Siew Gorczycy Siewnikiem Poznaniak: Kompleksowy Przewodnik

Gorczyca, w szczególności gorczyca biała, odgrywa znaczącą rolę w nowoczesnym rolnictwie, zarówno jako roślina plonu głównego, poplonu ścierniskowego, jak i zielonego nawozu. Jej uprawa wymaga odpowiedniego przygotowania stanowiska i precyzyjnego siewu. Siewnik Poznaniak, będący ikoniczną maszyną w polskim rolnictwie, oferuje rozwiązania umożliwiające równomierne i efektywne rozsiewanie nasion. Ten artykuł przedstawia kompleksowe informacje na temat siewu gorczycy, ze szczególnym uwzględnieniem przygotowania i ustawienia siewnika Poznaniak.

Rola Gorczycy w Nowoczesnym Rolnictwie

Dlaczego warto uprawiać gorczycę?

Gorczyca biała to roślina, która szybko przekształca nagie pole w gęstą okrywę. Dzięki temu zmniejsza erozję gleby i chroni ją przed utratą struktury. W nowoczesnym rolnictwie gorczyca jest efektywnym narzędziem do szybkiej odbudowy próchnicy oraz ograniczenia szkodników glebowych, w tym nicieni i patogenów. W ciągu 6-8 tygodni wegetacji jest w stanie wytworzyć około 20-30 ton zielonej masy na hektar, co czyni ją cennym materiałem na nawóz zielony. Jest również rośliną miododajną. Gorczyca bywa idealna tam, gdzie liczy się szybka regeneracja gleby, jednak na bardzo lekkich stanowiskach warto uważać na ryzyko przesuszenia przy siewie czystym.

Wybór gatunku gorczycy: Biała, Sarepska, Czarna

Decyzja o wyborze gatunku gorczycy (biała, sarepska, czarna) powinna zależeć od celu uprawy i warunków glebowych. W Polsce największe znaczenie gospodarcze ma uprawa gorczycy białej, która ma najniższe wymagania glebowe i wodne. Jest to roślina uniwersalna, rośnie szybko i sprawdza się jako poplon, zielony nawóz oraz w plonie głównym, dając stabilne wschody. Nasiona gorczycy białej są używane do produkcji musztardy oraz jako przyprawa.

Gorczyca sarepska lepiej plonuje na stanowiskach o większej wilgotności i jest bardziej wrażliwa na suszę. Uprawia się ją na zdecydowanie mniejszą skalę niż gorczycę białą. Gorczyca czarna ma największe wymagania pod względem potrzeb wodnych i glebowych, udaje się tylko na glebach pszenno-buraczanych. Jest również mniej plenna.

Wybór odmiany może pomóc w ograniczeniu chorób i szkodników poprzez rotację i izolację od innych kapustowatych.

Wymagania Uprawowe Gorczycy

Wymagania glebowe i optymalne stanowisko

Gorczyca biała ma mniejsze wymagania glebowe od rzepaku. Powinna być uprawiana na glebach kompleksu pszennego bardzo dobrego i dobrego oraz żytniego bardzo dobrego (klasa I-IVa). Nie udaje się na glebach kwaśnych, nieprzepuszczalnych i podmokłych, ale może być uprawiana na zmeliorowanych murszach i glebach torfowych, lecz zasobnych w wapń. Udaje się także na nowinach. Najlepsze efekty uzyskuje się na glebach o umiarkowanej strukturze - gliniastych lub piaszczysto-gliniastych, zasobnych w wapń i o odczynie pH około 5,8-6,8. Unikaj stanowisk podmokłych i zlewających się, gdyż zwiększają one ryzyko słabych wschodów i rozwoju chorób odglebowych. Gorczyca czarna wymaga lepszych gleb niż biała.

Jako przedplony najlepiej sprawdzają się rośliny strączkowe, okopowe lub mieszanki zbożowo‑strączkowe. Nie zaleca się siewu gorczycy po roślinach kapustowatych (np. rzepaku, kalafiorze, kapuście, gorczycy) ani po lnie, maku czy słoneczniku. Rotacja i izolacja od innych kapustowatych ograniczają problemy z mozaiką rzepaku i innymi chorobami. W przypadku gleb kwaśnych konieczne jest wapnowanie.

