Obfite i równomiernie wschodzące plony to cel każdego rolnika. Aby wschody roślin przebiegały równomiernie, wysiewane nasiona muszą być nie tylko dokładnie dozowane przez aparaty wysiewające, ale również umieszczone w glebie na odpowiedniej głębokości. Za to odpowiadają redlice siewne, które umieszczają nasiona w stworzonych przez siebie pasach siewnych, które następnie są zasypywane ziemią i dociskane do podłoża. Wybór odpowiedniego typu redlic zależy przede wszystkim od systemu uprawy roli (orkowy, bezorkowy) oraz rodzaju gleby.
Charakterystyka redlic talerzowych
Redlice talerzowe stają się coraz bardziej popularne ze względu na swoją wszechstronność. Ich konstrukcja opiera się na użyciu metalowych talerzy, które w zależności od modelu mogą być jednotalerzowe lub dwutalerzowe. Czasami są one dodatkowo wyposażone w elastyczne tarcze oczyszczające.
Zalety i zastosowanie
- Wysoka jakość pracy: Doskonale radzą sobie na glebach cięższych i bardziej zwięzłych.
- Odporność na zapychanie: Tarcze łatwiej rozcinają wierzchnią warstwę gleby i resztki pożniwne, co sprawia, że są znacznie mniej podatne na zapychanie niż redlice stopkowe.
- Praca w trudnych warunkach: Możliwość siewu w mulcz oraz praca w warunkach z dużą ilością masy organicznej.
- Regulowany nacisk: Najczęściej wynosi od 30 do 60 kg na redlicę, a w konstrukcjach do siewu uproszczonego nawet do 120 kg. Dzięki temu talerze wcinają się w twardą, wysuszoną glebę.
Warto pamiętać, że aby talerz mógł zagłębić się w twardą lub słomiastą glebę, potrzebny jest odpowiednio mocny nacisk. Do ograniczenia głębokości powinny być stosowane kółka kopiujące, które zazwyczaj pełnią również funkcję dogniatającą. Należy również dbać o mechanizmy samooczyszczenia tarcz, aby uniknąć ich oklejania podczas pracy na wilgotnej glebie.
Wady rozwiązań talerzowych
Główną wadą jest wyższa cena zakupu i eksploatacji w porównaniu do rozwiązań stopkowych. Choć same talerze nie zużywają się błyskawicznie, konieczna jest okresowa wymiana łożysk, na których są osadzone.
AUTOMATIC REVERSIBLE 3 DISC PLOUGH URDP M 40
Charakterystyka redlic stopkowych
Redlice stopkowe to tradycyjne rozwiązanie charakteryzujące się najniższą ceną oraz nieskomplikowaną budową. Konstrukcja typu stopka o obłym kształcie, do której doprowadzany jest przewód nasienny, sprawia, że są one niezawodne w specyficznych warunkach.
Zastosowanie i ograniczenia
Redlice stopkowe przeznaczone są głównie do siewu po orce, na glebach pozbawionych słomy, resztek roślinnych i kamieni. Ich zalety to:
- Niskie koszty zakupu i serwisowania.
- Prosta obsługa i regulacja siły docisku sprężynowego.
Do wad należy zaliczyć mniejszą wydajność przy wyższych prędkościach oraz trudności z zagłębianiem się w zwięzłą rolę. Często dochodzi również do zapychania się tych redlic, szczególnie podczas pracy na polach po kukurydzy.
Wybór odpowiedniego typu redlic w praktyce
Wybór między rozwiązaniami talerzowymi a stopkowymi musi być podyktowany praktyką rolniczą. Na przykład siewnik zbożowy SR producenta Agro-Masz oferuje oba typy redlic: stopkowe - idealne do pól z niewielką ilością masy organicznej, oraz talerzowe - radzące sobie świetnie nawet w warunkach siewu w mulcz.
| Cecha | Redlice stopkowe | Redlice talerzowe |
|---|---|---|
| System uprawy | Orkowa (tradycyjna) | Uproszczona, bezorkowa, mulcz |
| Podatność na zapychanie | Wysoka | Niska |
| Koszt zakupu | Niski | Wysoki |
| Praca w suchych warunkach | Utrudniona | Bardzo dobra |
Warto również wspomnieć o redlicach radełkowych, które stosowane są przede wszystkim w siewnikach o dużych wydajnościach. Pozwalają one na dokładne, głębokie prowadzenie lemieszy na twardych, grudowatych ziemiach przy wyższych prędkościach roboczych.