Obfite i równomiernie wschodzące plony dobrej jakości to cel każdego rolnika. Aby to osiągnąć, kluczowe jest nie tylko precyzyjne dozowanie nasion, ale przede wszystkim ich umieszczenie w glebie na odpowiedniej głębokości. Za ten proces odpowiadają redlice siewne - najważniejsze elementy robocze siewnika, które tworzą rowek siewny i odkładają nasiona. Wybór odpowiedniego typu redlic zależy przede wszystkim od systemu uprawy roli (orkowy, bezorkowy) oraz rodzaju gleby.
Redlice stopkowe: klasyka w uprawie tradycyjnej
Redlice stopkowe to najstarsze i najprostsze konstrukcyjnie rozwiązanie. Ich budowa opiera się na stopce o obłym kształcie, która działa jak mały płużek, rozgarniając glebę na boki i tworząc rowek w kształcie litery V. Do doprowadzonego przewodu nasiennego trafiają nasiona, które następnie są zasypywane ziemią i dociskane do podłoża.
Zalety i ograniczenia
- Zalety: Niska cena zakupu, niewielkie koszty serwisowania oraz prosta konstrukcja.
- Wady: Podatność na zapychanie resztkami roślinnymi i kamieniami, mniejsza wydajność oraz skłonność do zmiany głębokości pracy przy napotkaniu przeszkód.
Redlice stopkowe najlepiej sprawdzają się przy uprawie konwencjonalnej (orkowej), na glebach pozbawionych nadmiaru słomy. Wymagają one precyzyjnego przygotowania gleby poprzez dokładne spulchnienie jej wierzchniej warstwy. Ze względu na swoją charakterystykę, nie są zalecane do uprawy uproszczonej.
próba uprawy pola po głębokiej orce nh
Talerzowe redlice siewne: wszechstronność w nowoczesnym siewie
Redlice talerzowe charakteryzują się znacznie wyższą ceną od stopkowych, co jest jednak uzasadnione ich możliwością pracy w trudniejszych warunkach. Konstrukcja opiera się na użyciu metalowych talerzy, które wykonują rowek siewny, jednocześnie odgarniając ziemię.
Typy redlic talerzowych
- Jednotalerzowe: Wyposażone w jedną skośnie zamontowaną tarczę. Są rozbudowaną wersją redlic stopkowych, lepiej radzą sobie z przecinaniem resztek pożniwnych.
- Dwutalerzowe: Dwie tarcze ułożone w literę V stykają się w jednym punkcie, precyzyjnie wycinając szczelinę siewną. To rozwiązanie najlepiej współpracuje z kółkami kopiującymi.
Główną zaletą redlic talerzowych jest mała podatność na zapychanie. Dzięki zdolności do przecinania resztek pożniwnych, mogą być z powodzeniem używane w technologii uproszczonej oraz do siewu w mulcz. Wymagają jednak odpowiedniego nacisku, aby zagłębić się w twardą glebę, dlatego często stosuje się w nich koła kopiująco-dociskające.
Pozostałe rozwiązania: redlice radełkowe i sztywne
Oprócz najpopularniejszych rozwiązań, na rynku dostępne są również:
- Redlice radełkowe: Pozwalają na dokładniejsze prowadzenie lemieszy na twardych, grudowatych glebach przy wyższych prędkościach. Stosowane głównie w siewnikach o dużej wydajności.
- Redlice sztywne (zębowe i dłutowe): Bardzo dobrze zagłębiają się w glebie i oczyszczają rowek siewny. Dzięki kilkurzędowej konstrukcji zapewniają duże prześwity, co kwalifikuje je do pracy w systemie bezorkowym. Wymagają jednak stosunkowo równej powierzchni pola.
Jak dobrać odpowiednie redlice?
Wybór powinien być podyktowany technologią uprawy oraz specyfiką gospodarstwa. Jeśli priorytetem jest tradycyjna orka i ograniczenie kosztów, redlica stopkowa będzie wystarczająca. W przypadku dążenia do wysokiej wydajności, pracy w systemach bezorkowych oraz siewu w trudnych warunkach glebowych, lepszym wyborem będą redlice talerzowe.
| Typ redlicy | System uprawy | Odporność na zapychanie | Koszt |
|---|---|---|---|
| Stopkowa | Tradycyjny (orka) | Niska | Niski |
| Talerzowa | Uproszczony/Mulcz | Wysoka | Wysoki |
| Sztywna (dłutowa) | Bezorkowy | Wysoka | Średni/Wysoki |
Nowoczesne konstrukcje z 2025 roku coraz częściej wykorzystują stal borową lub kompozyty, oferując systemy hydrauliczne z czujnikami nacisku. Odpowiedni dobór elementów roboczych nie tylko poprawia jakość wschodów roślin, ale może również wpływać na uzyskanie dodatkowych punktów w systemach wsparcia, takich jak ekoschematy.