Rosyjska firma Ural, znana z produkcji solidnych pojazdów terenowych, dynamicznie rozwija swoją ofertę, wprowadzając nowe modele wywrotek i unowocześniając istniejące konstrukcje. Mimo historycznych korzeni, sięgających kabin z lat 70., producent stawia na innowacje, co widać na przykładzie premierowych prezentacji i ekspansji na nowe rynki.
Premiera wywrotki Ural C26.328P na targach Comtrans
Na targach Comtrans w Moskwie Ural zaprezentował nową wywrotkę z silnikiem pod kabiną, oznaczoną jako С26.328P. Pojazd ten, choć z boku zdradza swoje historyczne pochodzenie, od przodu zaskakuje nowoczesnością i potężną atrapą chłodnicy.
Charakterystyka Ural C26.328P
- Typ: Wywrotka 6×4
- Ładowność: 16,5 tony
- Silnik: Rosyjski YaMZ o mocy 328 KM
- Norma emisji spalin: Euro 5
- Interwał serwisowy: 30 tys. km
Ural Next wchodzi na polski rynek
Oficjalnie potwierdzono, że model Ural Next wchodzi na polski rynek, a klienci mogą już składać zamówienia, znając konkretne ceny. Ural Next to pojazd z 2014 roku, który łączy klasyczne rozwiązania techniczne z nowoczesną kabiną pochodzącą z dostawczej Gazelli Next oraz typowo terenowym podwoziem.
Warianty i dostępność
Rosyjska oferta obejmuje warianty 6×6, 6×4, a nawet rzadko spotykane 4×4, z których wszystkie mają być dostępne w Polsce. Początkowo oferta skupia się na najpopularniejszej, 22,5-tonowej wersji 6×6, przeznaczonej do użytku w trudnym terenie. Posiada trzy mosty napędowe własnej produkcji Urala, blokady międzyosiowe, skrzynię rozdzielczą z reduktorem oraz 36-stopniowy kąt natarcia.
Konfiguracje i ceny dla polskich klientów
Polscy klienci będą mogli wybierać między różnymi źródłami napędu i kabinami. Najtańsze podwozie pod zabudowę, wyceniane na około 290 tys. złotych netto, wyposażone jest w rosyjski silnik YaMZ o pojemności 6,7 litra i mocy maksymalnej 273 KM, 5-biegową skrzynię manualną YaMZ oraz pojedynczą kabinę. Droższe wersje mogą osiągać ceny do 350 tys. złotych.
- Silnik YaMZ spełnia normę emisji spalin Euro 5, wymaga płynu AdBlue i korzysta z wtrysku typu Common Rail.
- Standardowe wyposażenie obejmuje: układ ABS, tempomat, elektryczne szyby, radioodtwarzacz 2DIN.
- Wiele elementów jest podgrzewanych: przednia szyba, lusterka, wlew i filtry paliwa.
- Gwarancja: trzyletnia z limitem 100 tys. kilometrów.
Kwestie formalne i homologacyjne
Przed przyjazdem do Polski, Urale będą miały wystawioną rosyjską książkę pojazdu, jednak nie dojdzie do ich pełnego zarejestrowania w Rosji. W obecnej chwili pojazd nie jest przystosowany do rejestracji na rynkach UE.
URAL NEXT VIDEO «Урал NEXT» автомобиль нового поколения
Potencjalni klienci w Polsce
Główny popyt na Ural Next w Polsce doszukuje się w klientach hobbystycznych, potrzebujących ciężkiego podwozia pod samochód wyprawowy, a także w firmach eksploatujących specjalistyczny sprzęt w bardzo trudnych warunkach.
Rozwój oferty Tarmotu
Poznańska firma Tarmot, oprócz Urala Next, rozpoczyna także sprzedaż modelu 4320, czyli poprzednika serii Next. Ta ciężarówka będzie miała kabinę wywodzącą się z lat 70. i możliwość wyboru silnika diesla V8 z zestawem do wymiany wtrysku Common Rail na zwykłą pompę.
Nowa wersja Ural Next 6x4 i modernizacja linii produkcyjnej
Rosyjski producent wprowadził na rynek nową wersję ciężarówki Ural Next w konfiguracji 6x4, która dotarła już do Petersburga, gdzie zaplanowano najszybszą sprzedaż. Pojazd może być wykorzystywany w różnych dziedzinach działalności, takich jak budownictwo, rolnictwo czy transport.
