Zasady użytkowania wózków widłowych i ich ruch po drogach publicznych

Wózki widłowe znacząco usprawniają pracę w magazynach i halach produkcyjnych, czyniąc pracę przedsiębiorstw wydajniejszą oraz odciążając pracowników. Są to urządzenia zaawansowane technicznie, pozwalające na transport ciężkich ładunków. Ich obsługa przez osoby niedoświadczone może stwarzać ogromne zagrożenie dla osób postronnych oraz samego operatora.

Uprawnienia operatora wózka widłowego i rejestracja maszyn

Operatorzy wózków widłowych zobowiązani są przejść stosowne szkolenia oraz uzyskać uprawnienia. Obsługa wózka widłowego bez stosownych uprawnień grozi poniesieniem odpowiedzialności karnej, z wysokimi grzywnami finansowymi nakładanymi nie tylko na operatora, lecz także na pracodawcę. Dodatkowo, w sytuacji wypadku z udziałem osoby kierującej wózkiem widłowym bez uprawnień, sprawa kierowana jest do sądu.

Wymagane kwalifikacje i szkolenia

Wózki widłowe mogą być obsługiwane wyłącznie przez osoby pełnoletnie, które ukończyły przynajmniej szkołę podstawową i mają ważne uprawnienia operatora. Konieczne jest także przejście szkolenia z zakresu Bezpieczeństwa i Higieny Pracy (BHP). Niezbędnym elementem jest skrupulatne zapoznanie się z instrukcją stanowiskową obsługi wózka widłowego oraz transportu wewnątrzzakładowego. Jedną z najważniejszych kwestii jest również uzyskanie orzeczenia lekarskiego, które potwierdzi brak medycznych przeciwwskazań do obsługi tego typu pojazdów.

Osoby pragnące uzyskać uprawnienia operatora wózków widłowych muszą przejść przez odpowiednie kursy przygotowujące do obsługi maszyn. Podczas tego rodzaju szkoleń nabywa się umiejętności sterowania wózkiem zarówno z ładunkiem, jak i bez obciążenia. Ukończenie kursu nie jest jednak jedynym wymaganiem - niezbędne jest przystąpienie do państwowego egzaminu przed komisją Urzędu Dozoru Technicznego (UDT) i uzyskanie pozytywnego wyniku.

Co istotne, operator wózka widłowego nie musi mieć prawa jazdy, ponieważ urządzenia tego rodzaju nie są dopuszczane do poruszania się w ruchu drogowym na drogach publicznych. W przypadku braku odpowiedniej kategorii prawa jazdy sprawa może zakończyć się mandatem, natomiast jeżeli operator nie posiada uprawnień w ogóle, sprawa jest kierowana do sądu.

Kategorie uprawnień UDT

Zezwolenia wydawane przez UDT obejmują różne kategorie, uprawniające do operowania innymi maszynami:

• Kategoria I WJO jest najszersza z dostępnych i umożliwia prowadzenie wszystkich rodzajów wózków widłowych.
• Kategoria II WJO uprawnia jedynie do kierowania wózkami jezdniowymi podnośnikowymi, nie dając możliwości do operowania wózkami specjalizowanymi.
• Kategoria III WJO pozwala operatorom na prowadzenie wózków widłowych bez kabiny.

Istotne jest także regularne aktualizowanie uprawnień. Zezwolenia ważne są od 5 do 10 lat i po upływie ich ważności należy je przedłużyć. Aby to uczynić, nie trzeba po raz kolejny przechodzić państwowego egzaminu przed komisją UDT.

Rejestracja wózków w UDT

Wózki widłowe podlegają rejestracji w Urzędzie Dozoru Technicznego, który, po weryfikacji stanu technicznego urządzeń, wydaje pozwolenia na ich eksploatację. UDT weryfikuje nie tylko wiedzę operatorów, ale także maszyny, które powinny zostać zarejestrowane w urzędzie. Aby tego dopełnić, niezbędne jest złożenie stosownego wniosku oraz pozytywny wynik badań technicznych. Wózki jezdniowe zostały włączone pod obowiązek dokonywania badań dozorowych poprzez rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 lipca 2002 r. w sprawie urządzeń podlegających dozorowi technicznemu. Wózki widłowe muszą przechodzić okresowe przeglądy, ale nie wykonuje się ich w tradycyjnych stacjach diagnostycznych. Kontrolę przeprowadza pracownik urzędu dozoru technicznego.

