Ghost Rider to tytuł wielu serii komiksowych wydawnictwa Marvel, który ewoluował od westernu do historii o motocykliście, sprzedającym duszę, by ratować ojca. W konsekwencji zaprzedania duszy bohaterowie, znani jako Ghost Riderzy, przemieniają się w płonące szkielety, przemierzające ulice w poszukiwaniu złych dusz. Pierwszym i najbardziej znanym Ghost Riderem był Johnny Blaze, który pojawił się również w filmowej adaptacji.
Historia postaci w komiksach Marvela
Początki i ewolucja
Początkowo Ghost Rider był tytułem westernu, który później zmienił nazwę na Phantom Rider, aby ustąpić miejsca komiksom o motocykliście. Pierwszy superbohater Ghost Rider, Johnny Blaze, zadebiutował w Marvel Spotlight #5 w sierpniu 1972 roku. Postać tę stworzyli pisarz Gary Friedrich, redaktor naczelny Marvel Comics Roy Thomas oraz artysta Mike Ploog. Nazwa Johnny Blaze pochodzi od Stana Lee. Po siedmiu próbnych zeszytach w Marvel Spotlight, postać ta doczekała się własnej serii „Ghost Rider” w 1973 roku, z Jimem Mooneyem jako głównym rysownikiem pierwszych dziewięciu numerów.
Gary Friedrich wspominał, że pierwotnie chciał stworzyć postać Stunt-Mastera jako złoczyńcę w Daredevilu, jednak później zaproponował „naprawdę dziwną postać jeżdżącą na motocyklu, zwaną Ghost Rider”. Z tego pomysłu narodziła się postać z płonącą czaszką i motocyklem. Ploog dodał ogień na głowę, ponieważ „dobrze to wyglądało”. Wokół autorstwa płonącej czaszki narosły spory, jednak stała się ona kluczowym elementem wizerunku bohatera. Drugim Ghost Riderem był Daniel Ketch, a później pojawili się także Alejandra Jones i Robbie Reyes.
Fabuła Johnny'ego Blaze'a
Johnny Blaze, syn Bartona Blaze'a i Naomi Kale, spędził wczesne lata w Quentin Carnival. Po stracie ojca w wypadku kaskaderskim, Johnny został adoptowany przez Crasha i Monę Simpson. Kiedy Crash Simpson zachorował na raka, Blaze szukał pomocy w okultyzmie, przywołując Mefista. W zamian za duszę, Crash został wyleczony z raka, ale zginął podczas kolejnego karkołomnego numeru. Mefisto oświadczył, że dotrzymał swojej części umowy - Crash został oszczędzony od raka. Blaze nie wiedział, że Mefisto połączył go z demonem Zarathosem, co doprowadziło do jego przemiany w Ghost Ridera - skórzanego szkieletora z płonącą głową. Johnny, choć zachował duszę, był zmuszony do wymierzania sprawiedliwości złym ludziom na rozkaz Mefista. Za każdym razem, gdy stykał się ze złem, przemieniał się w Ghost Ridera, aby odpłacić za zło i sprowadzić je do Piekła. Ostatecznie Zarathos przejął kontrolę nad Johnnym Blaze'em, a Ghost Rider stał się uwolnionym duchem Zarathosa. Johnny również stawał się silniejszy, a sprzeczne osobowości doprowadziły do bitwy o ciało Blaze'a. Po tych wydarzeniach Johnny został włóczęgą, a następnie poszukiwaczem przygód, by ostatecznie stać się właścicielem karnawału. W końcu dowiedział się o istnieniu Daniela Ketcha jako nowego Ghost Ridera i, wierząc, że to Zarathos, udał się do Nowego Jorku, aby go zabić. Ostatecznie Johnny połączył siły z nowym Ghost Riderem, tworząc "Duchy Zemsty". Podczas tych wydarzeń Blaze ponownie dosiadał motocykla z płonącymi kołami i używał strzelby plującej piekielnym ogniem. Ich mentor, Caretaker, ujawnił później, że byli braćmi.
Wyjaśnienie każdej szalonej wersji GHOSTRIDERA
Ważniejsze serie i wydarzenia komiksowe
W serii "Ghost Rider: Road to Damnation" autorstwa Gartha Ennisa i Claytona Craina, Johnny Blaze jest uwięziony w niekończącym się cyklu tortur i ucieczek w Piekle. Okazuje się, że to spisek Lucyfera, który po ucieczce Johnny'ego z Piekła, również wydostaje się na świat śmiertelników. Lucifer roztrzaskał swoją esencję na 666 niedawno zmarłych ludzi, z których każdy został wskrzeszony i nasycony częścią mocy diabła. Aby odbudować swoje ciało, każdy z tych ludzkich gospodarzy musi umrzeć, ale nie mogą popełnić samobójstwa. Ghost Rider musi ich zabić, ponieważ z czasem pozostali gospodarze staną się tak potężni, że żadna inna istota nie będzie w stanie ich pokonać.