Warianty nadwoziowe
Rodzina samochodów Ural Next obejmuje szeroki zakres zastosowań:
- Podwozia wywrotki (do 15,6 t DMC)
- Ciągniki siodłowe (do 62 t)
- Żurawie samochodowe
- Śmieciarki
- Cysterny
- Samochody dystrybucyjne
- Autocysterny
- Kombinowane samochody drogowe
Fabryka Uralskij Awtomobilnyj Zawod w miejscowości Miass ulepszyła linie produkcyjną, co przekłada się na korzystną cenę i gwarancję na 3 lata lub na przebieg 150 000 km dla ciężarówek Ural NEXT.
Zwiększony komfort i funkcjonalność
Rosyjskie ciężarówki mają też nowy poziom komfortu i zwiększoną funkcjonalność, z możliwością łatwego instalowania różnych dodatków. Wyposażenie pojazdu obejmuje:
- Panel LCD
- Centralny zamek
- Podgrzewaną przednią szybę i lusterka wsteczne
- Tempomat
- Elektrycznie otwierane okna
- Kierownicę wielofunkcyjną
- System audio sterowany z poziomu kierownicy
- Komputer pokładowy i filtr kabinowy
- Regulowana w pionie kierownica
- Kabina sypialna z wygodnym łóżkiem (w odpowiednich konfiguracjach)
Ural w trudnej dekadzie po rozpadzie ZSRR
Ciężarówki z rodziny Ural były pierwotnie projektowane na potrzeby wojska. Ten fakt, choć strategiczny, znacznie skomplikował przetrwanie zakładu po rozpadzie Związku Radzieckiego. Główny konkurent, KamAZ, oferował szerszą linię produktów, w tym ciągniki z linii głównej, których Miass nie posiadał. Specyfika pracy niemal wyłącznie na potrzeby obronne odcisnęła piętno na poziomie inżynierii roślinnej - wiele rozwiązań nie nadawało się na potrzeby cywilne.
Na przykład, w latach 90. na czteroosiowych gigantach "Ural-5323-20" dla armii rosyjskiej używano kabin z Nabereżnych Czełn, które były już wtedy przestarzałe. Wprowadzenie gigantycznego 8x8 Ural-5323-22 z kabiną włoskiego IVECO niewiele pomogło fabryce - wielkość produkcji spadła z 30 tysięcy samochodów rocznie do 5,4 tysiąca. W 1998 roku UralAZ wprowadził zarządzanie zewnętrzne, co ostatecznie uratowało fabrykę, prowadząc do stopniowego zwiększania produkcji.
Rozwój linii wojskowej i eksport
Mimo małych zamówień od Ministerstwa Obrony Narodowej, prace nad modernizacją linii wojskowej trwały. Cała rodzina Ural-4320 otrzymała nazwę "Motowóz". "Ural-Motowozy" były dwu-, trzy- i czteroosiowe, wyposażone głównie w silniki wysokoprężne z Jarosławskiej Fabryki Silników. Linia samochodów ciężarowych była aktywnie eksportowana do Afryki, Azji Południowo-Wschodniej i Ameryki Południowej.
Pod koniec 1994 roku Ural-5323.4 stał się mobilną bazą dla kompleksu rakietowo-artyleryjskiego "Pancyr-S1", choć ostatecznie KAMAZ przejął tę niszę. Mimo to, duże Urale były nadal dostarczane żołnierzom, m.in. na modelu 53236 montowano jednostki floty pontonowej PMP.
Problem braku "ciężkich" mostów
Utrata ukraińskich produktów KrAZ dla armii rosyjskiej spowodowała, że krajowe modele czteroosiowe zaczęły zajmować niszę ciężkich ciężarówek. Problemem był brak odpowiednich mostów dla cięższych pojazdów. Musiano zwiększać nośność dodatkowymi mostami. "Ural-5323" przyjmował 10 ton, podczas gdy młodszy trzyosiowy 4320-31 na twardej nawierzchni - cztery tony mniej. Problem braku krajowych "ciężkich" mostów w UralAZ został częściowo rozwiązany dopiero w ostatnich latach.
