Opryskiwacze to niezbędne narzędzia stosowane do pielęgnacji roślin zarówno w ogrodach, jak i na polach uprawnych. Urządzenia te służą najczęściej do rozpylania środków ochrony roślin, nawozów dolistnych oraz wody, co zapewnia równomierne pokrycie roślin substancjami, które wspomagają ich wzrost i zdrowie. Chemiczna metoda ochrony roślin jest uważana za najbardziej rozwinięty sposób zwalczania chorób, chwastów i szkodników, polegający na zastosowaniu chemicznych środków ochronnych dla roślin, zwanych pestycydami, najczęściej w rolnictwie intensywnym. Opryskiwacz może także służyć do rozpylania środków grzybobójczych oraz nawozów dolistnych czy preparatów ekologicznych.
Opryskiwacz jest maszyną, która rozbija strugę cieczy na krople o odpowiedniej średnicy i kieruje je do miejsca przeznaczenia, czyli na rośliny, krzewy czy drzewa. Na rynku dostępnych jest wiele modeli opryskiwaczy, które możemy sklasyfikować pod kątem sposobu rozpylania cieczy oraz ze względu na sposób napędu.
Podstawowe zasady działania opryskiwacza
Mechanizm pracy opryskiwacza opiera się na wytwarzaniu ciśnienia wewnątrz zbiornika. Użytkownik, pompując tłokiem do momentu uzyskania pełnego ciśnienia roboczego, wtłacza powietrze do wnętrza opryskiwacza. W praktyce, im mniej cieczy znajduje się w zbiorniku, tym dłużej należy pompować, natomiast im więcej cieczy - tym krócej, lecz oprysk trwa wtedy krócej, ponieważ w środku pozostaje mniej sprężonego powietrza. Zwiększone ciśnienie powoduje wypychanie cieczy ze zbiornika w kierunku dyszy.
W przypadku opryskiwaczy ręcznych, takich jak opryskiwacz spustowy, naciśnięcie spustu uruchamia pompę, która zasysa ciecz z pojemnika i wypycha ją przez dyszę. Wytwarza się ciśnienie, a dyszę można regulować w celu kontrolowania wzoru natryskiwania. Rozwiązaniem problemu ciągłego naciskania dźwigni, gdy chcemy mieć ciągły strumień płynu, stało się wstępne zwiększenie ciśnienia w zbiorniku. Naciśnięcie dźwigni jest wówczas jedynie otwarciem zaworu, przez który płyn pod nadanym mu ciśnieniem przepływa do dyszy. W modelach takich jak Venus Super 360, elastyczna rurka ssąca umożliwia oprysk pod dowolnym kątem - nawet przy przechyleniu urządzenia.
Rola i typy pomp w opryskiwaczach
Pompa jest jednym z najważniejszych podzespołów opryskiwacza. Jej zadaniem jest dostarczanie określonej ilości cieczy do zasilania rozpylaczy i mieszadła oraz innych odbiorników (rozwadniacz, płuczka itp.). W najczęściej stosowanych opryskiwaczach ciągnikowych stosuje się pompy przeponowe, przeponowo-tłokowe oraz tłokowe. Ich konstrukcja wymaga dość dużej precyzji wykonania, dlatego bezpieczniej jest kupić opryskiwacz z markową pompą.
W opryskiwaczach polowych powszechnie stosowane są pompy przeponowe (membranowe). Elektryczny rozpylacz opryskiwacz może być montowany bezpośrednio na zbiorniku. Takie poręczne elektryczne multisprayery zawierają lancę natryskową z dyszą i pompą, która jest łatwo montowana bezpośrednio na kanistrze (10-25 litrów). Dzięki tej pompie oferujemy praktyczne rozwiązanie do rozpylania cieczy bezpośrednio z kanistra. Aplikator chemikaliów jest wykorzystywany m.in. do pompowania roztworów i środków chemicznych bezpośrednio z kanistrów 10l i 25l, zapewniając ciśnienie do 7 bar.
Dobór wydajności pompy
Wydajność pompy powinna być dobrana do pojemności zbiornika opryskiwacza i szerokości belki opryskowej. Im większy zbiornik i szerokość robocza opryskiwacza, tym większą wydajność powinna mieć pompa. Często spotykane są opryskiwacze wyposażone w pompę o zbyt małym wydatku na minutę. Minimalną potrzebną wydajność pompy można ustalić orientacyjnie, przyjmując wartość 3,5 l/min na rozpylacz.
