Kanalizacja podciśnieniowa stanowi nowoczesne rozwiązanie w gospodarce wodno-ściekowej, wymagające precyzyjnego podejścia do etapu projektowania. Prawidłowe zwymiarowanie systemu jest kluczowe dla jego wydajności i niezawodności.
Podstawy projektowania systemów podciśnieniowych
Wymiarowanie kanalizacji podciśnieniowej sprowadza się do zaprojektowania sieci zbiorczych rurociągów oraz stacji próżniowo-pompowej. Zaleca się stosowanie wyłącznie rozgałęzionej sieci (promienistej) z centralną stacją próżniowo-pompową. Warto pamiętać, że długość pojedynczego zbiorczego rurociągu podciśnieniowego nie może przekraczać 4 km. W przypadku dużych obszarów teren można podzielić na strefy, z których każda posiada własną stację próżniowo-pompową.
Węzeł opróżniający z zaworem będzie pracował prawidłowo, gdy minimalne podciśnienie na podłączeniu wyniesie 0,2 bara. System musi być szczelny, a stacja próżniowo-pompowa w razie awarii powinna posiadać pojemność rezerwową, wynoszącą około 25% średniego dobowego dopływu ścieków. Minimalne średnice rurociągów zbiorczych należy przyjmować w zależności od występowania w ściekach dużych zanieczyszczeń stałych.
Normy i wytyczne projektowe
Obecnie do projektowania kanalizacji podciśnieniowej wykorzystuje się ogólnodostępne wytyczne, takie jak:
- ATV-DVWK-A 116
- PN-EN 1091 - określa minimalne wymagania projektowe
- EPA/625/1-91/024 - choć popularne, wytyczne te zawierają nieścisłości przy doborze parametrów projektowych i brak precyzyjnych informacji dotyczących ich wyboru
Procedura wymiarowania sieci
Wymiarowanie rurociągów w pierwszej kolejności zależy od długości gałęzi i gęstości zasiedlenia. Długość gałęzi definiuje się jako odległość od stacji próżniowo-pompowej do najbardziej oddalonego węzła opróżniającego (bez uwzględniania rurociągów bocznych).
| Parametr | Zalecenie |
|---|---|
| Stosunek powietrza do ścieków | od 2:1 do 12:1 |
| Profil ułożenia | falowy (F), piłokształtny (P) lub kieszeniowy (K) |
Na podstawie długości gałęzi i gęstości zasiedlenia określa się średni stosunek powietrza do ścieków w danej gałęzi. Zaleca się, aby stosunek ten malał w kierunku stacji próżniowo-pompowej. Po ustaleniu parametrów (fi) dobiera się wewnętrzne średnice rurociągów. Należy podkreślić, że do czasu osiągnięcia hydraulicznych wartości granicznych nie ma potrzeby zwiększania średnicy rurociągu, ponieważ pełni on dodatkową rolę akumulatora podciśnienia.
Przykład inwestycji: Gmina Miękinia
Praktycznym przykładem realizacji nowoczesnych systemów jest projekt „Zapewnienie prawidłowej gospodarki wodno-ściekowej aglomeracji Wrocław, w części gminy Miękinia”. Kwota wsparcia z Programu Infrastruktura i Środowisko (POIiŚ) wyniosła 12 mln złotych, przy całkowitej wartości inwestycji szacowanej na 17 mln złotych.
W ramach projektu przewidziano:
- Budowę 18 kilometrów kanalizacji.
- Powstanie 9 przepompowni ścieków.
- Przyłączenie ponad 3 tysięcy osób do nowej sieci.
Umowę na realizację podpisali Marek Mielczarek (Prezes Zarządu WFOŚiGW we Wrocławiu) oraz Romuald Siek (Prezes Zakładu Usług Komunalnych w Miękini). Na Dolnym Śląsku realizowanych jest łącznie 11 projektów z POIiŚ, w ramach których buduje się 450 km kanalizacji i wodociągów oraz nowe oczyszczalnie (m.in. w Ziębicach i Sulikowie).
tags: #iseki #kanalizacja #projekt