Opryskiwacz na ciągniku: kompleksowy przewodnik

Opryskiwanie to jedna z najważniejszych metod ochrony roślin przed chorobami i występującymi w przyrodzie szkodnikami, a także sposób na zwiększenie plonów i zminimalizowanie strat. Zabieg ten polega na podawaniu środków chemicznych z zastosowaniem odpowiednich urządzeń. Najczęściej są to opryskiwacze, czyli maszyny rolnicze przystosowane do sprawnego i wydajnego opryskiwania. Służą do rozpylania substancji chemicznych, które chronią rośliny przed szkodnikami, chorobami i innymi zagrożeniami, umożliwiając aplikację pestycydów, herbicydów i nawozów. Wykorzystuje się je przy uprawie zbóż, ziemniaków, buraków i wielu innych roślin.

W rolnictwie stosuje się zaawansowane opryskiwacze, które gwarantują sprawne i wydajne wykonywanie czynności związanych z ochroną i nawożeniem roślin uprawianych na polach. Zrozumienie schematu budowy opryskiwacza polowego umożliwi korzystanie z niego w sposób maksymalnie efektywny. Prawidłowy dobór opryskiwacza wpływa bezpośrednio na trzy obszary: skuteczność zabiegu (równomierne pokrycie roślin preparatem), ekonomikę gospodarstwa (zużycie środków ochrony roślin i paliwa) oraz bezpieczeństwo środowiskowe (ograniczenie znoszenia cieczy poza obszar opryskiwany).

Budowa i mechanizm działania opryskiwacza

Opryskiwacze rolnicze to urządzenia hydrauliczne, działające za sprawą płynu tłoczonego ze zbiornika przy użyciu pompy do rozpylacza lub grupy rozpylaczy. Ciecz robocza za pomocą pompy jest tłoczona w kierunku rozpylaczy, które rozbijają ją na krople o określonej średnicy, a następnie rozpylają w dane miejsce. Standardowy opryskiwacz polowy składa się z następujących elementów:

• Zbiornik - podstawowa część opryskiwacza rolniczego, w którym przechowywana jest ciecz do oprysku. Ma obły kształt i gładkie ścianki, najczęściej wyposażony jest we wskaźnik poziomu cieczy. Powinien być wykonany z materiałów odpornych na działanie chemikaliów, co zapobiega szybkiej korozji i zbieraniu się zanieczyszczeń. W zależności od modelu może mieć różną pojemność.
• Pompa - serce opryskiwacza, generujące ciśnienie niezbędne do rozpryskiwania cieczy. Odpowiada za tłoczenie cieczy ze zbiornika do dysz rozprowadzających. Pompa może być elektryczna lub mechaniczna. Jej wydajność musi być dostosowana do wielkości zbiornika z cieczą i zapewnić natężenie wypływu cieczy niezbędne do uzyskania optymalnego ciśnienia roboczego przy działających wszystkich dyszach. W opryskiwaczach rolniczych najpopularniejsze są trzy konstrukcje:
  • Pompy tłokowe oferują najwyższe ciśnienie robocze (do 20 bar) i sprawdzają się przy grubych kroplach i niskim ciśnieniu, ale wymagają częstszej obsługi.
  • Pompy tłokowo-membranowe łączą dobrą wydajność z trwałością, a membrana chroni elementy tłokowe przed kontaktem z agresywną chemią.
  • Przy wyborze pompy najważniejsze są dwa parametry: maksymalne ciśnienie robocze i wydajność (l/min).
• Mieszadło - istotny element dla działania opryskiwacza, znajdujący się w zbiorniku. Odpowiada za mieszanie koncentratu nawozu z wodą oraz innymi substancjami. Oprócz tego jego zadaniem jest przeciwdziałanie rozwarstwiania się cieczy lub osadzania się jej na dnie zbiornika. W opryskiwaczach stosuje się mieszadła hydrauliczne, które mogą mieć budowę rurową lub eżektorową.
• Filtry - oczyszczają ciecz z zanieczyszczeń mechanicznych i nie dopuszczają do ich przedostania się do dysz rozprowadzających. Układ filtracyjny składa się z sita wlewowego, filtra ssawnego (po stronie ssącej pompy), filtra ciśnieniowego (po stronie tłocznej pompy) i indywidualnych filtrów umieszczonych w rozpylaczach. Filtry mają wpływ na przebieg prac opryskiwaczem, oczyszczając ciecz przepływającą przez pompę i zawór rozdzielaczy.
• Zawór sterujący (złożony z zaworu głównego, regulacyjnego i zaworów sekcyjnych) - ma za zadanie utrzymywać stałe ciśnienie robocze oraz zasilać cieczą belkę polową i inne elementy opryskiwacza. Wpływa na precyzję dozowania środków chemicznych.
• Belka polowa - konstrukcja, na której zamontowane są rozpylacze. Decyduje o szerokości roboczej opryskiwacza i zapewnia równomierną aplikację środków chemicznych. Składa się z kilku sekcji opryskowych, które są zasilane osobno. Jej stabilność bezpośrednio przekłada się na równomierność oprysku. Nowoczesne belki wyposażone są w systemy amortyzacji (sprężynowej, hydraulicznej lub pneumatycznej) oraz zabezpieczenia przed uszkodzeniem w przypadku kontaktu z przeszkodą.
• Rozpylacze (dysze) - determinują wielkość kropli, kąt rozpylania i równomierność nanoszenia cieczy. Odpowiadają za rozbicie cieczy na mniejsze krople. Wielkość kropli uzależniona jest od typu rozpylacza (m.in. wirowy, szczelinowy, uderzeniowy) i wartości ciśnienia roboczego (im wyższe ciśnienie, tym więcej małych kropli). Należy dobierać je do gatunków roślin i warunków atmosferycznych.