Zasada doboru pompy jest prosta: na każdy rozpylacz powinien przypadać wydatek 3 l/min, a na mieszanie cieczy w zbiorniku wydatek równy 5 proc. pojemności zbiornika. Jeśli opryskiwacz ma belkę 12-metrową z 24 rozpylaczami i zbiornik 400-litrowy, to wydatek pompy powinien wynosić 92 l/min: 72 l/min dla rozpylaczy (24 x 3 l/min) i 20 l/min do mieszania (5 proc. od 400 l). Są to wartości maksymalne, dlatego pewne odstępstwo jest dopuszczalne bez uszczerbku dla parametrów większości zabiegów ochrony. Warto też zwrócić uwagę, czy pompą opryskiwacza można czerpać wodę z cystern, np. za pośrednictwem filtra ssawnego.
Jak w praktyce sprawdzić, czy wydajność pompy jest wystarczająca? Sposób jest bardzo prosty. Po podłączeniu opryskiwacza do ciągnika należy rozłożyć belką polową, zdjąć pokrywę zbiornika i wyjąć sito wlewowe oraz napełnić zbiornik wodą do 2/3 pojemności. Następnie uruchomić opryskiwacz na nominalnych obrotach silnika i sprawdzić, czy możliwe jest osiągnięcie na manometrze ciśnienia 5 barów dla wszystkich rozpylaczy oraz wzrokowo ocenić efekt mieszania cieczy.
Często spotykanym błędem jest stosowanie zbyt niskich obrotów silnika podczas opryskiwania. Wydajność pompy podawana jest dla nominalnych obrotów WOM ciągnika (540 obr./min.), która najczęściej odpowiada maksymalnej prędkości obrotowej silnika.
Tłumienie pulsacji ciśnienia
Powstająca podczas pracy pompy pulsacja ciśnienia wpływa niekorzystnie na trwałość układu cieczowego oraz równomierność dawkowania cieczy. Zapobiega temu powietrznik lub inny system tłumienia pulsacji. Powietrznikiem jest specjalna komora, połączona z kolektorem tłocznym i podzielona elastyczną membraną na dwie części. W jednej z nich znajduje się ciecz użytkowa, a w drugiej - powietrze pod odpowiednim ciśnieniem (od 1/3 do 2/3 ciśnienia roboczego wskazywanego przez manometr).
- Zbyt wysokie ciśnienie w powietrzniku może uszkodzić membranę pompy.
- Zbyt niskie ciśnienie nie zapewnia prawidłowego tłumienia pulsacji i zakłóca pracę manometru.
Ciśnienie powietrza należy korygować po każdej zmianie parametrów opryskiwania. Kontrolując ciśnienie w powietrzniku, warto sprawdzić stan membrany. Sposób jest prosty: trzeba dopompować powietrza, a następnie wciskając iglicę zaworka stopniowo je upuszczać. Jeżeli zaworkiem wylatuje samo powietrze, to membrana jest nieuszkodzona, natomiast uchodząca zaworkiem mieszanina powietrza z wodą oznacza konieczność jej wymiany. Jeżeli z powietrznika uchodzi powietrze, świadczy to o pękniętej membranie lub uszkodzonym wentylu.
Konserwacja i serwis pompy
Poziom oleju sprawdza się na wskaźniku bagnetowym lub w zbiorniku zewnętrznym pompy i w razie potrzeby uzupełnia zgodnie z zaleceniami producenta. Wymiana oleju w skrzyni korbowej pompy zgodnie z instrukcją obsługi jest bardzo ważna. Najczęściej należy ją wykonać przed zimą, gdyż stary olej może zawierać wodę, co prowadzi do uszkodzenia pompy i korozji łożysk. Przed wymianą oleju trzeba uruchomić opryskiwacz na 2-3 minuty.
W czasie eksploatacji pompy nie należy przekraczać maksymalnego ciśnienia roboczego cieczy użytkowej (wartość ta podana jest na tabliczce znamionowej lub w instrukcji obsługi). Zagrożeniem dla pompy jest również zanieczyszczenie roztworu cieczy roboczej. Bolączką starszych opryskiwaczy jest nie tylko ich wadliwa konstrukcja, ale i niska jakość użytych materiałów, dlatego wymagają dużo staranniejszej obsługi.
