tłokowy składa się z obudowy, tłoka, tłoczyska, pakietu uszczelnień tłoka, uszczelnień zgarniających i dławiących.

Zawory hydrauliczne

W układzie hydraulicznym występują różne rodzaje zaworów:

• Zawory sterujące ciśnieniem: przelewowe, bezpieczeństwa, redukcyjne.
• Zawory sterujące kierunkiem przepływu: zwrotne, rozdzielacze.
• Zawory sterujące natężeniem przepływu: dławiki (zmniejszają średnicę przepływu), synchronizator ruchu.
• Zawory specjalne: zamek hydrauliczny.

Zawór przelewowy

Zawór przelewowy jest zamontowany między pompą a rozdzielaczem. Jego zadaniem jest utrzymanie stałego ciśnienia w układzie hydraulicznym - tzw. ciśnienia roboczego.

Zawory bezpieczeństwa (przeciążeniowy i krzyżowy)

Zabezpieczają układ przed nagłym wzrostem ciśnienia ponad dopuszczalną wartość (120%). Rozróżniamy zawory przeciążeniowe, które chronią siłowniki, i krzyżowe, które chronią silniki. Są zamontowane między silnikiem/siłownikiem a rozdzielaczem.

Zawór zwrotny sterowany (zamek hydrauliczny)

Zamek hydrauliczny ma za zadanie zabezpieczyć siłownik przed złożeniem w momencie pęknięcia przewodu. Jest zamontowany na siłowniku.

Zawór dławiący

Zawór dławiący zmniejsza natężenie przepływu cieczy i w ten sposób steruje szybkością ruchów siłowników i silników hydraulicznych. Jest zamontowany między siłownikiem/silnikiem hydraulicznym a rozdzielaczem.

Zawór zwrotny

Zawór zwrotny ma za zadanie puszczać olej tylko w jednym kierunku. Jest zamontowany np. między pompą a zbiornikiem, aby olej z układu nie spłynął do zbiornika, gdy maszyna jest zgaszona.

Akumulator hydrauliczny

Akumulator hydrauliczny magazynuje olej pod ciśnieniem, wspomaga działanie pompy hydraulicznej, wyrównuje pulsacyjne działanie pompy, kompensuje przecieki wewnętrzne, w chwili awarii silnika służy jako źródło zasilania ciśnienia w układach hamulcowych i kierowniczych, spełnia rolę tłumika uderzeń hydraulicznych, działa jako amortyzator, niweluje uderzenia hydrauliczne.

Wymiana przewodu wysokiego ciśnienia

Podczas wymiany przewodu wysokiego ciśnienia należy:

• Wyzerować układ hydrauliczny.
• Podłożyć w tym miejscu zbiornik na olej.
• Odkręcić przewód.
• Założyć nowy zgodnie z oznaczeniami na starym.
• Uzupełnić ubytki oleju hydraulicznego.
• Odpowietrzyć układ.

Zerowanie ciśnienia w układzie roboczym

Polega na oparciu układu roboczego o grunt, wyłączeniu silnika wraz z pompami hydraulicznymi, a następnie kilkakrotnym ruszaniu dźwigniami rozdzielacza, co powoduje przepływ oleju hydraulicznego do zbiornika i spadek ciśnienia. Jeżeli jest sterowanie pośrednie, zerowanie należy przeprowadzić zgodnie ze wskazaniami producenta.

Odpowietrzanie układu hydraulicznego

Aby odpowietrzyć układ hydrauliczny, należy usunąć przyczynę zapowietrzenia, sprawdzić oraz uzupełnić poziom oleju hydraulicznego, uruchomić silnik, a następnie dźwigniami rozdzielacza wykonać kilkakrotnie ruchy, aby całkowicie je wysunąć i schować. Powietrze wtedy zostanie przepchnięte do zbiornika oleju, po czym wydostanie się na zewnątrz przez odpowietrznik.

Ciśnienie w układach

• Ciśnienie w układzie roboczym: około 250 bar.
• Ciśnienie w układzie kierowniczym: około 160 bar.
• Ciśnienie w układzie napędowym (hydrokinetycznym): około 20 bar.
• Ciśnienie w zmienniku momentu: około 8 bar.

Wymagania dla olejów hydraulicznych

Olej hydrauliczny musi spełniać szereg wymagań:

• Mała zmiana lepkości mimo wzrostu temperatury.
• Dobra smarność.
• Jak najdłuższa żywotność.
• Nie może powodować korozji.
• Nie może mieszać się z powietrzem.
• Musi mieć wysoką temperaturę zapłonu.

Ciśnienie

Ciśnienie jest to siła działająca prostopadle na powierzchnię. Ciśnienie podajemy w Megapascalach (MPa).

Układ elektryczny

Parametry prądu elektrycznego

Główne parametry prądu elektrycznego to napięcie, natężenie, opór elektryczny i moc.

Akumulator

Parametry akumulatora obejmują napięcie w V (woltach), pojemność w Ah (amperogodzinach), natężenie prądu rozruchowego, umiejscowienie biegunów, kształt, wymiary i sposób mocowania.

• Połączenie równoległe akumulatorów: Zwiększa pojemność.
• Połączenie szeregowe akumulatorów: Zwiększa napięcie.

Obsługa akumulatora

Podczas obsługi akumulatora należy sprawdzić czystość akumulatorów z instalacją, skontrolować poziom elektrolitów oraz sprawdzić stan naładowania akumulatora poprzez pomiar gęstości elektrolitu areometrem. Naładowany akumulator ma gęstość 1,285 g/cm³, rozładowany 1,11 g/cm³.

