Ciągnik Zetor 6711: Dane Techniczne i Rys Historyczny Marki Zetor

Zetor 6711 to model ciągnika rolniczego, który był produkowany w latach 1972-1978. Stanowił on część szerszej gamy maszyn czeskiego producenta, charakteryzując się szeregiem specyficznych rozwiązań technicznych typowych dla swojej epoki. W niniejszej artykule przedstawiono szczegółowe dane techniczne tego modelu oraz osadzono go w kontekście bogatej historii i ewolucji marki Zetor.

Dane Techniczne Ciągnika Zetor 6711

Poniżej przedstawiono kluczowe parametry i specyfikacje techniczne ciągnika Zetor 6711, pogrupowane w logiczne kategorie dla lepszego zrozumienia jego konstrukcji i możliwości.

Informacje Ogólne

Osiągi i Zużycie Paliwa

Silnik

Turbosprężarka

Zetor 6711 nie był wyposażony w turbosprężarkę ani w związane z nią systemy, takie jak podwójna sprężarka, chłodnica powietrza doładowującego (intercooler), chłodnica za sprężarką (aftercooler), turbosprężarka z zaworem wastegate, czy zmienna geometria łopatek w turbinie.

Elektryka

Wałek Przekaźnika Mocy (WOM)

Układ Hamulcowy

Wymiary

Układ Napędowy

Hydraulika

Ciągnik Zetor 6711 nie posiadał zaawansowanych systemów hydraulicznych, takich jak układ Load Sensing, układ zamknięty, układ centralny, stały przepływ czy stałe ciśnienie.

Przekładnia i Skrzynia Biegów

Wyposażenie

Historia i Ewolucja Marki Zetor Tractors a.s.

Zetor Tractors a.s. to czeski producent ciągników rolniczych, będący członkiem słowackiego HTC Holding, które w 2018 roku przebranżowało się na HTC Investments. Zetor od początku swojej historii był pionierem w wielu innowacjach.

Kluczowe Innowacje i Rozwój

Marka Zetor wprowadziła jeden z pierwszych systemów hydraulicznych, znany jako Zetormatic. Była również pierwszą na świecie, która wyprodukowała w pełni zintegrowaną, bezpieczną kabinę zawieszoną na poduszkach gumowych, co skutecznie wyciszało i tłumiło wibracje, znacznie poprawiając komfort pracy operatora.

Ekspansja i Produkcja

W 1970 roku Zetor otworzył montownię w Iskanderyiah, około 40 km na południowy zachód od Bagdadu w Iraku. Do 1990 roku zmontowano tam ponad 80 tysięcy ciągników pod marką Antar. W tym okresie Zetor osiągał rekordowe poziomy sprzedaży, co było wynikiem przestrzegania surowych norm jakościowych. W 1990 roku produkcja ciągników spadła z około 28 tys. sztuk do poziomu 5 tys.

Od 1993 roku rozpoczęła się współpraca pomiędzy John Deere i Zetor, w ramach której ciągniki UŘ I model 92 i UŘ III, częściowo zmontowane w Brnie, były sprzedawane pod marką John Deere z serii 2000 w krajach Ameryki Łacińskiej. Czteroletnia współpraca z John Deere przyczyniła się do poprawy logistyki, zarządzania jakością, obsługi klienta oraz dostaw części zamiennych w firmie Zetor.

W 1995 roku, z inicjatywy producenta traktorów i dystrybutora Motokov Praga, w Kaliszu powstała spółka Moto-Zetor Polska. W latach 1995-1998 Wytwórnia Sprzętu Komunikacyjnego „PZL-Kalisz” zleciła montaż 3600 sztuk ciągników Zetor. W maju 2002 roku nazwa spółki została zmieniona na ZETOR POLSKA Sp. z o.o. W 2002 roku Zetor przechodził postępowanie upadłościowe, co doprowadziło do spadku zatrudnienia z 1278 do 720 osób. Cała grupa Zetor zatrudniała wtedy 2274 pracowników.

