Historia firmy Claas, jednego z wiodących producentów maszyn rolniczych, sięga początku XX wieku. W 1913 roku August Claas wraz z braćmi założył niewielkie przedsiębiorstwo, które wkrótce przekształciło się w firmę „Gebrüder Claas” i rozpoczęło produkcję snopowiązałek. Bracia Claas szybko dostrzegli potencjał innowacyjnych, niezawodnych maszyn rolniczych, które mogłyby znacząco zwiększyć wydajność pracy. Szczególne zainteresowanie wzbudziły wówczas egzotyczne w Europie kombajny zbożowe.
Pierwszy prototyp ciąganego kombajnu, nazwany MDB (Mäh-Dresch-Binder - Koś-Młóć-Wiąż), powstał w 1936 roku. Produkcja seryjna ruszyła rok później i trwała do 1943 roku, osiągając liczbę 1400 sztuk. Po wojnie, w 1946 roku, wznowiono działalność, a model Super wraz z odmianami Junior i Automatic, rozszedł się w ilości 65 tysięcy sztuk na całym świecie, wyznaczając nowe standardy jakości.
Innowacyjność była wpisana w DNA firmy Claas. Już model Super, dostępny z własnym silnikiem (Käftera, 15 KM), wymagał jedynie 15-konnego ciągnika. Prawdziwy przełom nastąpił w 1952 roku wraz z wprowadzeniem samobieżnego kombajnu Hercules (później SF), który w najwyższych wersjach mógł posiadać heder o szerokości 3,6 metra. Był to jednak kombajn imponujący parametrami, ale również bardzo drogi.
Potrzeba stworzenia tańszego kombajnu, dostępnego dla szerszego grona rolników, zwłaszcza tych użytkujących wcześniejszy model Super lub rozważających zakup mniejszych maszyn konkurencji, stała się impulsem do opracowania nowego modelu. Celem było zaoferowanie maszyny o prostszej konstrukcji, ale nadal oferującej dobre parametry robocze, z możliwością zwiększenia szerokości cięcia z 1650 mm do 1800 mm. Nowy kombajn miał być bardziej przystępny cenowo niż Hercules.
Claas Columbus: Dane techniczne i specyfikacja
Model Claas Columbus, wprowadzony na rynek w 1958 roku, stanowił odpowiedź na zapotrzebowanie rynku na mniejszy i tańszy kombajn, przeznaczony dla średnich i małych gospodarstw. Konstrukcja Columbusa bazowała na rozwiązaniach sprawdzonych w większych maszynach, takich jak Hercules, jednak została uproszczona i zoptymalizowana pod kątem kosztów produkcji i eksploatacji.
Produkcja modelu Claas Columbus trwała od 1958 do 1970 roku. W tym okresie kombajn był dostępny w różnych zestawieniach wyposażenia, co pozwalało na dopasowanie maszyny do specyficznych potrzeb użytkowników.
Silnik
Podstawowe wersje kombajnu Claas Columbus były napędzane czterocylindrowym silnikiem wysokoprężnym marki Perkins, model A4.99. Jednostka ta charakteryzowała się pojemnością skokową 1760 cm³ (1,8 litra) i mocą znamionową 25 kW (34 KM).
Jednakże, w zależności od rynku i wersji wyposażenia, stosowano również inne jednostki napędowe. W niektórych modelach, szczególnie tych przeznaczonych na rynki europejskie, wykorzystywano benzynowe silniki typu boxer Volkswagena, znane z modelu Garbus (VW Typ 1) oraz Volkswagena Transportera (VW Typ 2). Były to jednostki chłodzone powietrzem i olejem o pojemności 1,1 litra i mocy 27 KM, które z czasem zastępowano mocniejszymi wersjami o pojemności 1,6 litra i mocy 38 KM. Silniki te cieszyły się dobrą opinią ze względu na ich dostępność i ekonomię pracy, a także były stosowane w małych ciągnikach rolniczych.
Kombajny Claas miały długie, regulowane rozdzielacze masy młóceniowej. Hydrauliczna była regulacja wysokości stołu tnącego i wału podającego. Zboże do bębna młócącego transportowano przenośnikiem zgarniaka. Sito górne było regulowane, a sito dolne wymienne.
Silnik w modelu Columbus umieszczony był po prawej stronie obok operatora, co ułatwiało dostęp serwisowy. Po przeciwnej stronie, nad lewym kołem, znajdował się podest dla kombajnisty.
