Historia i rozwój rozrzutników obornika Bergmann

Firma Ludwig Bergmann GmbH, będąca przedsiębiorstwem rodzinnym z ponad 125-letnią tradycją, od 70 lat specjalizuje się w produkcji maszyn do nawożenia organicznego. Rozwój konstrukcji rozrzutników obornika i rozrzutników uniwersalnych marki Bergmann to historia ciągłych innowacji technicznych, od pierwszych prostych modeli po zaawansowane systemy sterowania ISOBUS TIM.

Początki produkcji (1954-1960)

Historia rozrzutników Bergmann rozpoczęła się w 1954 roku wraz z wprowadzeniem modeli M 50, M 60 i M 70. Maszyny te wyposażano w jeden lub dwa poziome walce rozrzucające z zębami, a ich dopuszczalna masa całkowita wynosiła 2,5 lub 3 tony. W 1959 roku model M 70 zastąpiono wersją M 75 o dopuszczalnej masie całkowitej 3,5 tony.

Archiwalne zdjęcie rozrzutnika obornika M 70 z ładowarką półportalową L 100

Rozbudowa asortymentu i nowe technologie (1962-1980)

W 1962 roku wprowadzono serię od M 42 do M 82. Obejmowała ona pięć modeli o dopuszczalnej masie całkowitej od 2,2 do 3,5 tony, oferowanych jako rozrzutniki jedno- i dwuosiowe oraz wozy wielozadaniowe. Pod koniec lat 60. ofertę rozszerzono o model M 92 (5,7 lub 6,5 t), a na początku lat 70. o dwuosiowy model M 102 (7,1 t).

Dla tej serii oferowano trzy typy adapterów:

  • Adapter z zębami (modele M 42, M 52).
  • Ślimakowy adapter z dwoma poziomymi walcami (od modelu M 62, wysokość przepustowa 600-850 mm, zasięg ok. 2 m).
  • Adapter z szerokim rozrzutem (trzy pionowe walce z zębami, zasięg 4-5 m).

W połowie lat 70. serię M 42-M 82 zastąpiono sześcioma modelami: M 44, M 54, M 64, M 64 S, M 74 i M 84. Charakteryzowały się one większą pojemnością ładunkową (od 4,9 do 7,5 m³), szerszymi oponami oraz wyższą dopuszczalną masą całkowitą (do 5,7 t).

Rozrzutniki uniwersalne i innowacje lat 90.

W latach 80. wprowadzono generację rozrzutników o masie całkowitej od 4,5 do 16 ton (m.in. M 450, M 600, M 800 GTA). Przełomem był rok 1991, kiedy rozpoczęto produkcję rozrzutników uniwersalnych wyposażonych w adaptery rozdrabniające o wysokości przepustowej 1250 mm, umożliwiające zasięg rozrzutu do 22 metrów.

Kluczowe innowacje technologiczne tamtego okresu:

  • 1994 r.: Wprowadzenie sterownika Pilotbox do obsługi rozrzutnika.
  • 1995 r.: Zastosowanie wytrzymałych okrągłych łańcuchów stalowych (14 x 50 mm) o sile zrywającej 25 ton.
  • 1998 r.: Wdrożenie systemów wymiennych Vario, pozwalających na montaż różnych nadwozi na jednym podwoziu.

Nowoczesne rozwiązania: TSW i seria XPERT

W 2001 roku firma zaprezentowała pierwsze rozrzutniki z wanną stożkową wykonaną całkowicie ze stali. Konstrukcja ta zredukowała zużycie ścian bocznych, zmniejszyła zapotrzebowanie na moc ciągnika oraz wyeliminowała zatory materiału. Model TSW 1414 S był pierwszym wyposażonym w to rozwiązanie.

W kolejnych latach asortyment wzbogacono o zaawansowane modele:

  • TSW 6230 S (2009 r.): Pierwszy model z podwoziem hydraulicznym.
  • TSW 5210 W / 6240 W / 7340 S: Modele z wbudowanym systemem ważenia.
  • TSW 2140 E (2017 r.): Pierwszy rozrzutnik niskopodwoziowy.
  • Adaptery V-Spread i 2-Spread (2019 r.): Opatentowane technologie zapewniające szerokość roboczą do 36 m.
Schemat budowy stożkowej wanny stalowej w rozrzutnikach serii TSW

Najnowszym etapem rozwoju jest generacja Bergmann XPERT, zaprezentowana prototypowo w 2023 roku. Nowa seria wprowadza system ISOBUS TIM, który pozwala na automatyczną komunikację między rozrzutnikiem a ciągnikiem, optymalizując proces nawożenia.

Wsparcie cyfrowe: Aplikacja mobilna

Dla użytkowników maszyn BERGMANN dostępna jest bezpłatna aplikacja na smartfony (Android i Apple). Narzędzie to, zintegrowane z wyświetlaczami NPK, pozwala na precyzyjne określenie maksymalnej prędkości roboczej oraz dostosowanie pracy przenośnika podłogowego w zależności od żądanej dawki nawozu (t/h) dla wybranych modeli rozrzutników.

tags: #rozrzutnik #obornika #tsw #6230s