Ewolucja Serii Ciągników Zetor

Seria UŘ I

Ciągniki Zetor serii UŘ I zostały wyposażone w kabiny dwóch typów: UBK (tzw. wąska), produkowana przez Vlad Prešov (obecnie Słowacja), oraz BK (tzw. szeroka), produkowana przez Letostroj Letovice (obecnie Czechy). Ciągniki tej modernizacji charakteryzowały się zwiększoną mocą dzięki zwiększeniu skoku tłoka z 110 do 120 mm oraz zwiększoną prędkością maksymalną do 30 km/h. Posiadały także hydrauliczne hamulce dyskowe suche. W 1989 roku do produkcji weszły modele wyposażone w turbodoładowany silnik Z 7701 T - Zetor 7711 Turbo oraz Zetor 7745 Turbo. Nazwa Major powróciła do serii UŘ I wraz z modernizacją modelu 92, który został wyposażony w silniki typu EKO, spełniające normę EHK96.

W 1997 roku na targach Agritechnica zaprezentowano nowe ciągniki z serii UŘ I model 97 Super. Charakteryzowały się one nową panoramiczną kabiną bezpieczną z efektywnym wyciszeniem i ulepszoną widocznością, zunifikowaną z rodziną ciągników UŘ III, nową maską silnika, napędem na 4 koła uruchamianym elektropneumatycznie oraz mokrymi hamulcami tarczowymi. Oferowano również wersję o zwiększonej prędkości maksymalnej do 40 km/h.

Seria UŘ II Crystal

Zunifikowana rodzina ciągników UŘ II Crystal została skonstruowana w Polsko-Czechosłowackim Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Ciągników w Brnie. Jej odpowiednikiem były ciężkie ciągniki produkowane przez ZM Ursus. Nazwa tej serii, "Crystal", pochodzi od czeskiego architekta Otakara Diblíka. Produkcja podzespołów została podzielona między kooperantów: ZTS Martin produkował silniki, ZVL Považské strojárne - przekładnie, ZPC Ursus Warszawa - tylne mosty, przednie mosty napędzane przez Uzina Tractorul Brașov w rumuńskim Braszowie, a podnośnik i układ hydrauliczny przez Agromet Archimedes Wrocław. Ciągnik ten, choć powstał w biurach Zetora, był konstrukcją polską, a pracami nad nim kierowali Eugeniusz Ajzenberg (silnik) i Jerzy Stożek (układ napędowy).

W 1968 roku wdrożono do produkcji pierwszy ciągnik tej serii - Zetor Crystal 8011. Seria ta została nagrodzona złotym medalem na międzynarodowych targach w Brnie w 1970 roku. W tym samym roku przedstawiono prototyp modelu Zetor 8045 Crystal z przednią osią napędzaną. Na początku lat osiemdziesiątych XX w. ciągniki te były wyposażone w cztero- i sześciocylindrowe silniki marki Zetor, produkowane w Zbrojovka Brno. Przekładnię tworzyła czterobiegowa skrzynia biegów z dwustopniową redukcją, uzupełniona przez wzmacniacz momentu obrotowego, umożliwiający zmianę biegów pod obciążeniem.

Seria UŘ II została wyposażona w nowoczesną na ówczesne lata kabinę bezpieczeństwa, zamontowaną na gumowych sprężynach, fotel kierowcy z amortyzowanym zawieszeniem z ogrzewaniem i efektywną wentylacją. Ciągniki te posiadały hydraulikę siłową o zdolności podnoszenia do 4 ton. Obsługa została ułatwiona poprzez podwieszone pedały, hydrauliczne sterowanie sprzęgłem i hamulcami, sterowanie hydrostatyczne oraz nowe teleskopowe, gazowe siłowniki drzwi i okien. Ponadto zastosowano elektrohydrauliczne załączanie napędu przedniego mostu, wzmacniacza momentu siły, WOM i mechanizmu różnicowego osi przedniej.

Silniki Martin Diesel, używane w niektórych modelach, były 4- lub 6-cylindrowe, zasilane olejem napędowym, z bezpośrednim wtryskiem paliwa i chłodzeniem cieczą. Turbodoładowane silniki osiągały moc maksymalną 90, 100, 140, 160 KM, a ich specyficzne zużycie paliwa wynosiło 235 g/kW/h dla doładowanych i 240 g/kW/h dla wolnossących. Zsynchronizowane skrzynie biegów miały 8 biegów do przodu w 2 zakresach i 4 do tyłu, które były zwielokrotnione przez wzmacniacz momentu na 16 do przodu i 8 do tyłu. Hamulce nożne dwuobwodowe były suche dyskowe, sterowane hydraulicznie przez rozłączalne pedały. Hamulec ręczny był sterowany mechanicznie za pomocą ręcznej wajchy.