Sankcje i zmiany własnościowe
Problemem Uralu i KamAZu w ciągu ostatnich pięciu lub sześciu lat były możliwe sankcje Zachodu związane z produktami obronnymi. Aby chronić produkcję cywilną, PJSC KamAZ wprowadziło całą linię sprzętu wojskowego pod markę zależną JSC Remdiesel (RD). Podobnie UralAZ, wchodzący w skład Grupy GAZ, został sprzedany United Machine-Building Group (OMG) Dmitrija Streżniewa, aby chronić się przed sankcjami zagranicznymi. Powstała firma obejmująca również część Jarosławskiej Fabryki Silników i spółkę joint venture RM-Tereks.
Takie działania nie są rzadkością - niemiecki MAN zaopatruje Bundeswehrę w ciężarówki pod marką Rheinmetall poprzez joint venture RMMV (Rheinmetall MAN Military Vehicles) zlokalizowane w Austrii. Francuzi przemianowali swoją bojową nazwę na Renault Trucks Defense, by skierować uwagę na Arquus.
Współczesna oferta wojskowa Urala
W ostatnich latach wojskowe produkty firmy Miass sprawiały wrażenie, że są stopniowo zastępowane przez pojazdy typu cabover firmy KamAZ. Obecnie Ministerstwo Obrony kupuje Ural nawet mniej niż na początku 2000 roku, mimo to fabryka posiada cztery rodziny pojazdów wojskowych: "Motowóz", "Motowóz-M", "Tornado-U" i "Tajfun-U".
Typhoon-U i MRAP
Opancerzony "Ural-63095 Typhoon-U" nigdy nie trafił do rosyjskiej armii, prawdopodobnie z uwagi na wystarczające zakupy Remdiesla "Typhoons-K63968". Jednak bardziej przestronny MRAP "Ural-63099 Typhoon" w dużych ilościach (do 200 pojazdów rocznie) wchodzi do wojska, głównie dzięki prawie całkowitej lokalizacji produkcji. Wśród chronionych pojazdów kupowany jest również Ural-VV (dla Gwardii Narodowej) oraz opracowywany wariant Ural-VP dla rosyjskiej żandarmerii wojskowej.
"Motowóz" i jego następcy
Klasyczny "Motowóz" pierwszej generacji w ciągu najbliższych kilku lat opuści scenę ze względu na przestarzałą kabinę. Największym z trzyosiowych "Motowózów" jest "Ural-4320-0811-31", na długiej ramie, na której umieszczono zarówno konwencjonalne nadwozie pokładowe, jak i klimatyzator lotniskowy AK 1,0-30-1-1U oraz siedziba KUNG MSH-5350.1 z przyczepą PSh4M. KUNG we współczesnej interpretacji to K5350.1-11, a jego wersja autobusu pasażerskiego to PAF-5350.1-11.
"Motowóz-M" i "Tornado-U"
Trudno jest rozróżnić pojazdy z rodziny "Tornado-U" i "Motowóz-M", jednak są to maszyny innej klasy. Ural-63706-0011 "Tornado-U" to najcięższe pojazdy firmy Miass, bezpośrednie zamienniki ukraińskich ciężarówek KrAZ. Ich całkowita masa może osiągnąć 32 tony przy ładowności 12,5 tony. Samochód jest montowany wokół kabiny "Ural-6370", co oznacza, że mosty "Tornado-U" są węgierskie (opcjonalnie chińskie), a silnik, choć 440-konny YaMZ-652, jest produkowany na licencji francuskiej (diesel Renault dCi 11 z wtryskiem common rail). Kabina jest ramowo-panelowa i dobrze nadaje się do opancerzenia, nawet zamki drzwiowe są ryglowe.
Samochody "Motowóz-M" są zauważalnie lżejsze. W rzeczywistości są to wydłużone klasyczne Urale z kabiną, która jest maksymalnie ujednolicona z Tornado-U. Producent oferuje armii zakup Ural-4320-38011-30 z działem Phlox. Ten Motowóz-M posiada dwurzędową opancerzoną kabinę, a jego konstrukcja różni się od reszty Urala. Zwykły samolot Ural-4320 Motowóz-M zabiera 7 ton ładunku o masie własnej 18,4 ton.
Ural-M - przyszłość wojskowych modyfikacji
W obiecującej linii pojazdów znajdują się także Ural-M - wojskowe modyfikacje cywilnego Ural NEXT. To właśnie te ciężarówki mają zastąpić ciężarówki Motowóz pierwszej generacji.