Przygotowanie ścieżek technologicznych na polu jest kluczowe dla ułatwienia zbiegów uprawowych, umożliwiając przejazd po całym obszarze bez niszczenia roślin, na przykład podczas oprysku.
Znaczenie ścieżek technologicznych
Ścieżki technologiczne pełnią fundamentalną rolę w nowoczesnym rolnictwie, usprawniając procesy uprawowe i ochronne. Pozwalają na precyzyjne stosowanie środków ochrony roślin i nawozów, minimalizując jednocześnie negatywny wpływ na uprawy. Dzięki nim można uniknąć uszkodzeń roślin spowodowanych przez koła ciągnika czy maszyn roboczych.
Wykorzystanie ścieżek technologicznych
Ścieżki technologiczne są niezbędne podczas wszelkich zabiegów ochronnych i pielęgnacyjnych, które można później przeprowadzać bez niszczenia roślin kołami traktora. W przypadku rozsiewaczy nawozów mineralnych można łatwo regulować szerokość roboczą. Po ścieżkach nie tylko będziesz jeździł opryskiwaczem, ale również rozsiewacz nawozów nie raz wjedzie na pole.
Rodzaje ścieżek technologicznych i ich tworzenie
Ścieżki można wyznaczać praktycznie w każdym siewniku. Proces siewu jest następnie prowadzony w taki sposób, że co określoną odległość ziarno nie jest wysiewane, dzięki czemu tworzy się pas, po którym może przejechać koło ciągnika.
Ścieżki w siewnikach fabrycznie przystosowanych
Siewniki o szerokości roboczej 3 metry często umożliwiają znaczenie ścieżek z wykorzystaniem fabrycznych rozwiązań. Wykonanie ścieżek technologicznych uzyskuje się poprzez wprowadzenie stosownych nastaw, które należy wykonać z użyciem odpowiednich narzędzi. Ustawienia siewnika 3m najlepiej wykonać z pomocą instrukcji użytkowania.
Ścieżki w siewnikach bez fabrycznych rozwiązań
Okazuje się, że jest to jak najbardziej możliwe, nawet jeżeli maszyna nie ma w tym celu zaimplementowanych żadnych fabrycznych rozwiązań. Przygotowanie ścieżek technologicznych jest w takiej sytuacji związane z wyłączeniem wysypu ziarna do konkretnych lejków. Wszystkie ustawienia siewnika trzeba wprowadzać ręcznie i modyfikować je co każdy przejazd, jednak samo tworzenie ścieżek technologicznych jest jak najbardziej wykonalne. Niezależnie czy posiadamy starszy siewnik 3m czy innej szerokości, z pomocą odpowiednich narzędzi i obliczeń możemy wykonać ścieżki równie precyzyjnie, jak zrobi to nowoczesna maszyna. Proces siewu trzeba jednak kontrolować bardzo dokładnie, dlatego przydatna będzie pomoc drugiej osoby.
Kluczowe czynniki przy planowaniu ścieżek
Określenie szerokości ścieżek technologicznych to bardzo ważny proces, podczas którego należy wziąć pod uwagę zarówno rozstaw kół traktora, rozstaw kół siewnika, a także szerokość opryskiwacza, który będzie używany na danym polu. Odpowiednie przygotowanie siewnika 3m wymaga więc przeprowadzenia pewnych kalkulacji i pomiarów.
Dopasowanie do maszyn
Szerokość pasów między ścieżkami należy zawsze dostosowywać do szerokości roboczej opryskiwacza używanego później na tym samym polu. Dlatego najlepiej jeszcze przed przystąpieniem do robienia ścieżek ustalić parametry maszyn, które będą używane do ochrony roślin i do pogłównego nawożenia azotem.
Metody tworzenia ścieżek
Tworzenie ścieżek technologicznych jest o wiele łatwiejsze w przypadku maszyn, które kontrolowane są za pomocą elektronicznego sterownika. Jednak nawet w starszych maszynach jest to wykonalne.
Ręczne tworzenie ścieżek
W przypadku braku fabrycznych rozwiązań, ścieżki technologiczne tworzy się poprzez ręczne wyłączanie wysiewu ziarna do konkretnych lejków. Wymaga to precyzji i modyfikacji ustawień co każdy przejazd.
