Dobór maszyn do ciągnika o mocy 86 KM

Prawidłowe dobranie ciągnika do wielkości areału i rodzaju prac decyduje o wydajności gospodarstwa oraz kosztach eksploatacji. Odpowiedź na pytanie, jak dobrać ciągnik do gospodarstwa, wymaga analizy mocy, masy, rodzaju sprzętu towarzyszącego i struktury produkcji. Jest to decyzja strategiczna, która wpływa na codzienną efektywność pracy, koszty eksploatacji i komfort przez kolejne dekady. W ofercie wielu producentów znaleźć można szeroką gamę ciągników - od kompaktowych modeli do pracy w mniejszych gospodarstwach po potężne maszyny dedykowane dla dużych producentów rolnych.

Podstawowe kryteria doboru ciągnika rolniczego

Najważniejsze jest dopasowanie parametrów ciągnika do realnych zadań w gospodarstwie. Chodzi zarówno o moc, jak i masę, udźwig podnośnika oraz wydajność hydrauliki. Dopiero na tej podstawie dobiera się konkretne modele i marki. Moc determinuje wydajność pracy i możliwość współpracy z cięższymi maszynami. Zbyt słaby ciągnik zwiększy spalanie i skróci żywotność podzespołów, a zbyt mocny będzie nieopłacalny w utrzymaniu. Dobierając moc do konkretnego zestawu, zawsze należy sprawdzać zapotrzebowanie mocy maszyn roboczych.

Po określeniu mocy warto zwrócić uwagę na dodatkowe cechy, które wpływają na trwałość i wygodę użytkowania. Wybór konkretnego producenta ma wpływ na przyszłą eksploatację. Marka oferująca szeroki wybór modeli, dostęp do części oraz profesjonalny serwis, ułatwi utrzymanie floty maszyn w dobrej kondycji. Szybki dostęp do części skraca przestoje, serwis terenowy pozwala usuwać awarie w gospodarstwie, a możliwość testów i konfiguracji ułatwia dobór odpowiedniego modelu. Ponadto stabilny dostawca sprzętu rolniczego zapewnia wsparcie w całym okresie użytkowania maszyny.

Moc ciągnika a wielkość gospodarstwa

Moc ciągnika, wyrażana w koniach mechanicznych (KM), jest jednym z najważniejszych parametrów przy jego wyborze. W zależności od wielkości gospodarstwa i rodzaju wykonywanych prac, moc ciągnika powinna być odpowiednio dostosowana. Przyjmuje się ogólną zasadę, że na każdy hektar upraw potrzebny jest ciągnik o mocy 1-2 KM. Oczywiście, nie jest to sztywna reguła, ponieważ w przypadku intensywnych upraw lub trudnych warunków terenowych potrzebna może być większa moc.

• Gospodarstwa małe (do 30 ha) - w takich gospodarstwach wystarczą ciągniki o mocy do 70-100 KM. Są one ekonomiczne w eksploatacji, mają kompaktowe rozmiary, co ułatwia pracę w wąskich przestrzeniach, i są łatwe w obsłudze.
• Gospodarstwa średnie (30-100 ha) - tu najlepiej sprawdzają się maszyny o mocy od 100 do 150 KM. Mogą one obsługiwać szerszy zakres maszyn rolniczych i radzić sobie z intensywniejszymi pracami polowymi.
• Gospodarstwa duże (powyżej 100 ha) - w takich przypadkach konieczne są ciągniki o mocy powyżej 150 KM. Wydajne maszyny tej klasy są przystosowane do pracy na dużych obszarach, w trudnych warunkach i z ciężkimi narzędziami, co pozwala zminimalizować czas pracy na polu.

Na średnim gospodarstwie najważniejsza jest elastyczność ciągnika - musi poradzić sobie zarówno z pracami polowymi, jak i transportem. Przy większym areale liczy się wydajność i oszczędność czasu - każdy przejazd musi wykonać więcej pracy. Dlatego kluczowe jest zwiększenie mocy i poprawa trakcji. W tej klasie ciągnik powinien pracować z szerokimi maszynami uprawowymi, co zmniejsza liczbę przejazdów i skraca czas przygotowania pola.