Przygotowanie pola pod siew gorczycy

Wymagana jest orka przedzimowa na głębokość 20-25 cm (po ziemniakach orkę można spłycić do 15 cm). Wiosenna uprawa roli ma za zadanie spulchnianie gleby, przerwanie parowania i zniszczenie wcześnie wschodzących chwastów.

W przypadku uprawy gorczycy na poplon kluczowe są dwa szybkie zabiegi pożniwne. Pierwszy wykonaj tuż po zbiorze uprawy głównej, by rozrzucić resztki i zmniejszyć zagęszczenie. Drugi zabieg powtórz po około 10-14 dniach, gdy wzejdą chwasty i samosiewy. Łoże siewne powinno być równe, drobne i lekko spulchnione. Należy ograniczyć duże bryły, aby drobne nasiona miały równy kontakt z glebą, co zapewni jednorodne wschody roślin. Gorczyca potrzebuje wilgotnej warstwy siewnej (min. 10-15 mm opadów). Minimalizuj przesuszenie przez szybki wysiew po przygotowaniu i stosuj wałowanie po wysiewie dla lepszego podsiąku.

Nawożenie gorczycy

Gorczyca ma spore wymagania w zakresie zasobności gleby w potas, fosfor, azot, magnez, siarkę i bor. Dawki nawozów są niższe po przedplonach na oborniku, a wyższe na stanowiskach bez obornika. Przy uprawie gorczycy w poplonach ścierniskowych nawożenie mineralne jest niższe i wynosi: 40-80 kg N/ha, 30-50 kg P2O5/ha, 50-70 kg K2O/ha. Zwykle stosuje się na hektar 50-70 kg potasu, 30-40 kg fosforu i 40-60 kg azotu.

Na glebach cięższych nawożenie fosforowo-potasowe stosujemy jesienią (pod orkę zimową), a na glebach lżejszych wiosną przed uprawkami wiosennymi. Nawożenie azotowe dawką 80-120 kg/ha należy stosować w 2 dawkach: przedsiewnie 1/2 - 2/3 dawki w postaci saletry amonowej, a pozostałą resztę w postaci siarczanu amonu (min. 30 kg N/ha) w okresie początku tworzenia pąków. Gorczyca biała wykazuje duże zapotrzebowanie na siarkę, magnez, bor.

Siew Gorczycy: Termin, Norma i Technika

Optymalny termin siewu gorczycy

Termin siewu zależy od celu uprawy i warunków pogodowych. Gorczyca kiełkuje przy wilgotnej glebie (min. 10-15 mm opadów) i znosi niskie temperatury.

• Siew na nasiona: Wykonuje się jak najwcześniej wiosną, zwykle 20 marca - 10 kwietnia, w czasie prac siewnych zbóż jarych. Optymalny termin siewu przypada najpóźniej na okres siewu jęczmienia jarego.
• Poplon ścierniskowy: Zwykle wysiewa się od końca lipca do połowy sierpnia. Ten okres pozwala na szybki wzrost i gęste zacienienie po zbiorze zbóż. Gorczyca biała na poplon powinna być wysiewana do wilgotnej gleby od początku do połowy sierpnia. Siew przeprowadzony przed 10 sierpnia lub zbyt późno może spowodować mniejszy rozwój biomasy i jej gorszą jakość (zdrewnienie łodyg).
• Zielony nawóz: Powinien wejść w glebę do połowy sierpnia, by rośliny miały 6-8 tygodni wegetacji przed przymrozkami.

Opóźnienie siewu zapobiega wczesnemu zakwitaniu roślin, co pozwala uzyskiwać wyższe plony zielonej masy. Opóźnienie daje jednak mniejszą masę i gorsze tłumienie chwastów. W mieszankach wybierz termin według najbardziej wrażliwego komponentu. Sprawdź dostępność wilgoci, prognozę opadów oraz datę pierwszych przymrozków, aby ocenić, czy termin jest realny. Krótkie okno wegetacji (6-8 tygodni) wymaga precyzyjnego planowania prac.