Szczególnej uwagi wymaga pompa i zawór sterujący, które należy przynajmniej raz na dwa lata zdemontować, rozebrać na części, oczyścić i dokładnie sprawdzić stan membran. Ich żywotność przy właściwej eksploatacji wynosi około 2 tys. godzin. Podczas wymiany membran należy spuścić olej i wymontować głowice. Sprawdzić zaworki tłoczne i ssawne, a zwłaszcza sprężynki w zaworkach. Jeżeli ich nie ma lub są skorodowane, trzeba założyć nowe. Przy okazji warto wymienić o-ringi na nowe. Przy składaniu pompy ważne jest użycie klucza dynamometrycznego, nastawionego zgodnie z instrukcją obsługi dla danego rodzaju śrub (do membrany, głowicy, kolektora itd.). Uniknie się wówczas zerwania gwintu (o co łatwo w przypadku aluminiowego korpusu) lub sytuacji, że niedokręcone śruby odkręcają się pod wpływem drgań, co prowadzi do awarii. Większe awarie zazwyczaj nie powstają nagle, ale są efektem drobnych, nieusuniętych we właściwym czasie usterek - a lepiej unikać niespodzianek podczas wykonywania zabiegu ochronnego.
Zabezpieczenie pompy przed zimą
Jeżeli opryskiwacz nie jest przechowywany zimą w ogrzanym pomieszczeniu, trzeba zabezpieczyć go przed mrozem. Bardzo ważne jest dokładne usunięcie resztek wody z układu cieczowego, w tym z pompy. W starszych pompach dwumembranowych do usunięcia cieczy wystarczy odkręcenie korków odwadniających i ręczne wykonanie kilku obrotów wałkiem. Pomp wielomembranowych nie można już tak łatwo odwodnić (nie mają korków spustowych). W tym celu trzeba odkręcić króćce ssący i tłoczny, włączyć wałek odbioru mocy i przez 2-3 minuty wytłaczać resztki cieczy. Zamiast odwadniania układu cieczowego, producenci opryskiwaczy coraz częściej zalecają zalanie go na okres zimowy płynem niezamarzającym.
Kluczowe komponenty opryskiwacza polowego i ich funkcje
Niezależnie od tego, czy opryskiwacz jest drogi i dobrze wyposażony, czy prosty i tani, powinien mieć wszystkie niezbędne podzespoły, zapewniające jego prawidłową pracę. Braki w prawidłowym wyposażeniu, a także pewne niedostatki budowy spotyka się najczęściej w prostszych i tańszych opryskiwaczach zawieszanych, które dominują na naszych polach.
Zbiornik
Pojemność zbiornika może być różna, gdyż zależy ona od rodzaju opryskiwacza. Jego kształt powinien być możliwie obły, gwarantujący jego całkowite opróżnienie i niezaleganie pozostałości cieczy w zakamarkach, co pomaga utrzymać go w czystości. Najlepiej, gdy wykonany jest z polietylenu, który ma gładką powierzchnię. Umożliwia to dokładne wypłukanie zbiornika między zabiegami wykonywanymi różnymi preparatami. Zbiorniki zbudowane z innych, chropowatych materiałów są znacznie trudniejsze do dokładnego wypłukania. Całkowite opróżnienie i oczyszczenie zbiornika ma szczególne znaczenie w przypadku nowoczesnych środków stosowanych w bardzo małych dawkach. Na dnie zbiornika zazwyczaj znajduje się wgłębienie. Położenie środka ciężkości opryskiwacza możliwie blisko ciągnika zapewniają płaskie zbiorniki. Ma to znaczenie, zwłaszcza gdy belka polowa jest cięższa. Zbiorniki większych nowoczesnych opryskiwaczy zawieszanych, a także zaczepianych, często wyposażone są w zintegrowany zbiornik na czystą wodę do płukania opryskiwacza po zabiegu lub do rozwodnienia resztek cieczy roboczej w celu jej bezpiecznego wypryskania na plantacji, co jest ekologicznym rozwiązaniem podnoszącym jednak cenę maszyny.
Mieszadło
W każdym zbiorniku opryskiwacza koniecznie musi być zamontowane mieszadło, gdyż to ono nie dopuszcza do rozwarstwiania się cieczy lub osadzania się jej na dnie zbiornika. Zadaniem mieszadła jest także zmieszanie koncentratu nawozu (np. RSM). Mieszadło, zapewniające dokładne rozprowadzenie preparatu w wodzie, pełni w prawidłowym wykonywaniu zabiegów niezwykle ważną funkcję. Ciecz w zbiorniku musi być maksymalnie jednorodna podczas całego zabiegu, co wymaga ciągłej, intensywnej pracy mieszadła.
