Wózek transportowy, znany powszechnie pod nazwą „Karolinka”, stanowił istotny element polskiej myśli technicznej okresu powojennego. Jego powstanie było odpowiedzią na zapotrzebowanie sektora budownictwa na niewielkie, zwrotne maszyny transportowe. Projekt techniczny urządzenia został przygotowany przez Centralne Biuro Konstrukcyjne Urządzeń Budowlanych, powołane w 1951 roku.
Geneza i pierwsza wersja konstrukcyjna
W obliczu trudności technologicznych lat 50., inżynierowie musieli mierzyć się z ograniczonym dostępem do gotowych komponentów motoryzacyjnych. Konstrukcja pierwszego, trójkołowego modelu była zatem maksymalnie uproszczona. W pojeździe tym dwa przednie koła podtrzymywały ciężar wywrotnej skrzyni, natomiast pojedyncze tylne koło pełniło funkcję sterującą i napędową.
Dane techniczne modelu trójkołowego:
- Silnik: dwusuwowy, jednocylindrowy, chłodzony powietrzem silnik gaźnikowy S261 (wersja C) z Wytwórni Sprzętu Mechanicznego w Bielsku-Białej.
- Moc: 8 KM przy 2 400 obr./min.
- Ładowność: 1 tona.
- Pojemność skrzyni: 450 litrów (wywrotna pod własnym ciężarem).
- Masa własna: 630 kg.
- Zdolności manewrowe: promień zawracania 2,1 m przy długości całkowitej 2,7 m.
- Prędkość: 4 km/h na pierwszym biegu, 10 km/h na drugim biegu.
Ewolucja w stronę modelu czterokołowego (WT)
Doświadczenia z eksploatacji (w tym incydenty z utratą stateczności na zakrętach) skłoniły biuro konstrukcyjne do opracowania wersji 4-kołowej oznaczonej jako WT. Modernizacja objęła zastosowanie nowej ramy z wahliwie zamocowaną tylną osią wyposażoną w zwrotnice.
Kluczowe zmiany techniczne w wersji WT:
- Wzrost masy własnej do 720 kg (+90 kg).
- Wprowadzenie hamulców hydraulicznych oraz hamulca ręcznego.
- Zwiększenie prędkości maksymalnej na drugim biegu do 15 km/h.
- Zastosowanie ogumienia 5,20 x 12 na tylnej osi.
- Wprowadzenie opcjonalnej wersji skrzyniowej z platformą.
Modernizacje i rozwój produkcji w latach 70. i 80.
W latach 70. wózki zostały poddane kolejnej poważnej modernizacji, otrzymując oznaczenie WNB-2312. Pojazd uzyskał zdolność rozpędzania się do 20 km/h i został oficjalnie dopuszczony do poruszania się po drogach publicznych. Pomimo zawirowań organizacyjnych i połączenia fabryki w Ostrówku z innymi zakładami w ramach „Bumara”, produkcja osiągnęła szczytowy poziom 1 505 sztuk rocznie na początku lat 70.
Z GRECJI do CZECH! 1800KM!
W ostatniej fazie rozwoju, pod koniec lat 80., podejmowano próby modernizacji układu napędowego. Konstruktorzy opracowali wariant z 2-cylindrowym silnikiem wysokoprężnym typu Diesel, znanym z pojazdów marki Multicar, który pozyskiwano w ramach wymiany handlowej.
Usprawnienia konstrukcyjne wprowadzone w toku produkcji:
| Element | Zmiana |
|---|---|
| Most napędowy | Przejście z konstrukcji obciążonej na odciążoną (likwidacja awarii półosi). |
| Mechanizm kierowniczy | Dopasowanie podzespołów stosowanych w ciągnikach Ursus. |
tags: #wozidlo #karolinka #dane #techniczne