Wiertnica Płuczkowa: Budowa, Zasada Działania i Zastosowanie

Wprowadzenie do Wiertnic Płuczkowych i Metody Płuczkowej

Wiertnica płuczkowa pionowa może być wykorzystywana do wiercenia zarówno pod pompy ciepła, jak i pod głębinowe studnie. Dostęp do czystej i zimnej wody jest bezcenny, dlatego mieszkańcy domów jednorodzinnych coraz częściej decydują się na stworzenie własnego źródła. Można to zrobić za pomocą studni głębinowej.

Jedną z technologii wykorzystywanych do wiercenia studni jest metoda płuczkowa, nazywana też płukaną lub płukania. To coraz częściej stosowany sposób przy budowie studni głębinowych, który opiera się na jednoczesnym wierceniu i usuwaniu urobku z otworu za pomocą płuczki wiertniczej. Budowa studni głębinowej to inwestycja, która bez wątpienia przyniesie szereg korzyści. Jedną z największych zalet jest niezależność od sieci wodociągowej, ale na uwagę zasługuje też czystość wody czy oszczędność kosztów.

Budowa i Kluczowe Elementy Wiertnicy Płuczkowej

Charakterystyczną cechą konstrukcji wiertnicy płuczkowej jest to, że urządzenie wiertnicze zostało umieszczone na ciężkiej i stabilnej przyczepie stalowej. Przyczepa dodatkowo została wyposażona w takie elementy jak: skrzynia aluminiowa przeznaczona do przechowywania narzędzi, dwa zasobniki, w których znajdują się rury wiertnicze, niezbędne zapasowe koło oraz cztery wytrzymałe i stabilne podpory mechaniczne.

Zestaw elementów, który wchodzi w skład wiertnicy płuczkowej, zależy od rodzaju robót, do wykonywania których zostanie ona przeznaczona. Standardowo wyposażona wiertnica płuczkowa posiada maszt, czyli urządzenie wiertnicze. Poza tym w skład elementów konstrukcyjnych wchodzą: pompa bentonitowa, zestaw rur wiertniczych, agregat hydrauliczny oraz systemy służące do oczyszczania płuczek typu sita lub system SOP.

Podzespoły Maszyn i Urządzeń Wiertniczych

Zapoznaj się z opisem podzespołów maszyn i urządzeń wiertniczych:

