Atomizery i opryskiwacze: zastosowanie, konserwacja i bezpieczeństwo

Pojęcia "atomizer" i "opryskiwacz" choć bywają używane zamiennie, odnoszą się do urządzeń o różnym przeznaczeniu i specyfice. Opryskiwacze, głównie stosowane w rolnictwie i ogrodnictwie, służą do rozpylania środków ochrony roślin. Atomizery natomiast, często spotykane w kosmetyce, pozwalają na precyzyjne i oszczędne aplikowanie płynów, takich jak wody po goleniu czy perfumy.

Zestawienie opryskiwacza rolniczego i atomizera kosmetycznego

Opryskiwacze w rolnictwie: bezpieczne użytkowanie i konserwacja

Napełnianie zbiornika opryskiwacza

Napełnianie zbiornika opryskiwacza wodą i środkami ochrony roślin powinno odbywać się w taki sposób, aby uniemożliwiało skażenie źródła wody i miejsca, gdzie ta czynność jest wykonywana. Rura doprowadzająca wodę nie może pozostawać w kontakcie z cieczą znajdującą się w zbiorniku. Najlepiej, gdy jej wylot znajduje się nie mniej niż 10 cm nad otworem wlewowym, gdyż zanurzenie grozi zassaniem wody i skażeniem instalacji wodociągowej.

Do zabiegów ochrony roślin zaleca się użycie miękkiej wody o temperaturze 14-18°C. Wodę ze źródeł otwartych (rzek, stawów, jezior) powinno się wykorzystywać w ostateczności, ponieważ pływające zanieczyszczenia i glony utrudniają napełnianie zbiornika i zanieczyszczają opryskiwacz. Jednocześnie istnieje wówczas duże ryzyko zanieczyszczenia takich źródeł środkami ochrony roślin, dlatego też nie wolno używać eżektorowych urządzeń napełniających zasilanych cieczą pod ciśnieniem, gdyż mogą one okazać się niewystarczająco bezpieczne.

Spośród znanych rozwiązań, najlepiej zastosować smok ssawny pływający na powierzchni zbiornika, połączony oddzielnym układem pompowym i zbiornikiem stanowiącym wielokrotność pojemności zbiornika opryskiwacza. Podczas napełniania zbiornika wodą powinno się zwracać uwagę, aby nie doszło do przepełnienia zbiornika, uważnie obserwując wskaźnik poziomu cieczy. W przypadku nadmiernie pieniących się preparatów, gdy istnieje ryzyko wylania się piany na podłoże, nie powinno się wykorzystywać pełnej objętości zbiornika.

Miejsce przygotowywania cieczy użytkowej

W miejscu przygotowywania cieczy użytkowej nie może dochodzić do przedostawania się środków ochrony roślin do środowiska, dlatego czynność tę najlepiej przeprowadzać w polu, za każdym razem w innym miejscu. Miejsce to powinno być oddalone co najmniej o 20 m od wód powierzchniowych i ujęć wody oraz rowów melioracyjnych.

Jeżeli natomiast sporządzanie cieczy użytkowej przeprowadza się w gospodarstwie, to najlepiej na stanowisku BIOBED lub na wybetonowanej płycie z odpływem popłuczyn do zbiornika. Preparaty najlepiej odważać w miejscu osłoniętym od wiatru. W przypadku incydentalnego rozsypania lub rozlania niewielkich ilości preparatu należy natychmiast podjąć działania zapobiegające ich przedostaniu się w głąb profilu glebowego. Płynny środek ochrony roślin trzeba zebrać wraz z wierzchnią warstwą gleby (5-10 cm) i złożyć w specjalnie przygotowanym kompostowniku.

Schemat stanowiska BIOBED do neutralizacji środków ochrony roślin

Mycie opryskiwacza

Ryzyko skażeń miejscowych jest bardzo wysokie podczas mycia opryskiwaczy, gdyż duże ilości wody zużyte do tego celu ułatwiają przenikanie środków ochrony roślin do wód gruntowych. Najlepiej jest przeprowadzić mycie zewnętrzne i wewnętrzne w polu, a skażoną wodę po myciu wypryskać na wcześniej traktowaną powierzchnię. Mycie wewnętrzne ułatwiają instalacje do przepłukiwania układu cieczowego, które stają się standardowym wyposażeniem nowych opryskiwaczy.