Systemy rur i dodatkowe wyposażenie

Elementami opryskiwacza są także systemy rur transportujących ciecz do dyszy. Nowoczesne opryskiwacze są również wyposażone w dodatkowe funkcje, takie jak systemy GPS umożliwiające precyzyjne śledzenie obszaru oprysku oraz automatyczne dawkowanie, a także rozwadniacze i komputery sterujące, które zwiększają precyzję i bezpieczeństwo stosowania środków ochrony roślin.

Rodzaje opryskiwaczy i ich zastosowanie

Opryskiwacze rolnicze można sklasyfikować ze względu na ich zastosowanie oraz sposób mocowania do ciągnika. Istnieje kilka typów opryskiwaczy, różniących się m.in. pojemnością zbiorników czy szerokością belki roboczej. Wybór opryskiwacza zależy od potrzeb występujących w gospodarstwie rolnym lub w firmie usługowej.

Opryskiwacze ręczne i spalinowe

To najprostsza i najtańsza forma opryskiwania. Działają na zasadzie pompy ręcznej, w której ciśnienie generowane jest poprzez zwiększenie go w zbiorniku. Charakteryzują się małą pojemnością (zwykle kilka/kilkanaście litrów). Są łatwe w obsłudze i można z nimi dojść nawet do trudno dostępnych miejsc. Znajdują zastosowanie głównie w uprawach warzyw, sadach i ogrodach, częściej stosowane na działkach i w przydomowych ogródkach niż w dużych gospodarstwach rolnych.

Opryskiwacze ciągnikowe (zawieszane i przyczepiane)

Są bardziej zaawansowane i wykorzystywane w rolnictwie na większą skalę. Montuje się je na ciągnikach rolniczych, co pozwala w krótkim czasie pokryć większe powierzchnie nawozem czy środkiem ochrony roślin. Opryskiwacze polowe to maszyny rolnicze, które można podzielić ze względu na sposób współpracy z ciągnikiem rolniczym:

• Opryskiwacze zawieszane

  Montuje się je na trzypunktowym układzie zawieszenia ciągnika (TUZ). Nie posiadają samodzielnego układu jezdnego. Ich pojemność zbiornika waha się zazwyczaj od 200 do 1000 litrów, a szerokość robocza belki od 6 do 15 metrów. Główne zalety to niższy koszt zakupu, prostota konstrukcji, dobra zwrotność i łatwy transport między polami. Są mniejsze od ciąganych, co sprawia, że sprawdzają się w małych gospodarstwach lub w przypadku pracy na trudnym terenie czy konieczności przejazdu wąskimi drogami. Mogą być podniesione na dużą wysokość, co umożliwia pielęgnację wysokich roślin.

