Budowa i funkcjonalność opryskiwaczy rolniczych

Bez skutecznej ochrony przed szkodnikami nie ma mowy o efektywnym rolnictwie. To dlatego w większości gospodarstw potrzebny jest opryskiwacz rolniczy, który może pełnić również dodatkowe funkcje, takie jak rozprowadzanie nawozów czy podlewanie. Konkretny model warto wybrać w oparciu o zapotrzebowanie. Pod uwagę należy wziąć zarówno powierzchnię, którą chcemy opryskiwać, jak i rodzaj upraw, a także nasze możliwości finansowe.

Opryskiwacz polowy to maszyna, której zadaniem jest rozprowadzanie cieczy. W zależności od potrzeb, w jego zbiorniku można umieścić różnego rodzaju pestycydy służące do ochrony roślin lub nawozy sztuczne wspierające wzrost upraw. W okresach suszy opryskiwacz sprawdzi się również do podlewania i zraszania roślin.

Płyn (wodę, nawóz, pestycyd) umieszczamy w zbiorniku opryskiwacza. Budowa opryskiwacza polowego pozwala na czerpanie płynu ze zbiornika dzięki działaniu różnicy ciśnień. Tłoczony jest on przez pompę do rozpylacza. Element ten odpowiada za rozbijanie kropli płynu do postaci mgiełki, co zapewnia równomierne rozprowadzanie i jest bezpieczniejsze nawet dla najdelikatniejszych roślin. Strumień może być kierowany również na glebę.

Ponieważ większość nawozów czy pestycydów ma postać zawiesiny i po pewnym czasie składniki aktywne wytrącają się z wody w postaci osadu, obecnie stosujemy opryskiwacze, których budowa pozwala na umieszczenie w zbiorniku mieszadła oraz filtrów.

Rodzaje opryskiwaczy

Podstawowy podział opryskiwaczy dotyczy sposobu ich poruszania się:

• Opryskiwacz zawieszany: Jego budowa umożliwia mocowanie do trzypunktowego układu zawieszenia (TUZ) ciągnika. Podstawowym parametrem jest długość belki roboczej, która może wynosić od 6 m do nawet 24 m. W przypadku opryskiwacza zawieszanego, budowa belki różni się w zależności od modeli - starsze maszyny mają sztywną ramę, podczas gdy w nowych opryskiwaczach najczęściej występuje hydraulicznie składana i rozkładana belka, znacznie zwiększająca jego mobilność.
• Opryskiwacz ciągany: Jest to prostszy model, przeznaczony dla mniejszych gospodarstw. Przyczepiany jest do ciągnika i porusza się dzięki własnym kółkom.
• Opryskiwacz samojezdny: Rolnicy posiadający duże gospodarstwa i spore środki decydują się często na nowoczesne opryskiwacze samojezdne. Jako samodzielny pojazd z silnikiem i układem kierowniczym, opryskiwacz samojezdny jest łatwy w operowaniu i efektywny.
• Opryskiwacz sadowniczy: Pod względem konstrukcji, niektóre części do opryskiwaczy posiadają są wspólne dla różnych typów, ale budowa opryskiwacza sadowniczego musi pozwalać na wykonywanie prac w specyficznych warunkach, z ograniczonymi możliwościami manewru.

Kluczowe podzespoły opryskiwacza

Niezależnie od typu, niektóre części opryskiwaczy są obowiązkowe dla każdego modelu. Należą do nich zbiornik, pompa oraz rozpylacz.

Zbiornik

Pojemność zbiornika może być różna, gdyż zależy ona od rodzaju opryskiwacza. Faktem jest, że jego kształt powinien być obły, gdyż tylko w taki sposób można go utrzymać w czystości. Na dnie zbiornika zazwyczaj znajduje się wgłębienie, tzw. komora zalewowa, ułatwiająca opróżnianie i płukanie. Opryskiwacz Promar 600 L posiada zbiornik o pojemności 600 litrów.