Najczęściej stosowanymi mieszadłami są mieszadła hydrauliczne, które mogą mieć budowę rurową lub konstrukcję eżektorową. Niestety w opryskiwaczach spotyka się jeszcze imitacje mieszadeł w postaci pojedynczej dyszy w dnie zbiornika, która nie ma żadnego wpływu na obieg cieczy w zbiorniku, mieszając ją tylko przy wylocie. Aby ciecz intensywnie krążyła w zbiorniku, konieczne jest mieszadło inżektorowe, składające się z dyszy umieszczonej w drugiej, otwartej zwężce. Wypływa z niej nie tylko ciecz podawana przez pompę, lecz także zasysana ze zbiornika, co powoduje intensywne mieszanie całej cieczy. Należy pamiętać, że zasilanie mieszadła nie może być zależne od ustawienia zaworu sterującego, dlatego najczęściej jest ono zasilane bezpośrednio z pompy.
Filtry i rozwadniacz
Filtry oczyszczają przepływającą przez pompę i zawór rozdzielczy ciecz, która powinna być pozbawiona zanieczyszczeń mechanicznych. W przeciwnym razie zanieczyszczenia mogą zmniejszyć żywotność elementów układu cieczowego i zapychać dysze do opryskiwacza, uniemożliwiając poprawne opryskanie roślin. Układ filtrujący składa się z kilku następujących po sobie filtrów, gdzie każdy następny wyposażony jest w bardziej gęstą siatkę w porównaniu do poprzedniego. W układzie filtrowania cieczy muszą być bezwzględnie dwa podstawowe filtry: ssawny, umieszczony zwykle pod zbiornikiem lub w zbiorniku, i tłoczny - zintegrowany z zaworem sterującym.
Najczęściej spotykanym rozwadniaczem w opryskiwaczach zawieszanych jest sito we wlewie. Aby rozwadniacz spełniał zadanie, w pokrywie zamykającej wlew musi być dysza rozwadniająca sterowana osobnym zaworem. Dysza może być umieszczona także w samym sicie.
Zawór sterujący i manometr
Głównym zadaniem zaworu sterującego jest podtrzymanie stałego ciśnienia roboczego oraz zasilanie substancją roboczą poszczególnych części belki polowej, mieszadła i innych urządzeń. Precyzja działania tego urządzenia ma bardzo duży wpływ na dokładność dozowania cieczy. Zawór sekcyjny powinien mieć co najmniej 4 sekcje, a przy większych belkach nawet 5-6. Najlepiej, gdy w jednej sekcji zasilanej z jednego zaworu jest nie więcej niż 5 rozpylaczy. Większa liczba sekcji daje możliwość wyłączenia mniejszego fragmentu belki, co może mieć znaczenie, gdy zajdzie konieczność precyzyjnego dopasowania szerokości oprysku np. na krawędzi niesymetrycznego pola. Bardzo ułatwiają pracę zawory stałociśnieniowe, czyli takie, w których ciśnienie robocze pozostaje bez zmian, niezależnie od liczby pracujących sekcji.
Manometr służy do kontroli ciśnienia roboczego i na bieżąco sygnalizuje poprawność działania poszczególnych zespołów. Jeśli dojdzie do spadku ciśnienia podczas pracy, może to być spowodowane zapchaniem filtra tłocznego. Manometr umożliwiający precyzyjną regulację ciśnienia powinien być olejowy i mieć odpowiednią podziałkę.
Belka polowa opryskiwacza
Belka polowa ma wpływ na równomierność pokrycia cieczą opryskiwanej powierzchni. Materiał, z którego jest wykonywana, musi być odporny na różnego rodzaju odkształcenia, ale powinien także być lekki. Składa się z kilku zawiasowo połączonych ze sobą elementów, dzięki czemu można ją rozkładać do długości nawet 40 m, ale umożliwia także poruszanie się opryskiwaczem po drogach publicznych. Zawieszona wahadłowo belka polowa prostego opryskiwacza nie ma wcale lub ma bardzo proste układy stabilizacji, które nie są konieczne w przypadku niezbyt szerokich i lekkich belek. Korbowy układ regulacji wysokości pracy belki jest prosty, ale zupełnie wystarczający. Zamawianie hydraulicznego układu regulacji wysokości belki, a także jej hydraulicznego składania i rozkładania, w popularnych opryskiwaczach zawieszanych nie wydaje się celowe, bo podnosi znacznie ich cenę.
