Większości wykonywanych przez rolnika prac towarzyszy pył, albo jak często o nim mówimy, kurz. Zdążyliśmy się do niego przyzwyczaić, bo spotykamy się z nim od najmłodszych lat. Czasami pyłu jest tak dużo, że powietrze jest aż szare, a kłęby kurzu zasłaniają nam widoczność. Niekiedy bywa inaczej: podczas udoju i niektórych innych prac w oborze, chlewni lub kurniku pyłu nie widać, ale on jest w powietrzu - drobniutki - przez co jeszcze bardziej groźny. Podobnie wiele pyłków roślin, choć niewidocznych, może mieć znaczący wpływ na zdrowie.
Pyły w środowisku rolniczym: zagrożenia dla zdrowia i środki ochrony
Pyły są zbiorami cząsteczek, które unoszą się w powietrzu. Składniki pyłów mogą być pochodzenia mechanicznego (np. z urządzeń rolniczych), chemicznego (np. z nawozów), biologicznego lub roślinnego. Niebezpieczny pył może również powstać na skutek korozji oraz erozji zardzewiałych sprzętów. Najwyższe stężenia pyłów znajdują się w pomieszczeniach inwentarskich, takich jak kurniki, chlewnie i obory, oraz magazynach np. spichlerzach.
Choroby wywołane pyłami rolnymi
Wśród chorób grożących osobom narażonym na nadmierne zapylenie są astma oskrzelowa, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych (choroba ta ma wiele odmian, w tym jedną tak bardzo związaną z rolnictwem, że nazwano ją "płucem rolnika" lub "płucem farmera"), zapalenie spojówek, nieżyt nosa czy zapalenie pęcherzyków płucnych. Ponadto pyły mogą wykazywać działanie zakaźne, wywoływać alergie czy zwiększać ryzyko zapadalności na nowotwory.
Najpoważniejszym niebezpieczeństwem jest możliwość wystąpienia syndromu toksycznego wywołanego pyłem organicznym, w skrócie ODTS. W zależności od rodzaju czynników biologicznych, choroby wywołane przez pyły organiczne mogą wykazywać działanie zakaźne, alergizujące, toksyczne, drażniące i nawet rakotwórcze. Do dużego stężenia szkodliwych substancji dochodzi również w pomieszczeniach inwentarskich (kurnikach i wylęgarniach, chlewniach, oborach) i magazynowych (spichrzach zbożowych, suszarniach), podczas rozładunku i przeładunku surowców oraz zadawania pasz. Czynniki szkodliwe pyłu rolniczego przedostają się do ustroju człowieka głównie drogą powietrzną polegającą na wdychaniu, a także działaniu na skórę i spojówki.
W większości przypadków objawy chorób wywołanych przez „pyły rolne” występują nie od razu, ale dopiero kilka godzin (najczęściej 4-8) po pracy połączonej z wdychaniem tego pyłu. Dlatego właśnie, nie tylko pacjentom, ale i lekarzom jest niejednokrotnie bardzo trudno powiązać występowanie objawów chorobowych z wcześniejszym narażeniem na pył w czasie pracy. Codzienne przebywanie w zapylonych zabudowaniach gospodarczych nie zawsze daje zauważalne objawy chorobowe, a czasami mogą to być zakażenia drobnoustrojowe nosa, gardła, oskrzeli, występujący kaszel, katar, zakażenia układu pokarmowego, wysypka na skórze, uczucie zmęczenia, ogólne złe samopoczucie, pieczenie oczu, które nie kojarzą się z wykonywaną pracą rolniczą.