• Opryskiwacze przyczepiane (ciągane)

  Są połączone z ciągnikiem za pomocą zaczepowego dyszla i poruszają się na własnym podwoziu kołowym. Posiadają własny układ jezdny i przyczepia się je do ciągnika za pomocą zaczepu sztywnego lub skrętnego. Pojemność zbiornika sięga od 1500 do nawet 8000 litrów, a szerokości robocze belki - od 12 do 24 metrów i więcej. Wyróżniają się lepszą stabilizacją belki dzięki większemu rozstawowi kół i niższemu środkowi ciężkości. Mają duże zbiorniki, ułatwiające oprysk dużych obszarów w krótkim czasie i bez konieczności częstego ich napełniania. Znajdują szerokie zastosowanie w gospodarstwach rolnych o średnich i dużych areałach. Ponieważ opryskiwacz ciągany jest zamontowany na własnych kołach, nie obciąża bezpośrednio tylnego podnośnika ciągnika.

  

Opryskiwacze samojezdne

To opryskiwacze z własnym podwoziem, kabiną operatora, silnikiem, układem jezdnym i napędowym. Dzięki własnemu napędowi mogą poruszać się po polu bez potrzeby korzystania z ciągnika. Łączą dużą wydajność z zaawansowaną technologią, pozwalając na szybkie i precyzyjne opryskiwanie dużych powierzchni przy minimalnym zaangażowaniu ciągnika. Główną zaletą jest szybkość pracy oraz możliwość precyzyjnego sterowania dawką środka ochrony roślin. Często są wyposażone w systemy GPS oraz automatycznego dawkowania, aplikując środki precyzyjnie i zmniejszając ich zużycie. Wyróżniają się dużą szerokością roboczą, wydajnością i szybkością pracy. Są dobrym rozwiązaniem na dużych areałach i przy oprysku wysokich roślin (np. kukurydzy). Model ten jest polecany do pracy w wyspecjalizowanych gospodarstwach i w uprawach wrażliwych gatunków roślin.

Opryskiwacze sadownicze i specjalistyczne

Opryskiwacze sadownicze to oddzielna kategoria konstrukcyjna, przystosowana do nawożenia i oprysku drzew i krzewów owocowych. Zamiast belki polowej wyposażone są w wentylator (osiowy lub promieniowy), który generuje strumień powietrza niosący krople preparatu w głąb koron drzew. Pojemność zbiorników sadowniczych opryskiwaczy wynosi zazwyczaj od 200 do 2000 litrów. Ich działanie opiera się na wykorzystaniu powietrza do rozpraszania cieczy, co pozwala uzyskać drobniejsze krople i lepsze pokrycie roślin. Precyzyjne rozprowadzenie substancji ochronnych ma ogromne znaczenie dla powodzenia produkcji żywności. Budowa opryskiwacza sadowniczego musi pozwalać na wykonywanie prac w specyficznych warunkach, z ograniczonymi możliwościami manewru.

Opryskiwacze specjalistyczne należą do maszyn wykonywanych na indywidualne zamówienie. Są wykorzystywane w sytuacjach, kiedy standardowe maszyny rolnicze się nie sprawdzają.

Wybór opryskiwacza - czynniki decydujące

Wybór opryskiwacza to inwestycja na wiele sezonów. Od czego więc powinien być uzależniony wybór rodzaju opryskiwacza rolniczego? Przede wszystkim od specyfiki upraw, wielkości gospodarstwa, mocy ciągnika i rodzaju stosowanych substancji chemicznych. Zbyt duża pojemność zbiornika na słabym ciągniku to nadmierne obciążenie tylnej osi, głębsze koleiny na polu i szybsze zużycie podzespołów. Wybierając maszynę do oprysku, należy także zwrócić uwagę na koła - szersze będą tworzyć mniej kolein.

Pojemność zbiornika

Pojemność zbiornika powinna być dopasowana do areału i mocy ciągnika. Orientacyjnie: dla 15-30 ha wystarczy 300-400 l, dla 50-80 ha optymalnie 600-1000 l, powyżej 100 ha warto przejść na model ciągany 2000 l+. Zbyt duża beczka może niepotrzebnie obciążać pracę ciągnika, a zbyt mała wymuszać częste zjazdy z pola w celu uzupełnienia cieczy.

Materiały i konstrukcja

Większość nowoczesnych opryskiwaczy wyposażona jest w zbiorniki z polietylenu (PE). Materiał ten jest lekki, odporny na korozję i większość substancji chemicznych stosowanych w ochronie roślin. Zbiorniki laminatowe (z żywic poliestrowych) są trwalsze mechanicznie, ale cięższe i droższe.
Wskazówka: Przy zakupie opryskiwacza sprawdź, czy producent oferuje zbiornik do czystej wody do płukania układu po zabiegu. To nie luksus - to konieczność.