Jeśli planujesz powiększenie areału lub zakup szerszych maszyn, wybór nieco mocniejszego ciągnika może być inwestycją na lata.

Wybór typu ciągnika

Istnieje wiele różnych typów ciągników, a ich wybór powinien być dostosowany do specyfiki gospodarstwa:

• Ciągniki kompaktowe - idealne dla małych gospodarstw, ciągniki te mają niewielkie rozmiary, co sprawia, że są świetne do pracy w ciasnych miejscach, takich jak sady czy winnice. Oferują moc w granicach 20-70 KM. Seria Landini Mistral sprawdzi się w małych gospodarstwach, sadach, ogrodach i uprawach pod osłonami.
• Ciągniki wielozadaniowe - popularne w gospodarstwach średniej wielkości, ciągniki te mają moc od 70 do 150 KM i mogą być używane zarówno do prac polowych, jak i do transportu. Seria Landini 5-120H to idealne rozwiązanie dla gospodarstw średniej wielkości.
• Ciągniki specjalistyczne - niektóre gospodarstwa, zwłaszcza te wyspecjalizowane w produkcji warzyw, owoców lub uprawach rolniczych na dużą skalę, mogą wymagać ciągników specjalistycznych, takich jak ciągniki do pracy w sadach lub ciągniki gąsienicowe, które sprawdzają się na miękkim podłożu.

Wnętrze kabiny w ciągnikach Landini to połączenie ergonomii i nowoczesnego designu. Na glebach lekkich i piaszczystych sprawdzi się ciągnik o mniejszej mocy i większej zwrotności.

Zużycie paliwa i koszty eksploatacji

Zużycie paliwa jest jednym z kluczowych czynników wpływających na koszty eksploatacji ciągnika. Większe ciągniki, choć oferują większą moc i wydajność, zużywają więcej paliwa. Warto zatem oszacować, jakie będą roczne koszty eksploatacji w zależności od intensywności użytkowania.

• Ciągniki o mniejszej mocy - są bardziej ekonomiczne pod względem zużycia paliwa, jednak mogą okazać się zbyt słabe do bardziej zaawansowanych prac, co w efekcie zwiększa czas pracy.
• Ciągniki o dużej mocy - sprawdzają się lepiej na dużych obszarach, ale ich koszty paliwa mogą być znaczne. Optymalizacja wyboru ciągnika pod kątem mocy i zużycia paliwa jest więc kluczowa, zwłaszcza przy gospodarstwach o ograniczonym budżecie.

Funkcje dodatkowe i komfort pracy

Wybierając ciągnik, warto również zwrócić uwagę na funkcje dodatkowe, które mogą wpłynąć na komfort i efektywność pracy. Nowoczesne ciągniki oferują szereg udogodnień, takich jak klimatyzacja, nawigacja GPS, automatyczne systemy sterowania czy amortyzowane kabiny. Choć takie wyposażenie może zwiększyć koszty zakupu lub wynajmu, to jednak podnosi komfort pracy i precyzję operacji, co ma szczególne znaczenie przy długotrwałej pracy w polu.

Serwis i dostępność części zamiennych

Niezależnie od tego, czy decydujemy się na zakup nowego ciągnika, czy też na wynajem, kluczową kwestią jest dostępność serwisu i części zamiennych. Maszyny rolnicze poddawane są intensywnym obciążeniom, dlatego ważne jest, aby mieć dostęp do szybkiego i profesjonalnego serwisu, który umożliwi utrzymanie ciągnika w dobrym stanie technicznym.

• Marka ciągnika - warto zwrócić uwagę na popularność i renomę marki, ponieważ większe marki mają lepszy dostęp do serwisu i części zamiennych, co może skrócić czas przestojów w pracy.
• Koszty serwisu - koszty serwisowania mogą się różnić w zależności od modelu i marki ciągnika. W przypadku wynajmu koszty serwisowania są zazwyczaj wliczone w cenę wynajmu, co może być dodatkowym argumentem za tym rozwiązaniem.