Podczas wydarzeń "Civil War" Johnny Blaze ściga seryjnego mordercę Jacka O'Lantern'a. W trakcie "World War Hulk" Johnny Blaze wbrew woli Ghost Ridera postanawia walczyć z Hulkiem. Ich walka jest monitorowana przez Doctora Strange'a i Mistera Fantastic. Doctor Strange wierzy, że istota dostarczająca Ghost Riderowi mistycznej mocy jest w stanie pokonać Hulka, twierdząc, że jego moce są nieograniczone. Jednak, ponieważ to Johnny Blaze, a nie w pełni naładowany demon Zarathos, angażuje się w walkę z Hulkiem, Hulk z łatwością pokonuje Ghost Ridera. Johnny ostatecznie udaje się pokonać Lucyfera, „zabijając” jednego z jego gospodarzy, pozostawiając go biologicznie żywego, ale unieruchomionego. W kolejnej historii, „Seven Riders”, Daniel Ketch powraca z nową misją: zebrać moce wszystkich Ghost Riderów dla anioła Zadkiela, aby zapobiec korupcji tych mocy przez ich ludzkich gospodarzy. Zadkiel ma jednak inne motywy - chce zniszczyć ściany Nowej Jerozolimy i wypowiedzieć wojnę Niebu.
Spory o prawa autorskie
W 2007 roku Gary Friedrich złożył pozew przeciwko Marvel Enterprises, Sony Pictures i innym podmiotom, twierdząc, że jego prawa autorskie do postaci Ghost Ridera zostały wykorzystane bezprawnie. Sąd orzekł, że Marvel Entertainment jest właścicielem postaci, ponieważ Friedrich zrzekł się wszelkich praw własności, podpisując czeki zawierające odpowiednie zapisy oraz umowę z 1978 roku.
Ghost Rider w filmie
Zainteresowanie Nicolasa Cage'a postacią Ghost Ridera trwało od dawna. Aktor określa alter ego Johnny'ego - Ghost Ridera - raczej jako „nieuchronną moc” niż osobę z krwi i kości. Według Cage’a: „Jest jak porywisty wiatr, który uderza w ciebie, jeśli zrobiłeś coś przeciwko życiu niewinnych ludzi. Jest duchem zemsty. Używa łańcucha lub mocy ognia piekielnego, ale najbardziej niszczącą rzeczą, jaką może zrobić, jest Pokutne Spojrzenie - tylko patrząc na kogoś, zmusza tę osobę do wyznania grzechów. Jeśli więc kiedykolwiek zadałeś komuś ból, na skutek mocy Ghost Ridera ten ból wróci do ciebie z tysiąc razy zwielokrotnioną siłą”.
Wyjaśnienie każdej szalonej wersji GHOSTRIDERA
Kiedy zaangażowano Cage’a, filmowcy skupili się na znalezieniu odpowiedniej aktorki do roli Roxanne Simpson. Decyzja ta była kluczowa, ponieważ w samym sercu filmu rozgrywa się romantyczna historia miłosna. Reżyser Mark Steven Johnson podkreślał, że film pokazuje, „jak daleko można się posunąć dla miłości”. Romans między „wspaniałą dziewczyną a człowiekiem przemienionym na mocy klątwy w potwora” skłonił filmowców do porównania historii Ghost Ridera do klasycznej „Pięknej i Bestii”. Potrzebowali aktorki, która dorównałaby Nicolasowi Cage’owi i jego bohaterowi. Eva Mendes, która zagrała Roxanne, była idealnym wyborem ze względu na swoją energię i silną osobowość.
Do ról Mefista i Caretakera zaangażowano doświadczonych aktorów: Petera Fondę i Sama Elliotta. Johnson uznał, że Fonda, jako ikona kina motocyklowego, świetnie pasował do roli Mefista. Fonda zagrał Mefista jako postać bardzo przyjemną, co było zaskoczeniem i odchodziło od stereotypowego wizerunku diabła. Reżyser od początku widział weterana westernów, Sama Elliotta, w roli Caretakera, nazywając go „kręgosłupem filmu”. Do roli Blackhearta, buntowniczego syna Mefista, filmowcy wybrali Wesa Bentleya, znanego z roli Ricky’ego Fitsa w „American Beauty”, uznając go za jednego z najlepszych aktorów swojego pokolenia.