Pompa

Pompa do opryskiwacza jest jednym z najważniejszych podzespołów. W najczęściej stosowanych opryskiwaczach ciągnikowych stosuje się pompy przeponowe (membranowe), przeponowo-tłokowe oraz pompy tłokowe. Należy zwrócić uwagę na odpowiednie dobranie wydajności pompy do pojemności zbiornika i szerokości roboczej opryskiwacza. Im większy zbiornik i szerokość robocza opryskiwacza, tym większą wydajność powinna mieć pompa.

W opryskiwaczach polowych powszechnie stosowane są pompy przeponowe (membranowe). Powstająca podczas pracy pompy pulsacja ciśnienia wpływa niekorzystnie na trwałość układu cieczowego oraz równomierność dawkowania cieczy. Zapobiega temu powietrznik lub inny system tłumienia pulsacji. Powietrznikiem jest specjalna komora, połączona z kolektorem tłocznym i podzielona elastyczną membraną na dwie części. W jednej z nich znajduje się ciecz użytkowa, a w drugiej - powietrze pod odpowiednim ciśnieniem (od 1/3 do 2/3 ciśnienia roboczego wskazywanego przez manometr). Zbyt wysokie ciśnienie w powietrzniku może uszkodzić membranę pompy, natomiast zbyt niskie nie zapewnia prawidłowego tłumienia pulsacji i zakłóca pracę manometru.

Mieszadło

W każdym zbiorniku opryskiwacza koniecznie musi być zamontowane mieszadło, gdyż to ono nie dopuszcza do rozwarstwiania się cieczy lub osadzania się jej na dnie zbiornika. Najczęściej stosowanymi mieszadłami są mieszadła hydrauliczne, które mogą mieć budowę rurową lub konstrukcję eżektorową. Należy pamiętać, że zasilanie mieszadła nie może być zależne od ustawienia zaworu sterującego. To dlatego najczęściej jest ono zasilane bezpośrednio z pompy. Zadaniem mieszadła jest także zmieszanie koncentratu nawozu.

Filtry

Filtry oczyszczają przepływającą przez pompę i zawór rozdzielczy ciecz. Powinna być ona pozbawiona zanieczyszczeń mechanicznych, gdyż w przeciwnym razie może ona zmniejszyć żywotność elementów układu cieczowego. Wspomniane zanieczyszczenia zapychają dysze do opryskiwacza, uniemożliwiając poprawne opryskanie roślin. Układ filtrujący zazwyczaj składa się z kilku następujących po sobie filtrów, gdzie każdy następny wyposażony jest w bardziej gęstą siatkę w porównaniu do poprzedniego. W opryskiwaczu Promar 600 L zastosowano filtr ssawny i ciśnieniowy.

Zawór sterujący i manometr

Głównym zadaniem zaworu sterującego jest podtrzymanie stałego ciśnienia roboczego oraz zasilanie substancją roboczą poszczególnych części belki polowej, mieszadła i innych urządzeń. Precyzja działania tego urządzenia ma bardzo duży wpływ na dokładność dozowania cieczy. Manometr służy do kontroli ciśnienia roboczego i na bieżąco sygnalizuje poprawność działania poszczególnych zespołów. Jeśli dojdzie do spadku ciśnienia podczas pracy, może to być spowodowane zapchaniem filtra tłocznego. Opryskiwacz Promar 600 L wyposażony jest w rozdzielacz stałociśnieniowy Tolmet - 5-sekcyjny oraz czytelny, łatwy w regulacji manometr.

Belka polowa

Belka polowa opryskiwacza ma wpływ na równomierność pokrycia cieczą opryskiwanej powierzchni. Materiał, z którego jest wykonywana, musi być odporny na różnego rodzaju odkształcenia, ale powinien także być lekki. Składa się z kilku zawiasowo połączonych ze sobą elementów, dzięki czemu można ją rozkładać do długości nawet 40 m, ale umożliwia także poruszanie się opryskiwaczem po drogach publicznych. Belka w opryskiwaczu Promar 600 L ma szerokość roboczą 15 m i jest składana mechanicznie. Posiada również stabilizator belki, zapewniający równomierną pracę na nierównościach.

