Wielu rolników poszukuje informacji na temat ustawienia i eksploatacji siewników konnych, które zostały przerobione do pracy z ciągnikiem. W niniejszym artykule przedstawimy praktyczne wskazówki dotyczące ustawienia siewu, omówimy specyfikę przeróbek oraz przyjrzymy się historii i parametrom dawnych siewników konnych.
Ustawienie siewu w przerobionych siewnikach konnych
Podstawowym problemem użytkowników przerobionych siewników konnych jest prawidłowe ustawienie dawki wysiewu. Wiele z tych maszyn posiada numerację od 1 do 6, co wymaga sprecyzowania, która wartość odpowiada jakiemu rodzajowi ziarna lub nasion.
Ogólne zasady ustawienia
Z doświadczeń użytkowników wynika, że dla pszenicy, a także innych zbóż, zalecane ustawienia mieszczą się w przedziale od 2.0 do 2.5. Dokładna wartość zależy od grubości i jakości ziarna. Należy jednak pamiętać, że te wartości są orientacyjne i mogą wymagać dostosowania.
Próba kręcona
Najskuteczniejszą metodą precyzyjnego ustawienia siewu jest wykonanie tzw. próby kręconej. Polega ona na obliczeniu, ile obrotów koła napędzającego mechanizmy siewnika przypada na jeden hektar. Następnie należy wykonać próbę na mniejszej powierzchni, np. na arze (100 razy mniej obrotów) lub dwóch arach (50 razy mniej obrotów), zważyć wysiane nasiona i porównać z zakładaną normą wysiewu.
Ważne jest, aby sprawdzić, czy w mechanizmie nastawczym nie ma nadmiernych luzów, które mogłyby wpływać na nierównomierny wysiew.
Ustawienia dla kukurydzy
W przypadku siewu kukurydzy, często konieczne jest przestawienie mechanizmu na tzw. wysiew górny. Wymaga to zazwyczaj pociągnięcia odpowiedniego elementu (oznaczonego np. zieloną strzałką na schemacie) w celu uzyskania możliwości zamykania otworów dla poszczególnych rurek rozsiewających.
Ustawienie odstępów między redlicami podczas siewu kukurydzy zależy od metody jej późniejszego koszenia i przeznaczenia. Sugerowane odstępy wahają się od 30 cm do nawet 70-75 cm. Zbyt gęsty wysiew (np. co drugą rurkę) może utrudniać koszenie i ograniczać wzrost rośliny.
Nawożenie i ochrona roślin
Przed siewem kukurydzy zaleca się stosowanie nawozów, takich jak polifoska czy mocznik. Po wschodach stosuje się herbicydy, dobierając je w zależności od rodzaju występujących chwastów. Popularne środki to np. Mocarz, Mustang, Adengo, Pendigan czy Afalon depresyjny. Zawsze warto skonsultować wybór środka ochrony roślin ze sprzedawcą lub specjalistą.
Historia siewników konnych
Siewniki konne stanowią ważny rozdział w historii techniki rolniczej. Choć pierwsze ciągniki pojawiły się na polskich polach już sto lat temu, w mniejszych gospodarstwach koń przez długie dekady pozostawał główną siłą pociągową.
Wynalazek i rozwój
Za wynalazcę siewnika uznaje się Brytyjczyka Jethro Tulla, który w 1701 roku skonstruował maszynę na potrzeby swojego majątku. Jednakże, w Chinach siewniki o nieco innej konstrukcji były znane już kilkaset lat wcześniej.
Produkcja w Polsce
W powojennej Polsce, z produkcją siewników jednoznacznie kojarzona była fabryka „Agromet-Kraj” w Kutnie. Oferowała ona szeroką gamę maszyn, od niewielkich, przystosowanych do pracy na stromych zboczach („Juhas”), po duże modele dla Państwowych Gospodarstw Rolnych („Polanin”). Przed nacjonalizacją istniało znacznie więcej producentów, od drobnych manufaktur po większe zakłady.
Parametry i ceny historycznych siewników konnych
Analiza publikacji z lat 70. i 80. pozwala na przybliżenie parametrów technicznych oraz cen ówczesnych siewników konnych.
Model "Ślązak" (S025)
Produkowany przez FMR „Kraj” w Kutnie, był największym siewnikiem konnym w ofercie Agromy w 1970 roku. Posiadał szerokość roboczą 2 metry, co zapewniało wydajność około 0,8 ha/godz. Skrzynia nasienna miała pojemność 105 litrów, a przekładnia umożliwiała wybór 72 dawek wysiewu. W 1970 roku cena wynosiła 7100 złotych.
Model "Opole" (S015)
Również pochodzący z FMR „Kraj”, miał szerokość roboczą 1,75 m i wydajność 0,6 ha/godz. W 1970 roku kosztował 4600 zł.
Model "Kaszub" (S014)
Popularny model z FMR „Kraj” o szerokości roboczej 1,5 m. Skrzynia nasienna miała pojemność 76 litrów, a wydajność szacowano na 0,5 ha/godz. Cena w 1970 roku wynosiła 3600 złotych. W 1979 roku kosztował 5800 zł, a w 1985 roku - 30650 zł.
Model "Góral" (S012)
Siewnik o szerokości roboczej 1,25 m i skrzyni nasiennej o pojemności 60 litrów. Wydajność wynosiła 0,4 ha/godz. Cena w 1970 roku to 3400 zł. W 1979 roku kosztował 5200 zł, a w 1985 roku - ponad 40 tys. zł.
Model "Juhas" (S040)
Maszyna przystosowana do pracy w trudnych, górskich warunkach. Szerokość robocza wynosiła 0,9 m, skrzynia nasienna 45 l, a wydajność szacowano na 0,3 ha/godz. Waga maszyny to 250 kg, a do napędu wymagany był jeden koń. Cena w 1970 roku wynosiła 3550 zł.
Wyrocznia Delficka [ Film Dokumentalny ] [ Lektor PL ]
tags: #siewnik #konny #przerobiony #na #ciagnikowy