Dostępność części zamiennych

Przed zakupem sprawdź dostępność części zamiennych - rozpylaczy, filtrów, membran pompy, uszczelek, elementów belki. Dobry producent ma katalog części na stronie internetowej i gwarantuje dostępność podzespołów przez minimum 10 lat od zakończenia produkcji modelu. Używanie dobrych części zwiększa efektywność prac polowych.

Rekomendowane scenariusze wyboru opryskiwacza:

• Scenariusz 1: Gospodarstwo 15-30 ha, uprawy polowe, ciągnik 40-60 KM. Optymalny wybór to opryskiwacz zawieszany o pojemności 300-400 litrów z belką 10-12 metrów. Przy dawce cieczy 200 l/ha i belce 10 m wydajność wynosi ok. 4-5 ha/h. Zbiornik 400 l wystarczy na ok. 2 ha pracy, co wymaga kilku uzupełnień na 30-hektarowym polu.
• Scenariusz 2: Gospodarstwo 50-100 ha, mieszane uprawy, ciągnik 80-120 KM. Warto rozważyć opryskiwacz zawieszany 800-1000 l z belką 12-15 m lub przejść na model ciągany z belką 15-18 m. Kluczowa jest wydajność - przy 100 ha i 4-5 zabiegach w sezonie straty czasu na uzupełnianie zbiornika stają się odczuwalne. Opryskiwacz ciągany z belką 15 m i zbiornikiem 2000 l pozwala opryskać 10 ha bez postoju.
• Scenariusz 3: Sad owocowy 5-20 ha, ciągnik 50-70 KM. Jedyny właściwy wybór to opryskiwacz sadowniczy z wentylatorem o regulowanym strumieniu powietrza. Pojemność zbiornika 400-1000 l (zależnie od gęstości nasadzeń i wielkości drzew).

Kluczowe technologie i innowacje

Współczesne rolnictwo stawia coraz większe wymagania przed sprzętem, który pozwala efektywnie chronić uprawy. Nowoczesne modele są często wyposażone w systemy GPS, automatyczne sterowanie belką opryskową oraz technologie zmniejszające zużycie cieczy i ograniczające straty środowiskowe. Opryskiwacze samojezdne są wyposażone w zaawansowaną elektronikę i technologię. Rozwiązania opierające się na zaawansowanej elektronice mają na celu zwiększenie precyzji przeprowadzania zabiegu oprysku, który powinien być wykonany w odpowiedniej dawce i w odpowiednim miejscu na polu. Niezbędna do tego jest niezawodna armatura na opryskiwaczu (zbiornik z dokładnym pomiarem ilości cieczy, czujnik ciśnienia, czujnik prędkości jazdy, odpowiednio zaprojektowane zawory i pompa, przewody, elektrozawory, belka do oprysku). Zaawansowana technologia musi łączyć komponenty mechaniczne oraz podzespoły i chipy elektroniczne na opryskiwaczu. Rozwiązania technologiczne wykorzystujące do swojej precyzyjnej pracy sygnały satelitarne usprawniają opryski polowe.

Techniki Ograniczające Znoszenie (TOZ)

TOZ to zestaw rozwiązań technicznych, które redukują ryzyko przenoszenia kropli cieczy roboczej poza opryskiwany obszar. Instytut Ochrony Roślin - PIB klasyfikuje techniki TOZ według procentowej redukcji znoszenia: klasa 50% (np. rozpylacze eżektorowe przy niskim ciśnieniu), klasa 75% (np. rozpylacze eżektorowe klasy DRT lub opryskiwacze z pomocniczym strumieniem powietrza) i klasa 90% (np. opryskiwacze sadownicze tunelowe). Znaczenie TOZ wykracza poza nowe przepisy dotyczące limitu wiatru. Stosowanie technik antyznoszeniowych jest coraz częściej wymagane w etykietach środków ochrony roślin (zwłaszcza przy zabiegach w pobliżu zbiorników wodnych), w systemach certyfikacji (np. GlobalGAP) oraz w ramach Integrowanej Produkcji Roślin.

Komputery sterujące i systemy precyzyjnego rolnictwa

Dzięki nowoczesnej technologii, na przykład zastosowaniu obsługi sekcji Section Control, unika się nakładek, czyli podwójnie opryskanych miejsc na polu lub miejsc, gdzie oprysk nie byłby przeprowadzony. Odpowiednie sekcje opryskiwacza są wyłączane w precyzyjnie ustalonym miejscu i czasie. Istnieje również możliwość pełnej instalacji ISOBUS wraz z terminalem sterującym.