Wózki widłowe na drodze publicznej: Definicja prawna i ograniczenia

Wózki widłowe są urządzeniami wykorzystywanymi na placach przeładunkowych, w halach magazynowych i produkcyjnych. To niewielkie pojazdy, które z założenia nie powinny znaleźć się na drodze publicznej. Zgodnie z definicją zawartą w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, wózek widłowy może być nazywany pojazdem i spełnia on dwa z najważniejszych zapisów. Wózek jezdniowy odpowiada także w pełni definicji pojazdu wolnobieżnego, ponieważ jest to pojazd silnikowy, którego konstrukcja ogranicza jego prędkość do 25 km/h.

Brak zgodności z Art. 66 ust. 1 p.r.d.

Przepisy ogólne nie dopuszczają wózków widłowych do poruszania się po drogach publicznych zgodnie z art. 66 p.r.d., jeżeli wózek widłowy nie posiada dowodu rejestracyjnego lub pozwolenia czasowego. Ustawa Prawo o ruchu drogowym wskazuje na konieczność zastosowania rozwiązań, które pozwalają na zachowanie bezpieczeństwa innych uczestników ruchu i samego kierowcy. Art. 66 ust. 1 tego dokumentu mówi jasno - pojazdy uczestniczące w ruchu muszą być zbudowane i wyposażone tak, aby korzystanie z nich:

• nie powodowało zagrożenia bezpieczeństwa dla innych uczestników ruchu,
• nie naruszało porządku ruchu drogowego,
• nie zakłócało spokoju publicznego (hałas),
• nie powodowało wydzielania szkodliwych substancji (w stopniu przekraczającym określone normy),
• nie powodowało niszczenia drogi,
• zapewniało dostateczne pole widzenia kierowcy.

W praktyce wózki widłowe, ze względu na wystające elementy robocze (np. widły), ograniczone pole widzenia czy niedostateczne oświetlenie - co do zasady nie spełniają warunków rejestracji i dopuszczenia do ruchu na drogach publicznych, a ich poruszanie się po drogach publicznych może następować wyłącznie w drodze wyjątku, w ściśle określonych okolicznościach.

Brak dowodu i tablicy rejestracyjnej

Zgodnie z art. 71 ust. 1 p.r.d. dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, motoroweru lub przyczepy jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe. Brak zgodności z przepisami z art. 66 ust. 1 p.r.d. sprawia, że wózek widłowy nie może uzyskać dowodu i tablicy rejestracyjnej. Wykonywanie jazdy bez tego dokumentu jest zabronione.

Wyjątki i warunki poruszania się po drogach publicznych

Mimo ogólnego zakazu, są sytuacje, gdy wózek widłowy musi pojawić się na drodze publicznej. Jest to możliwe, ale wymaga dopełnienia wielu obowiązków i spełnienia ścisłych wymogów bezpieczeństwa.

Kiedy wózek widłowy może legalnie jechać po ulicy?

Wózek widłowy może pojawić się na drodze publicznej w sytuacjach takich jak:

• Firma posiada dwa obiekty położone naprzeciw siebie, rozdzielone ulicą, wówczas nie ma innej opcji niż pokonanie tej trasy.
• Wjazd wózkiem na drogę w strefie zamkniętej dla ruchu ogólnego, np. na czas prac załadunkowych, gdy droga jest chwilowo wyłączona z ruchu. W takich przypadkach często stosuje się zabezpieczenie terenu i kierowanie ruchem.
• Udział wózka w pracach na drodze. Wózek może wówczas poruszać się po chodniku lub krawędzi jezdni na krótką odległość, o ile jest to część czynności załadunku/rozładunku (i odbywa się z zachowaniem ostrożności oraz przepisów BHP).

Należy podkreślić, że zawsze musi istnieć uzasadniona konieczność wyjazdu wózka na drogę. Jeśli istnieje alternatywa, to zgodnie z duchem przepisów nie należy włączać wózka do ruchu ulicznego. W praktyce ma to być krótki przejazd poboczem, zazwyczaj na niewielką odległość. Nie mówimy tu o regularnej jeździe wózkiem po mieście czy po drogach szybkiego ruchu.

