Silne wiatry występują w niektórych częściach kraju o wiele mocniej niż w innych, a wietrzna pogoda zdarza się często wiosną i jesienią. W obliczu silnych porywów wiatru korzystanie z ogrodu może być mniej przyjemne, a duża prędkość wiatru może nie służyć niektórym roślinom, zagrażając ich stanowi oraz budynkom. Działanie silnych wiatrów może uszkodzić zarówno rośliny, jak i elementy małej architektury, meble, a nawet budynki. Prędkość wiatru można zredukować na kilka sposobów, co nie oznacza kosztownych zabiegów czy nieestetycznych rozwiązań. Szkód i nieprzyjemności spowodowanych silnymi wiatrami czasami nie da się uniknąć, ale można z powodzeniem je ograniczyć. Do sposobów ograniczania prędkości wiatru należą montowanie osłon oraz odpowiednia aranżacja ogrodu.
Naturalne osłony przeciwwiatrowe
Rośliny to naturalna osłona przed wiatrem, zanieczyszczeniami, intruzami oraz nieprzyjemnym widokiem. Odpowiednio gęste i wysokie nasadzenia będą w stanie oprzeć się nieprzyjemnym skutkom silnych podmuchów wiatru. Jako zaporę posadzić można krzewy i drzewa, a także pnącza na odpowiednich stelażach. Krzewy i drzewa można poprowadzić jako żywopłoty lub swobodne, nieformowane nasadzenia. Do stworzenia zapory nadaje się większość roślin, które są w pełni mrozoodporne. Z roślin można stworzyć okazałe zapory, które będą miały kilka lub nawet kilkanaście metrów wysokości. Należy jednak pamiętać, że rośliny nie są rozwiązaniem na wiatr, którego efekty widoczne są od razu. Pierwsze kilka lat to pielęgnacja roślin, osłanianie ich od wiatru i dbanie o ich wzrost. W tym czasie warto zastosować inne typy osłon, zarówno trwałych, jak i tymczasowych.
Gatunki roślin odpowiednie na żywopłoty wiatrochronne
W roli osłon naturalnych świetnie sprawdzą się żywotniki (czyli popularne tuje), świerk pospolity, judaszowiec kanadyjski, orzech włoski lub sosna żółta. Do ciekawych gatunków drzew należą też cedry czerwone. W warunkach wietrznych, na suchych glebach, dobrze sprawdza się buk i szybko przyrasta, wymagając regularnego cięcia. Drugą propozycją jest śliwa ałycza, którą również dobrze jest ciąć. Ałycza pięknie zakwitnie na wiosnę i da owoce jesienią, a buk, ze względu na utrzymywanie liści w zimę, jest bardziej "osłonowy" i wystarczy mu jedno, góra dwa dobre cięcia.
W przypadku działek w dolinach rzek, gdzie panują silne wiatry, pod liniami energetycznymi (gdzie docelowa wysokość musi być do 10 metrów), lepsze są drzewa liściaste lub mieszane. Świerki są za duże, ponieważ rosnąc pod linią napięcia, w końcu osiągną jej wysokość i zostaną wycięte przez energetykę. Świerki można modelować, odpowiednio przycinając czuby. W takich warunkach dobrze sprawdzą się niewielkie klony (polny, tatarski, Ginnala) oraz głogi.
prosty i profesjonalny sposób posadzenia żywopłotu
Alternatywne rośliny na osłony
Polecane są także jodły wolno rosnące (koreańska, balsamiczna - w cieniu), żywotnik wschodni, cyprysiki (w pełnym słońcu), ligustr, trzmielina, kruszyna, wierzby krzewiaste (pięciopręcikowa, krucha po przycięciu), klon tatarski, polny i inne ozdobne. Można również rozważyć trawy, takie jak miskant czy trawa pampasowa.
Żywopłot ze świerka wymaga częstego przycinania, ale efekt jest praktycznie ścianą, szczególnie jeśli posadzi się świerka w dwóch rzędach. Zapewnia funkcjonalność przez cały rok, w przeciwieństwie do żywopłotów z drzew/krzewów liściastych, które działają tylko w sezonie wegetacyjnym. Dodatkowo, odpada problem grabienia liści.