Podnośnik hydrauliczny był wyposażony w cztery rodzaje sterowania: pozycyjną, siłową, mieszana i ciśnieniową. Układ hydrauliki zewnętrznej dostarczał olej pod ciśnieniem do podłączonych maszyn rolniczych za pomocą szybkozłączy ISO. Wydajność pompy hydraulicznej wynosiła 41 l przy ciśnieniu 16 MPa. Maksymalna siła podnoszenia wynosiła 39 kN dla TUZ 2 kategorii, 50 kN dla TUZ 2 i 3 kategorii. W zależności od typu ciągnika siła podnoszenia mogła zostać opcjonalnie zwiększona do 65 kN poprzez dodatkowy siłownik pomocniczy o średnicy 63 mm. TUZ sterowany był mechanicznie.

Ciągniki z przednim napędem mogły być wyposażone w przedni TUZ 2 kategorii ISO. Maksymalna siła podnoszenia wynosiła 15 kN i 25 kN przy 14 MPa w zależności od typu ciągnika. Wymagane opony przy przednim TUZ to 12,4-28; 14,9-24; 14,9-28, z minimalnym rozstawem 1800 i 1900 mm. Opcjonalnie dostarczany był przedni WOM z 21 wypustami, o średnicy 35 mm dla 1000 obr./min.

Ciągniki tej generacji stanowiły modernizację serii UŘ II C i reprezentowały modernizację poprzedniej rodziny UŘ II C M98 ze wzmocnionym tylnym mostem. Modele 14345, 16345, 18345 były wyposażone w turbodoładowanie. Sprzęgło główne było jednostopniowe, suche, operowane hydraulicznie. Wprowadzenie nowej 16/16 w pełni zsynchronizowanej skrzyni P 90.2 było największą modernizacją w zakresie biegów roboczych. Odstęp pomiędzy poszczególnymi prędkościami biegów kształtował się na poziomie 13 - 14% (modele 11311, 11345, 12311, 12345). Skrzynia P 135.1 16/8 została przygotowana dla modeli 12345, 14345, 16345 i 18345. Wszystkie modele były wyposażone w dwustopniowy wzmacniacz momentu, który podwajał liczbę biegów.

Seria UŘ III

Od 1972 roku trwały prace nad zupełnie nową zunifikowaną rodziną ciągników, oznaczoną jako UŘ III, która miała zastąpić produkcję ciągników UŘ I od 1978 roku. Seria ta została wdrożona do produkcji w 1991 roku. W tym czasie w państwie czechosłowackim następowały tendencje do podziału na dwa państwa, co doprowadziło do podziału majątków na czeski Zetor Brno (produkcja ciągników UŘ I) i słowacki ZTS Martin (produkcja ciągników UŘ II).

Seria Proxima

Nowa rodzina ciągników lekkich (JRL), czyli Proxima, miała swoją premierę na targach Techagro w 2004 roku. Zastąpiła ona znaną serię Super, dziedzicząc po niej skrzynie biegów (10/2, 12/12, 20/4) wraz z tylnymi mostami oraz kabiny. W 2008 roku Proxima przeszła face lifting: wprowadzono podnoszone maski umożliwiające lepszy dostęp do silnika podczas serwisowania i konserwacji, nowe oświetlenie w masce i na dachu kabiny poprawiające widoczność podczas pracy w nocy, akumulator przeniesiono pod prawą część kabiny, a pojemność zbiornika paliwa zwiększono do 150 litrów. Ponadto zastosowano nową podłogę kabiny z większą redukcją hałasu. Wprowadzono silniki spełniające normy emisji spalin EURO III, przedni most Carraro 20.16 o 20% większej nośności oraz przednie obciążniki z modelu Plus. W nowych ciągnikach zmieniono ich stylistykę oraz kabinę. W przeprojektowanej kabinie zastosowano nowy opadający dach z oknem, polepszającym widoczność na ładowacz czołowy. Wewnątrz zastosowano nowe nawiewy, powiększono ich ilość oraz poprawiono wydajność klimatyzacji - według informacji producenta o 58%. Nowa Proxima, w zależności od wersji, oferowała różne skrzynie biegów produkowane podobnie jak silniki przez Czechów. Powracająca do oferty odmiana GP to czterobiegowa przekładnia z dwustopniowym wzmacniaczem (16x16) i rewersem mechanicznym.

