Historia produkcji maszyn rolniczych w Kutnie sięga roku 1890, kiedy to Alfred Vaedtke uruchomił niewielką fabrykę, specjalizującą się w produkcji młocarń, kieratów i sieczkarni. W 1910 roku prężnie rozwijający się zakład stał się spółką akcyjną, zatrudniającą kilkaset osób. Po drugiej wojnie światowej zakład został znacjonalizowany i przez lata znany był głównie z produkcji siewników zbożowych.
Siewniki polskiej produkcji: charakterystyka i zastosowanie
W ramach kontynuacji cyklu artykułów historycznych, prezentujemy legendy polskiego rolnictwa. Siewniki takie jak Poznaniak obsiewały w czasach świetności miliony hektarów rocznie, od wielkopowierzchniowych przedsiębiorstw po kilkuhektarowe gospodarstwa, gdzie z powodzeniem służą do dziś. Przyglądamy się zarówno maszynom polskiej produkcji, jak i importowanym z innych krajów bloku wschodniego, sprawdzając, jakie parametry oferowała ówczesna technika i jakie zalety swoich maszyn podkreślali producenci.
Poznaniak S043
- Siewnik „Poznaniak” jest przeznaczony do rzędowego siewu nasion zbóż, strączkowych, oleistych, motylkowych i innych za pomocą kołeczkowych przyrządów wysiewających.
- Szerokość robocza: 2,7 metra.
- Produkowany w Fabryce Maszyn Rolniczych „Agromet-Kraj”, Poznaniak stał się najpopularniejszym siewnikiem w Polsce, który przez wiele lat można było spotkać w niemal każdym gospodarstwie w kraju.
Mazur S052
- Siewnik „Mazur” jest przeznaczony do rzędowego siewu nasion roślin kłosowych, strączkowych, oleistych, motylkowych i innych za pomocą kołeczkowych przyrządów wysiewających.
- Siewnik jest przystosowany do siewu zagęszczonego pszenicy nie krzewiącej się i nie wylegającej, np. odmiany Grana.
- Szerokość robocza: 4 metry.
Polanin S045
- Siewnik „Polanin” jest przeznaczony do rzędowego siewu nasion roślin kłosowych, strączkowych, oleistych i innych za pomocą kołeczkowych przyrządów wysiewających.
- Siewnik jest przystosowany do siewu zagęszczonego psiewu zagęszczonego pszenicy nie krzewiącej się i nie wylegającej, np. odmiany Grana.
- Szerokość robocza: 6 metrów.
SZU-3,6
- Siewnik SZU-3,6 jest przeznaczony do wąskorzędowego siewu nasion 4 zbóż i roślin strączkowych z równoczesnym wysiewem w rzędy granulowanych nawozów mineralnych.
- Szerokość robocza: 3,6 metra.
- Siewnik współpracuje z ciągnikami o mocy 50-75 KM.
Siewniki konne
Oprócz siewników ciągnikowych, w ofercie znajdowały się również maszyny przeznaczone do pracy z koniem. Siewniki konne były produkowane jeszcze w latach 80-tych.
- Góral S012: konny, szerokość robocza 1,25 metra.
- Kaszub S014: konny, szerokość robocza 1,5 metra.
Historyczne ceny siewników i maszyn rolniczych
Wydanie „Informatora Agromy” z 1979 r. oraz publikacja „Dane techniczno-eksploatacyjne maszyn i ciągników rolniczych” z 1985 r. pozwalają na spojrzenie na ówczesne realia rynkowe.
Ceny siewników w 1979 roku
Centrala Handlowa Sprzętu Rolniczego podała następujące ceny siewników zbożowych:
- Góral S012 (konny, 1,25 m): 5200 zł
- Kaszub S014 (konny, 1,5 m): 5800 zł
- Poznaniak S043 (ciągnikowy, 2,7 m): 20,5 tys. zł
- Mazur S052 (ciągnikowy, 4 m): 73 tys. zł
- Polanin S045 (ciągnikowy, 6 m): 99 tys. zł
- SZU-3,6 (ciągnikowy, 3,6 m): 79,5 tys. zł
Ceny siewników w 1985 roku
W 1985 roku ceny znacząco wzrosły:
- Góral S012: 40,4 tys. zł
- Kaszub S014: 30,6 tys. zł
- Poznaniak S043: 63,1 tys. zł
- SZU-3,6: 106 tys. zł
Porównanie cen z innymi produktami
Dla porównania, oto ceny wybranych produktów w 1979 roku:
- Bizon Z056: 750 tys. zł
- Ursus C330 (podstawowe wyposażenie): 145 tys. zł
- Ursus C360: 200 tys. zł
- Fiat 126p: około 90 tys. zł
- Fiat 125p: 170 tys. zł
- Polonez (wersja z silnikiem 1.3, zaprezentowany rok wcześniej): aż 250 tys. zł
W 1985 roku ceny te również znacząco wzrosły:
- Bizon Z056: 1,6 mln zł
- Ursus C360: 595 tys. zł
- Ursus C330: 471 tys. zł
Jeśli chodzi o produkty pierwszej potrzeby, bochenek chleba w 1979 r. kosztował 4 zł, cukier 10,5 zł/kg, a wódka 100 zł/0,5l.
Ceny skupu płodów rolnych w 1979 roku
Według danych Głównego Urzędu Statystycznego, pszenica w 1979 r. była skupowana średnio po 5200 zł/t, żyto po około 4350 zł/t, jęczmień odpowiednio 5650 zł/t, a owies około 3850 zł/t, podobnie jak rok wcześniej. Ziemniaki sprzedawało się wówczas za średnio 2450 zł/t, a buraki cukrowe 1150 zł/t. Żywiec wołowy skupowany był średnio po 31,30 zł/kg, cielęcy około 36,30 zł/kg, a wieprzowy średnio 44,90 zł/kg.