Najczęściej występujące objawy to: uczucie duszności lub ucisku w klatce piersiowej, kaszel, gorączka i dreszcze, bóle głowy, bóle mięśni, nudności, uczucie ogólnego osłabienia. Rodzaj i nasilenie objawów mogą być różne u poszczególnych osób, decydują o tym nie tylko różnice w „profilu immunologicznym”, ale również rodzaj i skład pyłu oraz jego stężenie w powietrzu, czyli tak zwany „stopień narażenia”. Większość wymienionych objawów przypomina grypę lub „przeziębienie” i często bywa tak właśnie diagnozowana. Bardzo niebezpieczny jest np. pył z zawilgoconego siana, w którym po dłuższym przechowywaniu nastąpiło zjawisko "samozagrzania". Nieodpowiednio przechowywane surowce zawierają ogromne ilości bakterii i grzybów, a także drobne pajęczaki, zwane rozkruszkami. Te właśnie, najczęściej niewidoczne dla nieuzbrojonego oka mikroorganizmy są źródłem alergenów i toksyn wywołujących choroby rolników.
Środki ochrony przed zapyleniem w rolnictwie
Aby chronić zdrowie, należy przestrzegać podstawowych zasad:
- Przy pracach, w których występuje pył, stosować maskę z filtrami przeciwpyłowymi lub przynajmniej maseczkę jednorazowego użytku.
- Na bieżąco sprawdzać odpowiedni poziom wentylacji w pomieszczeniach produkcyjnych.
- Ciągniki i maszyny samobieżne powinny posiadać pyłoszczelne i klimatyzowane kabiny, co pozwala izolować osoby pracujące od strefy zapylenia.
- Bezwzględnie należy przestrzegać zasad przechowywania surowców (zboża, siana itp.) - powinna być zachowana niska temperatura, odpowiednia wilgotność, przy jednoczesnym dostępie powietrza. KRUS podpowiada, by nie dopuścić do zapleśnienia przechowywanego zboża, siana i paszy dla zwierząt. Ważny jest szybki zbiór z pól, suszenie, stosowanie nowych technologii przechowywania pasz w atmosferze dwutlenku węgla (redukcja tlenu i zwiększenie poziomu dwutlenku węgla przedłuża czas zachowania świeżości) lub przechowywania pasz objętościowych w postaci bel.
- Ograniczać ilości pyłu w miejscach, gdzie występuje znaczne zapylenie powietrza, np. przez zastosowanie różnych systemów wentylacyjnych zapewniających wymianę powietrza czy też wytrącanie szkodliwego pyłu z powietrza tzw. metodą mgielną przez rozpylanie płynu (np. 10 proc. roztworu oleju rzepakowego).
Pamiętajmy, że pył, z którym spotykamy się w gospodarstwie, może być przyczyną poważnej choroby płuc, a czasem może być śmiertelnie niebezpieczny. Szacuje się, że kilkaset milionów ludzi na świecie jest narażonych na wdychanie pyłów organicznych w czasie wykonywania czynności zawodowych.
Pyły drzewne: rakotwórcze działanie i profilaktyka
Pył drzewny to jedno z najpoważniejszych zagrożeń w stolarniach i zakładach przemysłu drzewnego. Powstaje on podczas mechanicznej obróbki drewna, szczególnie na stanowiskach pracy takich jak szlifierki, pilarki tarczowe, formatowe oraz tokarki. Wynika to z wysokiego ryzyka związanego z ekspozycją na pyły drzewne, które - zwłaszcza w przypadku drewna twardego, takiego jak dąb czy buk - zostały uznane za rakotwórcze.