W kwestii naturalnego wyglądu, zamiast żywopłotu ze świerka czy modrzewia, który może nie wyglądać zbyt naturalnie, można wymieszać oba gatunki i dodać coś miejscowego, aby wkomponować się w lesiste tereny z dębami, topolami, sosnami, świerkami i brzozami. Jarząb pospolity, klon tatarski i klon polny to gatunki, których docelowe wysokości oscylują w granicach 15 metrów, więc minie długo, zanim osiągną 10 metrów na słonecznym stanowisku. Cięcie formujące może wpłynąć na docelową wysokość drzewa i jego rozrost wszerz. Gatunki te są stosunkowo odporne na wiatry, suszę i choroby.
Ważne jest, aby nie łączyć świerka z modrzewiem ze względu na mszycę o nazwie ochojnik świerkowiec. Żywopłot ze świerka/modrzewia trzeba ciąć dwa razy do roku od momentu posadzenia, aby się dołem zagęścił i wykształcił formę krzaczastą.
Ligustr, regularnie przycinany, rośnie około 20 cm rocznie i może być dobrym rozwiązaniem. Mirabelka nie jest najlepszym pomysłem ze względu na kolce i trudności w usuwaniu.
Rośliny doniczkowe jako tymczasowe osłony
Rośliny w dużych donicach potrafią zdziałać cuda. Wystarczy ustawić je w linii od strony, z której najczęściej wieje wiatr. Nadają się rośliny, które mają gęste ulistnienie, np. bambus.
Sztuczne osłony przeciwwiatrowe
W walce z siłą dużego naporu wiatru można również stosować osłony trwałe sztuczne. W tej roli świetnie sprawdzą się płoty i panele. Tam, gdzie wieją silne wiatry, można osłonić teren z pomocą nieco wyższych paneli. Płoty i panele mogą być wykonane z różnych materiałów, najpopularniejszym jest drewno, które będzie nie tylko solidnym, ale również estetycznym rozwiązaniem do każdego ogrodu. Jeśli szuka się bardziej naturalnych rozwiązań, można płot lub panele upiększyć pnączami.
Rodzaje sztucznych osłon
Siatki przeciwwiatrowe
Siatka przeciwwiatrowa, nazywana również siatką wiatrochronną lub ogrodzeniem przeciwwiatrowym, jest wszechstronnym i skutecznym rozwiązaniem do różnych zastosowań. Jest używana do blokowania wiatru, światła słonecznego i kurzu, chroniąc uprawy i rośliny przed uszkodzeniami i negatywnym wpływem silnego wiatru, śniegu, kurzu i słońca. Elastyczna siatka przeciwwiatrowa może zapewnić zdrowe zbiory, blokując wiatr, kurz, a także światło słoneczne. Chroni produkty plantacyjne przed skutkami silnych wiatrów przez długi czas i w znacznym stopniu zapobiega erozji gleby. Jest bardzo skutecznym sposobem na blokowanie zimnych wiatrów. Celem siatki przeciwwiatrowej jest spowolnienie prędkości wiatru i powstrzymanie go przed bezpośrednim wianiem na roślinę. Siatki przeciwwiatrowe mogą również zmniejszyć presję chwastów, blokując słońce przed uderzaniem w chwasty. Inwestowanie w siatki przeciwwiatrowe stało się ważne dla rolników, ogrodników i plantatorów.
Właściwości i zastosowania siatek przeciwwiatrowych
- Redukcja wiatru: Siatka przeciwwiatrowa jest najskuteczniejsza w redukowaniu prędkości wiatru nawet o 50%, choć może nie być w stanie chronić przed ekstremalnymi prędkościami i kierunkami wiatru, takimi jak tornada czy huragany. Zmniejsza prędkość wiatru do 50% podczas jego przepływu, umożliwiając przepływ wystarczającej ilości powietrza przez plastikowy rozmiar oczek siatki.
- Ochrona upraw i zwierząt: Siatki przeciwwiatrowe pomagają chronić uprawy, zwierzęta i konstrukcje przed negatywnymi skutkami silnych wiatrów, erozją gleby, odwodnieniem i chorobami przenoszonymi przez wiatr. Chronią również uprawy i zwierzęta gospodarskie przed chłodem wiatru i zanieczyszczeniami unoszonymi przez wiatr. Badania wykazały, że modyfikacja naturalnego przepływu wiatru za pomocą półporowatej sztucznej osłony przeciwwiatrowej (o oczkach 5 cm x 10 cm) znacznie zmniejszyła uszkodzenia owoców cytrusowych.