AC-130J Ghostrider - samolot wsparcia lotniczego
Nazwa „Ghostrider” nie ogranicza się wyłącznie do świata komiksów i filmu. Odnosi się ona również do nowoczesnych samolotów wojskowych. Do 2022 roku Dowództwo Operacji Specjalnych Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych (AFSOC) planowało wprowadzić do służby 37 nowych samolotów wsparcia lotniczego typu gunship, oznaczonych jako AC-130J Ghostrider. W przeciwieństwie do poprzednich modeli, będą one przenosić kierowane uzbrojenie lotnicze, takie jak bomby szybujące czy pociski „powietrze-ziemia”.
Geneza i rozwój projektu
W 2010 roku AFSOC miało na wyposażeniu osiem gunshipów AC-130H Spectre oraz 17 AC-130U Spooky II. Pojawił się wówczas plan zakupienia nowej platformy, która docelowo zastąpiłaby zarówno wysłużone AC-130H, jak i młodsze AC-130U. W tym czasie Siły Powietrzne (USAF) wspólnie z siłami lądowymi były zaangażowane we wspólny program zakupu samolotów transportowych Alenia C-27J Spartan. AFSOC skłaniało się ku zbudowaniu na ich bazie tańszej wersji gunshipa, oznaczonej jako AC-27J Stinger II. W ramach rozwiązania przejściowego postanowiono wówczas przystosować do pełnienia roli gunshipów 14 samolotów transportowych do zadań specjalnych typu MC-130W Combat Spear. AFSOC wykorzystało tutaj doświadczenia Korpusu Piechoty Morskiej (USMC) we wdrożeniu programu HARVEST Hawk. MC-130W wyposażono w tzw. pakiet uderzenia precyzyjnego (PSP - Precision Strike Package), w tym system AN/AAQ-38 FLIR oraz system zarządzania bojowego BMS (Battle Management System). Wyrzutnia Gunslinger pozwala na przenoszenie kierowanego uzbrojenia precyzyjnego oznaczonego wspólnym mianem SOPGM (Stand-off Precision Guided Munitions), czyli pocisków AGM-175 Griffin oraz bomb szybujących GBU-44/B Viper Strike. Na pylonach podskrzydłowych MC-130W może przenosić osiem kierowanych pocisków rakietowych typu AGM-114 Hellfire i/lub osiem małogabarytowych bomb precyzyjnych GBU-39 SDB. AC-130W przystosowano też do współdziałania z nahełmowym systemem celowania JHMCS II (Joint Helmet Mounted Cueing System).
Specyfikacja AC-130J Ghostrider
Początkowo MC-130W Combat Spear wyposażone w pakiet PSP nazwano AC-130W Dragon Spear, jednakże w maju 2012 roku nowy gunship został oficjalnie nazwany Ghostrider. Ostatni z czternastu AC-130W został odebrany przez AFSOC we wrześniu 2013 roku. Najnowsze gunshipy postanowiono zbudować na bazie fabrycznie nowych Herculesów do zadań specjalnych MC-130J Commando II, które zaczęły wchodzić do służby we wrześniu 2011 roku. Podpisany z firmą Lockheed Martin kontrakt zakładał kupno 32 MC-130J, które po konwersji do roli gunshipów otrzymały oznaczenie AC-130J. Ostatecznie pulę zakupów zwiększono do 37 egzemplarzy. Wstępna ocena konstrukcji (PDR - Preliminary Design Review) dla programu AC-130J została zakończona w marcu 2013 roku, a w następnym miesiącu samolot przeszedł ocenę testowej gotowości operacyjnej (OTRR - Operational Test Readiness Review) oraz finalną ocenę konstrukcji (CRT - Critical Design Review).
Ghostrider ma długość 29,8 m, wysokość 11,8 m oraz rozpiętość skrzydeł 40,4 m. Może osiągać maksymalny pułap 8500 m z ładunkiem o masie 21 ton. Maksymalna masa startowa AC-130J wynosi 74 390 kg. Samolot napędzają cztery turbośmigłowe silniki Rolls-Royce AE 2100 D3, rozwijające moc 3458 kW każdy. Silniki wyposażone są w sześciołopatowe śmigła marki Dowty. Prędkość przelotowa to 660 km/h, natomiast zasięg samolotu (bez tankowania w powietrzu) wynosi 5500 km. Ghostrider może pobierać paliwo w powietrzu dzięki instalacji do tankowania ze sztywnego bomu UARRSI (Universal Aerial Refueling Receptacle Slipway Installation).