Modele ciągników o mocy około 86 KM (80-100 KM)

Ciągniki o mocy 80-100 KM stanowią podstawowy filar wydajności w nowoczesnym rolnictwie, zapewniając doskonałą równowagę między mocą uciągu a zwinnością w pracach polowych i transporcie. Poniżej przedstawiono przykładowe modele czołowych producentów w tym segmencie:

Producenci zachodnioeuropejscy i amerykańscy

• John Deere: Modele 80-100 KM znajdują się w Serii 5M (np. 5090M) oraz w mniejszych wersjach Serii 6M (np. 6090M, 6100M).
• Case IH: Odpowiednie są średnie modele Serii Farmall A (np. Farmall 90 A, 100 A) oraz najmniejsze modele Serii Maxxum. Są to mocne, niezawodne ciągniki do cięższych prac.
• Valtra: W tym przedziale mocy świetnie plasują się średnie i większe modele z Serii A (np. A94, A104), znane z wyjątkowej zwrotności i dużej przestrzeni w kabinie.
• Massey Ferguson: Modele MF w tym zakresie to środkowe wersje Serii MF 4700 Global Series (np. MF 4709), często wyposażone w prostą, wytrzymałą konstrukcję.
• Steyr: Modele z Serii Kompakt (np. Kompakt 4080, Kompakt 4090), które są nowoczesnymi maszynami użytkowymi, często z zaawansowaną hydrauliką.

Producenci europejscy, azjatyccy i niszowi

Marki te dostarczają szeroki wybór maszyn, od prostych i trwałych po te naszpikowane elektroniką:

• Zetor: Czeski producent ma w tym przedziale Serię Proxima (np. Proxima Power 100) oraz najmniejsze modele z Serii Forterra (np. Forterra 100). Są to jedne z najpopularniejszych i najbardziej cenionych ciągników w tym segmencie w Polsce.
• Deutz-Fahr: Reprezentowane przez środkowe wersje Serii 5 (np. 5090 D Keyline) oraz mniejsze modele Serii 5. Łączą one wysoką jakość i prostotę obsługi.
• Claas: W tym zakresie mocy mieści się Seria Arion 400 (najmniejsze modele, np. Arion 410) oraz Seria Axos.
• Landini: Włoska marka oferuje modele z Serii 4 oraz Serii 5 (np. 5-100), które często są wybierane do upraw specjalistycznych i prac w trudnym terenie.
• Kubota: Japoński producent ma w tym segmencie zaawansowane ciągniki z Serii M (np. M5091, M6091), które cechuje doskonała relacja masy do mocy.
• Solis: Indyjska marka oferuje uniwersalne modele z Serii 90, które charakteryzują się przystępną ceną i prostotą konstrukcji.
• Farmtrac: Posiada w ofercie modele, które obejmują ten segment mocy, np. Farmtrac 6090 i 60100, przeznaczone do zróżnicowanych prac polowych.
• Pronar: Polski producent proponuje w tym segmencie ciągniki z Serii 5300 oraz Serii 6100.
• Kioti: Koreański producent, w tym przedziale mocy oferuje mocniejsze modele z Serii PX (np. PX9520).
• TYM: Modele w tym segmencie znajdują się w Serii T800 lub T900.
• Lovol: Chiński producent proponuje modele z Serii 100, które cechują się dużą mocą przy niskiej cenie.
• Arbos: Oferuje modele w Serii 3000 oraz Serii 5000 (np. 5100).

Dobór maszyn uprawowych do ciągnika o mocy 86 KM

Inwestycja w maszyny uprawowe to jedna z kluczowych decyzji, przed jaką staje każdy rolnik planujący rozwój swojego gospodarstwa. Wybór odpowiedniego sprzętu ma bezpośredni wpływ nie tylko na efektywność pracy, ale także na koszty utrzymania, zużycie paliwa i czas potrzebny do wykonania poszczególnych zabiegów agrotechnicznych. Na rynku dostępnych jest wiele rodzajów maszyn uprawowych - od lekkich bron talerzowych po ciężkie agregaty uprawowo-siewne.