Klasyfikacja pyłów drzewnych jako czynnika rakotwórczego
Pyły drzewne, szczególnie te pochodzące z obróbki drewna twardego, takiego jak dąb i buk, zostały uznane przez Międzynarodową Agencję Badań nad Rakiem (IARC) za substancje rakotwórcze klasy 1. Oznacza to, że istnieją jednoznaczne dowody naukowe na ich potencjalnie szkodliwy wpływ na zdrowie człowieka, w tym na zwiększone ryzyko wystąpienia chorób nowotworowych. Badania epidemiologiczne wskazują, że pracownicy przemysłu drzewnego mają zwiększone ryzyko wystąpienia nowotworów zatok przynosowych - jest ono nawet 5 do 50 razy wyższe w porównaniu do populacji ogólnej, w zależności od poziomu ekspozycji. Zagrożenie to dotyczy przede wszystkim osób pracujących z drewnem twardym. Dodatkowo niektóre gatunki drewna tropikalnego wykazują toksyczne działanie na organizm człowieka, co zwiększa ryzyko wystąpienia chorób zawodowych. Według rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 24 stycznia 2020 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie substancji chemicznych, ich mieszanin, czynników lub procesów technologicznych o działaniu rakotwórczym lub mutagennym w środowisku pracy, prace związane z narażeniem na pył drewna znajdują się w wykazie procesów technologicznych o działaniu rakotwórczym lub mutagennym.
Mechanizm działania rakotwórczego pyłu drzewnego
Pyły te są szczególnie niebezpieczne ze względu na swoje właściwości fizyczne i chemiczne. Są one drobne, co pozwala im łatwo przenikać do układu oddechowego podczas wdychania. Cząsteczki pyłu mogą osiadać w górnych drogach oddechowych, oskrzelach, a nawet docierać do płuc, gdzie powodują podrażnienia i długotrwałe zmiany zapalne. Z czasem takie procesy mogą prowadzić do mutacji komórkowych i rozwoju nowotworów, szczególnie raka zatok przynosowych oraz raka płuc.
Osoby narażone i wsparcie ZUS
Osoby narażone na działanie pyłu drzewnego w wysokich stężeniach, takie jak stolarze, pracownicy tartaków czy zakładów meblarskich, są najbardziej zagrożone. Długotrwałe narażenie na pyły, nawet przy stosunkowo niskim ich stężeniu, może prowadzić do kumulacji negatywnych skutków w organizmie. Dlatego ZUS w ramach Konkursu na inwestycje w poprawę BHP, szczególnie premiuje zakłady zajmujące się obróbką drewna. Ma to ogromne znaczenie na etapie oceny merytorycznej projektów, gdzie konkurencja jest duża i często wniosek na tego typu projekt jest lepiej oceniany niż działanie mające na celu jedynie eliminację pyłu już nie sklasyfikowanego jako czynnik rakotwórczy.
Środki ochrony przed zapyleniem drzewnym (dofinansowane z ZUS)
Aby chronić zdrowie pracowników, kluczowa jest profilaktyka oraz wdrożenie środków ochronnych, co jest celem Konkursu ZUS na inwestycję w poprawę warunków BHP. Aby minimalizować zagrożenia związane z pyłem, należy stosować następujące rozwiązania:
- Instalacje odciągowe - Skuteczne systemy odsysania pyłu powinny być stosowane na wszystkich stanowiskach roboczych, aby ograniczać jego stężenie w powietrzu.
- Higiena osobista - Pracownicy powinni mieć możliwość regularnego mycia rąk, twarzy oraz przepłukiwania jamy ustnej i gardła w trakcie pracy, a także kąpieli po zakończeniu zmiany.
- Przerwy w pracy - Należy wprowadzać dodatkowe przerwy w ciągu dnia, co pozwoli na regenerację organizmu i obniżenie ekspozycji na pył.
- Badania lekarskie - Regularne badania zdrowotne są kluczowe, aby wcześnie wykrywać ewentualne skutki uboczne pracy w zapylonym środowisku.
W ramach dofinasowania z ZUS można zrealizować inwestycje w budowę lub modernizację instalacji odciągowych oraz zakup środków ochrony indywidualnej (ŚOI). W skrócie frazy „wentylacja ZUS” bądź „instalacja odpylająca ZUS” nabierają nowego znaczenia, a konkretnie możliwość pozyskania 300 000 zł dotacji z ZUS na te inwestycje. Przykładem firm specjalizujących się w projektach wentylacyjnych w zakładach z przemysłu drzewnego jest Euro-Komplex.