Adaptacja wózka do jazdy po drodze

Aby wózek widłowy mógł poruszać się po drodze publicznej, musi być odpowiednio przystosowany:

• Demontaż wideł: Widły, które są najbardziej wystającym elementem wózka, muszą być zdjęte na czas jazdy po drodze, ponieważ mogłyby stanowić zagrożenie dla innych uczestników ruchu drogowego.
• W pełni działające systemy: Wózek musi posiadać w pełni działające hamulce, układ kierowniczy oraz oświetlenie. Jeśli wózek fabrycznie nie ma kierunkowskazów czy wymaganego oświetlenia, trzeba zainstalować odpowiednie lampy. Wózek na drodze powinien być widoczny i sygnalizować manewry jak każdy inny pojazd.
• Dodatkowe oznakowanie: Zaleca się wyposażenie wózka w światło błyskowe ostrzegawcze (kogut koloru pomarańczowego), typowe dla pojazdów wolnobieżnych poruszających się po drogach. Tył wózka warto też oznaczyć trójkątną tablicą odblaskową.
• Prędkość i położenie: Wózek widłowy musi poruszać się skrajem jezdni lub poboczem przy prawej krawędzi drogi z prędkością nie większą niż do 18 km/h na prostym odcinku.

Formalności i dokumenty niezbędne do wyjazdu

Warunki formalne są równie ważne jak techniczne. Najlepiej wyposażony wózek nie może legalnie jechać po drodze, jeśli operator nie posiada wymaganych dokumentów. Kierujący pojazdem jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać na żądanie uprawnionego organu wymagane dla danego rodzaju pojazdu lub kierującego dokumenty:

• Dopuszczenie pojazdu do ruchu: Wózki widłowe standardowo nie podlegają rejestracji i nie posiadają tablic ani dowodu rejestracyjnego, dlatego wjazd na drogę publiczną wymaga wyjątkowego dopuszczenia, np. w formie czasowego lub jednorazowego zezwolenia albo szczególnej rejestracji po spełnieniu wymagań technicznych. Na tak zmodyfikowany wózek widłowy muszą zostać wyrobione również tablice oraz dowód rejestracyjny.
• Ważne ubezpieczenie OC: Każdy wózek widłowy musi posiadać obowiązkowe ubezpieczenie OC, niezależnie od miejsca użytkowania. Brak polisy wyklucza legalny wyjazd na drogę publiczną.
• Aktualna decyzja UDT: Wózek widłowy musi być zarejestrowany w UDT i posiadać ważne badanie techniczne dopuszczające go do eksploatacji. Dokument ten zastępuje klasyczny przegląd techniczny.
• Komplet dokumentów operatora: Osoba kierująca wózkiem powinna posiadać ważne uprawnienia operatora, odpowiednią kategorię prawa jazdy (kategoria B lub T jest wymagana do jazdy wózkiem widłowym po drogach publicznych) oraz dokumenty pojazdu i ubezpieczenia do okazania podczas kontroli.
• Zgodność z warunkami przejazdu: Jeżeli wjazd odbywa się na podstawie zezwolenia czasowego, przejazd musi odbywać się zgodnie z określonymi w nim warunkami (trasa, czas, zabezpieczenie przejazdu).

Z tego powodu zwykle okazuje się, że znacznie bardziej opłacalnym rozwiązaniem jest zainwestowanie w dwa osobne wózki widłowe po obu stronach drogi lub przearanżowanie pracy firmy, by nie było konieczności wymiany towarów na paletach. Zmodyfikowanie takiego urządzenia bywa kosztowne i wymaga ponownego wykonania badań, które potwierdzą bezpieczeństwo korzystania z przekształconego pojazdu. Gdy jest taka możliwość, lepiej więc zrezygnować z poruszania się wózkiem widłowym po drogach publicznych.

Kary za nielegalną jazdę wózkiem widłowym po drodze publicznej

Za jazdę wózkiem widłowym po ulicy bez spełnienia wymogów prawnych można otrzymać karę. Odpowiedzialność może ponosić zarówno operator wózka, jak i jego właściciel.

Brak obowiązkowego ubezpieczenia OC

Najczęściej spotykaną sankcją jest kara za brak obowiązkowego ubezpieczenia OC. Jeżeli wózek widłowy nie posiada ważnej polisy OC, Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny może nałożyć karę pieniężną. Jej wysokość zależy od aktualnego minimalnego wynagrodzenia i zmienia się co roku.