Przykładowe obliczenia dla siewnika Poznaniak
Panowie mam siewnik poznaniaka 2,7 m, a opryskiwacz 12 m. Jeśli zrobię pierwszy przejazd całym siewnikiem i drugi przejazd całym siewnikiem, da to 5,4 m. Do 6 m brakuje nam 0,60 cm, więc trzeci przejazd siejemy od brzegu 0,60 cm i zamykamy 2 ścieżki. Rozmierzamy rozstaw C-360 i zamykamy również jeszcze 2 ścieżki w trzecim przejeździe i mamy zrobione ścieżki. To obliczenia ścieżek dla siewnika Poznaniak 2,7 m i opryskiwacza 12 m, ciągnik C-330 o rozstawie kół 135 cm, wyliczenia dla pól o szerokości do 120 m, wymaga tylko liczenia kolejnych przejazdów.
Ja u siebie też robię ścieżki 12 m Poznaniakiem 2,7 m. Jest z tym trochę problemów, jak ktoś ma dopasowany siewnik do opryskiwacza, to liczy tylko do 4 czy 5, a tu trzeba niestety liczyć wszystkie przejazdy i za każdym razem inne lejki zamykać, żeby potem problemy nie wychodziły na polu. Porównując ze swoimi, ja mam trochę inaczej liczone, ale to może dlatego, że u mnie są węższe środki (9 lejków otwartych między kołami), bo tak pasuje mi pod C-330.
Pytanie ogólne: jak ścieżki są zrobione, np. po jednej z każdej strony, bo dysze są co 50 cm? Trudno, te 25 cm to jeszcze nie jest tak dużo.
Siewnikiem tym można robić ścieżki co 12 lub 15 metrów. Stabilizacja belki jest przydatna na krzywych i nierównych polach. Przy 15 metrach będzie lepiej, bo na 3 a potem na 5 przejedzie i od razu masz 2 ścieżki za jednym przejazdem. Przy 12 metrach jest porażka, 2 przejazdy trzeba zrobić, żeby były 2 ścieżki, najpierw 2 i 3 przejazd, potem 3 i 4. Będzie klops, jeśli masz rozsiewacz na 12 m. Nie baw się w ścieżki 12 metrowe przy siewniku 3 metrowym. Tylko i wyłącznie 15 metrów. Rozsiewacz i opryskiwacz muszą mieć tę samą szerokość roboczą, inaczej będziesz miał całe pole zjeżdżone.
Co do ścieżek, to ja 3 m siewnikiem robię tak, że pierwszy przejazd sieję połową siewnika, a potem to już wychodzi ok, tylko że jest przy tym trochę zabawy, dlatego sam się przymierzam do opryskiwacza 15 m, bo będzie wygodniej.
Siewnikiem 3 metrowym, jeśli opryskiwacz ma 12 metrów, można zrobić ścieżki co 12 lub 15 metrów. Zaleca się 15 metrów, ponieważ wymaga to mniej przejazdów i jest bardziej efektywne. Przy 12 metrach, potrzebne są dodatkowe przejazdy, co może być kłopotliwe, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu rozsiewacza o tej samej szerokości roboczej.
Jeśli masz siewnik 6 m, a opryskiwacz 12 m, zamykasz z jednej strony 2 rurki i jeździsz raz przy raz. Musisz tylko równo jeździć, bo jedna ścieżka będzie z 2 przejazdów i jak pokrzywisz, to nie zawsze będzie się ciągnik z opryskiwaczem mieścił. Można jeszcze inaczej: pierwszy przejazd na 1/2 siewnika, a potem zamykasz rurki po środku siewnika i jeździsz, ale co drugi przejazd musisz otwierać i zamykać.
Jeśli masz siewnik 6 m, siejesz raz koło razu (przy sobie), a długość rozstawu kół dzielisz na połowę i biorąc uzyskany wynik, zamykasz denka (z jednej strony). Dopiero w tym roku zacząłem wykonywać wszystkie prace polowe, w tym pryskanie. Strasznie mnie denerwowało to, że raczej ciężko jest idealnie równo pryskać, a co dopiero zasiać nawozy. A ostatnio nawozy i ŚOR do najtańszych nie należą. Szkoda mi pieniędzy i od tego roku wchodzę z robieniem ścieżek.