Zagrożenie pożarowe i wybuchowe w przemyśle drzewnym
Oprócz problemów zdrowotnych, zapylenie zwiększa ryzyko pożarów i wybuchów, które mogą prowadzić do poważnych strat materialnych i zagrożeń dla życia pracowników. Dlatego konieczne jest wdrażanie odpowiednich procedur bezpieczeństwa, w tym z zakresu ochrony antyelektrostatycznej.
Alergia na pyłki drzew i roślin: kalendarz pylenia i zarządzanie objawami
Alergia na pyłki drzew, obok alergii na pyłki traw, to jedna z najczęstszych przyczyn tzw. pyłkowicy. Powodem występowania alergii są białka lub inne składniki alergenne pyłku, które wywołują u osób podatnych wzmożoną reakcję układu odpornościowego. Sezon alergiczny w Warszawie i Mazowieckiem zaczyna się wcześniej, niż myślisz. Pylenie to proces, który dla alergików może stanowić prawdziwe wyzwanie. To zjawisko polega na uwolnieniu do atmosfery mikroskopijnych ziaren pyłku przez rośliny. Pyłek ten, unosząc się w powietrzu, może dostawać się do dróg oddechowych człowieka, powodując różnego rodzaju reakcje alergiczne. Stężenie pyłku roślin w powietrzu w okresie sezonu pylenia może zmieniać się z dnia na dzień i zależy od wielu czynników, na przykład pogody. Najwyższe stężenia pyłków występują zazwyczaj w ciepłe, suche i wietrzne dni, między godziną 10 a 14. Długotrwałe i/lub intensywne opady deszczu oczyszczają powietrze z pyłku roślin.
Objawy alergii na pyłki drzew i roślin
Niektóre objawy alergii na pyłki drzew mogą być mylone z pierwszymi objawami przeziębienia lub grypy. Najczęściej występujące to obrzęk śluzówki nosa, wodnisty, przezroczysty katar, łzawienie i swędzenie oczu, kaszel, problemy z koncentracją, wzmożona senność i osłabienie. Alergia daje świąd nosa i oczu, wodnisty katar i objawy nasilające się na zewnątrz. Najczęstsze objawy alergii na kurz to kichanie, cieknący i zatkany nos, a także swędzenie, zaczerwienie i łzawienie oczu. Astma oskrzelowa, zewnątrzpochodne zapalenie pęcherzyków płucnych, alergiczne zapalenie skóry i spojówek - takie m.in. schorzenia mogą wystąpić u rolników w wyniku działania pyłów organicznych. Statystyki pokazują, że około 50% Polaków boryka się z objawami różnych alergii. Alergia na drzewa to jedna z najpopularniejszych przyczyn przykrych i utrudniających codzienne funkcjonowanie dolegliwości, która w dodatku nie daje jednoznacznych objawów i może o sobie dawać znać przez ponad pół roku. Informacje dla alergików - co teraz pyli - są niezwykle istotne w przypadku występowania chorób współistniejących układu oddechowego, takich jak astma, przewlekła obturacyjna choroba płuc, mukowiscydoza, a także przy ostrym zapaleniu płuc lub oskrzeli, oraz w przypadku osób w podeszłym wieku.
Diagnostyka alergii na pyłki
Aby precyzyjnie ustalić, na co reagujesz, można wykonać testy skórne lub badanie IgE. Najłatwiejszy do wykonania i przy tym mocny diagnostycznie jest test z krwi, który polega na wykryciu w organizmie pacjenta specyficznych dla alergenów przeciwciał klasy IgE, które w połączeniu z obecnością określonych objawów wskazują na przyczynę alergii. Badanie wykonuje się na niewielkiej próbce krwi. Można wykonać badanie kompleksowe pozwalające na jednoczesną identyfikację IgE specyficznych dla panelu uczulających substancji, tych obecnych w powietrzu - tzw. alergenów wziewnych: pyłków roślinnych, zarodników pleśni, naskórków zwierząt itd. i tych obecnych w pożywieniu. Jest to o tyle istotne, że dzięki istnieniu podobieństw pomiędzy niektórymi alergenami oddechowymi i pokarmowymi może dochodzić do niespodziewanych reakcji alergicznych. U niektórych osób uczulonych na pyłek brzozy, reakcje alergiczne mogą występować po zjedzeniu owoców, np. jabłek lub jarzyn (np. selera). Testy wykonane w gabinecie specjalisty alergologa pozwalają na stwierdzenie, czy jesteś uczulony na alergeny pyłku roślin, czy też na inny alergen, np. roztocze kurzu domowego, grzyby pleśniowe lub alergeny pochodzenia zwierzęcego.