- Zwiększenie plonów: Siatki przeciwwiatrowe mogą zwiększyć plony, chroniąc uprawy przed uszkodzeniami spowodowanymi przez wiatr i pomagając utrzymać bardziej stabilny mikroklimat.
- Cieniowanie: Siatki przeciwwiatrowe mogą również zapewnić 20% do 60% zacienienia, co jest przydatne dla delikatnych roślin, takich jak kwiaty i krzewy. W przypadku roślin podatnych na uszkodzenia w warunkach intensywnego światła słonecznego, najlepszym rozwiązaniem może okazać się użycie czarnej lub innej ciemnej siatki.
- Tworzenie komfortowego środowiska: Mogą być używane do tworzenia bardziej komfortowego środowiska do uprawiania sportów na świeżym powietrzu (tenis, golf) oraz do zapewniania schronienia i cienia w miejscach publicznych (parki, plaże).
- Właściwości: Siatki przeciwwiatrowe mogą być wykonane z różnych materiałów, takich jak HDPE, PVC lub poliester. Najlepszy materiał zależy od zamierzonego zastosowania, warunków środowiskowych i budżetu. Siatki z polietylenu o wysokiej gęstości ze stabilizatorami UV zapewniają odporność na promieniowanie UV, wytrzymałość na rozciąganie i ochronę przed rozdarciem oraz warunkami atmosferycznymi. Są trwałe i odporne na gnicie, co pozwala im wytrzymać co najmniej 3 sezony.
- Rozmiary i kolory: Dostępne są w różnych kolorach (zielony, żółty, niebieski, czarny itp.) oraz rozmiarach - długości od 1 m do 100 m i szerokości od 1 m do 6 m. Rozmiar oczek może wynosić od 2 mm do 4 mm.
Plastikowa siatka przeciwwiatrowa jest najczęściej używana do redukcji wiatru, kurzu, piasku, gradu i śniegu. Chroni również uprawy i ogrody przed uszkodzeniami i klimatem, a także nadaje się do wentylacji powietrza. Dziana siatka przeciwwiatrowa może redukować wiatr o 65%-90%, ograniczając zanieczyszczenie wiatrem i pyłem. Siatka przeciwśmieciowa z metalową ramą nadaje się do stosowania w przemyśle cementowym i materiałów budowlanych.
Instalacja i konserwacja siatki przeciwwiatrowej
Instalacja osłony przeciwwiatrowej wymaga starannego planowania i przygotowania. Należy dokładnie zmierzyć wybrane miejsce instalacji i zaznaczyć lokalizację słupka. Przymocować kabel lub linę do słupka, rysując poziome linie co około 20 cm i obracając kabel wzdłużnie co około 20 cm. Siatkę mocuje się do kabla za pomocą plastikowych zacisków lub linek bungee, upewniając się, że góra i dół są solidnie przymocowane do liny. Przed instalacją należy wyczyścić podłoże z wszelkich zanieczyszczeń, aby uniknąć chwastów w siatce.
Dla długiej żywotności siatki przeciwwiatrowej, ważne jest regularne czyszczenie, aby zapobiec gromadzeniu się brudu, zanieczyszczeń i materii organicznej. Należy unikać kontaktu z ostrymi przedmiotami i regularnie sprawdzać siatkę pod kątem uszkodzeń, takich jak rozdarcia, dziury lub nadmierne zużycie.
Panele metalowe i płoty drewniane
Metalowe ściany/panele przeciwwiatrowe są łatwe w montażu i wymagają minimalnej konserwacji. Są droższe od plastiku, ale oferują trwałość i mniejsze wymagania konserwacyjne dzięki właściwościom antykorozyjnym. Występują w wielu kolorach (zielony, żółty, niebieski), a ich długość może wynosić od 0.5 m do 0.8 m.
Drewniany płot jest również bardzo popularnym rodzajem materiału wiatrochronnego. Może wydawać się mało prawdopodobnym wyborem, ale jest skuteczny w blokowaniu wiatru. Ten rodzaj materiału jest często używany jako element dekoracyjny wokół ogrodów lub basenów.