Powierzchnia uprawianych pól to podstawowe kryterium, które powinno determinować wybór maszyn uprawowych. Inny sprzęt sprawdzi się na kilkuhektarowej działce, a inny na dużym, kilkusethektarowym gospodarstwie. Małe gospodarstwa (do 10 ha) często wybierają lżejszy i prostszy sprzęt, który nie wymaga dużej mocy ciągnika. W takich przypadkach dobrze sprawdzają się lekkie brony, siewniki lub agregaty uprawowe o szerokości roboczej do 2,5-3 metrów.

Kolejnym ważnym czynnikiem jest typ gleby oraz rodzaj uprawianych roślin. Ciężkie, gliniaste gleby wymagają solidniejszych i mocniejszych maszyn, które poradzą sobie z trudniejszymi warunkami. Jeśli w gospodarstwie dominuje uprawa zbóż, warto rozważyć agregaty uprawowo-siewne, które umożliwiają jednoczesne wykonanie kilku zabiegów, oszczędzając czas i paliwo.

Nie można zapominać o dopasowaniu maszyn uprawowych do posiadanego ciągnika. Każda maszyna ma określone wymagania co do mocy, jakie musi zapewnić traktor, by praca była wydajna i bezpieczna. Przewymiarowanie maszyny względem ciągnika może skutkować przeciążeniem sprzętu, wzrostem zużycia paliwa, a nawet awarią. Przykładowo, dla lekkich bron i małych agregatów uprawowych wystarczają ciągniki o mocy 50-80 KM. Warto zwrócić uwagę na nowoczesne maszyny wyposażone w systemy regulacji głębokości roboczej, hydrauliczne składanie ramion, a także możliwość agregowania kilku funkcji w jednej maszynie.

Dobór maszyn uprawowych powinien być decyzją przemyślaną i dostosowaną zarówno do powierzchni gospodarstwa, jak i rodzaju upraw, typu gleby oraz możliwości posiadanego ciągnika. Warto inwestować w sprzęt sprawdzony, solidny i najlepiej dostosowany do własnych potrzeb, a niekoniecznie kierować się wyłącznie najniższą ceną.

Maszyny do uprawy pszenicy ozimej

• Uprawa pożniwna: Agregat podorywkowy do wzbogacania gleby i ograniczania chwastów.
• Orka siewna: Pług lub pług obrotowy do spulchniania i mieszania gleby.
• Doprawianie gleby: Agregat doprawiający złożony z kilku narzędzi prostych.
• Nawożenie przedsiewne: Rozsiewacz nawozów (zawieszany dla mniejszych areałów, przyczepiany dla dużych).
• Siew: Siewnik zbożowy. W przypadku agregatu uprawowo-siewnego zabieg doprawiania gleby można pominąć.
• Nawożenie wiosenne: Rozsiewacz nawozów (dwa lub trzy razy).
• Opryski ochronne: Opryskiwacz polowy (zawieszany dla małych areałów, przyczepiany dla dużych).
• Zbiór: Kombajn zbożowy z rozdrabniaczem słomy (bez zbioru słomy). Jeśli potrzebna jest słoma, dodatkowo prasa zwijająca i samozaładowcza przyczepa do bel.
• Transport ziarna: Ciągnik z przyczepą transportową lub samochód ciężarowy.