Pojazd niedopuszczony do ruchu

Wyjazd wózkiem widłowym na drogę bez wymaganych dokumentów może skutkować mandatem do kilkuset złotych (do 500 zł). Policja ma również prawo zakazać dalszej jazdy, a w skrajnych przypadkach zlecić usunięcie wózka z drogi na koszt właściciela. Dodatkowo, jazda nieprzystosowanym wózkiem (np. z założonymi widłami wystającymi na drogę) może zostać zakwalifikowana jako stwarzanie zagrożenia w ruchu, co również podlega karze.

Brak uprawnień operatora

W przypadku braku odpowiedniej kategorii prawa jazdy sprawa może zakończyć się mandatem, natomiast jeżeli operator nie posiada uprawnień w ogóle, sprawa jest kierowana do sądu, który może orzec grzywnę, zakaz prowadzenia pojazdów, a w skrajnych przypadkach także inne środki karne. Dodatkowo pracodawca, który dopuścił do pracy osobę bez wymaganych uprawnień operatora, naraża się na sankcje z zakresu przepisów BHP, w tym grzywny oraz konsekwencje w razie kontroli lub wypadku.

Odpowiedzialność cywilna i karna

Operator odpowiada na takich samych zasadach jak kierowca samochodu. W zależności od skutków zdarzenia może to oznaczać odpowiedzialność wykroczeniową lub karną, utratę prawa jazdy, a przy ciężkich następstwach nawet karę pozbawienia wolności. Dodatkowo poszkodowani mogą dochodzić wysokich odszkodowań, zwłaszcza jeśli wózek nie był ubezpieczony, a mogą być to ogromne kwoty. Dlatego tak duży nacisk kładzie się na dopełnienie formalności, aby w razie nieszczęścia nie zostać zrujnowanym finansowo i pociągniętym do odpowiedzialności.

Profesjonalny transport wózków widłowych

Przewóz wózków widłowych lepiej zorganizować z użyciem lawet i specjalnych platform. Wózki widłowe do wynajęcia docierające do klientów prosto od producenta czy wypożyczalni przewozi się zwykle na lawetach lub ciężarówkach z platformami, w zależności od masy i wielkości urządzenia. Robi się tak nawet w sytuacji, gdy odległość pomiędzy punktem A i B wynosi zaledwie kilka kilometrów. Takie rozwiązanie stosuje się nawet przy bardzo krótkich dystansach i przebiega bezproblemowo, bez dodatkowych formalności.

Przewożenie osób na wózkach widłowych - aspekty prawne

Pytaniem, które wzbudza kontrowersje, zwłaszcza na egzaminie urzędowym, jest kwestia przewożenia ludzi wózkiem jezdniowym. Jest to zagadnienie szeroko regulowane, a możliwość takiego działania jest ściśle ograniczona.

Wymogi prawne i techniczne (Rozporządzenia)

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 15 grudnia 2017 r.:

• § 10. Przewożenie osób na wózkach jezdniowych lub przyczepach jest dopuszczalne, o ile wózki jezdniowe lub przyczepy są do tego przystosowane przez producenta.
• § 11. pkt 1. Podnoszenie osób przy użyciu wózków jezdniowych podnośnikowych z mechanicznym napędem podnoszenia na pomostach dostosowanych i specjalnie zamontowanych do tego celu jest dopuszczalne, o ile instrukcja wózka jezdniowego dopuszcza taką możliwość.
• pkt 2. Wysokość podnoszenia oraz udźwig wózka jezdniowego podnośnikowego z mechanicznym napędem podnoszenia wyposażonego w pomost nie mogą przekraczać wielkości określonych w instrukcji wózka jezdniowego.

Dodatkowo, Rozporządzenie Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z dnia 30 października 2018 r. w § 5. ust. 3. stanowi, że eksploatujący uzgadnia szczegółowe warunki eksploatacji z organem właściwej jednostki dozoru technicznego, w przypadku, gdy zastosowanie jest inne niż przewidziane przez producenta. UDT, rozpatrując wnioski o uzyskanie zgody na eksploatację maszyn do podnoszenia ładunków z koszami (platformami roboczymi) do podnoszenia osób, w pierwszej kolejności ustala zasadność wniosku.