• Agregat prądotwórczy - urządzenie spalinowe produkujące moc elektryczną niezbędną do funkcjonowania urządzeń wiertniczych. Składa się m.in. z prądnicy, silnika spalinowego, akumulatorów. Wyposażony jest w silnik spalinowy wewnętrznego spalania, który zamienia energię powstałą w wyniku spalania paliwa w energię mechaniczną, wprawiając w ruch wirnik prądnicy. Ten z kolei, obracając się, generuje siłę elektromotoryczną.
• Układ sporządzania płuczki - zestaw lejów, rurociągów, pomp i zbiorników z mieszadłami służącymi do sporządzenia płuczki wiertniczej o odpowiednich parametrach. W skład podsystemu przygotowania płuczki wiertniczej wchodzą zbiorniki, w których magazynuje się i przygotowuje płuczkę nową lub obrabia się krążącą już w systemie przy pomocy mieszalników. Przy mieszaniu płuczki lub dodawaniu do jej składu nowych komponentów wykorzystywane są mieszalniki strumieniowe, które montowane są zwykle na rurociągu.
• Zbiorniki płuczkowe - zbiorniki służące do przechowywania sporządzonej lub oczyszczonej płuczki wiertniczej.
• Pompa płuczkowa - urządzenie odpowiadające za zatłaczanie płuczki wiertniczej na dno odwiertu z odpowiednio dużą mocą, pozwalającą na pokonanie oporów przepływu i wyniesienie płuczki z fazą stałą (zwiercinami) na powierzchnię.
• Maszt wiertniczy - integralna część wiertnic do wierceń małośrednicowych, najlżejsze z trzech popularnych urządzeń wiertniczo-wyciągowych. Ma kratownicową konstrukcję stawianą do pionu przy pomocy własnych siłowników hydraulicznych lub dźwigu i utrzymywaną w pionie przy pomocy odciągów linowych.
• Wieżomaszt wiertniczy - kratownicowa lub słupowa konstrukcja w kształcie litery A, pozwalająca na montaż urządzeń wyciągowych niezbędnych do prowadzenia prac wiertniczych. Charakteryzuje się większym udźwigiem od masztu wiertniczego.
• Wieża wiertnicza - konstrukcja kratowa w kształcie ostrosłupa ściętego, wykonana z rur lub kątowników, ustawiona na podbudowie lub bezpośrednio na fundamentach. Montowana przy pomocy dźwigów. Konstrukcja ta pozwala na przenoszenie znacznych obciążeń, a co za tym idzie, wiercenie głębokich otworów wiertniczych.
• Wielokrążek ruchomy - podwieszony wewnątrz konstrukcji nośnej na linie wiertniczej element pozwalający na ruch pionowy góra - dół zestawu wiertniczego. Składa się z korpusu wykonanego ze stalowej blachy, wewnątrz którego znajdują się krążki umieszczone na osi. Dolna część korpusu ma kształt umożliwiający połączenie go z hakiem.
• Hak wiertniczy - podwieszony pod wielokrążkiem ruchomym element pozwalający na montaż zawiesi elewatorowych. Składa się z części stałej (obudowa z łożyskiem i chomąto osadzone na sworzniach) i ruchomej (kołpak, trzpień głowicy, hak, zapadka główna, zapadki boczne na zawiasie, sprężyna i haki boczne). Hak obraca się dzięki łożysku, ale można go unieruchomić w określonej pozycji.
• Podbudowa - podzespół urządzenia, na którym prowadzone są prace wiertnicze. Ma zapewnić odpowiednią wysokość pozwalającą na montaż wyposażenia przeciwerupcyjnego. Zainstalowany na niej stół wiertniczy pozwala na przekazywanie napędu obrotowego na przewód wiertniczy (w przypadku napędu stołowego) oraz na przytrzymanie przewodu niezależnie od typu napędu.
• Wielokrążek górny - podzespół układu linowego zamocowany w koronie wieży, wieżomasztu, masztu wiertniczego.
• Wyciąg wiertniczy - podzespół wiertnicy odpowiedzialny za nawijanie liny wiertniczej oraz zatrzymywanie jej w określonym położeniu. Napędzany silnikiem spalinowym lub elektrycznym.
• Hamulec mechaniczny - hamulec cierny służący do płynnego zatrzymywania wału głównego wyciągu wiertniczego.
• Kotwica martwego końca liny - element, do którego zamontowany jest koniec liny wiertniczej. W schematach olinowania, lina wielokrążkowa przechodzi z bębna wiertniczego na krążki stałej i ruchomej części wielokrążka, a drugim końcem lina jest zamocowana przy podbudowie wieży wiertniczej.
• Głowica płuczkowa - podzespół podwieszany na haku wiertniczym, odpowiedzialny za dostarczanie płuczki do przewodu wiertniczego, pozwalający jednocześnie na przeniesienie jego ciężaru.
• Kelly spinner - urządzenie odpowiedzialne za obracanie graniatką w trakcie dodawania kawałka przewodu wiertniczego. Jest to urządzenie o stosunkowo niskim momencie obrotowym, przydatne tylko do wstępnego przygotowania połączeń gwintowanych narzędzi.
• Top drive - podzespół odpowiedzialny za przekazywanie momentu obrotowego na przewód wiertniczy.
• Stół obrotowy - służy do obracania przewodu wiertniczego za pomocą systemu wkładów i graniatki oraz podchwycenia przewodu wiertniczego przy jego zapuszczaniu albo wyciąganiu, jak również do odkręcania i zakręcania rur płuczkowych.
• Klucz maszynowy - klucz o dużej masie, podwieszony na łańcuchach w szybie wiertniczym.
• Tubing tong - klucz służący do skręcania i rozkręcania rur wydobywczych z odpowiednim momentem obrotowym.
• Slick line - urządzenie będące wyciągarką drutową służącą do zapuszczania elementów pomiarowych.
• Głowica przeciwerupcyjna szczękowa podwójna - urządzenie montowane na więźbie rurowej w celu umożliwienia zamknięcia wylotu otworu przy pomocy szczęk (przewodowych, pełnych, ścinających).
• Aparatura kontrolno-pomiarowa - ekran monitorujący dane wiercenia w czasie rzeczywistym. Służy do wyświetlania danych takich jak: aktualny nacisk na świder, ciśnienie pomp, obroty przewodu, postęp wiercenia i wiele innych. Przyrządy kontrolno-pomiarowe są odpowiedzialne za prowadzenie procesu wiercenia otworu rurowego.