Zespół żniwny (heder)
Claas Columbus był wyposażony w zespół żniwny o standardowej szerokości roboczej 180 cm. Dostępna była również opcja hedera o szerokości 210 cm. Maszyna nie posiadała automatycznej kontroli położenia wysokości hedera ani funkcji bocznego przechylania czy wyrównania pochylenia wzdłużnego/poprzecznego. Regulacja prędkości nagarniacza była dostępna mechanicznie.
Zespół młócący
Centralnym elementem systemu omłotowego był bęben o średnicy 45 cm i szerokości 80 cm. Konstrukcja zespołu młócącego była w przekroju identyczna jak w większych modelach, jednak klawisze wytrząsaczy były węższe w porównaniu do Herculesa.
Wytrzęsacze
Kombajn wyposażony był w 3 wytrzęsacze klawiszowe, które zapewniały powierzchnię separacji wynoszącą 1,68 m². Długość wytrząsacza wynosiła 210 cm.
Sita
Powierzchnia sita dolnego (dokładnego) wynosiła 0,55 m². Całkowity obszar przesiewania, objęty działaniem wentylatora, wynosił 1,19 m². Dolne sito miało wymienną konstrukcję.
Osiągi i Wydajność
Prędkość maksymalna kombajnu Claas Columbus wynosiła 16 km/h. Maszyna nie posiadała wskaźnika utraty ziarna.
Skrzynia biegów
Napęd realizowany był za pomocą mechanicznej, trzystopniowej przekładni, która oferowała jeden bieg wsteczny. Dodatkowo, w celu zapewnienia płynnej regulacji prędkości jazdy, stosowano wariator.
Układ hamulcowy
Kombajn wyposażony był w mechaniczne hamulce tarczowe.
Wymiary i Masa
Długość całkowita maszyny, wraz z hederem, wynosiła 8,7 metra. Szerokość całkowita (z hederem) to 2,35 metra. Wysokość kombajnu bez kabiny wynosiła 2,45 metra, a masa własna bez kabiny to 2100 kg.
Standardowe opony na kołach napędowych (przód) miały rozmiar 11,2-28, a na kołach skrętnych (tył) - 8,50-12. Dostępne były również alternatywne rozmiary opon: 11,2-24 na przód i 5,50-16 na tył.
Kabina i Wyposażenie
Model Claas Columbus nie był standardowo wyposażony w kabinę. Maszyna nie posiadała również klimatyzacji ani ogrzewania. W opcjach dostępne było wyposażenie dodatkowe, takie jak rozdrabniacz słomy lub dedykowana prasa kostkująca.
Ziarno mogło być przechowywane w zbiorniku o pojemności 1100 litrów lub pakowane do worków, co wymagało dodatkowej osoby do obsługi workownicy.
Claas Columbus vs. Inne modele
Claas Columbus był częścią szerszej rodziny kombajnów Claas, które ewoluowały na przestrzeni lat. Jego konstrukcja stanowiła rozwinięcie koncepcji prostych i ekonomicznych maszyn, skierowanych do mniejszych gospodarstw.
Model Columbus był ściśle powiązany z modelem Europa, który był jego nieco większą i cięższą wersją, często dedykowaną na rynki eksportowe. Europa współpracowała z szerszym hederem (2,40 m) i ważyła ponad tonę więcej (3580 kg) niż Columbus. Oba modele cieszyły się ogromną popularnością, a łącznie wyprodukowano ich ponad sześćdziesiąt tysięcy egzemplarzy.
W porównaniu do wcześniejszych konstrukcji, takich jak ciągane kombajny MDB czy samobieżny Hercules, Columbus oferował znacznie lepszy stosunek ceny do możliwości, czyniąc nowoczesną technologię omłotu bardziej dostępną.
Jak działa kombajn: widok z wnętrza kombajnu [wideo 4K]
Podsumowanie historyczne
Claas Columbus, produkowany w latach 1958-1970, był kluczowym modelem w strategii firmy Claas mającej na celu demokratyzację technologii kombajnowej. Dzięki zastosowaniu sprawdzonych, ale uproszczonych podzespołów, takich jak silnik Perkins A4.99 lub jednostki VW, oraz zoptymalizowanej konstrukcji, maszyna ta stała się popularnym wyborem dla wielu gospodarstw rolnych.
Sukces modelu Columbus, wraz z jego blisko spokrewnioną wersją Europa, świadczy o trafności przyjętej koncepcji - stworzenia wydajnego, a jednocześnie przystępnego cenowo kombajnu zbożowego. Te maszyny odegrały znaczącą rolę w modernizacji rolnictwa w wielu krajach Europy.