Ładowanie akumulatora

Akumulator ładujemy prądem stałym o wartości nieprzekraczającej 10% pojemności akumulatora, za pomocą prostownika.

Alternator

Alternator wytwarza prąd przemienny, trójfazowy, który jest zamieniany przez diody prostownicze na prąd stały.

Regulator napięcia

Regulator napięcia utrzymuje stałą wartość napięcia niezależnie od obrotów silnika.

Praca pod liniami wysokiego napięcia

Praca pod liniami wysokiego napięcia wymaga szczególnych środków ostrożności:

• Energetyka musi wyłączyć napięcie w linii wysokiego napięcia.
• Linię należy uziemić po obu stronach maszyny.
• Praca musi być wykonywana pod nadzorem.
• Należy zawsze dodatkowo uwzględnić wychylenie linii napowietrznej oraz masztu wysięgnika pod wpływem wiatru.
• Należy zwracać również uwagę na wilgotność powietrza.

Minimalne odstępy od linii napowietrznych

• Do 1KV: 3m.
• Od 1KV do 15KV: 5m.
• Od 15KV do 30KV: 10m.
• Od 30KV do 110KV: 15m.
• Powyżej 110KV: 30m.

Silnik spalinowy

Typy silników

• Silniki dwusuwowe: Obieg pracy zamyka się w ciągu dwóch suwów tłoka.
• Silniki czterosuwowe: Obieg pracy zamyka się w ciągu czterech suwów tłoka (ssania, sprężania, pracy, wydechu).

Silnik wysokoprężny

W silniku wysokoprężnym najpierw do tłoka doprowadzane jest samo powietrze, następnie zostaje ono sprężone. Paliwo natomiast zostaje wtryśnięte do cylindra w końcu suwu sprężania i zapala się samoczynnie w wysokiej temperaturze uzyskanej dzięki sprężaniu powietrza. Temperatura sprężonego powietrza to około 600 stopni Celsjusza, a ciśnienie wynosi około 30-40 bar.

Liczba cetanowa

Liczba cetanowa to skłonność paliwa do samozapłonu. Im większa jest liczba cetanowa, tym łatwiej paliwo ulega samozapłonowi.

Rozbieganie się silnika spalinowego

Powody rozbiegania się silnika spalinowego (niekontrolowane i wciąż rosnące obroty silnika) to uszkodzenie regulatora obrotów, zatarcie tłoczka pompy wtryskowej, zatarcie listwy zębatej sterującej dawką paliwa. Aby przeciwdziałać rozbieganiu się silnika, należy odciąć dopływ paliwa jak najbliżej pompy wtryskowej. Nie można dusić silnika na biegu.

Układ chłodzenia

Budowa układu chłodzenia: termostat → wentylator → górny zbiornik chłodnicy → rdzeń → dolny zbiornik chłodnicy → pompa wodna → płaszcz wodny w kadłubie i głowicy.

Przyczyny przegrzewania się silnika

Przyczyny przegrzewania się silnika to:

• Brak płynu chłodzącego lub jego niski stan.
• Przeciążony silnik.
• Zacięcie się termostatu.
• Zerwanie lub poluźnienie paska klinowego.
• Niedrożność układu chłodzenia (zanieczyszczona lub zakamieniona).
• Niski stan oleju silnikowego.
• Uszkodzona pompa wodna.
• Uszkodzona uszczelka pod głowicą.
• Niesprawny wentylator.

Termostat

Termostat umożliwia szybkie nagrzanie silnika oraz niezależnie od obciążenia silnika i warunków otoczenia utrzymuje stałą temperaturę płynu chłodzącego.

Układ zasilania silnika

Odpowietrzanie układu zasilania

Aby odpowietrzyć układ zasilania silnika, należy odkręcić kolejno śruby odpowietrzające (najpierw na filtrze paliwowym) i pompować pompką ręczną, dzięki czemu wypychamy powietrze z paliwem przez otwarty odpowietrznik, po czym zakręcamy go i przechodzimy do pompy wtryskowej.

Powody zapowietrzenia układu zasilania

Powody zapowietrzenia układu zasilania silnika to brak paliwa w zbiorniku (należy napełnić zbiornik), nieszczelny układ zasilania (należy usunąć nieszczelność) lub brudne filtry paliwa.

Doładowanie silnika

Typy doładowania silnika to za pomocą turbosprężarki i kompresora. Turbina jest zasilana spalinami z silnika, a sprężone powietrze przez sprężarkę zasila silnik. Do cylindra wprowadzana jest większa ilość powietrza, dzięki czemu wzrasta moc silnika.

Systemy smarowania silnika

Systemy smarowania silnika to rozbryzgowy, ciśnieniowy, mieszany (ciśnieniowo-rozbryzgowy) oraz mieszankowy.

Smarowanie ciśnieniowo-rozbryzgowe

Polega na tym, że pompa olejowa tłoczy olej poprzez filtr do kolektora olejowego, skąd płynie do łożysk głównych wału korbowego i dalej do panewek korbowodowych.

Przyczyny ubytku oleju smarującego

Przyczyny ubytku oleju smarującego w silniku to wyciek oleju, zużyte pierścienie tłokowe i cylindry, zużyte prowadnice zaworów, zużyta turbosprężarka - skutkiem powyższego jest branie oleju i dymienie na niebiesko.

Przyczyny wzrostu oleju smarującego

Przyczyny wzrostu oleju smarującego w silniku to pęknięta uszczelka pod głowicą (płyn chłodzący przedostaje się do miski olejowej) lub nieszczelność układu paliwowego (paliwo przedostaje się do miski olejowej).

tags: #koparko #ladowarka #fiszkoteka