Maszyny do uprawy rzepaku

• Uprawa pożniwna: Agregat podorywkowy lub brona talerzowa.
• Nawożenie jesienne: Rozsiewacz wapna (zawieszany na małych polach, przyczepiany na dużych).
• Orka siewna: Pług zagonowy lub pług obrotowy.
• Doprawianie gleby: Agregat doprawiający złożony z kilku narzędzi prostych. Możliwe połączenie z siewem przy użyciu agregatu uprawowo-siewnego.
• Nawożenie przedsiewne: Rozsiewacz nawozów (zawieszany dla mniejszych areałów, przyczepiany dla dużych). Załadunek nawozu mechanizowany ciągnikiem z ładowaczem czołowym.
• Siew: Siewnik zbożowy.
• Nawożenie wiosenne: Rozsiewacz nawozów (dwa lub trzy razy).
• Opryski ochronne: Opryskiwacz polowy (zawieszany dla małych areałów, przyczepiany dla dużych).
• Zbiór: Kombajn zbożowy z przystawką do zbioru rzepaku i rozdrabniaczem słomy.
• Transport: Ciągnik z przyczepą transportową lub samochód ciężarowy.

Maszyny do uprawy ziemniaków

• Uprawa pożniwna: Agregat podorywkowy lub brona talerzowa.
• Nawożenie obornikiem: Rozrzutnik obornika oraz ciągnik z ładowaczem czołowym lub przyczepianym.
• Przyoranie obornika: Pług podłączony do ciągnika.
• Orka zimowa: Pług.
• Doprawianie gleby: Agregat doprawiający złożony z kilku narzędzi prostych.
• Sadzenie: Sadzarka do ziemniaków mocowana do ciągnika (możliwość połączenia z aplikacją nawozów).
• Nawożenie mineralne: Rozsiewacz zawieszany (1-2 razy).
• Opryski ochronne i pielęgnacja: Obsypnik (dwukrotnie) oraz opryskiwacz zawieszany.
• Przygotowanie do zbioru: Rozdrabniacz łęcin lub oprysk chemiczny (tydzień przed zbiorem).
• Zbiór: Kopaczka przenośnikowa, kopaczka ładująca (małe powierzchnie) lub kombajn (większy areał).
• Transport ziemniaków: Ciągnik z przyczepą transportową lub samochód ciężarowy.

Maszyny do uprawy użytków zielonych (łąk)

• Bronowanie wiosenne: Brona łąkowa.
• Nawożenie mineralne lub organiczne: Rozsiewacz nawozów (dwa razy), wóz asenizacyjny (dla gnojówki/gnojowicy).
• Koszenie: Kosiarka dyskowa boczna lub zestaw kosiarek (czołowa i boczna).
• Zbiór (siano): Przetrząsacz karuzelowy (dwukrotnie), zgrabiarka karuzelowa, prasa zwijająca lub kostkująca.
• Zbiór (sianokiszonka): Przetrząsacz karuzelowy (raz), zgrabiarka karuzelowa, prasa zwijająca, owijarka lub prasoowijarka.
• Transport: Ciągnik z przyczepą i ładowaczem lub przyczepa samozaładowcza.
• Nawożenie organiczne (jesień): Wóz asenizacyjny.

Maszyny do uprawy kukurydzy na kiszonkę

• Uprawa pożniwna: Agregat podorywkowy lub brona talerzowa.
• Nawożenie obornikiem: Rozrzutnik obornika oraz ciągnik z ładowaczem czołowym lub przyczepianym. Alternatywnie wóz asenizacyjny dla gnojowicy.
• Przyoranie obornika: Pług podłączony do ciągnika.
• Orka zimowa: Pług.
• Doprawianie gleby: Agregat doprawiający złożony z kilku narzędzi prostych.
• Nawożenie mineralne przedsiewne: Rozsiewacz nawozów (zawieszany dla mniejszych, przyczepiany dla dużych). Możliwe połączenie z siewem.
• Siew: Siewnik punktowy do kukurydzy.
• Nawożenie mineralne: Rozsiewacz nawozów (1-2 razy).
• Pielęgnacja mechaniczna: Pielnik podpięty do ciągnika.
• Opryski ochronne: Opryskiwacz zawieszany (dwa lub trzy razy).
• Zbiór: Sieczkarnie ciągnikowe (małe areały) lub samojezdne (duże). Zestawy transportowe (ciągnik z przyczepą) lub samochód ciężarowy.
• Zakiszanie: W silosie przejazdowym.