Norma wysiewu gorczycy i ilość nasion na hektar

Ilość materiału siewnego dobiera się według celu uprawy oraz warunków pola. Właściwa obsada wynosi 100 roślin/m², tj. 5-9 kg/ha dla gorczycy białej uprawianej na nasiona. Na poplony wysiew jest 2 do 3 razy wyższy.

Typowe dawki (kg/ha):

• Poplon czysty: 10-12 kg/ha na glebach średnich i dobrych; 12-15 kg/ha na słabszych. W przypadku opóźnionego siewu należy zwiększyć ilość do 20 kg/ha.
• Mieszanki międzyplonowe: 6-10 kg/ha (czasem ~2 kg jako komponent).
• Zielony nawóz: 12-15 kg/ha.
• Pożytek pszczelarski: ok. 15 kg/ha.
• Na nasiona (gorczyca biała): Zwykle 5-10 kg/ha.

Siew rzutowy wymaga większych dawek - nawet do 30 kg/ha. Siew siewnikiem pozwala zejść do wartości podanych wyżej. Na słabszych glebach i przy opóźnieniu terminu zwiększ obsadę, by szybciej uzyskać okrywę i większą biomasę. Jeśli liczy się plon nasion, redukuj dawkę i zwiększ rozstawa, by wspierać rozgałęzienia.

Głębokość i rozstawa siewu

Prawidłowa technika wysiewu wpływa na wyrównane wschody i szybki rozwój roślin. Drobne nasiona gorczycy wymagają stałego kontaktu z glebą i płytkiego przykrycia.

Zalecane ustawienia:

• Poplon: Rozstawa rzędów 10-15 cm (w przypadku poplonów 12-15 cm), głębokość siewu 1-2 cm.
• Gorczyca biała na nasiona: Rozstawa rzędów 20-40 cm, głębokość 2,5-3 cm.
• Gorczyca czarna i sarepska: Rozstawa rzędów 12-15 cm, głębokość 1-2 cm.

Na stanowiskach przesuszonych głębokość siewu powinna wynosić 2-3 cm. W suchych glebach należy zmniejszyć głębokość o około 0,5 cm, aby nie zakopać nasion zbyt głęboko. Przy cięższych glebach można lekko pogłębiać siew, jeśli warstwa siewna utrzymuje wilgoć. Po wysiewie warto zastosować wałowanie, by nasiona miały lepszy kontakt z glebą, co sprzyja podsiąkaniu wilgoci i wyrównuje łan. Siewnik daje równomierne rozłożenie nasion i lepsze przykrycie. Unikaj zbyt głębokiego siewu oraz wysiewu w przesuszoną warstwę - to najczęstsze błędy.

Siewnik Poznaniak: Budowa, Obsługa i Kalibracja

Charakterystyka siewnika Poznaniak

Siewnik Poznaniak to siewnik zbożowy, który odmienił świat polskiego rolnictwa, umożliwiając równomierne rozsiewanie materiału siewnego. Producent UNIA wprowadził na rynek nową wersję siewnika Poznaniak, oferowaną o szerokości roboczej 2,5, 2,7 i 3,0 m ze zbiornikiem odpowiednio 470, 470 i 510 l. Siewnik można zawiesić na agregacie Ceres, tworząc zestaw uprawowo-siewny. Rama siewnika spoczywa na kołach o rozmiarze opon 165/70R14. Siewnik o szerokości roboczej 3 m waży z redlicami stopkowymi 620 kg.