Zasada Działania Metody Płuczkowej

Wiertnica płuczkowa działa bezawaryjnie i jest niezwykle wydajna. Może być wykorzystywana nawet do wiercenia w skałach i granicie, ponieważ wyróżnia się dużą skutecznością. Metoda płuczkowa odwiertów studni głębinowych to technika wykorzystywana przy wierceniach w celu zapewnienia stabilności ścian odwiertu oraz usunięcia urobku. Jest to jedna z najbardziej efektywnych metod, która pozwala na wykonanie precyzyjnych i głębokich otworów.

Podczas wykonywania odwiertów studni głębinowych, płuczka wiertnicza pełni kluczową rolę, minimalizując ryzyko zawalenia się ścian odwiertu i ułatwiając usunięcie resztek skalnych z otworu. Ta technika nie tylko wspiera proces wydobywania urobku, ale także pomaga w stabilizacji otworu, co jest szczególnie istotne w trudnych warunkach geologicznych. Przy użyciu technologii pompowania, płuczka jest wprowadzana do otworu pod wysokim ciśnieniem, co nie tylko chłodzi narzędzia wiertnicze, ale także stabilizuje ściany otworu. Proces ten jest niezwykle skomplikowany i wymaga precyzyjnej wiedzy oraz doświadczenia operatora wiertnicy, aby zagwarantować skuteczność operacji.

Płuczka Wiertnicza: Skład i Funkcje

Płuczka wiertnicza to specjalistyczny płyn technologiczny wykorzystywany w procesach wiercenia otworów wiertniczych w przemyśle naftowym, gazowym oraz geotechnice. Jej głównym zadaniem jest wspomaganie procesu wiercenia poprzez chłodzenie i smarowanie narzędzi wiertniczych, oczyszczanie dna otworu z urobku oraz stabilizacja ścian otworu. Płuczka wiertnicza jest pompowana do otworu wiertniczego podczas wiercenia. Jej głównym zadaniem jest chłodzenie i smarowanie wiertła, a także usuwanie zwiercin z otworu.

Płuczka wiertnicza, której używa się w tej metodzie, może być kompozycją wody, bentonitu i innych substancji chemicznych, które pomagają w stabilizacji otworu i usprawnieniu procesu wydobywczego. Istnieje wiele różnych rodzajów płuczek wiertniczych, które są dostosowane do różnych warunków wiercenia i rodzajów skał.

Płuczka wiertnicza bentonitowa to rodzaj płuczki wiertniczej, która składa się z bentonitu, wody i dodatków. Bentonit to naturalny minerał, który ma właściwości żelujące. Dzięki temu płuczka bentonitowa jest bardzo gęsta i ma dobre właściwości filtracyjne. Płuczka bentonitowa jest stosowana w wielu rodzajach wierceń, w tym w wierceniach otworów wiertniczych, studni, szybów i tuneli. Jest przygotowywana poprzez zmieszanie bentonitu z wodą i usuwana z otworu wiertniczego po zakończeniu wierceń.

Bentonit to osadowa skała ilasta, której głównym składnikiem jest montmorylonit - minerał z grupy krzemianów warstwowych. Jego właściwości sprawiają, że jest niezwykle wszechstronny i ceniony w wielu dziedzinach.

Zalety i Ograniczenia Metody Płuczkowej

Jak każda technika, również metoda płuczkowa odwiertów studni głębinowych posiada swoje unikalne zalety i wady, które warto dokładnie zrozumieć przed przystąpieniem do jej stosowania.