Praktyka i interpretacja UDT

Aby podnieść ludzi w koszu na widłach, musi zajść interakcja - kosz musi być dostosowany do danego urządzenia (w praktyce musi być dołączone przez producenta do wózka jako osprzęt dodatkowy), a urządzenie musi mieć w instrukcji zestaw informacji, które umożliwią współpracę z właściwym koszem. Urządzenie musi posiadać odpowiednie zabezpieczenia, mechanizmy, wyposażenie, np. zawory sterowane (zamki hydrauliczne), które w razie awarii hydrauliki nie pozwolą na gwałtowne opadnięcie zestawu z ludźmi w środku. Człowiek musi mieć możliwość bezpiecznego opuszczenia usterkowanego urządzenia. Sam wózek powinien umożliwiać bezpieczne opuszczenie całości w dół (tak jak w podeście czy wózku z kabiną operatora podnoszoną do góry).

Jeśli urządzenie spełnia powyższe wytyczne, istnieją podstawy do „opracowania szczegółowych warunków eksploatacji” i wystąpienia do właściwej jednostki dozoru technicznego celem „uzgodnienia szczegółowych warunków eksploatacji”. Dla każdego operatora UTB jasne jest, że powyższych wymogów nie spełniają nie tylko wózki podnośnikowe z kategorii IIWJO, ale nawet specjalizowane ze zmiennym wysięgiem. Uczciwie więc należy przyznać, że przepis, jak wiele innych w polskim prawodawstwie, jest w zasadzie martwy. Można coś wykonać, jeśli spełni się warunki, które w praktyce nie występują.

Zatem reasumując - jeśli zdaje się egzamin na operatora IIWJO, a pada pytanie o podnoszenie ludzi wózkiem - egzaminator zakończy wywody podsumowując krótko: NIE WOLNO!

Z przypadkami takiego wykorzystania urządzenia mamy najczęściej do czynienia w dwóch sytuacjach:

1. Zastosowaniem wózków jezdniowych podnośnikowych do podnoszenia osób na specjalnie do tego celu zaprojektowanych platformach instalowanych na widłach.
2. Zastosowaniem dźwignic (wciągniki, suwnice, żurawie) do podnoszenia osób w specjalnie zaprojektowanych w tym celu koszach lub z zastosowaniem pojemników na beton z podestem dla operatora.

Istotnym w tym przypadku jest fakt, że tego typu zastosowania są niezgodne z wytycznymi producenta umieszczonymi w instrukcji eksploatacji dostarczonej do urządzenia. Tego typu zastosowanie urządzenia powoduje powstanie nowych, nieprzewidzianych przez producenta zagrożeń. Dlatego taka sytuacja jest możliwa tylko okazjonalnie, sporadycznie, gdy nie jest możliwe zastosowanie urządzenia przeznaczonego do tego celu. Inne niż określone przez wytwórcę wykorzystanie urządzenia wiąże się z przedstawieniem stosownej dokumentacji w organach dozoru technicznego i jej uzgodnienia.

Dodatkowe wymogi eksploatującego

W przypadku wykorzystania wózków jezdniowych z napędem silnikowym do podnoszenia osób w specjalnie skonstruowanych do tego celu koszach, eksploatujący musi uzasadnić wykorzystanie urządzenia niezgodne z przeznaczeniem określonym przez producenta w instrukcji eksploatacji oraz spełnić poniższe wymagania:

• Zgoda UDT na inne zastosowanie wózka niż przeznaczenie określone przez wytwórcę wymaga uprzedniego przedłożenia przez eksploatującego uzgodnienia z UDT instrukcji eksploatacji urządzenia wraz z zainstalowanym koszem.
• Pomost roboczy instalowany na widłach musi posiadać elementy zabezpieczające kosz przed spadnięciem.
• Kosz musi posiadać elementy zabezpieczające pracowników przed wypadnięciem z kosza, zgnieceniem, uwięzieniem bądź uderzeniem, szczególnie w wyniku przypadkowego kontaktu z przedmiotami.
• Kosz musi zapewniać bezpieczeństwo pracownikom uwięzionym wewnątrz kosza i umożliwiać niezwłoczne ich uwolnienie.