Elementy siewnika:

• Redlice: Są umieszczone w dwóch rzędach z dużym rozstawem, co zapobiega ich blokowaniu się na polach z resztkami pożniwnymi. Mogą pracować do 7 cm głębokości. Producent oferuje lekkie redlice stopkowe lub dwutalerzowe, przemienne redlice „SHELL”, które mogą być dodatkowo wyposażone w kółka kopiująco-dogniatające w rozmiarze 250×50 mm. Takie wyposażenie zapewnia jednakową głębokość siewu nawet na polach mozaikowatych, co przekłada się na szybsze i bardziej wyrównane wschody. Maksymalny docisk redlic „SHELL” wynosi 30 kG i jest regulowany indywidualnie lub centralnie. We wszystkich modelach montowane są talerzowe redlice skrajne, które zachowują żądaną głębokość siewu za kołami jezdnymi.
• Zagarniacz: Klawiszowy, ze sprężynowym indywidualnym dociskiem.
• Skrzynia przekładniowa: Nowa, bezstopniowa, trzykrzywkowa, wykonana z żeliwa.
• Znaczniki przejazdowe: Zmieniona konstrukcja, wyposażone w zabezpieczenie przeciążeniowe chroniące ramię znacznika przed uszkodzeniami. Znaczniki są wyposażeniem opcjonalnym, ale niezbędnym przy zakładaniu ścieżek technologicznych, ponieważ czujniki zliczające przejazdy montuje się właśnie przy ramieniu znacznika.
• Podest i schodki: Szeroki podest i schodki ułatwiają dostęp do skrzyni załadunkowej.
• Sterowanie: Siewnik można wyposażyć w sterownik STARTER SEED (automatycznie zlicza przejazdy oraz zamyka i otwiera ścieżki technologiczne) lub komputer PILOT SEED. Dostępne są pakiety wyposażenia: STARTER SEED (sterownik STARTER SEED, elektryczne ścieżki technologiczne, hydrauliczne znaczniki przejazdu) oraz drugi pakiet z komputerem PILOT SEED.
• Dodatkowe wyposażenie: Hydrauliczne ścieżki technologiczne przedwschodowe, spulchniacze śladów przejazdowych ciągnika i oświetlenie drogowe.

Przygotowanie siewnika do pracy

Prawidłowe ustawienie siewnika Poznaniak polega na trzech krokach: rzetelnym przygotowaniu maszyny, wykonaniu próby kręconej oraz krótkiej korekcie w polu po pierwszym przejeździe.

Przegląd siewnika najlepiej rozpocząć od znalezienia instrukcji obsługi danego modelu, która zawiera najistotniejsze dane dotyczące przygotowania do siewu oraz tabele wysiewu. Przed przystąpieniem do pracy należy skontrolować, czy w zbiorniku i w aparatach wysiewających nie ma żadnego ciała obcego (narzędzi, przerośniętych nasion, sznurka). Należy też sprawdzić naciąg łańcucha napędowego, przesmarować ruchome elementy maszyny, sprawdzić i ewentualnie uzupełnić poziom oleju w przekładni. Trzeba również sprawdzić dokręcenie połączeń śrubowych, stan i zamocowanie redlic. Przykładowo, zużyte kółka mogą przyczyniać się do problemów z ustaleniem odpowiedniej normy wysiewu. Ważna jest regularna kontrola siewnika - wnikliwe sprawdzenie powinno odbywać się nie tylko wiosną, ale także jesienią.

Czynności przyłączeniowe operator ciągnika wykonuje samodzielnie. Powinien podjechać tyłem ciągnika do maszyny, aby trafić uchami ramion dolnego zawieszenia na czopy belki zawieszenia siewnika. Następnie należy założyć ramiona podnośnika ciągnika i zabezpieczyć je przetyczkami. Górny otwór zawieszenia trzeba połączyć z ciągnikiem przy pomocy łącznika i go zabezpieczyć. Regulując długość łącznika górnego, należy ustawić maszynę w pionie. Dobrze wypoziomowany siewnik gwarantuje jednakową głębokość siewu redlicami pierwszego i drugiego rzędu.