Konserwacja, problemy eksploatacyjne i kalibracja

Dbanie o stan techniczny opryskiwacza ciągnikowego oraz regularna wymiana uszkodzonych części to zadania stojące przed każdym użytkownikiem takiej maszyny. Opryskiwacz pracuje intensywnie przez kilka tygodni w roku, ale awaria w szczycie sezonu to potencjalnie straty w plonach.

Częste problemy eksploatacyjne:

• Zatykanie się dysz: Jeden z najczęstszych problemów, często spowodowany osadami, które gromadzą się w wyniku stosowania pestycydów czy nawozów. Aby naprawić ten problem, wystarczy wyczyścić dysze. Jeśli doszło do ich uszkodzenia, trzeba wymienić je na nowe, dobierając odpowiednie modele pasujące do specyfiki uprawy oraz rodzaju stosowanych substancji chemicznych. Dobrze dobrana dysza nie tylko zwiększa efektywność oprysku, ale również minimalizuje straty cieczy.
• Awaria pompy: Uszkodzenie pompy może wynikać z niewłaściwego użytkowania, nieprawidłowego ciśnienia czy używania cieczy, które nie są przeznaczone do danego modelu.
• Monitorowanie zbiornika i przewodów: Ważne jest monitorowanie stanu zbiornika oraz rur transportujących ciecz do dyszy. Pęknięcia czy nieszczelności powodują wypływ cieczy i zmniejszenie efektywności oprysku. Jeśli do takiej awarii doszło, trzeba jak najszybciej naprawić uszkodzone elementy.

Znaczenie kalibracji

Nawet najlepszy opryskiwacz traci swoją precyzję bez regularnej kalibracji. Kalibracja to proces weryfikacji i korekty parametrów pracy maszyny - dawki cieczy na hektar, ciśnienia roboczego, prędkości jazdy i wydatku rozpylaczy. Ważne jest, aby wszystkie rozpylacze na belce były tego samego typu, rozmiaru i w zbliżonym stanie zużycia. Błąd, którego warto uniknąć: Mieszanie rozpylaczy różnych typów i rozmiarów na jednej belce to jeden z najczęstszych problemów wykrywanych podczas badań technicznych. Nawet jeśli z pozoru opryskiwacz działa poprawnie, nierównomierne pokrycie upraw preparatem skutkuje miejscowym niedopryskaniem (nieskuteczny zabieg) lub przedawkowaniem (fitotoksyczność).

Konserwacja posezonowa

Po zakończeniu sezonu konieczne jest dokładne wypłukanie całego układu hydraulicznego czystą wodą - najlepiej dwu- lub trzykrotne. Pozostawienie resztek środków chemicznych w przewodach, pompie i rozpylaczach prowadzi do korozji i tworzenia się osadów, które blokują filtry i zmieniają parametry pracy dysz. Jeśli opryskiwacz jest przechowywany w nieogrzewanym pomieszczeniu, konieczne jest zabezpieczenie pompy i przewodów przed zamarzaniem - najskuteczniejszą metodą jest przepompowanie przez układ roztworu glikolu (płyn niezamarzający). Przewody elastyczne warto sprawdzić pod kątem pęknięć i twardnienia materiału.

Przepisy i wymagania prawne (od 2026 roku)

Sezon 2026 przynosi istotne zmiany w przepisach dotyczących oprysków, nowe wymagania techniczne i rosnące oczekiwania wobec precyzji zabiegów.

Limit prędkości wiatru

Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi zdecydowało o podniesieniu dopuszczalnej prędkości wiatru podczas oprysków z 4 m/s do 5 m/s. Zmiana obowiązuje jednak wyłącznie w przypadku stosowania technik ograniczających znoszenie cieczy roboczej (TOZ) na poziomie minimum 75%. Dla rolników, którzy nie korzystają z technologii antyznoszeniowych, limit wiatru pozostaje bez zmian - nadal wynosi 4 m/s. Według danych Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej, w miesiącach od kwietnia do października aż 45% dni charakteryzuje się wiatrem w przedziale 3-5 m/s.