Zalety Metody Płuczkowej

• Jedną z głównych zalet tej metody jest jej zdolność do utrzymania stabilności ścian otworu, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa i skuteczności operacji wiertniczych. Wykorzystywana ciecz działa jak bariera zapobiegająca osunięciom ziemi i utrzymująca nieruchomość powstającego otworu.
• Metoda płuczkowa pozwala na skuteczne usunięcie urobku z otworu, co jest niezwykle istotne dla precyzyjnego wykonania odwiertu. Wysokie ciśnienie płuczki nie tylko wypycha urobek na powierzchnię, ale także chłodzi narzędzia wiertnicze, co zwiększa ich trwałość i efektywność działania.
• Wiercenie studni metodą płuczkową daje gwarancję wyjątkowej precyzji. Wykorzystany podczas pracy specjalny płyn lub woda usuwają osady z otworu, co pozwala na utrzymanie czystej i stabilnej ścieżki odwiertu.
• Ogromną zaletą jest też to, że wiercenie studni metodą płuczkową należy do szybszych, mniej wymagających sposobów w porównaniu ze sposobem udarowo-obrotowym, dlatego uważa się ją za wyjątkowo ekonomiczną. Studnia płukana powstaje w bardzo szybkim tempie, ponieważ wymaga użycia mniejszej siły i materiałów. Metoda płukania umożliwia ponadto łatwe dostosowanie wielkości otworu do potrzeb.

Ograniczenia Metody Płuczkowej

• Zastosowanie chemicznych dodatków do płuczki wiertniczej może wprowadzać pewne ryzyka związane z zanieczyszczeniem środowiska.
• W wymagających warunkach geologicznych ilość i skład płuczki mogą wymagać ciągłej regulacji, co z kolei zwiększa koszty operacyjne.
• Ze względu na stosowane narzędzia i medium prezentowany sposób odwiertu sprawdza się jedynie w określonych sytuacjach. Studnia głębinowa płukana może powstać w miejscach występowania miękkiej oraz stosunkowo łatwej w obróbce ziemi. W przeciwnym wypadku metoda płukania nie przyniesie pożądanego skutku. Zastosowanie tej technologii jest zalecane, jeśli podłoże charakteryzuje się łatwością obróbki - zastosowanie tego sposobu na twardym gruncie nie przyniesie pożądanych efektów.

Decyzja o wyborze metody płuczkowej odwiertów studni głębinowych zależy od wielu czynników, które warto dokładnie przeanalizować przed rozpoczęciem prac wiertniczych. Jednym z najważniejszych aspektów jest charakterystyka geologiczna terenu. Metoda płuczkowa jest szczególnie efektywna w formacjach geologicznych o średniej twardości, gdzie istnieje ryzyko zapadnięcia się ścian otworu. Kolejnym ważnym czynnikiem jest głębokość planowanego odwiertu. Metoda płuczkowa jest bowiem bardzo efektywna w przypadku głębokich odwiertów, gdzie tradycyjne metody mogą okazać się niewystarczające. Nie można również zapomnieć o aspektach ekonomicznych. Chociaż metoda płuczkowa może być nieco droższa od innych technik wiertniczych, jej efektywność i bezpieczeństwo często przeważają koszty operacyjne. Jeśli priorytetem jest precyzja i stabilność odwiertu, metoda płuczkowa może okazać się najbardziej opłacalnym rozwiązaniem w długoterminowej perspektywie.

Zastosowanie Wiertnic Płuczkowych i Metody Płuczkowej

Metoda płuczkowa odwiertów studni głębinowych znajduje szerokie zastosowanie w różnych sektorach gospodarki, w szczególności w przemyśle wodnym i naftowym. Kluczowe zalety tej metody sprawiają, że jest ona preferowana zarówno do wykonywania odwiertów w celach eksploatacyjnych, jak i badawczych.

• Wiercenie studni głębinowych metodą płuczkową jest powszechnie stosowane w obszarach pozbawionych dostępu do publicznych sieci wodociągowych, gdzie jedynym źródłem wody pitnej są głębinowe warstwy wodonośne.
• Metoda płuczkowa jest również wykorzystywana w eksploracji surowców mineralnych, takich jak ropa naftowa czy gaz ziemny. W takich przypadkach precyzja i stabilność otworu są kluczowe dla powodzenia operacji wydobywczej.
• Metoda płuczkowa pozwala na efektywne zarządzanie urobkiem i minimalizację ryzyka zawalenia się ścian odwiertu, co jest szczególnie istotne w trudnych warunkach geologicznych.

W kontekście praktycznym, metoda płuczkowa jest nieocenionym narzędziem dla firm wiertniczych oraz inwestorów, którzy pragną zoptymalizować swoje operacje wiertnicze. Właściwe zastosowanie tej techniki może znacząco zwiększyć efektywność i bezpieczeństwo prac, co z kolei przekłada się na sukces całego projektu wiertniczego.

