Wólka Batorska, jako jedno z miejsc związanych z ogłoszeniami dotyczącymi sprzętu rolniczego, jest częścią szerszego kontekstu działalności rolniczej w Polsce, a w szczególności historycznych działań Towarzystwa Kółek Rolniczych.
Ogłoszenia o sprzęcie rolniczym w Wólce Batorskiej
W Wólce Batorskiej można znaleźć ogłoszenia dotyczące różnego rodzaju maszyn rolniczych. Przykładem jest agregat uprawowo-siewny Amazone AD 302, dostępny w cenie 25 000 zł, podlegającej negocjacjom. Ogłoszenie to zostało odświeżone 13 kwietnia 2026 roku.
Użytkownicy mogą zapisać to wyszukiwanie, aby otrzymywać powiadomienia o nowych ogłoszeniach, które pasują do ich kryteriów.
Inne ogłoszenia w pobliżu Wólki Batorskiej
W regionach sąsiadujących z Wólką Batorską dostępne są również inne maszyny rolnicze. Poniżej przedstawiono przykłady:
- Agregat AGRO-TOM UPH4m 4,5m 5 kompaktor - pełna oferta od ręki 2025r, za 47 000 zł w Żółkiewce (ogłoszenie z 16 kwietnia 2026).
- Brona Talerzowa Agro-Tom ATH5 Nowy Model - za 89 000 zł w Żółkiewce (ogłoszenie z 7 kwietnia 2026).
- Głębosz GSH XL Agro-Tom Pług Dłutowy 3m 2024r - za 61 900 zł, do negocjacji w Żółkiewce (ogłoszenie z 7 kwietnia 2026).
- Agregat uprawowy KMH3,5m AGRO-TOM 4,0...4,5...5.0 Rabaty! Od ręki! - za 22 600 zł w Żółkiewce (ogłoszenie z 7 kwietnia 2026).
- Brona talerzowa Agro Tom 4.5m - za 55 000 zł, do negocjacji w Zemborzycach Podleśnych (ogłoszenie z 1 kwietnia 2026).
Podobne wyszukiwania związane z maszynami rolniczymi
Wyszukiwania często prowadzą do ofert związanych z marką Agro-Tom, obejmujących:
- Agregaty uprawowe Agro-Tom (np. UPH, KMH)
- Sadzarki i siewniki Agro-Tom
- Brony talerzowe Agro-Tom (np. ATH)
- Głębosze Agro-Tom
- Rozsiewacze Agro-Tom
Działalność Towarzystwa Kółek Rolniczych w 1905 roku
Dwadzieścia trzecie z rzędu sprawozdanie Towarzystwa Kółek Rolniczych za rok 1905 przedstawia obraz jego działalności, informując o obecnym stanie i zakresie prac organizacji pośredniej. Towarzystwo, opierając się na poważnym zastępie członków i organizacjach obejmujących przeszło piątą część gmin kraju, stało się jednym z największych stowarzyszeń krajowych, stale powiększającym się z roku na rok przez powstawanie nowych Kółek rolniczych i napływ nowych członków.
Rozwój i siła stowarzyszenia
Ilościowy rozrost Towarzystwa jest dowodem, że w idei stowarzyszenia oraz w sposobie i kierunkach jego działania tkwi wielka siła przyciągająca te warstwy ludności, dla których Towarzystwo zostało stworzone. Mimo to, nie na liczbowy rozrost kładziono największą wagę, upatrując rzeczywistą siłę stowarzyszenia w głębszych aspektach. Ustawiczny napływ nowych członków i tworzenie się nowych organizacji, nie w pełni jeszcze wdrożonych do zbiorowej pracy, mogło prowadzić do pewnego rozluźnienia więzów całości i rozbieżności działania.
Pomimo trudności, warstwy ludności nie usuwały się od Kółek rolniczych, ponieważ Towarzystwo zdołało przekonać je, że byt stowarzyszenia i sprawa samopomocy zawodowej zależą od czynnego współdziałania członków i pełnienia przyjętych dobrowolnie obowiązków.
Główne osiągnięcia
Kluczowym osiągnięciem Towarzystwa było budzenie wśród ludu zrozumienia, że prawa i korzyści nie mogą być jałmużną, lecz winny być okupione pracą i obowiązkiem. Przez Kółka rolnicze wyrabiała się pewna moralna tężyzna wśród ludu. Dorobek ten został wytworzony wytrwałą pracą, trafnym doborem kierunków działania i konsekwentnym przeprowadzaniem podjętych myśli. Praca ta nie była łatwa ze względu na skromne, a nawet niedostateczne środki, co pozwalało podejmować jedynie to, co było możliwe w danym momencie.
