Opryskiwacz Samojezdny Tecnoma 1991: Charakterystyka i Dane Techniczne

Opryskiwacze samojezdne stanowią kluczowy element wyposażenia w nowoczesnym rolnictwie, umożliwiając precyzyjne i efektywne aplikowanie środków ochrony roślin. Model Tecnoma z 1991 roku, choć pochodzi z minionej epoki, jest przykładem ówczesnych innowacji i standardów w konstrukcji maszyn rolniczych. Ten artykuł przedstawia ogólną charakterystykę oraz typowe dane techniczne, które mogły wyróżniać ten model na tle konkurencji.

Historia i Kontekst Rynkowy

Lata 90. XX wieku były okresem dynamicznego rozwoju technologii rolniczych. Producenci maszyn dążyli do zwiększenia wydajności, komfortu pracy operatora oraz precyzji aplikacji. Tecnoma, jako uznany producent opryskiwaczy, wprowadzała na rynek rozwiązania odpowiadające na te potrzeby. Model z 1991 roku, będąc owocem tych dążeń, oferował rozwiązania techniczne typowe dla tamtego okresu, kładąc nacisk na niezawodność i funkcjonalność.

Zdjęcie historycznego opryskiwacza samojezdnego Tecnoma z początku lat 90.

Silnik i Układ Napędowy

Sercem każdego opryskiwacza samojezdnego jest jego jednostka napędowa. W modelu Tecnoma z 1991 roku zastosowano silnik wysokoprężny, zapewniający odpowiednią moc do przemieszczania maszyny oraz napędu układu opryskowego. Typowe parametry silnika dla opryskiwacza tej klasy w tamtych latach mogły obejmować:

  • Typ silnika: Czterosuwowy, rzędowy, chłodzony cieczą
  • Moc: Około 90-120 KM (66-88 kW)
  • Pojemność skokowa: W granicach 4-6 litrów
  • Układ napędowy: Prawdopodobnie hydrostatyczny na wszystkie cztery koła (4x4), co zapewniało płynną zmianę prędkości i dobrą trakcję w trudnych warunkach polowych.
  • Prędkość robocza: Zazwyczaj do 15-20 km/h
  • Prędkość transportowa: Do 30-40 km/h

Hydrauliczny układ napędowy gwarantował komfort pracy i precyzyjne manewrowanie maszyną, co było kluczowe przy opryskach na polach o zróżnicowanej geometrii.

Układ Opryskowy

System opryskowy to element definiujący funkcjonalność maszyny. Tecnoma 1991 charakteryzowała się solidną konstrukcją i sprawdzonej technologii, typowej dla tamtych lat.

Zbiornik

  • Pojemność zbiornika: Standardowo wahała się w granicach 2500-3200 litrów. Zbiornik wykonany był zazwyczaj z tworzywa sztucznego (polietylenu) lub włókna szklanego, odpornego na działanie środków chemicznych.
  • Zbiornik na czystą wodę: Dodatkowy zbiornik o pojemności około 200-300 litrów do płukania układu i mycia rąk operatora.

Belka Polowa

Belka polowa była konstrukcją stalową, często z hydraulicznym składaniem i rozkładaniem. Jej parametry to:

  • Szerokość robocza belki: Typowo 18 do 24 metrów, z możliwością pracy na sekcjach.
  • Regulacja wysokości: Hydrauliczna, w zakresie od około 50 cm do 200 cm nad gruntem.
  • Stabilizacja belki: Pasywna lub aktywna (np. na wahaczach), zapewniająca równomierne pokrycie nawet na nierównym terenie.

System Pompowy i Sterowanie

  • Pompa: Membranowo-tłokowa, o wydajności w zakresie 200-300 l/min, zapewniająca stałe ciśnienie robocze.
  • System filtracji: Wielostopniowy system filtrów (ssawny, ciśnieniowy, sekcyjny) chroniący układ przed zanieczyszczeniami.
  • Sterowanie: Z kabiny operatora, zazwyczaj z wykorzystaniem manometrów i zaworów do regulacji ciśnienia i otwierania sekcji. Niektóre modele mogły być wyposażone w prostą elektronikę do monitorowania wydatku.

Jak działa napęd hydrauliczny - hydrostatyczny, hydraulika siłowa

Podwozie i Zawieszenie

Konstrukcja podwozia w opryskiwaczu Tecnoma 1991 musiała zapewniać stabilność i komfort jazdy, zwłaszcza na nierównych polach oraz przy dużej masie maszyny z pełnym zbiornikiem.

  • Układ kierowniczy: Hydrauliczny, często z możliwością wyboru trybów jazdy (np. skręt przednich kół, wszystkich kół, tryb "psi chód").
  • Rozstaw kół: Zazwyczaj regulowany hydraulicznie lub mechanicznie, aby dopasować się do różnych rozstawów rzędów w uprawach. Typowy zakres to 180-225 cm.
  • Prześwit: Wysoki, około 100-120 cm, umożliwiający opryskiwanie wysokich upraw, takich jak kukurydza czy słonecznik.
  • Zawieszenie: Mechaniczne (sprężyny, resory) lub hydropneumatyczne, poprawiające komfort operatora i stabilność maszyny.

Kabina Operatora

Kabina w opryskiwaczach z początku lat 90. była projektowana z myślą o funkcjonalności i widoczności, choć komfort mógł być niższy niż w dzisiejszych maszynach.

  • Widoczność: Duże, przeszklone powierzchnie zapewniały doskonałą widoczność na belkę polową i otoczenie.
  • Filtrowanie powietrza: System filtracji powietrza w kabinie (np. filtry węglowe) chronił operatora przed wdychaniem szkodliwych substancji.
  • Sterowanie: Ergonomiczne rozmieszczenie dźwigni i przełączników, często na panelu bocznym lub w podłokietniku.
Szkic ergonomicznej kabiny operatora opryskiwacza z elementami sterowania

Typowe Dane Techniczne (przykładowe)

Parametr Wartość
Rok produkcji 1991
Pojemność zbiornika 2800 litrów
Szerokość robocza belki 21 metrów
Moc silnika 110 KM (81 kW)
Układ napędowy Hydrostatyczny 4x4
Prześwit 115 cm
Wydajność pompy 250 l/min
Regulacja rozstawu kół Mechaniczna, 180-225 cm
Masa własna (pusta) Około 6500 kg

Tecnoma 1991 była maszyną, która w swoich czasach spełniała wysokie wymagania rolników, oferując solidne wykonanie i sprawdzone rozwiązania techniczne. Mimo upływu lat, jej konstrukcja stanowi ważny etap w ewolucji opryskiwaczy samojezdnych, które do dziś są niezastąpione w nowoczesnym rolnictwie.

tags: #opryskiwacz #tecnoma #samojezdny #rok #produkcji #1991