Proxima Plus

W 2006 roku na Międzynarodowych Targach Technologii Rolniczych TECHAGRO w Brnie zaprezentowano nową serię Proxima Plus. Składała się z 3 modeli z silnikami o mocach maksymalnych 80, 92 i 101 KM. Największą zmianą w tej serii w stosunku do zwykłej Proximy była nowa skrzynia przekładniowa z chłodnicą oleju, zsynchronizowana z rewersem i jednostopniowym wzmacniaczem momentu sterowanym elektrohydraulicznie o łącznej liczbie biegów 16/16. Zmieniono także dźwignie włączania biegów i rewersu. Wzmocniono również oś tylną, której nośność wynosiła teraz 5000 kg. WOM był wyposażony w mokre 4-tarczowe sprzęgło, przenoszące większą moc. Dostępne prędkości WOM to 540 i 1000 obr./min. Podnośnik był wyposażony w system typu Zetormatic. Pozostałe zmiany to hydraulika zewnętrzna 6+1, nowy typ obciążników z mocowaniami wyposażonymi w zaczep, pojemnik na akumulator pod kabiną oraz nowe materiały we wnętrzu kabiny. W wyposażeniu opcjonalnym można było zamówić przedni Trzypunktowy Układ Zawieszenia o udźwigu 2,5 tony oraz przedni WOM (±1000 obr./min) przystosowany do prac przy dużych obciążeniach z mokrym 4-tarczowym sprzęgłem i wygodnym sterowaniem elektrohydraulicznym firmy Zuidberg.

Proxima Power

Najnowsza rodzina ciągników, która zadebiutowała w kwietniu 2008 roku podczas targów Techagro w Brnie. Modele serii Proxima Power są dłuższe o kilkanaście centymetrów od modeli rodziny Proxima. Stosowane są 4-cylindrowe turbodoładowane silniki, zbliżone do tych znanych z serii Proxima Plus, o mocach maksymalnych od 82 do 101 KM, spełniające normę emisji spalin Tier 3. Jest to m.in. silnik o mocy maksymalnej 100 KM. Ponadto posiadają nową skrzynię biegów typu Power Shuttle z 3-stopniowym wzmacniaczem momentu obrotowego, pochodzącym z serii Forterra. Umożliwia ona zmianę kierunku jazdy bez użycia sprzęgła. Cztery biegi zsynchronizowane można zmieniać bez wciskania sprzęgła nożnego za pomocą przycisku sterującego sprzęgłem elektrycznym. Maksymalna prędkość wynosi 40 km/h. Pojemność zbiornika paliwa powiększono do 175 litrów. Maska silnika otwiera się do przodu, co ułatwia dostęp do chłodnicy i filtrów. WOM posiada regulację czasu załączania, a wyjścia hydrauliczne zostały zaopatrzone w ociekacze oleju. Sprzedaż rozpoczęła się na początku 2009 roku. Od kwietnia 2011 roku wszystkie modele Proximy (90, 100, 110, 120) zostały wyposażone w trójpunktowy układ zawieszenia oraz układ hydrauliczny włoskiej produkcji MITA. W odróżnieniu od oferowanego do tej pory rozwiązania, cechowała je nieobecność wewnętrznego cylindra, nowe sterowanie oraz zwiększony udźwig podnośnika do 4200 kg.