Regulacji głębokości siewu należy dokonać na polu po przejechaniu kilku metrów z redlicami zagłębionymi w glebie. Trzeba sprawdzić, czy siewnik jest prawidłowo wypoziomowany oraz czy ziarno jest wysiane na prawidłowej głębokości. Korekty głębokości przeprowadza się centralnie za pomocą korby, przez obrót śruby znajdującej się z tyłu siewnika. Zakres regulacji wynosi od 0 do 10 cm względem poziomu kół. Każda redlica posiada także możliwość indywidualnej regulacji siły nacisku na glebę poprzez zmianę miejsca zaczepienia sprężyny.

Próba kręcona siewnika Poznaniak

Próba kręcona siewnika to jedna z operacji, którą należy wykonać przed siewem, aby sprawdzić prawidłową pracę siewnika i skalibrować go do właściwej dawki kilogramów na 1 hektar. Jest to podstawa kalibracji, dzięki której weryfikuje się, czy ustawiona dawka odpowiada założeniom agrotechnicznym. Choć sama próba zajmuje sporo czasu, warto ją wykonać.

Jak wykonać próbę kręconą siewnika Poznaniak:

1. Na początku należy zwolnić belkę mieszków i wsunąć w to miejsce osłonę korytkową, spełniającą rolę pojemnika na ziarno.
2. Następnie trzeba zasypać zbiornik ziarnem do poziomu powyżej górnej krawędzi otworów wysypowych do aparatów wysiewających.
3. W kolejnym kroku trzeba włożyć korbę i wykonać kilka obrotów, aby wypełnić ziarnem aparaty wysiewające.
4. Wysiane ziarno trzeba przesypać do zbiornika i ponownie podstawić osłonę korytkową pod aparaty wysiewające.
5. Następnie należy wykręcić korbą dla:
   • siewnika o szerokości 3,0 m liczbę obrotów 13 na ar,
   • siewnika o szerokości 2,7 m liczbę obrotów 14,5 na ar,
   • siewnika o szerokości 2,5 m liczbę obrotów 15,5 na ar.
6. Ilość nasion, która zostanie wysiana do osłony korytkowej (dokładnie zważona), pomnożona przez 100 odpowiada dawce wysiewu ziarna na 1 hektar. Jeśli waży ono mniej lub więcej niż podaje tabela wysiewu, trzeba zmienić ustawienie dźwigni skrzynki bezstopniowej i ponowić próbę.

Istnieje również możliwość wysiewu precyzyjnego. W tym celu należy obniżyć belkę z mieszkami i w jej miejsce włożyć osłonę korytkową, a następnie wykonać przejazd (wysiewając ziarno) na 1 ar powierzchni. Dla siewnika o szerokości roboczej 3,0 m przypada 33,3 m przejazdu; dla siewnika 2,7 m przypada 37 m przejazdu, a dla siewnika 2,5 m jest to 40 m przejazdu. Następnie należy zważyć materiał siewny i ewentualnie skorygować ustawienia w przekładni głównej siewnika i ponowić próbę. W sytuacji, gdy uzyskana masa nie odbiega więcej niż 2% od rekomendowanej dawki, można uznać, że próba jest udana.

Wynik próby mogą zaburzać: nierówne ustawienie siewnika, zbyt szybkie kręcenie kołem, zbyt mało nasion w skrzyni lub pył z poprzedniego siewu. Zanim zaczniesz regulować dawkę, zadbaj o stan techniczny siewnika. Ważne jest, aby utrzymywać stałą prędkość roboczą 6-8 km/h, aby dawka się nie wahała. Pamiętaj: skale dźwigni mogą się różnić między modelami, a partie nasion mają inną gęstość i MTZ.

Ustawianie Siewnika Poznaniak do Siewu Gorczycy

Ponieważ nasiona gorczycy są drobne, podobnie jak nasiona rzepaku czy traw, ich siew siewnikiem Poznaniak wymaga szczególnej precyzji i dokładnej kalibracji. Dane zawarte w tabelach wysiewu producenta należy traktować jako orientacyjne, ponieważ ziarno tego samego gatunku, ale różnej odmiany, nie jest jednakowe pod względem wielkości i ciężaru.