Badania techniczne

Każdy opryskiwacz używany do profesjonalnej aplikacji środków ochrony roślin musi posiadać aktualne badanie techniczne. Nowe opryskiwacze mają ważne badanie przez 5 lat od daty produkcji - w tym okresie wystarczy faktura zakupu jako dowód sprawności. Po upływie 5 lat obowiązkowy przegląd przeprowadza się co 3 lata w certyfikowanej stacji kontroli wpisanej do rejestru PIORiN. Badanie obejmuje ocenę wizualną, kontrolę pompy, filtrów, zbiornika, manometru, rozpylaczy, osłon WOM oraz pomiar równomierności rozprowadzania cieczy. Koszt badania to zazwyczaj 150-250 zł. Przed badaniem opryskiwacz musi być umyty i napełniony czystą wodą.

Ewidencja zabiegów

Uwaga: Od 1 stycznia 2026 roku obowiązuje nowy zakres danych w ewidencji zabiegów ochrony roślin. W kolejnych latach ewidencja będzie prowadzona wyłącznie elektronicznie (od 2027 r. dane za rok poprzedni do systemu do 31 stycznia; od 2030 r. wpis w ciągu 30 dni od zabiegu).

Drony rolnicze

Ponadto od marca 2026 r. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego wydał decyzję upraszczającą procedury lotów dronami rolniczymi do 180 kg masy startowej. Od 7 stycznia do 8 września 2026 r. operatorzy mogą wykonywać opryski i siewy bez uzyskiwania każdorazowego zezwolenia w kategorii szczególnej.

Powszechne błędy przy wyborze i eksploatacji

• Pierwszy błąd to dobieranie opryskiwacza wyłącznie po cenie. Najtańszy model może mieć mniej trwałą pompę, cieńsze ścianki zbiornika i gorszą stabilizację belki.
• Drugi błąd to brak kalibracji. Wielu rolników ustawia ciśnienie na oko i nigdy nie mierzy rzeczywistego wydatku rozpylaczy. Tymczasem nawet nowe rozpylacze mogą różnić się wydatkiem o kilka procent - a po sezonie pracy różnice rosną.
• Trzeci błąd to opryskiwanie w niewłaściwych warunkach pogodowych - przy zbyt silnym wietrze, zbyt wysokiej temperaturze (powyżej 25°C) lub zbyt niskiej wilgotności powietrza (poniżej 40%). Optymalne warunki aplikacji wpływają na skuteczność pestycydów oraz minimalizują ryzyko ich strat w wyniku wiania wiatru czy naturalnego procesu parowania.
• Czwarty błąd to zaniedbanie konserwacji posezonowej. Opryskiwacz używany 3-4 tygodnie w roku stoi przez resztę czasu w szopie. Jeśli nie jest odpowiednio przygotowany do przechowania, uszczelki twardnieją, osady blokują filtry, a pompa traci wydajność.

Producenci i popularne modele opryskiwaczy

Na rynku dostępny jest bardzo bogaty wybór opryskiwaczy od wielu producentów. Warto sprawdzić opinie o firmie produkującej sprzęt oraz oferty w nowych ogłoszeniach przed podjęciem decyzji o zakupie.

Polscy producenci:

• Tolmet: Oferuje opryskiwacze zawieszane z głównymi zbiornikami o pojemnościach od 200 do 1200 litrów. Interesującą ofertą opryskiwaczy przyczepianych również może pochwalić się producent Tolmet.
• KRUKOWIAK: Polski producent maszyn rolniczych, znany z opryskiwaczy zaczepianych ORION (2500 lub 3000 litrów) oraz przyczepianych GOLIAT (2500, 3000, 3600, 4200, 5200, 6000 lub 8000 litrów). Oferuje również opryskiwacze samojezdne HERKULES, wyposażone w 6-cylindrowe silniki IVECO (170 i 230 KM), napęd hydrostatyczny 4x4, zbiorniki 3500, 4000 lub 5000 litrów, oraz wysoki prześwit (do 180 cm).

Zachodnie marki:

• Popularne opryskiwacze w Polsce to także Amazone, Lemken, Gaspardo, Berthoud.
• Berthoud: Charakteryzuje się wysoką jakością wykonania i bardzo bogatym wyposażeniem, dającym dostęp do rolnictwa precyzyjnego. Opryskiwacze samojezdne Berthoud RAPTOR to nowoczesne, bardzo wydajne maszyny, z zaawansowanymi technologiami, dynamiczną przekładnią napędową, komfortem pracy i bezpieczeństwem.

tags: #opryskiwacz #na #cia #gniku