Finansowanie i wsparcie rozwoju gospodarstw

Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (PROW 2014-2020) stwarza szansę na rozwój i unowocześnienie gospodarstw rolnych przez dofinansowanie projektów obejmujących między innymi modernizację parku ciągnikowo-maszynowego. Projekty te powinny przyczynić się do poprawy ogólnych wyników gospodarstw rolnych, tj. poprawy konkurencyjności i zwiększenia ich rentowności, w tym poprzez podjęcie nowych kierunków lub zmianę organizacji produkcji, wprowadzenie nowych technologii, w tym służących ochronie środowiska lub zapobieganiu zmianie klimatu. Realizacja powyższych celów zwykle wiąże się z koniecznością modernizacji posiadanych zasobów, w tym np. poprzez zakup nowoczesnych maszyn, ciągników i urządzeń rolniczych.

Składane przez rolników do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) wnioski o dofinansowanie inwestycji w ramach poddziałań i operacji obejmujących zakup sprzętu rolniczego podlegają weryfikacji, między innymi pod względem zakresu rzeczowego i kryterium ekonomicznego. W pierwszym przypadku weryfikowana jest przydatność maszyny do wymagań stosowanych w gospodarstwie technologii produkcji rolniczej. W przypadku kryterium ekonomicznego sprawdzane jest dostosowanie wydajności maszyny lub mocy ciągnika do skali i intensywności prowadzonej działalności produkcyjnej. Spełnienie obu tych wymagań może świadczyć o racjonalności doboru sprzętu rolniczego do gospodarstwa i jest jedną z przesłanek pozytywnej oceny projektu.

Wprowadzenie do gospodarstwa nowej maszyny, ciągnika bądź urządzenia powinno przyczynić się między innymi do poprawy: organizacji produkcji, w tym związanej ze zmianą jej profilu, terminowości realizacji zabiegów polowych, jakości wykonania prac maszynowych, jak również do polepszenia warunków i bezpieczeństwa pracy rolników, a także do zmniejszenia niekorzystnego oddziaływania techniki rolniczej na środowisko i klimat. Suma powyższych wymiernych i bezpośrednio niewymiernych efektów nowoczesnej mechanizacji powinna przeważać nad kosztami jej stosowania. Możemy wtedy stwierdzić, że zakup maszyny jest racjonalny. Tę racjonalność należy pojmować jako efektywne użytkowanie technicznych środków pracy generujące określone korzyści dla gospodarstwa.

Zasady racjonalnej mechanizacji gospodarstw rolnych

Racjonalnie dobrany i użytkowany park ciągnikowo-maszynowy powinien usprawnić realizację zabiegów produkcyjnych zgodnie z wymaganiami agrotechnicznymi (okresy agrotechniczne i jakość wykonania zabiegów), natomiast koszty jego posiadania nie mogą obciążać gospodarstwa ponad możliwości bieżącego odtwarzania sprzętu. Powyższe stwierdzenie zawiera kilka istotnych elementów, na które należy zwrócić uwagę przy wyposażaniu gospodarstw w środki mechanizacji:

• Okresy agrotechniczne: W produkcji roślinnej charakteryzującej się naturalnym procesem wegetacji, niezmiernie ważne jest dostosowanie terminu i czasu wykonania poszczególnych prac maszynowych do wymagań roślin. Przekroczenie optymalnego terminu powoduje obniżkę plonu lub jakości, a także może być powodem innych strat.
• Jakość wykonania zabiegów: Dla plonowania roślin i zapewnienia odpowiedniej jakości zebranych płodów rolnych konieczne jest wykonanie wszystkich prac z jak najwyższą starannością, od uprawy gleby, poprzez siew, nawożenie, pielęgnację i zbiór, aż po transport i przechowywanie.
• Koszty wykonania prac maszynowych: Są pochodną ilości i wartości sprzętu oraz bieżących kosztów jego użytkowania. Koszty utrzymania maszyn są tym mniejsze, im bardziej intensywnie są one w ciągu roku użytkowane.
• Możliwość odtwarzania parku maszynowego: Zależy od relacji pomiędzy wartością produkcji a ponoszonymi nakładami. Wypracowany dochód powinien zapewnić byt rodzinie i umożliwić inwestowanie w nowy sprzęt.