Porównanie z Metodą Udarowo-Obrotową

Wiercenie płuczkowe to jednak niejedyny sposób wykorzystywany przy budowie studni - dużą popularnością cieszy się również metoda udarowo-obrotowa. W porównaniu do pierwszego rozwiązania drugie lepiej sprawdza się przy twardych, zbitych podłożach (np. skałach).

Metoda udarowo-obrotowa, znana również jako bicie studni lub wybijanie studni, polega na uderzaniu wiertłem w glebę, aby rozbić i usunąć materiał skalny. W tym procesie wykorzystuje się młoty wiertnicze wraz z wiertnicami hydraulicznymi. Mechanizm opiera się na obrotach i uderzeniach, które doprowadzają do rozkruszenia skały i zagłębiania się w podłoże.

W trakcie pracy powstają zwierciny, które należy usuwać wysokowydajną sprężarką. Z uwagi na stopień zaawansowania tej techniki, stosuje się ją niemal wyłącznie tam, gdzie nie da się użyć płuczki, zwłaszcza w twardej, skalistej glebie. Aby upewnić się, że metoda udarowo-obrotowa jest faktycznie wymagana, należy przeprowadzić badania geologiczne.

Metoda udarowo-obrotowa, choć zwiększa koszt wykonania, rekompensuje to znacznie wyższą żywotnością (liczoną w dekadach) tak stworzonej konstrukcji. W porównaniu do technologii udarowo-obrotowej, metoda płuczkowa jest mniej pracochłonna, a przez to dużo tańsza.

Rodzaje Wiertnic i Ich Akcesoria

Wiertnice do Studni Głębinowych

Wiertnice do studni głębinowych to zaawansowane maszyny, które pozwalają na wiercenie otworów o dużej głębokości, umożliwiając dostęp do podziemnych źródeł wody. Proces ten jest kluczowy w przypadku instalacji studni, które dostarczają czystą wodę pitną do domów, gospodarstw rolnych oraz zakładów przemysłowych. Wiertnice do studni zbliżone są budową do wiertnic geotechnicznych. Oprócz podstawowych elementów, takich jak rama nośna, maszt, silnik spalinowy i pompa hydrauliczna, maszyny te wyposaża się dodatkowo w urządzenia niezbędne do wiercenia otworu głębinowego.

Podstawą działania wiertnicy do studni głębinowych jest obracający się mechanizm wiertniczy, który pozwala na penetrowanie różnych warstw gruntu. Wiertło zamocowane na końcu maszyny obraca się z dużą prędkością, stopniowo wkręcając się w ziemię. W miarę jak wiercenie postępuje, wiertło usuwa urobek, czyli fragmenty gruntu, które są wynoszone na powierzchnię.

Kluczowe elementy wiertnicy

• Zacisk: Służy do umieszczania i wydobywania rur z otworu. Praktycznym rozwiązaniem jest zastosowanie zacisku dwuczęściowego, którego górny element pełni funkcję odkręcania.
• Wciągarka: Wykorzystywana do opuszczania liny z szlamówką do poziomu urobku.
• Szarpak: Posiada obrotowe ramię, które umożliwia wbijanie szlamówki zawieszonej na stalowej linie w dno otworu.
• Silniki Diesla: Zapewniają stabilny napęd pompy hydraulicznej i zasilenie wszystkich urządzeń wbudowanych w maszynę.

Rodzaje Wiertnic

Na rynku dostępne są różne rodzaje wiertnic, dostosowane do specyfiki terenu oraz wymagań danego projektu:

• Wiertnice obrotowe: Jedne z najczęściej używanych maszyn, charakteryzujące się wysoką skutecznością i szybkością pracy. Wiertło obraca się wokół własnej osi.
• Wiertnice udarowe: Działają na zasadzie dynamicznego uderzania w grunt, co pozwala na rozbijanie twardszych warstw skalnych.

Wiertnice do studni głębinowych mogą mieć różną wydajność i zakres ciśnienia. Dostępne rozwiązania obejmują maszyny o wydajności od 200 do nawet 750 l/min i ciśnieniu 63-75 barów. Wybór odpowiedniego osprzętu do wiertnicy płuczkowej to podstawa, dzięki której mamy pewność, że praca będzie bezpieczna i przyniesie takie efekty, jakich oczekujemy. Na jakie urządzenie finalnie się zdecydować? Wszystko tak naprawdę zależy od indywidualnego projektu.