Kroki do ustawienia siewnika Poznaniak dla gorczycy:

1. Wybór ziarna podobnego w tabeli: Jeśli gorczyca nie znajduje się bezpośrednio w tabeli wysiewu siewnika Poznaniak, należy wybrać gatunek ziarna podobny pod względem wielkości i ciężaru, np. rzepak lub trawy drobnonasienne.
2. Ustawienia początkowe:
   • Dla drobnych nasion, takich jak gorczyca, zaleca się stosowanie przystawki drobnonasiennej, jeśli siewnik jest w nią wyposażony, lub ograniczenie otworów wysiewających.
   • Ustawienie dźwigni (denek) dla drobnych nasion zazwyczaj mieści się w pozycji 1-1,5 (lub 0,5-1 dla traw).
   • Głębokość siewu gorczycy to 1-2 cm, a na stanowiskach przesuszonych 2-3 cm. Należy odpowiednio ustawić mechanizm regulacji głębokości siewu.
   • Docisk redlic: Dla gorczycy można zastosować lekki lub średni docisk, w zależności od warunków glebowych.
3. Próba kręcona: Kluczowym etapem jest wykonanie próby kręconej, najlepiej przynajmniej dwukrotnie.
   • Po ustawieniu wstępnych parametrów zgodnie z wybranym podobnym gatunkiem, przeprowadź próbę kręconą według instrukcji powyżej.
   • Zważ zebrane nasiona i przelicz dawkę na hektar.
   • Jeśli uzyskana masa znacznie odbiega od zamierzonej normy wysiewu gorczycy (np. 10-15 kg/ha dla poplonu, 5-10 kg/ha na nasiona), skoryguj ustawienia przekładni bezstopniowej oraz dźwigni. Jeśli dawka jest zbyt niska, zwiększ wartość na podzielnicy przekładni bezstopniowej.
4. Korekta w polu: Po pierwszym przejeździe na polu, sprawdź równomierność wysiewu i głębokość. Ewentualne drobne korekty głębokości i docisku redlic przeprowadź centralnie za pomocą korby siewnika.

Aby drobne nasiona nie „pulsowały” w aparatach wysiewających, podczas siewu należy utrzymywać stałą, płynną prędkość roboczą, nie przekraczającą 8 km/h. Drobne korekty ustawień sprzętu często decydują o lepszych wschodach niż samo zwiększanie dawek nasion.

Pielęgnacja Gorczycy w Trakcie Wegetacji

Pielęgnacja gorczycy różni się w zależności od celu uprawy. W przypadku poplonu celem jest szybkie zwarcie łanu i ograniczenie chwastów przy minimalnych zabiegach. W uprawie na nasiona ochrona jest bardziej wymagająca, ponieważ każda strata obniża plon.

Zwalczanie chwastów

Na dobrych stanowiskach gorczyca wysiana wcześnie, w wąskie rzędy, rośnie szybko i zakrywa międzyrzędzia, zagłuszając chwasty. W przypadku uprawy gorczycy białej zachwaszczenie nie stanowi dużego problemu. Sarepska i czarna gorczyca są uprawiane na lepszych glebach, stąd też są bardziej narażone na atak chwastów. Rodzaje chwastów są podobne do tych w rzepaku jarym i należą do nich np. komosa, perz, chaber i jasnota.

Przy siewach w szerokiej rozstawie rzędów (25-30 cm, a dla gorczycy białej na nasiona nawet 30-40 cm) zaleca się stosowanie jednorazowego lub dwukrotnego mechanicznego pielenia międzyrzędzi do momentu ich zakrycia. Wśród chorób zagrażających uprawie gorczycy jedną z ważniejszych jest mozaika rzepaku, która ogranicza rozwój i wzrost roślin, a tym samym obniża plon. Jeżeli chodzi o chemiczne zwalczanie chwastów, nadaje się większość preparatów stosowanych do rzepaku jarego. W uprawach szerokorzędowych (30-40 cm) możliwe są mechaniczne odchwaszczania 2-3 razy. Przy węższych rzędach (12-15 cm) zwykle stosuje się zabiegi chemiczne w fazie 2-6 liści.