Po zakończeniu mycia wewnętrznego spłukuje się zewnętrzną powierzchnię opryskiwacza wodą pod ciśnieniem. W myciu zewnętrznym bardzo dobrze sprawdzają się szczotki zasilane czystą wodą. Bardzo przydatne są do tego myjki ciśnieniowe, których dodatkowym atutem jest małe zapotrzebowanie na wodę. Dzięki temu dopuszcza się wykonywanie takiego spłukiwania na stanowisku BIOBED. Urządzenia wysokociśnieniowe bez funkcji podgrzewania wody i środków czyszczących stały się stałym elementem wyposażenia wykorzystywanym podczas prac porządkowych.

Ponieważ ważna jest możliwość pracy bez dostępu do sieci wodociągowej i energetycznej, odpowiednie do tego celu są bezprzewodowe urządzenia wysokociśnieniowe lub modele z silnikami spalinowymi. Bezprzewodowe urządzenie jest bardziej zrównoważoną opcją, ponieważ nie powoduje emisji. Aby osiągnąć dobre wyniki, mieć czysty opryskiwacz i usunąć wszystkie pozostałości pestycydów, zamontowane opryskiwacze polowe należy dokładnie umyć od góry do dołu najlepiej za pomocą środków do mycia opryskiwaczy.

Szczególnie zanieczyszczone części, takie jak obszar wokół pokrywy wlewowej, zbiornika lub belki opryskiwacza, muszą być dłużej i ostrożnie czyszczone. Należy też pamiętać o wyczyszczeniu kół, a w obszarze delikatnej elektroniki, hydrauliki i czujników należy zmniejszyć ciśnienie wody oraz pracować z zachowaniem większej odległości. Operatorzy muszą nosić środki ochrony indywidualnej (ŚOI) przewidziane do pracy z pestycydami. Nowoczesne opryskiwacze polowe są wyposażone w dopływ czystej wody, która jest wykorzystywana do automatycznego czyszczenia wewnętrznego filtra ciśnieniowego opryskiwacza.

W przypadku czyszczenia opryskiwacza w gospodarstwie istnieją dokładne specyfikacje dotyczące budowy obszaru przeznaczonego do mycia. Płyta podłogowa musi być nieprzepuszczalna dla cieczy, a brudna woda musi być odprowadzana przez odpowiedni odpływ z filtrem i urządzeniem retencyjnym. Ważne jest, aby system filtrów czyścić w określonych odstępach czasu. Do tego celu można użyć środka do mycia, myjki ciśnieniowej i odkurzacza do pracy na mokro/sucho. Alternatywnie do zbierania brudnej wody na stanowisku do mycia można wykorzystać zbiornik odwadniający. W tym przypadku woda odparowuje, a pozostałości są rozkładane przez bakterie żerujące na substancji będącej nośnikiem. Pozostałości muszą być regularnie usuwane, co można również zrobić za pomocą myjki ciśnieniowej - wystarczy je dokładnie przepłukać.

Jeżeli chodzi o czyszczenie opryskiwacza, stacje do mycia pod względem narzędzi czyszczących oferują większą elastyczność niż czyszczenie na polu. Możliwe jest użycie przenośnej myjki ciśnieniowej bez funkcji podgrzewania wody lub myjki ciśnieniowej z funkcją podgrzewania wody. Ciepła woda szybciej zapewnia lepsze rezultaty, pozwala usunąć osady, resztki herbicydów oraz skraca czas suszenia. Możliwe jest również użycie biodegradowalnego środka czyszczącego z lancą pianową.

Mycie posezonowe

Przygotowanie opryskiwacza do posezonowego przechowywania rozpoczynamy od dokładniejszego niż zwykle umycia wszystkich jego podzespołów. Jeżeli jednak po ostatnio wykonywanym zabiegu opryskiwania mycie było niestaranne lub go nie wykonano - najpierw należy usunąć resztki środków ochrony roślin (w pozornie pustym opryskiwaczu wciąż może znajdować się nawet kilkanaście litrów cieczy użytkowej). Lepsze efekty uzyskuje się poprzez 3-4-krotne płukanie niewielką ilością wody niż przy pojedynczym płukaniu nawet całą objętością cieczy. Do wielokrotnego płukania przydaje się dodatkowy zbiornik na czystą wodę, który jest już niemal standardowym wyposażeniem nowych opryskiwaczy. Planując zakup nowego sprzętu, warto zatem wybrać model z dodatkowym zbiornikiem oraz instalacją cieczową, w której pozostaje tylko niewielka objętość pozostałości cieczy. Ponieważ środki ochrony roślin zawierają specjalne składniki utrudniające ich zmywanie przez deszcz, nawet wielokrotne płukanie układu cieczowego czystą wodą może być nieskuteczne. Dlatego przy myciu całego opryskiwacza z zewnątrz oraz wewnętrznej powierzchni zbiornika warto użyć szczotki i lancy ciśnieniowej. Dokładne usunięcie resztek preparatów jest bardzo ważne dla zapobiegania powstawaniu osadów. Osady te w trakcie przechowywania twardnieją, kruszą się, a następnie zapychają wkłady filtracyjne i uszkadzają podzespoły układu cieczowego. Niekiedy istnieje potrzeba użycia specjalnych dodatków myjących.