Kalendarz pylenia drzew i roślin
Uczulenie na drzewa zaczyna się już w lutym i może trwać do końca października. Planowanie dnia w oparciu o aktualne dane o pyleniu może znacząco zmniejszyć nasilenie objawów. Dzięki kalendarzowi pylenia będziesz mógł zaplanować swoje działania i uniknąć niepotrzebnego dyskomfortu. Pamiętaj, że stężenie pyłków w powietrzu może różnić się w zależności od regionu.
Pylenie leszczyny i olszy
Już w lutym pojawiają się pyłki leszczyny (łac. Corylus, ang. Hazel) i olszy (łac. Alnus, ang. Alder) - to one odpowiadają za pierwsze wiosenne objawy. Początek kwitnienia leszczyny jest uznawany za początek botanicznego przedwiośnia, a pylenie przypada na styczeń i luty. Olsza jest dość powszechna w naszym klimacie, a jej pyłek może powodować u alergików nieprzyjemne objawy, takie jak kichanie, łzawienie oczu czy kaszel. Pylenie olszy charakteryzuje się wyraźną okresowością związaną ze zmianą pór roku i czynnikami pogodowymi. Terminy początku sezonu oraz intensywność pylenia są uzależnione przede wszystkim od temperatury powietrza zimą i wczesną wiosną. Dojrzewanie pyłku w pylnikach jest inicjowane przez określoną dawkę energii termicznej, po osiągnięciu której następuje proces uwalniania pyłku.
Pylenie cisu, topoli i wierzby
W marcu do wspomnianych drzew dołączają cis (łac. Taxus baccata, ang. Yew), topola (łac. Populus, ang. Poplar) i wierzba. W Polsce rośnie jeden gatunek cisu - cis pospolity, dorastający do 15 metrów wysokości, spotykany często w parkach i ogrodach. Pylenie cisu przypada na koniec lutego i marzec. Topola jest drzewem dwupiennym, tzn. kwiaty męskie i żeńskie występują na oddzielnych okazach. Kwiaty topoli są zebrane w zwisające kotki i rozwijają się wczesną wiosną, w marcu i kwietniu, przed rozwinięciem liści. Na przełomie maja i czerwca na okazach żeńskich dojrzewają owoce zawierające nasiona opatrzone pęczkiem miękkiego, śnieżnobiałego puchu, który jest roznoszony przez wiatr. Okres owocowania topoli zbiega się w czasie z początkiem pylenia traw. Wielu chorych uczulonych na pyłek traw sądzi, że przyczyną dolegliwości występujących w tym okresie jest biały puch topoli. Pojawiające się masowo duże ilości puchu mogą działać drażniąco na błonę śluzową nosa i spojówki, nie mają jednak właściwości uczulających.