Rozpylacze (dysze)

Dysze do opryskiwacza to elementy, przez które substancja przepływa i jest rozbijana na krople. W opryskiwaczach polowych najczęściej stosuje się rozpylacze ciśnieniowe. Większość użytkowanych opryskiwaczy ma zamontowane oprawy z tzw. antykapaczami. Są to urządzenia zapobiegające wykapywaniu cieczy po wyłączeniu zasilania.

Rodzaje rozpylaczy:

• Rozpylacze ciśnieniowe: Rozpylają ciecz pod ciśnieniem 1-2,5 MPa. Ciecz przed dostaniem się do wylotu płytki musi przepłynąć przez spiralne kanały wkładki wirowej lub wichrowatych otworów w płytce wirowej. Kanaliki powodują zawirowanie strumienia cieczy, który z dużą prędkością wypływa przez otwór wylotowy. Powstający stożek rozpylonej cieczy ma kąt rozwarcia zależny od odległości wkładki od otworu wylotowego.
• Rozpylacze dwustrumieniowe: Tworzą dwa wachlarzowe strumienie cieczy tworzące między sobą kąt 60°.
• Rozpylacze eżektorowe: Są to rozpylacze z napowietrzaną kroplą, która pękając po uderzeniu w roślinę, zapewnia dobre pokrycie. Dzięki napowietrzeniu kropli jest ona bardzo odporna na znoszenie i umożliwia wykonywanie oprysków na wietrze do 8 m/s. Wykorzystują one efekt Venturiego, w którym strumień cieczy zasysa zewnętrzne powietrze w stosunku zbliżonym do 1:1. W specjalnej komorze następuje spadek ciśnienia cieczy, co niemal całkowicie eliminuje drobne krople. W wyniku mieszania cieczy i powietrza następuje napowietrzenie kropel przed ich formowaniem w dyszy wylotowej. Duże i ciężkie krople nie poddają się oddziaływaniu wiatru, a więc nie są znoszone. Umożliwiają one opryskiwanie przy dość silnym wietrze (dochodzącym nawet do 6 m/s), a jednocześnie małe rozbite krople gwarantują dobre pokrycie powierzchni. Dodatkowym efektem jest zwiększenie energii kinetycznej kropel, co umożliwia głębsze wnikanie w łan. Urządzenia te pracują przy dość wysokich jak na rozpylacze płaskostrumieniowe ciśnieniach - od 3 do 8 barów. Badania wykazały, że skuteczność oprysków rozpylaczami eżektorowymi przeciwko chorobom grzybowym może być niższa w stosunku do drobnokroplistych rozpylaczy szczelinowych. Wnioskiem jest, że jeżeli nie ma wiatru, lepiej opryskiwać tradycyjnymi rozpylaczami szczelinowymi, natomiast w sytuacji konieczności wykonania zabiegu pomimo wiatru - dobrze jest skorzystać z rozpylaczy eżektorowych. Wśród znanych rozwiązań rozpylaczy inżektorowych są tzw. wersje „długie” i „krótkie”.

Opryskiwacz Promar 600 L jest wyposażony w głowice 3-pozycyjne, co ułatwia dobór rozpylaczy do warunków oprysku.

Dodatkowe cechy i zalety

Opryskiwacz Promar 600 L o parametrach: Pojemność zbiornika: 600 litrów, Szerokość robocza belki: 15 m, głowice 3-pozycyjne, rozdzielacz stałociśnieniowy, jest gotowy do pracy i posiada gwarancję producenta. Jego rama malowana proszkowo zapewnia trwałość i odporność. Stabilna konstrukcja dobrze trzyma belkę podczas pracy.

Opryskiwacz ten jest odpowiedni do ciągników o mocy 40-90 KM, charakteryzuje się niską masą, łatwym podnoszeniem i prowadzeniem. Zapewnia bardzo dobrą jakość oprysku na łąkach, zbożach i kukurydzy. Eksploatacja jest tania, a części zamienne, filtry i dysze są łatwo dostępne.

Opryskiwacz ten posiada również zbiornik z funkcją płukania oraz zbiorniczek do mycia rąk, co zwiększa komfort i bezpieczeństwo pracy.

Cena: 9 700 zł netto. Dostępna faktura VAT.

tags: #pronar #opryskiwacz #budowa