Najpopularniejsze i dość bezpieczne w użyciu, ale też mniej skuteczne, są detergenty. Lepsze efekty dają specjalne środki do mycia opryskiwaczy. Jeżeli producent urządzenia nie precyzuje, jakich środków użyć, można zastosować preparaty wybielające zawierające podchloryn sodowy, takie jak: Bielmex, Bielnar, Bielinka, Desmex, Radix czy Cleanup. Warto też co jakiś czas zastosować środki rozpuszczające i usuwające osady, np. Neoagrar Clean S. W sprzedaży znajduje się preparat „Czysty opryskiwacz”, zalecany zwłaszcza po stosowaniu środków ochrony roślin trudno usuwalnych ze ścianek zbiornika i instalacji cieczowej opryskiwacza. Jeżeli do płukania układu cieczowego stosujemy preparaty myjące, należy włączyć mieszadło na co najmniej 10 minut. Niekiedy zaleca się pozostawienie roztworu na kilka godzin w zbiorniku opryskiwacza. Po skończeniu zasadniczego mycia opryskiwacza należy go napełnić czystą wodą i ponownie wypłukać. Mycie opryskiwacza wymaga użycia odzieży ochronnej, zwłaszcza kombinezonu i rękawic gumowych.

Jeżeli opryskiwacz jest wyposażony w zestaw do mycia zewnętrznego (zbiornik na wodę, wąż, pistolet lub lanca ciśnieniowa), to czynność tę należy wykonać na polu, w odległości co najmniej 20 m od zbiorników i ujęć wody. Można tu wykorzystać popłuczyny po myciu wewnętrznym, zawierające preparat myjący. W większości przypadków będziemy jednak zmuszeni do umycia opryskiwacza w miejscu, gdzie znajduje się bieżąca woda, najczęściej w gospodarstwie. Należy to wykonywać na nieprzepuszczalnym podłożu, co najmniej 20 m od zbiorników i ujęć wody, w miejscu umożliwiającym skierowanie popłuczyn do zamkniętego systemu zbierania skażonych pozostałości. Popłuczyny w niewielkiej ilości mogą być wlane do zbiornika gnojowicy. Jeżeli do mycia zewnętrznego myjką ciśnieniową używamy niewiele wody (50-100 litrów), opryskiwacz można umyć na specjalnym izolowanym stanowisku (tzw. biobed), gdzie środki ochrony roślin zawarte w popłuczynach ulegają biodegradacji. Rozpylacze są elementami bardzo delikatnymi i precyzyjnymi. Do ich czyszczenia należy używać specjalnych szczoteczek z tworzywa lub silnego strumienia powietrza. Dopuszcza się stosowanie szczoteczek do zębów. Nie wolno używać ostrych i twardych przedmiotów (drut, igły), gdyż grozi to uszkodzeniem dysz rozpylaczy. Wyczyszczone rozpylacze i wkłady filtrów najlepiej przechować w specjalnym pojemniku, a w przypadku jego braku można umieścić w sicie wlewowym zbiornika. Dzięki temu będą one zawsze pod ręką, gotowe do użycia bez potrzeby szukania ich przed ponownym uruchomieniem opryskiwacza.