W przypadku belki, a także ramy i innych elementów metalowych, warto zwrócić uwagę na jakość powłoki malarskiej. Słaby lakier położony na niezagruntowaną belkę łatwo odpryskuje nawet przy najlżejszym uderzeniu i może odpadać już po jednym sezonie. Najlepiej chronią lakiery proszkowe, doskonale przylegające do podłoża, położone na tzw. śrutowany lub piaskowany metal. Takie lakierowanie ma charakterystyczny jedwabisty połysk, a pomalowana powierzchnia często nie jest idealnie gładka, lecz ma mikroskopijne wgłębienia.
Dysze i rozpylacze
W opryskiwaczach polowych najczęściej stosuje się rozpylacze ciśnieniowe, dzięki którym substancja przepływa przez odpowiednio ukształtowane kanały, a po ich opuszczeniu dochodzi do rozbicia na krople. Rozpylacze dwustrumieniowe tworzą dwa wachlarzowe strumienie cieczy, tworzące między sobą kąt 60°.
Obecnie powszechnie stosowane są szybkozłączne, bagnetowe oprawy rozpylaczy typu „Rau”, przystosowane do montowania rozpylaczy produkowanych według standardu ISO (w tym także węży i końcówek do nawożenia nawozami płynnymi). Powinny one mieć zaworki odcinające dopływ cieczy w momencie przerwania oprysku, zapobiegające kapaniu z rozpylaczy (uniknięcie strat i zagrożenia uszkodzeniem roślin), a także indywidualne filtry, zapewniające trzeci stopień filtrowania cieczy (obok filtrów ssawnego i tłocznego).
Na rozpylaczach nie warto oszczędzać. Powinny być wykonane przez najlepszych producentów o uznanej renomie, z jednoznaczną tabelą wydatków i zastosowań, załączaną do każdego kompletu. Kupując opryskiwacz ze standardowym wyposażeniem najlepiej wziąć niebieskie średniokropliste rozpylacze o wymiarze 110/03, które umożliwiają wykonanie większości zabiegów chwastobójczych (nalistnych) i owadobójczych. Do kompletu warto mieć jeszcze żółte rozpylacze o wymiarze 110/02, umożliwiające drobnokroplisty oprysk grzybobójczy, i grubokropliste, czerwone, o wymiarze 110/04, do zabiegów doglebowych. Alternatywą dla tego sposobu wymiany rozpylaczy są wielogłowicowe oprawy obrotowe, w których, zależnie od typu, montowane są trzy, cztery, a nawet pięć końcówek.
Jeśli planuje się nawożenie stężonymi płynnymi nawozami azotowymi (RSM), trzeba zadbać o odpowiednie wyposażenie opryskiwacza. Nawozów takich nie powinno się stosować używając zwykłych rozpylaczy, lecz specjalnych końcówek wielootworowych z kryzami dozującymi. Krople wypływające z takich końcówek są duże i nie zatrzymują się na liściach, co zapobiega ich poparzeniom.
Zastosowania opryskiwaczy ciśnieniowych poza rolnictwem
Na pierwszy rzut oka, opryskiwacz ciśnieniowy kojarzy się przede wszystkim z ogrodnictwem. Różnego rodzaju opryskiwacze ciśnieniowe są dziś standardową pozycją na liście urządzeń wykorzystywanych przez profesjonalnych i zapalonych ogrodników. Równie dobrze, opryskiwacze ciśnieniowe sprawdzają się jednak także w motoryzacji - wiedzą o tym lakiernicy czy mechanicy, jak i pracownicy myjni i detailingu.
Opryskiwacze ciśnieniowe to popularny wybór zarówno w ogrodnictwie, sadownictwie, rolnictwie oraz w dezynsekcji i dezynfekcji pomieszczeń. Urządzenia te składają się ze zbiornika, pompy do wytworzenia ciśnienia oraz dyszy rozpylającej ciecz. Dobre opryskiwacze ułatwią i przyśpieszą nam czyszczenie najróżniejszych elementów samochodu czy dbanie o ulubione rośliny ogrodowe.
Typy opryskiwaczy i ich przeznaczenie
Wybór odpowiedniego opryskiwacza zależy od powierzchni oraz częstotliwości stosowania środków ochrony roślin lub nawozów.
