Sadzarka do ziemniaków: Budowa, Rodzaje i Efektywność w Uprawie

Uprawa ziemniaków to proces wymagający odpowiedniego przygotowania gleby, materiału sadzeniowego oraz maszyn, które przyspieszają i ułatwiają pracę. Jednym z najważniejszych urządzeń wykorzystywanych w tym celu jest sadzarka do ziemniaków. To sprzęt, który pozwala nie tylko zwiększyć wydajność sadzenia, ale też znacząco poprawić precyzję i komfort pracy rolnika.

Sadzarka do ziemniaków to urządzenie rolnicze, które znacząco usprawnia proces sadzenia bulw. Pozwala na szybkie i precyzyjne prowadzenie prac polowych. Jej głównym zadaniem jest równomierne rozmieszczanie ziemniaków w glebie przy jednoczesnym zachowaniu odpowiedniej głębokości i odstępów między sadzeniakami. Sadzarka napędzana za pomocą wałka odbioru mocy (WOM) z ciągnika działa sprawnie nawet na dużych powierzchniach.

Sadzarka do ziemniaków znajduje zastosowanie przede wszystkim w rolnictwie, gdzie liczy się wydajność, precyzja i optymalne wykorzystanie czasu podczas sezonowych prac polowych. Doskonale sprawdza się zarówno w małych gospodarstwach, jak i w dużych przedsiębiorstwach rolnych. Ogranicza konieczność pracy ręcznej, co przekłada się na mniejsze nakłady siły roboczej i większą efektywność.

Rodzaje sadzarek do ziemniaków

Na rynku dostępny jest szeroki wybór sadzarek do ziemniaków, które różnią się stopniem automatyzacji, konstrukcją i przeznaczeniem. Można wyróżnić kilka jej rodzajów - różnią się one od siebie m.in. konstrukcją. Można wyróżnić dwa podstawowe rodzaje sadzarek do ziemniaków, które znacznie przyspieszają proces sadzenia oraz oddziałują w dużym stopniu na efektywność upraw:

Sadzarki półautomatyczne

W przypadku mniejszych gospodarstw bardzo dobrze sprawdzają się modele mechaniczne, które łączą prostą obsługę z solidnością wykonania i niezawodnością w działaniu. Sadzarki półautomatyczne oferują większą wygodę i lepszą wydajność, automatyzując kluczowe etapy procesu. W tym przypadku ziemniaki wkłada się do komór tarczowego zasobnika, który obraca się w płaszczyźnie poziomej. Kiedy komora obraca się o pewien określony kąt i trafia na otwór zlokalizowany nad wylotem redlicy, sadzeniak spada do bruzdy.

Sadzarki automatyczne

Sadzarki automatyczne można podzielić na przenośnikowe oraz tarczowe. Co więcej, mogą one być przyczepiane lub zawieszane. W większości przypadków mają one postać modułową, dzięki czemu można bez problemu zwiększać szerokość roboczą. Najważniejszym modułem jest tutaj 2-rzędowa maszyna. Coraz większą popularnością cieszą się również sadzarki precyzyjne, wykorzystujące technologie nawigacji satelitarnej i czujniki do jeszcze dokładniejszego planowania rozstawu i głębokości sadzenia.

Sadzarki redlinowe i zagonowe

Warto podkreślić, że wyróżniamy nie tylko sadzarki redlinowe (tworzące redliny), ale również te zagonowe, które sadzą w zagonach. Pozwalają one sadzić ziemniaki w 3 rzędach, jednak działają one w podobny sposób jak te redlinowe.

Kluczowe elementy budowy sadzarki do ziemniaków

Ogólna budowa sadzarki do ziemniaków obejmuje szereg elementów, z których każdy pełni określoną funkcję.

Rama sadzarki

Rama stanowi konstrukcję nośną sadzarki, wraz z trzypunktowym układem zawieszenia. Do ich wykonania często wykorzystuje się profile zamknięte ze stali. Na konstrukcji osadzone są wszystkie inne elementy sadzarki.