Tymczasowe osłony
Gdy prognozy zapowiadają silny wiatr, warto pomyśleć o dodatkowych osłonach. Nasadzenia wzdłuż ogrodzenia oraz płoty i panele można dodatkowo uzupełnić matami, taśmami i tymczasowymi osłonami. Maty i osłony mogą być wykonane z naturalnych materiałów, takich jak bambus, trzcina lub słoma, lub ze sztucznych materiałów.
Parawany ogrodowe są lekkie, składane i dobre jako tymczasowa osłona, np. podczas przerw w uprawie. Warto połączyć takie panele z pnączami - bluszczem, powojnikiem czy winobluszczem.
Mała architektura
Do osłonięcia ogrodu, a zwłaszcza fragmentów, w których się wypoczywa lub spędza czas wolny, można użyć także małej architektury. Elementy małej architektury, które mają oprzeć się podmuchom wiatru, muszą być odpowiednio zabezpieczone poprzez solidne fundamenty.
Pergola tarasowa to jedno z najbardziej wszechstronnych rozwiązań, jeśli marzy się taras, z którego korzysta się od wczesnej wiosny do późnej jesieni. Przed wiatrem pergola tarasowa broni głównie dzięki dodatkowym elementom: bocznym panelom, roletom screen lub przeszkleniom, które tworzą osłonę, zatrzymującą podmuchy, ale nadal pozwalającą cieszyć się widokiem. Jeśli taras jest bardzo nasłoneczniony, warto wybrać jasny kolor zadaszenia, gdyż jasne kolory mniej się nagrzewają, choć ciemne lepiej redukują odblaski i dają większy komfort wizualny.
Markiza przede wszystkim chroni przed słońcem z góry, więc jeśli największym problemem jest wiatr, może być niewystarczająca. Jeśli chce się, by taras był przedłużeniem salonu i miejscem do życia przez większą część roku, należy rozważyć bardziej kompleksowe rozwiązanie, jak zabudowa z pergolą i dodatkowymi osłonami bocznymi. W takim układzie pergola tarasowa staje się sercem całego tarasu. Można ją połączyć z przesuwnymi panelami szklanymi, roletami screen, a nawet systemem ogrzewania tarasowego.
Zabezpieczenie drzew przed uszkodzeniami
Drzewa przez miliony lat ewolucji wykształciły mechanizmy zapobiegające ich zniszczeniu przez roślinożerne zwierzęta. Podpatrując naturę, człowiek stara się wpleść jej wielowiekowe doświadczenia do współczesnej gospodarki leśnej. Jednym z takich środków "ochrony osobistej dla drzew iglastych" jest wydzielanie przez nie lepkiej niesmacznej substancji w celu zniechęcenia zwierząt.
Metody ochrony
Nacinanie kory i wycieki żywicy
Można bardzo skutecznie zabezpieczyć świerka przed spałowaniem poprzez wykonanie szeregu nacięć w celu uzyskania kontrolowanego wypływu żywicy. Nacięcia te wykonuje się specjalnym dłutkiem umieszczonym na długim stylisku, co zapewnia wygodną pracę pomiędzy okółkami świerkowych gałęzi. Dłutkiem wykonuje się krótkie 2-3 cm nacięcia, usytuowane lekko skośnie, w miejscach narażonych na spałowanie. Ważne jest odpowiednie wyregulowanie głębokości nacięć - zbyt płytkie nie spowodują wycieku żywicy, a zbyt głębokie mogą uszkodzić łyko i stworzyć trudno gojącą się ranę. Poprawnie wykonane nacięcia powinny tylko uruchomić wycieki żywicy z przewodów żywicznych znajdujących się w młodej korze, nie uszkadzając łyka. Zabieg należy wykonywać latem tak, aby do zimy z nacięć popłynęła żywica, która jesienią zastyga i krystalizuje się. Przed zimą drzewa zabezpieczane w ten sposób stają się nieatrakcyjne do spałowania, wyglądając jakby były już spałowane. Wyżej opisane efekty nacinania kory muszą być osiągnięte już w roku zastosowania tego typu ochrony. Dlatego należy spełnić szereg warunków, aby takie zabezpieczenie było skuteczne. Wykonanie zabiegu powinno być przeprowadzone wczesną wiosną (kwiecień, maj) w praktyce, to czas po wykonaniu odnowień. Pracownicy wykonujący nacinanie muszą być dokładnie poinstruowani, które drzewka należy zabezpieczać i jak należy to robić. Narzędzia używane do zabiegu muszą mieć ostrza ustawione prostopadle do osi pnia, w odległości około 0,5 - 0,7 cm. Rana ma być cięta, a nie szarpana, dlatego rysaki muszą być dobrze wykonane. Nacięcia należy wykonać na całym obwodzie zabezpieczanego międzyokółka.