Ochrona przed chorobami i szkodnikami

Jeżeli chodzi o występowanie chorób i szkodników, są one takie same jak na rzepaku jarym, z tym, że gorczyca jest bardziej odporna. We wczesnych fazach rozwoju roślin groźne jest występowanie zgorzeli siewek, szczególnie na plantacjach obsianych niezaprawionymi nasionami. Istotną redukcję plonu mogą też powodować kiła kapusty oraz czerń krzyżowych.

Najczęstszymi szkodnikami występującymi na plantacji gorczycy są larwy gnatarza, mszyce, słodyszek, a w czasie wschodów roślin pchełki. Najgroźniejszymi dla wszystkich gatunków gorczycy szkodnikami są chrząszcze chowacz podobnik i słodyszek rzepakowy oraz muchówka pryszczarek kapustnik. Zalecane są preparaty stosowane w ochronie rzepaku jarego. Najłatwiej ograniczyć szkodniki przez prawidłową agrotechnikę, a mozaikę rzepaku (roznośzoną przez mszyce) przez profilaktykę: płodozmian, izolację od innych kapustowatych i wczesny wysiew. Równy łan, odpowiedni termin i unikanie stresu zmniejszają presję szkodników.

Obserwuj plantację w pierwszych tygodniach - reaguj szybciej niż później. W poplonie stawiaj na ekonomię zabiegów, nie maksymalizację plonu. W uprawie na nasiona planuj ochronę zintegrowaną i kontrole mszyc. Regularne kontrole i proste zabiegi agrotechniczne często przynoszą lepszy efekt niż intensywna chemia.

Zbiór Gorczycy i Przyoranie Poplonu

Zbiór gorczycy na nasiona

Nasiona gorczycy zbieramy jedno- lub dwuetapowo. Zbiór dwuetapowy należy wykonywać w przypadku mniej równomiernego dojrzewania roślin oraz w celu unikania skażenia nasion środkami desykującymi (istotne w przypadku nasion przyprawowych). Zbiór jednoetapowy przeprowadzamy w momencie, gdy nasiona na pędzie głównym mają poniżej 12% wilgotności, a na pędach bocznych są całkowicie wybarwione na żółto.

W uprawie gorczycy białej na nasiona zbiór przeprowadza się jednoetapowo, kombajnem, po osiągnięciu przez rośliny pełnej dojrzałości. Można zastosować środki desykujące w momencie, gdy połowa nasion jest dobrze wykształcona i żółta, a po 5-7 dniach wykonać zbiór. Nasiona susz do 5-7% wilgotności przed magazynowaniem. W przypadku gorczycy czarnej i sarepskiej łuszczyny po dojrzeniu nasion mają tendencję do pękania, co może wymagać innego podejścia do zbioru.

Przyoranie poplonu

Koniec okresu wegetacji poplonu to decyzja o jego zniszczeniu. Poplon warto zlikwidować przed pełnią kwitnienia, zwykle do końca października. Opóźnienie pogarsza mineralizację i zwiększa ryzyko zachwaszczenia kolejnych upraw. Przyoranie wykonaj płytko, na 20-25 cm. Przed nim rozdrobnij masę, by przyspieszyć rozkład i aktywność mikroorganizmów tlenowych. Dzięki temu składniki z zielonej masy szybciej trafią do profilu gleby. Uprawa gorczycy na poplon wymaga płytkiego przyorania (20-25 cm), gdyż jedynie mikroorganizmy tlenowe są w stanie przekształcić biomasę w dostępne roślinom składniki roślinne.

Włączenie korzyści poplonu do płodozmianu poprawi rozwój roślin następczych, zmniejszy presję chwastów i wykorzysta właściwości zielonego nawozu na każdym hektarze. Pamiętaj jednak, że gorczyca jako poplon w siewie czystym może powodować zbrylenie i przesuszenie gleby, jeśli warunki nie są optymalne.

tags: #siewnik #poznaniak #siew #gorczycy