Próba kręcona siewnika Poznaniak
Próba kręcona siewnika to jedna z operacji, którą należy wykonać przed siewem. Polega ona na sprawdzeniu prawidłowej pracy siewnika przed właściwym wysiewem. Metoda ta obejmuje uruchomienie siewnika w pozycji roboczej poza obszarem pola uprawnego, zważenie ziarna wsypanego do rynienek przy uwzględnieniu konkretnej liczby obrotów przekładni siewnika i porównaniu ich z normą wysiewu.
Jak wykonać próbę kręconą?
- Na początku należy zwolnić belkę mieszków i wsunąć w to miejsce osłonę korytkową, spełniającą rolę pojemnika na ziarno.
- W kolejnym kroku trzeba zasypać zbiornik ziarnem do poziomu powyżej górnej krawędzi otworów wyspowych do aparatów wysiewających.
- Następnie trzeba włożyć korbę i wykonać kilka obrotów, aby wypełnić ziarnem aparaty wysiewające.
- Wysiane ziarno trzeba przesypać do zbiornika i ponownie podstawić osłonę korytkową pod aparaty wysiewające.
- Następnie należy wykręcić korbą z określoną liczbą obrotów na ar (np. dla siewnika 3,0 m jest to 13 obrotów na ar).
Ilość nasion, która zostanie wysiana do osłony korytkowej (dokładnie zważona), pomnożona przez 100 odpowiada dawce wysiewu ziarna na 1 hektar. Jeśli waży ona mniej lub więcej niż podaje tabela wysiewu, trzeba zmienić ustawienie dźwigni, skrzynki bezstopniowej i ponowić próbę.
Próba kręcona w polu
W warunkach naturalnych próba kręcona jest jeszcze dokładniejsza. W tym celu należy obniżyć belkę z mieszkami i w jej miejsce włożyć osłonę korytkową, wykonać przejazd (wysiewając ziarno) na odpowiednią odległość na 1 ar. Następnie należy zważyć materiał siewny i ewentualnie skorygować ustawienia w przekładni głównej siewnika i ponowić próbę. W sytuacji, gdy uzyskana masa nie wynosi więcej niż 2% od rekomendowanej dawki, można uznać, że próba jest udana.
Ustawienia siewnika Poznaniak dla różnych roślin
Przygotowanie siewnika do siewu wymaga uwzględnienia specyfiki każdej rośliny. Kluczowe jest dobranie odpowiednich parametrów na podstawie tabeli wysiewu.
Ustawienie dla żyta
Aby ustawić siewnik Poznaniak do żyta, należy znaleźć je w tabelce. Następnie sprawdzić, ile kilogramów chcesz wysiać na 1 ha (przykładowo 157 kg/ha). Sprawdzić, jakiej skali to odpowiada i ustawić przekładnię bezstopniową na daną wartość (w tym przypadku 35). Zastawka powinna być ustawiona w pozycji 3/4, a dźwignia (denek) w pozycji 2. Do wysiewu należy użyć kółka wąskiego plus szerokiego (W+S).
Ustawienie dla pszenicy jarej
Aby ustawić siewnik Poznaniak do pszenicy jarej, znaleźć ją w tabelce. Sprawdzić, ile kilogramów chcesz wysiać na 1 ha (przykładowo 233 kg/ha). Ustawić przekładnię bezstopniową na wartość odpowiadającą tej ilości (w tym przypadku 45). Zastawka powinna być w pozycji 3/4, a dźwignia (denek) w pozycji 2. Do wysiewu użyć kółka wąskiego plus szerokiego (W+S).
Ustawienie dla owsa
Znaleźć owies w tabelce. Sprawdzić, ile kilogramów chcesz wysiać na 1 ha (przykładowo 145 kg/ha). Ustawić przekładnię bezstopniową na wartość odpowiadającą tej ilości (w tym przypadku 45). Zastawka powinna być w pozycji 1, a dźwignia (denek) w pozycji 2. Do wysiewu użyć kółka wąskiego oraz szerokiego (W+S).
Ustawienie dla jęczmienia
Aby ustawić siewnik Poznaniak do jęczmienia, znaleźć go w tabelce. Sprawdzić, ile kilogramów chcesz wysiać na 1 ha (przykładowo 113 kg/ha). Ustawić przekładnię bezstopniową na wartość odpowiadającą tej ilości (w tym przypadku 35). Zastawka powinna być w pozycji 1, a dźwignia denek w pozycji 2. Do wysiewu użyć kółka wąskiego plus szerokiego (W+S).