Pylenie brzozy, grabu, jesionu
Kwiecień przynosi zazwyczaj największe zaostrzenie objawów alergii. To czas, kiedy pyli brzoza (łac. Betula, ang. Birch), a jej pyłki mogą głęboko wnikać do nosa i powodować trudności z oddychaniem. Brzoza produkuje ogromne ilości pyłku - jedno drzewo może uwolnić nawet 6 milionów ziaren. Pylenie brzozy przypada na kwiecień i pierwsze dni maja. Pyłek brzozy osiąga bardzo wysokie stężenia w atmosferze - nawet kilka tysięcy ziaren w 1 metrze sześciennym powietrza. Alergeny pyłku brzozy są w Polsce, po alergenach pyłku traw, najczęstszą przyczyną objawów alergicznego nieżytu nosa i atopowej astmy pyłkowej. Alergen Bet v 2 (profilina) jest panalergenem obecnym w większości ekstraktów owoców i warzyw; chorzy z alergią na Bet v 2 zwykle są uczuleni na inne alergeny pyłku brzozy oraz alergeny wielu jadalnych owoców i warzyw.
Grab pospolity (łac. Carpinus betulus, ang. Hornbeam) kwitnie od połowy kwietnia do początku maja. Znaczenie kliniczne alergenów pyłku grabu jest niewielkie, ale jego alergeny mogą wykazywać reakcje krzyżowe z alergenami pyłku brzozy i tym samym potęgować objawy u osób uczulonych na alergeny brzozy. Jesion wyniosły (łac. Fraxinus excelsior L., ang. Ash) pyli w Polsce na kwiecień, pojawiając się w atmosferze prawie równocześnie z pyłkiem brzozy. Uczulenia na alergeny jesionu nie należą do częstych, ale istnieje ryzyko reakcji krzyżowych, np. z pyłkiem oliwki.
Pylenie dębu, sosny i świerku
W maju kwitnie dąb (łac. Quercus, ang. Oak) i sosna (łac. Pinus, ang. Pine), a reakcję na pyłki wzmagają pylące trawy. Dąb to typowe drzewo lasów Europy Środkowej. Kwiaty męskie drzew iglastych mają postać krótkich kotek. Sosna i świerk (łac. Picea, ang. Spruce) są szczególnie liczne w północnej i centralnej Europie. Aktywność alergenowa pyłku sosny i świerku jest według większości autorów niewielka lub nie występuje w ogóle, ponieważ pyłek rodziny Pinaceae pokryty jest płaszczem woskowym utrudniającym wydostawanie się alergenu na zewnątrz ziarna. Dyskutowana jest natomiast rola pyłku drzew iglastych w procesie gruntowania błony śluzowej dróg oddechowych. Z uwagi na wyjątkowo wysokie stężenia pyłku sosny uszkadzanie błony śluzowej może mieć znaczenie dla późniejszych objawów wywołanych alergenami pyłku traw. Pyłek sosny posiada dwa worki powietrzne ułatwiające dłuższe unoszenie się w powietrzu. Produkowany jest w olbrzymiej ilości i osiąga bardzo wysokie stężenia w atmosferze (do 8 tys. z/m³ w miastach i do 120 tys. z/m³ na terenach podmiejskich, a jeszcze wyższe w lasach sosnowych). W lipcu dołącza lipa, która może wywoływać pokrzywkę i wzmagać zapalenie spojówek.
Pylenie traw, babki, szczawiu, pokrzywy, komosy
Od maja do końca lipca dominują trawy (łac. Poaceae, Gramineae, ang. Grasses) - największy wróg alergików w Mazowieckiem. Tymotka łąkowa, kupkówka pospolita i życica to gatunki o najwyższym potencjale uczulającym. Alergeny pyłku traw są w Polsce najczęstszą przyczyną objawów alergicznego nieżytu nosa i atopowej astmy pyłkowej. Główny okres pylenia traw przypada w Europie Centralnej na drugą połowę maja, czerwiec i pierwszą połowę lipca. Pierwsze ziarna pyłku traw pojawiają się w atmosferze już w ostatniej dekadzie kwietnia. Pierwsze objawy kliniczne (u ok. 25% osób uczulonych na alergeny pyłku traw) występują zwykle po osiągnięciu stężenia ok. 20 ziaren pyłku traw w 1 m³ powietrza w ostatniej dekadzie maja, zwykle pomiędzy Dniem Matki a Dniem Dziecka. Zboża, takie jak pszenica, żyto, jęczmień, owies, kukurydza, ryż i sorgo, to również trawy. Spośród zbóż, w atmosferze miast obecny jest jedynie pyłek żyta (zwykle około 7-15 dni), co jest związane z krótkim, zazwyczaj 7-dniowym okresem przekwitania łanu żyta.