Stanowisko BIOBED

Dość bezpieczne napełnianie, mycie i przechowywanie opryskiwacza zapewnia stanowisko BIOBED, będące biologicznym neutralizatorem środków ochrony roślin. BIOBED to dół o szerokości i długości nieco większej niż wymiary zewnętrzne opryskiwacza i głębokości minimum 0,6 m, uszczelniony od spodu warstwą 0,1 m gliny, wypełniony substratem stanowiącym mieszaninę wybranej ziemi (25%), torfu (25%) i rozdrobnionej słomy (50%). Przed wypełnieniem dołu takim substratem należy na jego dnie osadzić bloczki betonowe, na których zostaną ustawione stalowe podjazdy umożliwiające przejazd opryskiwacza.

Substrat ten tworzy aktywne złoże biologiczne, które wykazuje silne właściwości absorpcyjne. Dzięki temu wiąże cząsteczki związków chemicznych i stwarza znakomite warunki do rozwoju mikroorganizmów niezbędnych do ich naturalnej biodegradacji. Przeprowadzone badania wykazały, że podczas jesienno-zimowej przerwy w wykonywaniu zabiegów następuje niemal całkowita degradacja nagromadzonych w sezonie środków ochrony roślin. Substrat powinno się wymieniać co 5-8 lat. Stanowisko Biobed powinno się zlokalizować w miejscu uniemożliwiającym spływanie wody i oddalonym o co najmniej 20 m od studni i zabudowań.

Film instruktażowy | Produkcja filmów

Przegląd techniczny i konserwacja przed zimą

Przystępując do konserwacji opryskiwacza przed zimą, najlepiej rozpocząć od przeglądu jego stanu technicznego i wymiany zużytych podzespołów. Łatwiej jest wówczas zaopatrzyć się w niezbędne części zamienne niż wiosną, gdy z powodu nasilenia przeglądów mogą występować okresowe braki tych części. Podczas przeglądu przede wszystkim trzeba zadbać o bezpieczeństwo i rozpocząć od sprawdzenia stanu osłon wszystkich ruchomych elementów. Szczególnie starannie należy sprawdzić, czy węże układu cieczowego nie mają uszkodzeń mechanicznych, czy są prawidłowo ułożone i niezałamane. Jeśli stan węży jest zły, trzeba zamówić nowe, aby w sezonie uniknąć awarii. Po umyciu opryskiwacza ujawniają się miejsca z uszkodzoną powłoką lakierniczą. Sprawdzeniu wymaga poziom oleju w pompie i we wszystkich przekładniach. Ważny jest kolor oleju - szczególnie w pompie. Na zakończenie należy nasmarować wszystkie punkty smarowania zgodnie z instrukcją obsługi, niezależnie od zalecanych okresów między smarowaniami. Tak przygotowany do zimy opryskiwacz należy wprowadzić w zadaszone miejsce o suchym podłożu, gdzie może stać do wiosny. Można go dodatkowo przykryć brezentową plandeką chroniącą przed kurzem.

Zabezpieczenie przed mrozem

Jeżeli opryskiwacz nie jest przechowywany w ogrzanym pomieszczeniu, trzeba zabezpieczyć go przed mrozem. Ważne jest dokładne usunięcie resztek wody z układu cieczowego - warto pamiętać, że nawet temperatura 2-3°C poniżej zera (a takie zdarzają się także jesienią i wiosną) może doprowadzić do trwałego uszkodzenia opryskiwacza. Najbardziej narażone na takie uszkodzenia są: pompa, filtry, zawór sterujący, korpusy rozpylaczy i sztywne przewody układu cieczowego. Nowoczesne pompy wielomembranowe powinny być wypełnione płynem niezamarzającym, ponieważ nie można już tak łatwo ich odwodnić (nie mają korków spustowych). W celu pozbycia się wody z tego typu pomp trzeba odkręcić króciec ssący pompy, włączyć wałek odbioru mocy i przez kilka minut wytłaczać resztki wody. Można też dodatkowo wydmuchać resztki wody sprężonym powietrzem. Ponieważ dokładne usunięcie resztek cieczy może być utrudnione lub niemożliwe, producenci coraz częściej zalecają zalanie układu cieczowego na okres zimowy płynem niezamarzającym. Płyn ten po zmieszaniu z resztkami cieczy użytkowej doskonale chroni podzespoły opryskiwacza przed uszkodzeniem. W nowoczesnych opryskiwaczach wystarcza zaledwie kilka litrów płynu.

Demontaż wybranych podzespołów

Niektóre części opryskiwacza powinny być przechowywane w dodatniej temperaturze (np. panele sterowania, komputer i wyświetlacz z kabiny ciągnika, przepływomierze elektroniczne). Niektórzy producenci zalecają także demontaż zaworu sterującego i manometru glicerynowego. Po wykręceniu manometru należy go przechowywać w pomieszczeniu o dodatniej temperaturze w pozycji pionowej, aby korkiem nie wyciekła gliceryna.