Ustawienie dla rzepaku
Znaleźć rzepak w tabelce. Sprawdzić, ile kilogramów chcesz wysiać na 1 ha (przykładowo 145 kg/ha). Ustawić przekładnię bezstopniową na wartość odpowiadającą tej ilości (w tym przypadku 45). Zastawka powinna być w pozycji 1, a dźwignia (denek) w pozycji 2. Do wysiewu użyć kółka wąskiego oraz szerokiego (W+S).
Ustawienie dla trawy
Znaleźć trawę w tabelce. Sprawdzić, ile kilogramów chcesz wysiać na 1 ha (przykładowo 84 kg/ha). Ustawić przekładnię bezstopniową na wartość odpowiadającą tej ilości (w tym przypadku 50). Zastawka powinna być w pozycji 3/4, a dźwignia (denek) w pozycji 1. Do wysiewu użyć kółka wąskiego oraz szerokiego (W+S).
Ustawienie dla gryki i łubinu
W przypadku ziaren, których nie ma w tabeli, należy wybrać ziarno podobne pod względem wielkości. Należy wówczas wykonać próbę kręconą przynajmniej 2 razy. Załóżmy, że chcesz wysiać 100 kg, a z próby wyjdzie Ci 50 kg. W takiej sytuacji na podzielnicy przekładni bezstopniowej należy przesunąć większą wartość niż 50.
Przygotowanie techniczne siewnika
Przegląd siewnika najlepiej rozpocząć od znalezienia instrukcji obsługi danego modelu. Zawiera ona najistotniejsze dane dotyczące przygotowania do siewu oraz tabele wysiewu.
Kontrola stanu technicznego
Przed wyjazdem siewnika w pole należy ocenić również stan techniczny urządzenia oraz sprawdzić, czy jego elementy robocze odpowiednio działają oraz czy nie doszło za bardzo do ich zużycia. Kółka, które zostały zbyt mocno zużyte, mogą przyczyniać się do problemów z ustaleniem odpowiedniej normy wysiewu danego zboża. Ważna jest regularna kontrola siewnika, zarówno wiosną, jak i jesienią.
Czynności przed siewem
Przed przystąpieniem do pracy należy skontrolować, czy w zbiorniku i w aparatach wysiewających nie ma żadnego ciała obcego. Należy też sprawdzić naciąg łańcucha napędowego, przesmarować ruchome elementy maszyny, sprawdzić i ewentualnie uzupełnić poziom oleju w przekładni. Trzeba też sprawdzić dokręcenie połączeń śrubowych, sprawdzić stan i zamocowanie redlic.
Podłączenie siewnika do ciągnika
Operator ciągnika wykonuje czynności przyłączeniowe samodzielnie. Należy podjechać tyłem ciągnika do maszyny tak, aby trafić uchami ramion dolnego zawieszenia na czopy belki zawieszenia siewnika. Następnie należy założyć ramiona podnośnika ciągnika i zabezpieczyć je przetyczkami. Górny otwór zawieszenia trzeba połączyć z ciągnikiem przy pomocy łącznika i go zabezpieczyć.
Regulacja głębokości siewu
Regulując długość łącznika górnego, należy ustawić maszynę w pionie. Dobrze wypoziomowany siewnik gwarantuje jednakową głębokość siewu redlicami pierwszego i drugiego rzędu. Regulacji głębokości siewu należy dokonać na polu po przejechaniu kilku metrów z redlicami zagłębionymi w glebie. Należy sprawdzić, czy siewnik jest prawidłowo wypoziomowany oraz czy ziarno jest wysiane na prawidłowej głębokości. Korekty głębokości należy przeprowadzić centralnie za pomocą korby, przez obrót śruby znajdującej się z tyłu siewnika. Zakres regulacji wynosi od 0 do 10 cm względem poziomu kół. Każda redlica posiada także możliwość indywidualnej regulacji siły nacisku na glebę poprzez zmianę miejsca zaczepienia sprężyny.
tags: #siewnik #poznaniak #jak #robic #sciezki #technologiczne