Zabezpieczenie wierzchołkami ściętych drzew
W bardzo prosty sposób można wykorzystać niezagospodarowane wierzchołki ściętych drzew w młodnikach świerkowych do zabezpieczenia przed spałowaniem czy czemchaniem pozostałych, wartościowych drzew. Wybrane, najmocniejsze drzewka obstawia się trzema, około dwumetrowymi wierzchołkami, pozyskanymi ze ściętych drzew, pędem szczytowym do góry. Z jednego z nich wybiera się dwie naprzeciwległe długie gałęzie, którymi opasuje się drzewko i pozostałe dwa wierzchołki. Następnie związuje się je drucikiem, aby przytrzymywały całą konstrukcję przy pniu chronionego drzewa.
Siateczki ochronne
Metoda ta została opracowana w celu zapewnienia płynnego i skutecznego przejścia od zabezpieczania przed zgryzaniem danej uprawy do zabezpieczania jej przed spałowaniem. Gdy uprawa "wychodzi spod pyska", należy podjąć działania w celu zabezpieczenia jej przed spałowaniem, co jest najczęściej 3-4 rokiem życia sosny. Jesienią czwartego roku, gdy drzewka mogą jeszcze zostać zgryzione, sadzonki zabezpiecza się długimi siateczkami MINI1. Robi się to w taki sposób, aby cały bieżący przyrost był w siateczce, łącznie z pączkiem szczytowym. Nad pączkiem siateczkę ucina się, pozostawiając około 5 cm nadmiaru. Wiosną następnego roku, przed rozpoczęciem przyrostu, nadmiar siateczki powija się pod pączek (jak rękaw w koszuli). Siateczkę pozostawia się na drzewku, dla osłony przed spałowaniem, na następne lata. Przyrost z piątego roku zabezpiecza się przed spałowaniem długą siateczką wiosną następnego roku, w okresie przed rozwojem pączków. Wykonuje się to w taki sposób, aby pod pączkiem szczytowym była zwinięta siateczka w formie ściągacza, utrzymującego ją na pniu. W taki sam sposób zabezpiecza się przyrost z szóstego roku. Siateczki są utrzymywane na drzewkach tak długo, aż drzewka przestaną być atrakcyjne do spałowania.
Repelenty
Zabezpieczenie polega na posmarowaniu całego zagrożonego międzyokółka repelentem. Niedokładne wykonanie tego zabiegu skutkuje zniszczeniem kory na nieposmarowanych częściach pnia. Repelent należy nanosić na suche drzewka, w trakcie bezdeszczowych dni. Przed smarowaniem należy środek starannie wymieszać i stosować zgodnie z załączoną instrukcją. Zabezpieczenie repelentem wykonuje się tylko na jedną zimę.
Osłonki - tuby
Osłonki - tuby stosowane są do zabezpieczania całych drzewek, przede wszystkim liściastych. Najczęściej stosowane w hodowli dębów przy metodzie ścinania na "bezpieńkę", która polega na ścięciu około 3-5 cm nad ziemią uszkodzonego przez zwierzynę lub przymrozek dęba i umieszczeniu go w plastikowej tubie o wysokości około 1-1,2 m, ustabilizowanej palikiem drewnianym. Specyficzne warunki termiczne w tubie powodują, że drzewko ze zdwojoną siłą wzrasta na wysokość, wytwarzając pojedynczy, gonny pień. Wadą tej metody jest osłonięcie drzewka od ruchów powietrza, które w naturalnych warunkach zmuszają roślinę do pogrubienia pnia u nasady i wzmacniania systemu korzeniowego.
Osłonki siatkowe
Osłonki siatkowe, najczęściej rozpinane na palikach, służą do zabezpieczania drzewek wszystkich gatunków. Jest to najczęstsza metoda ochrony modrzewia stosowana w pomorskich lasach. Przygotowane wcześniej paliki świerkowe lub sosnowe, często z pozostawionymi króćcami po przyciętych gałęziach, zaostrzone w cieńszym końcu, umieszcza się w rozstawie trójkąta wokół drzewka i wbija na głębokość około 10-15 cm.