- Małe, ręczne opryskiwacze ciśnieniowe o pojemności od 0,5 do 2 litrów są idealne do precyzyjnych prac w domu i w przydomowych ogródkach. Stosowane są do małych roślin, kwiatów, warzyw na grządkach oraz roślin balkonowych. Do aplikacji niewielkiej ilości płynów w zupełności wystarczy nam opryskiwacz ciśnieniowy ręczny. Kluczowe znaczenie dla jego pracy mają jego zawór i dysza. Warto tu zainwestować w nieco droższe opryskiwacze z elementami metalowymi, zdecydowanie trwalszymi od tych z tworzyw sztucznych. Najbardziej przydaje się tu regulacja strumienia oraz opcja oprysku punktowego, dzięki czemu będziemy mogli ściśle dobrać strumień oprysku do sytuacji.
- Opryskiwacze naramienne, najczęściej o pojemności od 5 do 10 litrów, są doskonałymi urządzeniami do stosowania w średniej wielkości ogrodach. Zakładane są na ramię i wyposażone w pompkę ciśnieniową, umożliwiają dłuższą i bardziej komfortową pracę bez konieczności częstego uzupełniania płynu.
- Nieco wygodniejszym zastosowaniem w ogrodzie mogą być ciśnieniowe opryskiwacze wózkowe, takie jak GARDETECH 12 L. Jest to wszechstronne urządzenie na kółkach, które znacząco ułatwia pielęgnację roślin, drzew i krzewów. Dzięki pojemności 12 litrów, jest doskonałym wyborem zarówno do użytku domowego, jak i ogrodowego. Duże koła ułatwiające transport sprawiają, że praca w ogrodzie jest wygodniejsza i mniej męcząca, nawet na nierównym terenie. Zbiornik wyposażony został w zawór bezpieczeństwa oraz w górny otwór umożliwiający szybkie napełnienie cieczą.
- Opryskiwacze plecakowe to bardziej zaawansowane rozwiązanie dla ogrodników, sadowników i rolników. Urządzenia zazwyczaj dostępne są w pojemnościach od 12 do 20 litrów. Profesjonalny opryskiwacz ogrodowy ciśnieniowy AIROFOG USP (1 L) wyróżnia się precyzyjnym systemem dysz, które umożliwiają oprysk w różnych trybach - od delikatnej mgły po punktowy strumień sięgający do 8 metrów. To sprawia, że opryskiwacz świetnie sprawdza się zarówno przy ochronie roślin w ogrodzie, jak i przy dezynsekcji czy dezynfekcji pomieszczeń.
- Ciśnieniowy opryskiwacz akumulatorowy to nowoczesne rozwiązanie dla osób poszukujących maksymalnego komfortu i szybkości pracy. Sprawdzają się w ogrodach, sadach i na większych uprawach, zapewniając równomierny strumień, stabilną pracę oraz długi czas działania na jednym ładowaniu.
- BIRCHMEIER DR 5 to wysokiej klasy opryskiwacz do proszków, który umożliwia równomierne i skuteczne rozprowadzanie środków sypkich na dużych oraz trudno dostępnych powierzchniach. Solidna konstrukcja, zawór bezpieczeństwa i wygodny pasek na ramię podnoszą komfort pracy, a wzmocniona rura proszkowa pozwala na precyzyjne opylanie w zakamarkach i szczelinach.
Opryskiwacze do specjalistycznych zastosowań
Typ materiału i jakość są szczególnie ważne, gdy chodzi o opryskiwacz ciśnieniowy do użycia z rozpuszczalnikami. Opryskiwacze wykorzystujące takie substancje stosuje się głównie w przemyśle i usługach, na przykład do usuwania trudnych zabrudzeń z olejów, smarów, klejów czy tłuszczu. Ze względu na użycie tu żrących, niebezpiecznych dla zdrowia rozpuszczalników, opryskiwacz ciśnieniowy do rozpuszczalników musi być wyjątkowo odporny na czynniki chemiczne. Ponadto wymaga się od nich dokładnego, szczelnego spasowania, inaczej rozpylane nim rozpuszczalniki mogłyby zaszkodzić osobie wykorzystującej opryskiwacz.
Mimo że opryskiwacze typu K2 Opryskiwacz Ciśnieniowy są przygotowane do pracy w warunkach przemysłowych, urządzenia te bez problemu można wykorzystać także w innych miejscach, na przykład w ogrodzie. Dzięki różnym typom uszczelnień (NBR, FPM, EPDM, VMQ) opryskiwacze Kwazar z serii Cleaning Pro+ można dobrać dokładnie do rodzaju stosowanych preparatów - od roślinnych po chemiczne i przemysłowe.
tags: #opryskiwacze #pompka #do #pompowania #zbiornika