Babka (łac. Plantago, ang. Plantain) kwitnie w maju, czerwcu i lipcu. Jej stężenia pyłku nigdy nie osiągają bardzo wysokich wartości. Alergeny pyłku babki nie mają silnych właściwości alergizujących, a uczulenie na pyłek babki towarzyszy nadwrażliwości na pyłek innych gatunków roślin. Szczaw (łac. Rumex, ang. Sorrel) ma stosunkowo długi sezon pylenia (od maja do sierpnia). Stężenie pyłku szczawiu rzadko przekracza wartości średnie. Pokrzywa (łac. Urtica, ang. Nettle) produkuje dużą ilość pyłku i ma długi okres pylenia, a stężenia jej pyłku osiągają bardzo wysokie wartości w atmosferze. Jednak uczulenie na alergeny pyłku pokrzywy należą do rzadkości. Komosa (łac. Chenopodium, ang. Goosefoot) jest pospolitym chwastem kwitnącym od czerwca nawet do października. Alergenne znaczenie pyłku komosy jest niewielkie.
Pylenie bylicy i ambrozji
Kiedy trawy odpuszczają, do akcji wkraczają bylica (łac. Artemisia, ang. Mugwort) i ambrozja (łac. Ambrosia, ang. Ragweed). Uczulenie na alergeny pyłku bylicy jest trzecią co do częstości (po pyłku traw i brzozy) przyczyną alergicznego zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek w Polsce. Większość objawów pyłkowicy w okresie późno-letnim wywołanych jest przez alergeny pyłku bylicy. Kwitnienie bylicy rozpoczyna się zwykle w połowie lipca i szczyt pylenia przypada na trzecią dekadę lipca oraz pierwszą i drugą dekadę sierpnia. Na terenach podmiejskich średnie dobowe stężenia pyłku bylicy są zwykle 2-3 krotnie wyższe. U części chorych uczulonych na alergeny pyłku bylicy obserwowane są objawy zespołu OAS ("oral allergy syndrom") po spożyciu niektórych owoców i warzyw. Ambrozja to inwazyjny gatunek, którego zasięg na Mazowszu systematycznie się powiększa. Kwitnienie ambrozji w Polsce przypada na drugą połowę sierpnia, wrzesień i pierwszą dekadę października. Za objawy alergiczne przede wszystkim odpowiedzialne są alergeny pyłku ambrozji bylicolistnej i ambrozji trójdzielnej.
Jak zmniejszyć objawy alergii?
Alergicy powinni na bieżąco obserwować sytuację i sprawdzać, co obecnie pyli. Prognoza pylenia na dzisiaj i aktualny kalendarz pylenia z pewnością pomogą w zaplanowaniu dnia tak, aby uniknąć nieprzyjemnych objawów alergii. Jeśli to możliwe, w dniach o wysokim stężeniu pyłku, spędzaj czas w pomieszczeniach zamkniętych. Podczas jazdy samochodem pozamykaj wszystkie okna i nastaw klimatyzację na obieg wewnętrzny. W domu nie otwieraj okien. Zastanawiasz się, co posadzić w ogrodzie? Wybieraj te gatunki, które nie powodują zaostrzenia objawów alergii - skonsultuj się z alergologiem. Przed sezonem zaopatrz się w leki antyhistaminowe, krople do oczu i spray do nosa. Leki antyhistaminowe nowszych generacji są bezpieczne przy długotrwałym stosowaniu. Odczulanie to jedyna metoda, która modyfikuje przebieg alergii, a nie tylko łagodzi objawy. Jeśli objawy znacząco wpływają na Twoją jakość życia, umów się na wizytę u alergologa.