Redlice i płoza

Elementy te, wraz z płozą, często są umieszczane w przednim fragmencie sadzarki. Wyorują one bruzdy, w których - w następnej kolejności - znajdą się ziemniaki. Dzięki płozie operator urządzenia może wyrównać ziemię. Głębokość bruzdy często ustawia się poprzez wysokość położenia słupka płozy. Jest on blokowany przy pomocy śruby. W słupku znajduje się otwór do zawleczki, która wpływa na położenie płozy podczas jej przewożenia.

Dozowniki, rynna i klapka

Nie można zapomnieć również o dozownikach, czyli zespołach wysadzających, przeznaczonych do bezpośredniego sadzenia kartofli. W określone gniazda tarczy obrotowej należy wkładać ziemniaki, które trafiają do wyoranych gniazd poprzez rynnę. Nad tarczami dozownika zlokalizowana jest klapka, która zasłania jedno gniazdo - w ten sposób nie da się włożyć do niego sadzeniaka, co mogłoby doprowadzić do blokady poprzedniego gniazda.

Tarcza dozownika i koła zębate

Liczba obrotów tarczy dozownika często wpływa na odległość sadzeniaków w rzędzie - zwłaszcza gdy mówimy o modelach 4-rzędowych. Obroty tarczy związane są z kolei z liczbą zębów koła zębatego, które napędza przekładnię łańcuchową. Jeśli chodzi o sadzarki 2-rzędowe, odległości sadzeniaków w rzędzie reguluje się często poprzez tarcze obrotowe dozownika. Koło napędzające leży na jednej osi z kołem napędowym. Po uniesieniu łańcuszka dochodzi do tego, że koło napędowe wyłącza układ napędowy dozowników.

Obsypniki

W tylnej części sadzarki usytuowane są obsypniki, które zasypują glebą sadzeniaki i tworzą redliny o konkretnym kształcie i wysokości. Jeśli chodzi o sadzarki 2-rzędowe, omawiane elementy mają formę redlic, natomiast głębokość obsypywania ustawia się tak jak w redlicach do wyorywania bruzd. Jeśli mówimy z kolei o sadzarkach 4-rzędowych, często stosuje się w nich obsypniki talerzowe. Poprzez kąt pochylenia talerzy farmer może dostosować wysokość zasypywania ziemniaków. Całą operację przeprowadza się przy pomocy pokrętła, po zluzowaniu odpowiedniej nakrętki. Siłę docisku talerzy ustala się z kolei przy pomocy sprężyny - zmienia się w tym przypadku usytuowanie zawleczki.

Inne ważne elementy

• Znaczniki - wyznaczają tor, po jakim przemieszczają się ciągniki i same urządzenia.
• Ławki - są miejscem, w którym można obsługiwać całe urządzenie.
• Półka - służy do składowania pojemników z sadzeniakami.
• Światła odblaskowe - zainstalowane są po bokach urządzenia dla bezpieczeństwa.

Mechanizmy odpowiedzialne za precyzyjne sadzenie ziemniaków

Jeśli chodzi o automatyczne sadzarki tarczowe, niezwykle istotnymi zespołami są tutaj zagarniacze zasypujące ziemniaki lub obsypniki, tarcze z chwytakami (które zabierają sadzeniaki ze zbiornika) oraz redlice (odpowiedzialne za tworzenie bruzd). Ze względu na to, że chwytaki wykazują się małą precyzją, sadzarki przenośnikowe coraz częściej zastępują modele tarczowe.

Jeśli chodzi o urządzenia przenośnikowe, czerpaki, które zbierają ziemniaki, przymocowywane są do taśm lub łańcuchów. To z kolei sprawia, że można wyodrębnić sadzarki:

• taśmowo-palcowe,
• taśmowo-czerpakowe,
• łańcuchowo-czerpakowe,
• igiełkowe.