Wiertnice Ręczne

Wiertnica ręczna to narzędzie, które umożliwia wywiercenie otworów o różnych głębokościach bez konieczności korzystania z kosztownych maszyn mechanicznych. Za pomocą wiertnicy ręcznej można osiągnąć niemal dowolną głębokość studni, stopniowo dodając kolejne segmenty przedłużające.

Rodzaje Wiertnic Ręcznych

• Świder ślimakowy: Klasyczny model z ostrzem w kształcie spirali, nadaje się do wiercenia w miękkich i średnio twardych gruntach.
• Świder spiralny: Podobny do ślimakowego, lecz z wyraźnie większą liczbą zwojów.
• Świder czerpakowy (łyżkowy): Działa na zasadzie łyżki, świetnie sprawdza się w sypkich gruntach.
• Wiertnice ręczne tłokowe (rurowe): Mają formę rury ze specjalnym tłokiem, który zasysa urobek z dna odwiertu.
• Wiertnice ręczne udarowe: Wykorzystują metodę uderzeniową - ciężki tłok rozbija grunt, a urobek jest wybierany na zewnątrz.

Jak Wybrać Dobrą Wiertnicę Ręczną?

Wybór odpowiedniego urządzenia jest uzależniony od kilku czynników:

• Średnica wiercenia: Powinna być dopasowana do średnicy rury studziennej, najczęściej wynosi 100-250 mm. Im większa średnica, tym trudniej jest wiercić ręcznie.
• Materiał: Wiertnice powinny być wykonane z materiałów wysokiej jakości, takich jak stal nierdzewna hartowana.
• Jakość wykonania: Akcesoria do wiertnicy ręcznej pozwalają wyraźnie zwiększyć jej funkcjonalność i skuteczność.

Niezbędne Akcesoria do Wiertnic Ręcznych

• Rury wiertnicze: Niezbędny osprzęt, który nie może być wybrany przypadkowo.
• System płuczkowy: Wiertnice powinny być wyposażone w pompy płuczkowe, które zapewniają efektywne wiercenie i zmniejszają ryzyko awarii.
• Czerpaki i rury wybierakowe: Przeznaczone do usuwania luźnego materiału z otworu.
• Klucze do montażu: Umożliwiają łączenie elementów wiertnicy.
• Przedłużki (żerdzie wiertnicze): Pozwalają na zwiększanie głębokości wiercenia studni.

Konserwacja i Użytkowanie Wiertnic

Wiertnica do studni to produkt, który wymaga regularnej konserwacji:

• Regularne czyszczenie: Sprzęt należy systematycznie czyścić po każdym użyciu.
• Systematyczne smarowanie: Należy smarować elementy ruchome, co zapobiega przedwczesnemu zużyciu poszczególnych części wiertnicy.

Zasady użytkowania wiertnicy do studni wodnej:

• Dobór i użytkowanie bitu: Po wywierceniu struktury wiercenia, centralne narzędzie wiertnicze należy wymienić na czas. Najpierw należy wyczyścić dno otworu, a następnie wydmuchać pozostałości. Po zatrzymaniu obrotu wiertła, narzędzie wiertnicze można powoli podnieść.
• Obserwacja otworu: Podczas procesu wiercenia należy uważnie obserwować sytuację po obudowie, na czas zrozumieć konkretną sytuację w otworze i w razie potrzeby utrzymywać otwór w czystości.
• Usuwanie zwiercin: Czasami na dnie otworu może gromadzić się resztkowy żużel skalny, który może zablokować obracającą się część wiertła i wpłynąć na jego cofanie i produkcję.

Korzyści z Posiadania Własnej Studni Głębinowej

Dostęp do własnego i darmowego źródła wody można uzyskać przy pomocy nowoczesnych technologii. Swobodny dostęp do krystalicznej wody bez konieczności korzystania z miejskich sieci wodociągowych to nie tylko niezależność, ale także realna oszczędność. To z tego powodu coraz więcej osób decyduje się na wywiercenie studni głębinowej na własny użytek.

Wykonanie głębinowego otworu wierconego w zestawieniu z kopanym przebiega nieporównywalnie szybciej, co w dzisiejszych czasach jest szczególnie ważne.

tags: #wiertnica #pluczkowa #korona