Planowanie osłony przeciwwiatrowej
Wietrzny ogród to miejsce, w którym wiatr wieje szczególnie mocno. O osłonięciu ogrodu przed silnym wiatrem należy pomyśleć jak najwcześniej - odpowiednie zabiegi sprawią, że wietrzny ogród przestanie być nieprzyjemny i stanie się zaciszny i bezpieczniejszy. Należy zastosować osłony trwałe i tymczasowe oraz szereg osłon naturalnych, jak również sztucznych. Pamiętaj, że silny wiatr może być naprawdę niebezpieczny. Jeśli prognozy przewidują wyjątkowe wichury, zabezpiecz okazy roślin i małej architektury, schowaj elementy, które mogą być porwane przez wiatr oraz zabezpiecz meble ogrodowe.
Kierunek wiatru i wysokość osłony
Skuteczność osłony jest pochodną terenu przeznaczonego na jej zbudowanie. Generalnie w Polsce wieją wiatry z kierunków zachodnich. Jeśli sad jest w szczerym polu i ciągle wieje silny zachodni wiatr, to brzoskwinie, nektaryny i morele mają małe przyrosty roczne, a pąki kwiatowe przemarzają. Pozostałe drzewa (głównie śliwy) mają zdeformowane korony. Osłona powinna być na tyle wysoka, by chronić drzewka owocowe wewnątrz działki, ale przede wszystkim rośliny atakowane przez choroby i szkodniki owocowe odpadają.
Ułożenie rzędów wschód-zachód ma zatrzymywać wiatry lecące z północy na południe. Strefa zagrożenia dla średnich napięć wynosi 3 m od przewodów. Docelowa wysokość osłony musi być do 10 metrów, jeśli nad pasem znajduje się linia energetyczna na wysokości 10 metrów. Cięcie formujące może znacząco wpłynąć na docelową wysokość drzewa. Drzewo rosnące z jednym pniem będzie miało wyższą docelową wysokość niż ten sam gatunek z kilkoma pniami.
prosty i profesjonalny sposób posadzenia żywopłotu
Zasady budowy osłon przeciwwiatrowych
Do osłony przed wiatrem tradycyjnie sadzono szpaler drzew, ale w odstępach - lita ściana wręcz pogarsza sytuację, wiatr ją przeskakuje i spada ponownie w dół, nie tracąc prędkości. To samo dotyczy zwartych żywopłotów. Typowe były topole włoskie (kolumnowe), sadzone tak, by między nimi zostały przerwy; ale to osłania latem. Można by tak samo posadzić sosny czy tuje kolumnowe. Kłopot w tym, że powinny być wyższe niż drzewka w sadzie, a na to trzeba poczekać. W każdym razie stykać się nie mogą, strumień powietrza ma zwolnić i zaburzyć się, przechodząc przez szczeliny, a nie przeskoczyć górą. Znany szpaler topolowy specjalnie sadzony do osłony sadu przesłania góra 2/3 powierzchni. Osłona od wiatru daje efekt na odległość około 10 razy większą niż jej wysokość.
Tkanina wiatrochronna to przeszkody, które ograniczają lub odchylają wiatr od farmy. Mogą to być naturalne lub sztuczne cechy środowiskowe lub topograficzne z innymi naturalnymi zagrożeniami. Drzewa i krzewy gęsto posadzone w kilku dobrze rozstawionych rzędach są najdoskonalszymi sztucznymi wiatrochronami. Gdy silny wiatr wieje w kierunku prawidłowo zbudowanej osłony przeciwwiatrowej, większość ostatecznie ląduje w górze i na górze, rozprowadzając ją z dala od domu i pól po stronie zawietrznej. Cały obszar chroniony jest określany przez wysokość i długość siatki osłonowej przeciwwiatrowej. Głębokość wiatrochronu ma również znaczący wpływ na jego działanie. Solidna bariera przeciwwiatrowa powstaje poprzez sadzenie wielu rzędów drzew i krzewów blisko siebie. Wiatrochrony są najskuteczniejsze, gdy są sadzone w rzędzie i bez żadnych przerw. Punkty dostępu do nieruchomości, takie jak pasy lub autostrady, powinny być umieszczone na końcu wiatrochronu lub z dala od niego.