Najnowocześniejszym rozwiązaniem, zapewniającym największą wydajność, jeśli chodzi o samą budowę, są modele taśmowo-czerpakowe. W tym przypadku sadzeniaki zbiera się z dolnego fragmentu zbiornika przy wykorzystaniu czerpaków, które zlokalizowane są na taśmie i które przenosi się w górę. W górnej części przenośnika dochodzi do staczania się ziemniaków na kolejny czerpak, a następnie opuszcza się je do dolnej części bruzdy, którą tworzą redlice. Korpus obsypnika zakrywa ziemniaki, natomiast napęd przenośnika pobierany jest z kół sadzarki, które posiadają na obwodzie ostrogi.

Kilka słów należy powiedzieć również o ramce, która usytuowana jest nad tarczą z czerpakami. Strąca ona nabrane sadzeniaki w sposób podwójny. W tym celu wykorzystuje się również gwiazdki wstrząsające, które prawidłowo nastawia się przy pomocy dźwigni, we właściwej odległości od taśm z czerpakami. Jeśli chodzi o dopływ ziemniaków do tych taśm, ustawia się go poprzez zlokalizowane w zbiornikach przegrody z gumy, które nastawia się przy wykorzystaniu dźwigni.

Wpływ konstrukcji na efektywność pracy i nowoczesne rozwiązania

W klasycznych sadzarkach gęstość sadzenia rolnik ustawia poprzez modyfikację prędkości ruchu taśm wysadzających - wykorzystuje się tutaj koła łańcuchowe zlokalizowane w przekładni, która przenosi napęd do taśm od kół urządzenia. Jeśli chodzi o głębokość sadzenia, ustawia się ją poprzez wysuwanie redlic.

Dodatkowo niektóre modele sadzarek posiadają dozowniki do zaprawiania bulw, a także zespoły do aplikacji nawozów mineralnych. Sam napęd na zespoły robocze przekazywany jest od kół - z ostrogami lub tych ogumionych.

Co więcej, coraz więcej sadzarek wyposażanych jest w napęd hydrauliczny. Dzięki niemu możliwa jest bezstopniowa regulacja głębokości sadzenia. Czasem posiadają one również elektroniczne czujniki, dzięki którym sadzenie może być przeprowadzane z jeszcze większą dokładnością.

Przykłady sadzarek dwurzędowych dla mniejszych gospodarstw

Proste sadzarki dwurzędowe są zdecydowanie wystarczającym rozwiązaniem dla mniejszych gospodarstw. Takie maszyny najczęściej charakteryzują się wydajnością na poziomie 0,3-0,5 ha/h.

• Bomet Gemini S239/1: Prostą, dwurzędową sadzarkę do ziemniaków ma w swojej ofercie firma Bomet. Model Gemini S239/1 jest przystosowany do pracy z ciągnikami wyposażonymi w TUZ kat. II. Sadzarka w zależności od potrzeb może wysadzać ziemniaki w rzędzie w odległościach 29, 32 i 35 cm w przypadku kół metalowych. Dostępna jest również sadzarka w wersji na kołach gumowych, gdzie regulacja odległości sadzeniaków w rzędach możliwa jest za pomocą zmiany na przekładni łańcuchowej.
• Akpil: Sadzarkę dwurzędową do ziemniaków znajdziemy także w ofercie Akpilu.
• Unia Kora 2: Bardziej zaawansowaną sadzarkę dla mniejszych rolników znajdziemy w ofercie Unii. Model dwurzędowy Kora 2 to sadzarka taśmowa, gdzie na jednej taśmie zamontowane są 2 rzędy zabieraków. Producent przy współpracy z sadzarką Kora 2 szacuje zapotrzebowanie na moc ciągnika na poziomie 50 KM.
• Grimme GL 32 E: Dla nieco bardziej wymagających rolników mniejszą sadzarkę oferuje również niemiecki producent Grimme. Model GL 32 E charakteryzuje się systemem wysadzającym, który zapewnia precyzyjne i równomierne wysadzanie ziemniaków. Za odpowiednią nośność odpowiedzialne są dwa duże koła jezdne. Warto zaznaczyć, że element ten jest dokładnie taki sam również w przypadku dużo większych modeli tego producenta.

tags: #sadzarka #do #ziemniakow #plozowa