Współczesna technika ochrony roślin stawia przed rolnikami wyzwanie zwiększenia wydajności zabiegów przy jednoczesnym ograniczeniu zużycia środków ochrony roślin oraz wody. Jednym z kluczowych rozwiązań pozwalających na osiągnięcie tych celów są opryskiwacze wyposażone w pomocniczy strumień powietrza.
Zalety stosowania strumienia powietrza
Dr Artur Jakubek podczas webinarium WiOM i PROFI podkreślił, że pomocniczy strumień powietrza umożliwia wykonywanie oprysków przy większym wietrze, co znacząco wydłuża okno pogodowe dla zabiegów. Do głównych korzyści płynących z tej technologii należą:
- Większa skuteczność i lepsza penetracja gęstych upraw.
- Zwiększona prędkość robocza i wydajność maszyny.
- Mniejsze znoszenie kropel (dryf), co pozwala na pracę w trudniejszych warunkach pogodowych.
- Oszczędność cieczy roboczej oraz możliwość redukcji dawek środków ochrony roślin nawet do 50%.
Systemy wspomagania powietrznego w praktyce
Na rynku dostępnych jest wiele rozwiązań wykorzystujących tę technologię. Przykładowo, firma Hardi oferuje system Twin Force, czyli rękaw powietrzny na całej szerokości belki, stosowany w opryskiwaczach samobieżnych Alpha Evo oraz zaczepianych Commander. Z kolei Dammann proponuje Dual-Air-System z dwiema kurtynami powietrznymi - przed i za strumieniem cieczy.
Warto również wspomnieć o innowacjach firmy Agrifac:
- HighTechAir Plus: powietrze miesza się z cieczą, zwiększając pęd kropel i ograniczając wycieki po wyłączeniu sekcji.
- AirFlow Plus: system wentylatorów z napędem hydraulicznym rozmieszczonych co 3 metry na belce.
Techniczne aspekty konstrukcji belek
Konstrukcja belki polowej jest kluczowa dla stabilności całego układu. Nowoczesne belki o dużych szerokościach często wykonuje się z lekkich stopów aluminium lub włókna węglowego (karbonu). Karbon pozwala na zwiększenie szerokości roboczej bez nadmiernego zwiększania ciężaru, co przekłada się na niską bezwładność i możliwość jazdy z prędkością nawet do 28 km/h.
Wyzwania: zjawisko samooprysku i stabilizacja
Wybierając opryskiwacz, należy unikać modeli, w których sekcje robocze w części centralnej znajdują się zbyt blisko ramy, co przy stosowaniu rozpylaczy dwustrumieniowych prowadzi do tzw. samooprysku. Istotna jest możliwość regulacji położenia magistrali cieczowej w pionie, aby utrzymać optymalną odległość rozpylaczy od powierzchni docelowej (różnica nie powinna przekraczać 10 cm).
Rozpylacze i zarządzanie dawką
Dla optymalizacji pracy stosuje się rozpylacze o szerokim zakresie wydatków. W przypadku nawożenia płynnego (RSM) popularne są rozwiązania typu VR od TeeJet lub mechanizmy sprężynowe firmy Lechler, które pozwalają na zmianę wielkości otworu dozującego pod wpływem ciśnienia. Pozwala to na realizację zmiennej dawki w oparciu o mapy aplikacyjne generowane z czujników plonu lub systemów monitoringu upraw typu Yara N-sensor.
Warto pamiętać, że w początkowych fazach rozwoju roślin wspomaganie powietrzne powinno być zredukowane, aby uniknąć zjawiska wtórnego znoszenia cieczy odbitej od powierzchni roślin. W takich sytuacjach zaleca się dobór rozpylaczy średnio- lub grubokroplistych przy jednoczesnym ograniczeniu nadmuchu.
tags: #opryskiwacz #polowy #z #pomocniczym #zrodlem #powietrza