Dokumentacja

Odstawiając opryskiwacz na okres zimowy, należy również sprawdzić, kiedy upływa termin obowiązkowych badań technicznych tego sprzętu (trzeba je wykonywać co 3 lata) oraz obowiązkowego szkolenia w zakresie stosowania środków ochrony roślin (uprawnienia są ważne przez 5 lat) i wykorzystać okres zimowy dla ich ewentualnego uaktualnienia. Sprawdźmy również, czy mamy wypełnioną ewidencję zabiegów ochrony roślin (należy ją przechowywać przez 2 lata).

Rodzaje opryskiwaczy i ich zastosowanie

Opryskiwacze ciśnieniowe są dziś standardową pozycją na liście urządzeń wykorzystywanych przez profesjonalnych i zapalonych ogrodników. Równie dobrze opryskiwacze ciśnieniowe sprawdzają się jednak także w motoryzacji. Wiedzą o tym lakiernicy czy mechanicy, jak i pracownicy myjni i detailingu. Istnieje wiele różnych rodzajów sprzętu potrzebnego w nowoczesnych gospodarstwach rolnych, takich jak siewniki do nawozów, maszyny do uprawy pól czy siewniki. Maszyny i narzędzia rolnicze są przeznaczone do ciągłego użytkowania i są stale narażone na działanie czynników atmosferycznych, a także brudu i kurzu w środowisku pracy. Regularne czyszczenie w istotny sposób przyczynia się do zachowania ich funkcjonalności i wartości. Skuteczność, bezpieczeństwo i koszt zabiegów ochrony roślin zależą między innymi od stanu technicznego opryskiwacza. Dlatego po zakończeniu sezonu zabiegów ochrony roślin warto poświęcić mu trochę czasu, zanim zostanie odstawiony w miejsce zimowania. Jest to doskonała okazja do wykonania dokładnego przeglądu opryskiwacza, jego konserwacji oraz naprawy lub wymiany zużytych podzespołów. Czasami z powodu prac polowych musimy przesunąć wykonanie tych czynności na późniejszy termin, jednak nie należy z tym zwlekać dłużej niż do nadejścia pierwszych przymrozków.

Opryskiwacze ręczne

Opryskiwacz ręczny wyprowadza płyn ze zbiornika po naciśnięciu dźwigni. Jest to o tyle kłopotliwe, że gdy chcemy mieć ciągły strumień płynu, musimy szybko i mocno naciskać na dźwignię. Rozwiązaniem tego problemu stało się wstępne zwiększenie ciśnienia w zbiorniku. Naciśnięcie dźwigni jest wówczas jedynie otwarciem zaworu, przez który płyn pod nadanym mu ciśnieniem przepływa do dyszy. Do aplikacji niewielkiej ilości płynów w zupełności wystarczy nam opryskiwacz ciśnieniowy ręczny. Objętość zbiornika wynosi w nim zwykle od 0,5 do 2 litrów. Kluczowe znaczenie dla jego pracy mają jego zawór i dysza. Warto tu zainwestować w nieco droższe opryskiwacze z elementami metalowymi, zdecydowanie trwalszymi od tych z tworzyw sztucznych.

Dodatkowe właściwości mechanizmu opryskiwacza

Najbardziej przydatne są regulacja strumienia oraz opcja oprysku punktowego. Dzięki temu będziemy mogli ściśle dobrać strumień oprysku do sytuacji, w której wykorzystujemy opryskiwacz. Typ materiału i jakość są szczególnie ważne, gdy chodzi o opryskiwacz ciśnieniowy, jaki wybrać do użycia z rozpuszczalnikami. Opryskiwacze wykorzystujące takie substancje stosuje się głównie w przemyśle i usługach, na przykład do usuwania trudnych zabrudzeń z olejów, smarów, klejów czy tłuszczu. Ze względu na użycie tu żrących, niebezpiecznych dla zdrowia rozpuszczalników, opryskiwacz ciśnieniowy do rozpuszczalników musi być wyjątkowo odporny na czynniki chemiczne. Ponadto wymaga się od nich dokładnego, szczelnego spasowania, inaczej rozpylane nim rozpuszczalniki mogłyby zaszkodzić osobie wykorzystującej opryskiwacz. Elementy obecne w opryskiwaczach, takie jak K2 Opryskiwacz Ciśnieniowy, zdecydowanie ułatwiają operowanie. W takim przypadku wystarczy szczelnie zakręcić zbiornik i wstępnie rozprężyć urządzenie, a po odkręceniu napełnić go płynem i sprężyć pompując specjalną dźwignią.