Eksploatujący wózek wyposażony w kosz musi zapewnić również, aby:

1. Urządzenia sterujące ruchami wózka wymagały podtrzymania i powracały do pozycji neutralnej po zwolnieniu, były wykonane i umiejscowione w sposób uniemożliwiający przypadkowe uruchomienie.
2. Osoba odpowiedzialna za wykonanie prac ustaliła bezpieczny sposób wykonania prac poprzez opracowanie pisemnych procedur, dostępnych w miejscu pracy.
3. Operator wózka, osoby w koszu oraz inne osoby związane z wykonywaniem pracy, a także osoba odpowiedzialna, zapoznały się z procedurami, pisemnie potwierdziły ich znajomość i zobowiązały się do przestrzegania, a potwierdzenie było dostępne w miejscu pracy.
4. Przemieszczanie osób w koszu odbywało się z zachowaniem szczególnej ostrożności i pod nadzorem osoby odpowiedzialnej za wykonanie prac.
5. Wózek i kosz były kontrolowane przez wyznaczone osoby każdego dnia przed użyciem w celu stwierdzenia, że mogą być wykorzystane do bezpiecznego przemieszczania osób (oględziny, próby bez i z obciążeniem nominalnym), a zapisy z kontroli były dostępne w miejscu pracy.
6. Przemieszczane osoby były wyposażone w środki ochrony indywidualnej przed upadkiem z wysokości i pozostawały odpowiednio przymocowane do oznaczonego zaczepu w koszu.
7. W przypadku, gdy w koszu znajdują się osoby, operator wózka pozostawał stale na stanowisku sterowniczym.
8. Przemieszczanie kosza z osobami przebiegało powoli, rozważnie i kontrolowanie, bez nagłych ruchów wózka i kosza.
9. Nie występowało kojarzenie ruchów roboczych (mechanizmów) wózka.
10. Osoby przemieszczane w koszu były ciągle widoczne dla operatora oraz posiadały stałą łączność z operatorem.
11. W czasie przemieszczania kosza osoby znajdujące się w jego wnętrzu nie wykonywały żadnych prac.
12. Wchodzenie i wychodzenie osób z kosza odbywało się tylko i wyłącznie, gdy jest on posadowiony na podłożu, z wyłączeniem sytuacji awaryjnych.
13. Zachowany był odpowiedni współczynnik bezpieczeństwa uwzględniający diagram udźwigu dotyczący danego wózka.
14. Kosz posiadał wyrazisty i kontrastowy kolor.
15. Kosz posiadał tabliczkę znamionową umieszczoną w widocznym miejscu z podstawowymi informacjami (nazwa i adres producenta, rok produkcji, typ, numer identyfikacyjny, masa własna kosza, udźwig nominalny kosza i dopuszczalna ilość osób w koszu).

Dodatkowo do dokumentacji składanej do UDT należy załączyć:

• instrukcję użytkowania producenta kosza;
• świadectwo producenta kosza;
• opis sposobu ewakuacji osób z kosza;
• charakterystykę udźwigu urządzenia;
• określenie miejsca eksploatacji wózka wraz z koszem.

Bezpieczeństwo ruchu wewnątrzzakładowego

Wózki widłowe są przeznaczone do transportu wewnątrzzakładowego, zarówno na halach, jak i na otwartych przestrzeniach, np. na placach przeładunkowych. Wskazuje na to m.in. fakt, że nie podlegają one badaniom technicznym w stacjach diagnostycznych, a do ich kierowania konieczne jest zdobycie konkretnych uprawnień.

Ryzyko wypadkowe na wspólnych drogach

Doświadczenia krajowe oraz zebrane w przedsiębiorstwach w państwach zachodnich, a także analiza wypadków dowodzą, że w przypadku, gdy drogi pieszych i pojazdów są wspólne, występuje duże ryzyko wypadkowe. Zmniejszenie ryzyka wypadkowego do poziomu małego jest praktycznie bardzo trudne, a najczęściej niemożliwe.

Na przykładzie zarejestrowanej sytuacji, prędkość ruchu wózka zbliżającego się do pieszego nie tylko nie zmalała, ale wzrosła. W takiej sytuacji nie można wykluczyć możliwości zachowania się pieszego w sposób nieprzewidywalny, czego skutki byłyby tragiczne. Podobna sytuacja z udziałem wózka unoszącego, poruszającego się z prędkością około 7 km/h, również pokazała, że prędkość wózka podczas zbliżania się do pieszego nie zmalała, jak należałoby tego oczekiwać. Ponadto pieszy nie zwracał uwagi na wózek zbliżający się w jego kierunku.

Zachowanie zarówno kierowcy wózka, jak i pieszego w tych przykładach nie było zgodne z obowiązującą w przedsiębiorstwie procedurą, wymagającą z jednej strony zmniejszenia prędkości jazdy przez kierowcę wózka, a z drugiej strony - usunięcia się pieszego z drogi.

tags: #czy #wozek #widlowy #moze #poruszac #sie