Ograniczone możliwości inwestycyjne oraz konieczność obniżania kosztów produkcji wskazują na potrzebę zachowania umiaru przy planowaniu wyposażania gospodarstwa w zbyt liczny i wydajny, ale kosztowny sprzęt rolniczy. Inwestować w maszyny należy tak dużo, jak jest to niezbędne z uwagi na wymagania agrotechniki i organizacji produkcji, a równocześnie tak mało, aby koszty nie obciążały nadmiernie gospodarstwa. Pochopne inwestowanie w sprzęt rolniczy może doprowadzić do nadmiernego zadłużenia i utraty płynności finansowej.

Zakup maszyn jest uzasadniony, gdy maszyna ma zapewniony odpowiedni front pracy (skala produkcji i świadczonych usług) w działalności przynoszącej dochód, czyli jest niezbędna dla efektywnej realizacji produkcji.

Czynniki doboru maszyn

Wyposażenie gospodarstw w sprzęt rolniczy jest bardzo zróżnicowane pomiędzy poszczególnymi gospodarstwami, nawet o podobnym profilu produkcji. Czynnikiem najbardziej różnicującym jest niewątpliwie wielkość (areał) gospodarstwa, który jest głównym wyróżnikiem skali produkcji. Zróżnicowanie wyposażenia technicznego jest natomiast pochodną struktury produkcji, w tym udziałem upraw pracochłonnych (np. okopowe), a także jej specjalizacji.

Gospodarstwa o utrwalonej pozycji na rynku, dochodowe, które stosunkowo wcześnie osiągnęły etap zaawansowanej mechanizacji, wyróżniają się dzisiaj bogatym zestawem sprzętu rolniczego. Ta pierwsza grupa, zdecydowanie większych i rozwiniętych gospodarstw, zgłasza dzisiaj popyt na wydajne maszyny nowej generacji, podczas gdy mniejsze i słabsze ekonomicznie gospodarstwa znajdują się na etapie wyposażania w sprzęt podstawowy. Mała skala produkcji ogranicza także możliwości racjonalnego wykorzystania maszyn, czego wyrazem są nadmiernie wysokie koszty ich eksploatacji oraz niska opłacalność prowadzonej działalności.

Mniejsze gospodarstwa, które dominują w polskim rolnictwie, wybierają prostsze, mniej wydajne, ale stosunkowo tanie maszyny. Jeśli już decydują się na zakup maszyn specjalistycznych, to jest to najczęściej sprzęt używany, a więc tańszy. Na "luksus" dysponowania pełnym i wydajnym zestawem maszyn mogą sobie pozwolić jedynie bardzo duże jednostki, chociaż i one w wielu przypadkach wybierają tańszą usługę zamiast inwestować w drogą specjalistyczną maszynę, która nie ma zapewnionego dostatecznego frontu pracy w gospodarstwie.

Innym czynnikiem, który oddziałuje na poziom umaszynowienia gospodarstw jest forma mechanizacji prac polowych (indywidualna, usługowa lub zespołowa). Gospodarstwo korzystające z usług mechanizacyjnych nie musi posiadać kompletnego zestawu maszyn. Rolnicy dążą jednak do samowystarczalności pod względem wyposażenia w sprzęt rolniczy i korzystają z usług najczęściej tylko przy zbiorze plonów. Swoboda dysponowania własną maszyną jest gwarancją szybkiego jej zastosowania, w odpowiednim momencie, co jest istotne w niesprzyjających warunkach pogodowych oraz w krótkich okresach agrotechnicznych.

Szczególne, specyficzne potrzeby gospodarstw, ze względu na liczbę i wydajność maszyn oraz moc ciągników determinowane są indywidualnymi warunkami gospodarowania, charakteryzowanymi między innymi przez czynniki przyrodnicze, w tym typ gleb.

tags: #ciagnik #86 #km #jakie #maszyny