Prawidłowe przygotowanie siewnika do sezonu jest kluczowym elementem zapewniającym wysoką jakość siewu oraz optymalną obsadę roślin. Regularna kontrola techniczna pozwala uniknąć nieprzewidzianych awarii i zapewnia precyzyjne dawkowanie materiału siewnego.
Konserwacja i przegląd techniczny siewnika
Wnikliwe sprawdzenie siewnika przed sezonem powinno odbywać się wiosną lub jesienią. Dobrze jest dokonać przeglądu, który da odpowiedź, czy w czasie poprzednich siewów nie doszło do zużycia elementów roboczych maszyny. Przegląd najlepiej rozpocząć od zapoznania się z instrukcją obsługi, w której znajdują się informacje na temat kontroli modelu, tabele wysiewu oraz wzornik ustawień.
Podczas przeglądu należy zwrócić szczególną uwagę na:
- Elementy robocze: tarcze, kółka dociskowe, zagarniacze oraz redlice.
- Redlice: należy kontrolować ich czubki, które zużywają się szybciej przy niewłaściwym ustawieniu względem talerzy. Talerz powinien pracować na głębokości większej o 1-15 cm niż czubek redlicy.
- Smarowanie: w piastach redlic wyposażonych w smarowniczki należy podawać smar po przepracowaniu ok. 300 ha, a w przypadku znaczników, zaczepu czy wahaczy - po ok. 100 ha.
- Układ jezdny: sprawdzenie stanu ogumienia oraz ciśnienia w kołach. Prawidłowe ciśnienie ogranicza poślizg i pozwala utrzymać założoną dawkę wysiewu dzięki utrzymaniu odpowiedniej średnicy koła.
Próba kręcona - klucz do precyzyjnego siewu
Czynnością niezbędną przy przygotowaniu siewnika jest przeprowadzenie próby wysiewu, tzw. próby kręconej. Choć zajmuje ona sporo czasu, jest niezbędna dla uzyskania prawidłowej obsady roślin na hektar.
Przebieg próby:
- Zasypanie skrzyni ziarnem i obrócenie wałka wysiewającego, aby wypełnić gniazda.
- Wysianie nasion do rynien poprzez obracanie korbą lub kołem jezdnym w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara.
- Zważenie zsypanego ziarna. Jeżeli masa nie różni się o więcej niż 2% od zalecanej dawki, próbę uznaje się za udaną.
W praktyce rolnicy do „wykręconej” ilości ziarna często dodają około 5%, co uwzględnia poślizg koła na polu.
Znaczniki w pracy siewnika i opryskiwacza
Precyzja przejazdów jest równie ważna co ustawienie dawki wysiewu. Każdy siewnik wyposażony jest w mechaniczne lub hydrauliczne znaczniki boczne, które wyznaczają trasę kolejnego przejazdu. Należy je ustawić tak, aby odstępy między pasami siewnymi odpowiadały szerokościom międzyrzędzi.
Znacznik pianowy w opryskiwaczach
W przypadku opryskiwaczy rolniczych, doskonałym rozwiązaniem jest znacznik pianowy. Pozwala on na oznaczenie miejsca, w którym pracuje skrajna dysza urządzenia, co eliminuje ryzyko powstawania omijaków i nakładek.
| Cecha | Szczegóły |
|---|---|
| Zastosowanie | Oznaczanie ścieżki przejazdu opryskiwacza |
| Montaż | Zbiornik ciśnieniowy, sprężarka, przewody na końcach belki |
| Koszt systemu | 1,8 tys. - 2,7 tys. zł |
| Eksploatacja | Środek pianotwórczy (ok. 75-115 zł za 5 kg) |
Warto pamiętać, że oprócz użycia znaczników, kluczowe jest dostosowanie prędkości jazdy do warunków glebowych. Podczas siewu nie powinna ona przekraczać 10 km/h, a w trakcie pracy ważne jest utrzymanie stałego tempa przemieszczania się.