Seria Forterra

W 1998 roku poddano modernizacji serię UŘ III, a nowa, zmodernizowana seria nosi nazwę Forterra. Wprowadzono nową skrzynię biegów 24/18 z 3-stopniowym wzmacniaczem momentu obrotowego, elektroniczne sterowanie TUZ (EHR marki Bosch), wydajniejszą pompę hydrauliczną (60 lub 70 l/min) oraz nowe przednie obciążniki. Zmieniono wnętrze oraz dach kabiny, a maska silnika ulegała stopniowym zmianom. Zmodernizowano silniki oraz wprowadzono nowy silnik firmy SAME 1006.6W (110 KM) w modelu 11641. W 2001 roku wprowadzono nowy model 11441 z własnym 110-konnym silnikiem. Silnik SAME zmieniono na doładowany 1000.6 WT1 (116 KM) (w późniejszym okresie 1000.6 WT1E), zaś oznaczenie ciągnika na 11741. W 2007 roku zaprzestano montażu silnika 1000.6 WT1E z powodu niespełniania normy EURO III i wprowadzono własny 120-konny silnik 1504 (11741 4C).

W 2010 roku dokonano kolejnej modernizacji, zmieniając oznaczenia modeli. Modernizacja obejmowała wprowadzenie 350 mm sprzęgła, nową maskę uchylaną całościowo do góry, lepsze wykończenie kabiny oraz wprowadzono nowy model o symbolu 135, wyposażony w nowy 16-zaworowy silnik Zetor 1605. W lipcu 2020 roku zmieniono design ciągników rodziny Forterra na stylistykę opracowaną przez znane włoskie biuro projektowe Pininfarina.

Na Międzynarodowych Targach Techniki Rolniczej AGROSHOW 2011 w Bednarach zaprezentowano nowy model Forterra 140 z silnikiem spełniającym obowiązujące od 2012 roku normy emisji spalin EURO IIIB, przy użyciu filtra cząstek stałych HUSS MD-System. Inne innowacje w tym modelu to nowa skrzynia biegów z elektrohydraulicznym rewersem i pięciobiegową skrzynią przekładniową z 3-stopniowym wzmacniaczem momentu obrotowego 30/30, nowa przednia oś oraz zmieniona tapicerka kabiny, nowy fotel pasażera i deska rozdzielcza. Ciągnik został również wydłużony, co zwiększyło jego właściwości trakcyjne oraz uciąg. Zastosowano także nowe rozwiązania hydrauliki i zwiększono jej udźwig do 7000 kg. W 2013 roku do sprzedaży trafiła zmodernizowana Forterra HSX model 2013.

Forterra HD

Seria zaprezentowana w 2014 roku na targach Techagro w Brnie. Wyposażona w silniki Zetor spełniające normę 3B za pomocą filtrów DOC i DPF. Silnik Z1716 w modelu 150 HD posiada montowaną elektronicznie sterowaną pompę wtryskową, tylną oś szerszą o 266 mm z wyższą nośnością o 16% w porównaniu z modelem HSX. Konsola przedniej osi została wydłużona o 130 mm (rozstaw osi 2720 mm). Nowa przednia oś Carraro 20.25 ze 100% blokadą mechanizmu różnicowego mogła być na życzenie wyposażona w amortyzację Carraro 20.25 SI wraz z amortyzacją kabiny. Kabina została wyposażona w nowy prawy panel z wielofunkcyjnym joystickiem hydrauliki. Udźwig tylnego podnośnika kategorii 3 wynosi 8500 kg.

Seria Maxterra

W 2009 roku na targach hanowerskich - wystawie rolniczej AgriTechnica - został przedstawiony prototyp ciągnika rolniczego Zetor Maxterra, który jest zapowiedzią powrotu czeskiego producenta do ciągników wysokiej mocy. Zgodnie z zapowiedziami seria ta ma być wyposażona w 6-cylindrowe silniki Zetor o mocach odpowiednio: 130-190 KM (96-140 kW), tylny most i skrzynię biegów ZF T-7200 (6-zakresowa z 4 biegami pod obciążeniem) oraz przedni most Carraro 20.29.

Nowy Major

21 lutego 2013 roku do produkcji seryjnej wszedł nowy ciągnik Zetor Major, wyposażony w 4-cylindrowy 76-konny silnik Zetor 1105 spełniający normy emisji spalin Stage IIIA i układ napędowy Carraro T506. Zastosowano w pełni zsynchronizowaną czterobiegową skrzynię przekładniową z trzybiegową redukcją oraz biegiem wstecznym. Liczba biegów wynosiła 12 + 12. Od samego początku produkcji Majora, kabiny do tego modelu produkowane są w Polsce w przedsiębiorstwie KOJA.

tags: #ciagnik #zetor #6711 #olx #podlaskie