Gdy skończymy pracę, opryskiwacz należy rozprężyć i umyć. Szczególnie ważne jest umycie dyszy, w której po pracy mogą pozostać małe cząstki brudu. Mimo że opryskiwacze typu K2 Opryskiwacz Ciśnieniowy są przygotowane do pracy w warunkach przemysłowych, urządzenia te bez problemu można wykorzystać także w innych miejscach, na przykład w ogrodzie. Bez wątpienia przydadzą się tu właściwości opryskiwacza, szczególnie te związane z rozpuszczalnikami. Opryskiwacz ciśnieniowy to bardzo przydatne urządzenie do pracy w domu, ogrodzie czy garażu. Dobre opryskiwacze ułatwią i przyśpieszą nam czyszczenie najróżniejszych elementów samochodu czy dbanie o ulubione rośliny ogrodowe.

Atomizery do kosmetyków: precyzja i oszczędność

Zestaw atomizerów do wód po goleniu w różnych kolorach i kształtach

Zastosowanie atomizerów do wód po goleniu

Atomizery do perfum różnych modeli są dostępne w sklepach internetowych z maszynkami do golenia, kosmetykami do golenia i pielęgnacji oraz różnorodnymi akcesoriami dla mężczyzn od najlepszych światowych marek. Na przykład na stronach sklepów znajdują się atomizery do perfum takich zagranicznych producentów jak Floid, Proraso, Uppercut Deluxe itp. Przeznaczone są do ekonomicznego użytkowania kosmetyków. Nadają się zarówno do profesjonalnych stylistów, jak i do użytku domowego.

Profesjonalne atomizery z pompką wykonane są z mocnego tworzywa najwyższej jakości oraz chromowanego metalu. Wyposażone są w prosty system napełniania, dzięki czemu można samodzielnie nalewać płyn w domu. Atomizer do wody może radykalnie zmniejszyć ilość zmarnowanego balsamu lub wody kolońskiej oraz czas potrzebny na nałożenie produktu przy użyciu starodawnych metod. Proponujemy również zwrócić uwagę na atomizery otrzymywane przez sklep bezpośrednio od producenta, co jest wyczerpującym potwierdzeniem ich nienagannej jakości.

Atomizer to akcesorium do rozpylania płynu, które przyczepia się bezpośrednio do butelki płynu po goleniu lub innego balsamu kosmetycznego. Wśród zalet takiego narzędzia należy zauważyć jego względną wszechstronność. Producenci sprawiają, że taki atomizer do wody kolońskiej nadaje się nie tylko do butelek własnych produktów, ale także do innych marek. Np. pomarańczowy atomizer od Floid można dołączyć do butelek Proraso, Vitos i Epsilon o pojemności 400 ml, a także niektórych wód kolońskich Marmara. Do produkcji używa się gumy i plastiku.

Wybór atomizera

W sklepach można wybrać flakon na perfumy z pompką według materiału, objętości, kształtu i koloru (czarny, pomarańczowy, zielony). Mianowicie dostępne są: w klasycznym czarnym designie wykonanym z wytrzymałego tworzywa sztucznego; wykonane z chromowanego metalu ze szklaną bańką; wykonane z gumy i plastiku.

Produkty uzupełniające

Aby nie płacić za dostawę tylko za jeden atomizer, lepiej zaopatrzyć się w inne towary, które z pewnością będą potrzebne. Na przykład warto zwrócić uwagę na:

  • Balsam po goleniu, który dzięki specjalnemu atomizeru pomoże równomiernie i oszczędnie nałożyć balsam po goleniu na skórę podczas golenia.
  • Woda kolońska po goleniu to produkt, który na pewno nie będzie zbyteczny wśród Twoich produktów higienicznych.
  • Żel pod prysznic dla mężczyzn - aby brak żelu nie zaskoczył, warto kupić kolejny z dużym wyprzedzeniem.
  • Ręcznik do golenia.

tags: #woda #po #goleniu #opryskiwacz