Ciągnik Ursus C-330, wszechstronna maszyna rolnicza, znajduje zastosowanie nie tylko w pracach polowych, ale również w transporcie gospodarczym. Jego konstrukcja opiera się na układzie czterokołowym bezramowym z napędem na tylną oś.
Silnik i układ napędowy
Sercem ciągnika jest silnik wysokoprężny S312c. Jest to jednostka czterosuwowa, dwucylindrowa, z bezpośrednim wtryskiem paliwa. Osiąga moc 22,3 kW (30,5 KM wg DIN) przy 2200 obr./min, a jego maksymalny moment obrotowy wynosi 99,96 Nm (10,2 kGm). Pojemność skokowa silnika to 1960 cm³, a stopień sprężania wynosi 17. Ciśnienie wtrysku paliwa to 13,2 MPa (135 kG/cm²). Jednostkowe zużycie paliwa kształtuje się na poziomie 265 g/kWh (195 g/KMh). Silnik charakteryzuje się masą suchą wynoszącą 320,5 kg. Układ smarowania działa pod ciśnieniem i rozbryzgiem, a silnik wyposażony jest w filtr oleju pełnego przepływu PP-8,4 oraz mokry filtr powietrza z cyklonem. Chłodzenie cieczą odbywa się w obiegu wymuszonym, z regulacją termostatem.
Układ napędowy obejmuje dwustopniowe sprzęgło suche, tarczowe. Skrzynia przekładniowa zapewnia 6 biegów do jazdy w przód i 2 biegi wsteczne, co umożliwia jazdę w zakresie prędkości od 1,87 do 23,44 km/h.
Wał odbioru mocy i mechanizm kierowniczy
Ciągnik posiada niezależny wał odbioru mocy (WOM) o prędkości obrotowej 550 obr./min przy 2200 obr./min silnika. Zależny wał odbioru mocy, napędzany przez skrzynię przekładniową, osiąga prędkości od 69,6 do 870 obr./min (również przy 2200 obr./min silnika).
Mechanizm kierowniczy oparty jest na przekładni zębatej stożkowej, co zapewnia precyzyjne sterowanie.
Układ hamulcowy i zawieszenie
Hamulce w ciągniku Ursus C-330 są typu szczękowego i sterowane mechanicznie. Maszyna jest również wyposażona w trzypunktowy układ zawieszenia z podnośnikiem hydraulicznym. Udźwig na końcach dźwigni dolnych tego układu wynosi 6,9 kN (700 kG).
Wymiary i ogumienie
Wymiary ogumienia kół przednich to 6.00-16, natomiast kół tylnych dostępne są w rozmiarach 12,4/11-28, 9,5/9-32 lub 11,2/10-28. Rozstaw kół przednich można regulować w zakresie 1350 i 1650 mm, a tylnych w szerokim zakresie od 1250 do 1850 mm.
Ogólne wymiary ciągnika to: długość 308 cm, szerokość 159 cm i wysokość 199 cm.
Historia i rozwój modelu
Ursus C-330 zyskał status symbolu mechanizacji indywidualnego rolnictwa w Polsce lat 70. XX wieku. Dla wielu gospodarstw był to pierwszy zakupiony traktor. Model ten stanowił gruntowną modernizację poprzednika, Ursusa C-328, wprowadzając szereg udoskonaleń. Pierwszy egzemplarz zjechał z taśmy produkcyjnej 1 lipca 1967 roku.
W porównaniu do poprzednika, moc silnika wzrosła nieznacznie (o 2 KM) dzięki modyfikacjom układu ssąco-wydechowego. Usprawniono również rozruch poprzez dodanie podgrzewacza w rurze ssącej i zwiększenie mocy rozrusznika. Zwiększony pobór prądu wymusił zastosowanie akumulatorów o większej pojemności (190 Ah, później 160 Ah) i prądnicy 150-watowej.
Jedną z kluczowych zmian był przedni wspornik z osią o przekroju rurowym, co umożliwiło montaż ładowaczy czołowych i obciążników.
Wersje eksportowe i produkcja
Już na etapie projektowania Ursusa C-330 opracowano jego wersję eksportową - C-335. Różniła się ona od wersji krajowej podnośnikiem hydraulicznym z regulacją siłową głębokości pracy narzędzia.
Ursus odegrał znaczącą rolę w rozwoju rolnictwa w Indiach, gdzie w ramach umowy z firmą Escort w Faridabad zbudowano montownię. Do 1975 roku wyprodukowano tam 50 tys. ciągników Escort 335, które są produkowane w Indiach do dziś. Innym ważnym odbiorcą była dawna Jugosławia.
Modernizacje i problemy jakościowe
Pomimo wysokiej jakości, z czasem Ursus zaczął mieć trudności z nadążaniem za wymogami rynkowymi, zwłaszcza w zakresie indywidualnych kompletacji dla zagranicznych odbiorców. W warunkach zrzeszenia Ursus realizacja krótkich serii produkcyjnych była niemożliwa.
Jakość produkcji C-330 ewoluowała, a egzemplarze z początku produkcji cieszyły się najlepszą opinią. Badania przeprowadzone w 1975 roku wykazały jednak problemy z osprzętem, takie jak niskiej jakości paski klinowe, problemy z instalacją paliwową, uszczelniaczami i licznikiem motogodzin.
Sytuację pogorszył kryzys lat 80., który wpłynął na jakość produkcji. Ciągnik przestał spełniać normy ergonomii i nie doczekał się bezpiecznej kabiny. Wiele elementów, takich jak instalacja pneumatyczna czy obciążniki kół, stało się opcjonalnym wyposażeniem dostępnym za dodatkową opłatą.
Ostatnie lata produkcji i wersje prototypowe
W obliczu inwestycji w produkcję ciągników licencyjnych MF, podjęto decyzję o zaprzestaniu produkcji C-330. W lipcu 1986 roku wprowadzono ostatnią istotną modernizację - Ursus C-330M, potocznie nazywany „Emką”. W tej wersji wzmocniono łożyskowanie skrzyni biegów i tylnego mostu, starając się wyeliminować problemy z wyskakującymi biegami, przeciekami wokół hamulców i wału kół tylnych. Ursus C-330M nie zdobył jednak takiego uznania jak jego poprzednik.
W międzyczasie zakład doświadczalny Ursusa pracował nad nowymi rozwiązaniami. W 1987 roku zaprezentowano prototyp C-330-3P z 38-konnym silnikiem Perkinsa, którego produkcja nie doszła do skutku. Podobnie stało się z prototypem C-330 4x4 z napędem na cztery koła.
Ostatni egzemplarz Ursusa C-330M opuścił fabrykę w pierwszym kwartale 1993 roku.