Siewnik zbożowy „Polanin” był konstrukcją ramową, przeznaczoną do rzędowego siewu nasion roślin kłosowych, motylkowych, oleistych oraz niektórych okopowych. Wykorzystywał przyrządy wysiewające systemu kołeczkowego.
Budowa siewnika Polanin
Rama i koła
Rama siewnika w położeniu roboczym była oparta na kołach gumowych w rozmiarze 7,50-20”, które umieszczono na bokach maszyny. Zmiana położenia z pozycji roboczej na transportową możliwa była poprzez hydraulicznie ustawiane ramię z kołami ogumionymi w rozmiarze 7,50-13” umieszczonymi w centralnej części siewnika.
Mechanizm wysiewający
Siewnik „Polanin” wyposażono w hydrauliczny wydźwig redlic. Wałek wysiewający był napędzany poprzez przekładnię, która umożliwiała uzyskanie 54 przełożeń z koła jezdnego.
Skrzynia nasienna
Kształt skrzyni nasiennej prototypowej wersji siewnika „Polanin” był zbliżony do skrzyń siewników S043 „Poznaniak II”.
Wymagania dotyczące ciągnika
Do przetaczania maszyny wymagany był ciągnik klasy 0,9 t, wyposażony w hydraulikę zewnętrzną.
Wersje siewnika Polanin
Siewnik S045/1 „Polanin I”
Wersja siewnika S045/1 „Polanin I” była pierwszym wariantem maszyny wprowadzonym do seryjnej produkcji w IV kwartale 1978 roku. Najważniejszą różnicą względem wersji prototypowej było zwiększenie szerokości roboczej z 5,4 m do 6,0 m, a co za tym idzie zmiana ilości aparatów wysiewających z 54 na 67. Pozwoliło to na uzyskanie wydajności rzędu 4,8 ha/h (wcześniej 2,1 ha/h). Kolejną różnicą było zastosowanie większej skrzyni nasiennej o pojemności około 1000 dm³, której kształt można spotkać również w siewnikach S052 „Mazur” oraz S056 „Poznaniak 3”. Siewnik ten był przeznaczony dla dużych gospodarstw rolnych i przystosowany do współpracy z ciągnikami klasy 1,4 T.
Eksport
Produkcja maszyny była nastawiona nie tylko na rynek krajowy, ale również na rynki zagraniczne. Siewnik Polanin eksportowano m.in. do Demokratycznej Republiki Niemiec (DDR) oraz Czechosłowacji.
Druga generacja Siewnika S045
Druga generacja siewnika S045 wprowadziła głównie zmianę w lokalizacji kół pozycji roboczej. Zamiast boków maszyny, koła zostały wystawione za zagarniacze w 1/4 i 3/4 szerokości maszyny. Ze względu na te zmiany masa własna siewnika wzrosła o kolejne około 250 kg.