Kierunki działania i osiągnięte wyniki
Główne kierunki działania Towarzystwa pozostały te same, co w latach poprzednich. W roku sprawozdawczym po raz pierwszy wprowadzono kilkudniowe kursy weterynaryjno-hodowlane lub rolnicze, które cieszyły się dużą popularnością. W 1906 roku rozszerzono doświadczenia rolnicze, wciągając w zakres prób nowe odmiany ziemniaków.
Rozwój sadownictwa i pszczelarstwa
Na polu sadownictwa o rozwoju akcji świadczyła wzrastająca z roku na rok ilość drzewek zakupionych za pośrednictwem Zarządu głównego. W celu intensywniejszego działania w pszczelnictwie, w 1906 roku do pomocy zatrudniono instruktora.
Dział rolniczo-handlowy
W dziale rolniczo-handlowym zaznaczyło się znaczne zwiększenie zamówień Kółek rolniczych na nawozy sztuczne:
- W 1903 roku dostarczono 125 wagonów.
- W 1904 roku - 207 wagonów.
- W 1905 roku - zapotrzebowanie wzrosło do 321 ¼ wagonów.
Wiosenne zgłoszenia i liczne zamówienia na dostawy jesienne w 1906 roku dawały pewność dalszej zwyżki obrotów w tym dziale. W zakres pośrednictwa handlowego weszły również pasze treściwe, takie jak otręby, mąki pastewne i makuchy. Akcja ta została podjęta po suszy, która nawiedziła kraj w 1905 roku. Kółka rolnicze, poznawszy korzyści zbiorowego zakupowania pasz, uznały za wskazane kontynuowanie współpracy z Zarządem głównym, co stworzyło nowy, stały dział z obrotami wynoszącymi kilkadziesiąt wagonów rocznie.
Odnotowano także przyrost zamówień na węgiel kamienny:
- W 1903 roku dostarczono 94 wagony.
- W 1904 roku - 173 wagony.
- W 1905 roku - 197 wagonów.
Mimo to, rok sprawozdawczy był niepomyślny dla dostaw niezakontraktowanych wcześniej, co uniemożliwiło realizację wielu zgłoszeń.
Reforma drobnego handlu i ochrona przeciwpożarowa
W dziale drobnego handlu po sklepach Kółek rolniczych wprowadzono ważną reformę, nakłaniając Kółka do podziału osiągniętych zysków między członków wedle ilości uskutecznionych zakupów. Myśl ta przyjęła się bardzo chętnie, co miało prowadzić do obowiązkowego wprowadzenia takiego podziału zysków i wyraźniejszego zaznaczenia spółkowego charakteru przedsiębiorstw handlowych. Kursy wędrowne handlowe miały przyczynić się do utrwalenia bytu sklepów przez rozszerzenie wiedzy potrzebnej do prowadzenia i nadzorowania sprzedaży. Towarzystwo dążyło również do tworzenia hurtowni dla okolicznych Kółek z większych sklepów powstałych w miastach. Pocieszające wyniki osiągnięto na polu szerzenia ochrony przeciwpożarowej.
Wydawnictwa
Wydawnictwa Towarzystwa, takie jak „Przewodnik Kółek rolniczych”, zyskały poważne stanowisko wśród pism zawodowych, zdobywając coraz więcej czytelników. W 1906 roku wprowadzono ilustracje do Przewodnika, co podniosło zainteresowanie. Drugi rocznik Kalendarza Kółek rolniczych zyskał ogólne uznanie w prasie i był całkowicie rozprzedany już na początku stycznia 1906 roku.
Umacnianie się Towarzystwa
Zestawienie zamieszczone w dziale „Sprawy ogólne” dostarcza najlepszego dowodu na umacnianie się Towarzystwa wewnętrznie i na rosnące uznanie przez poszczególne Kółka rolnicze potrzeby przyczyniania się do kosztów ponoszonych przez Zarząd główny. Zebrane doświadczenia i zdobyte zaufanie ludności pozwalały na przystąpienie do dalszych reform, mających na celu silniejsze zespolenie Kółek rolniczych i wytworzenie z ich członków zastępu rozumnych pracowników na roli, świadomych, że pracowitość, obowiązkowość i zgodność w działaniu tworzą najsilniejszą dźwignię dobrobytu.
Przeprowadzenie tych reform wymagało dłuższego czasu i znacznych środków. Towarzystwo spodziewało się pomocy ze strony rządu krajowego oraz społeczeństwa, wskazując na to, że potrafi zużytkować każdy udzielony zasiłek na pracę twórczą. Skromna liczba członków wspierających (200) i założycieli (25) świadczyła o obojętności wobec Towarzystwa, które zasługiwało na życzliwszą pomoc.
Członkowie i finanse
W roku sprawozdawczym Towarzystwo Kółek Rolniczych pozyskało pięciu członków założycieli: Radę powiatową w Tarnobrzegu, Włodzimierza Gniewosza z Potoka złotego, Konstancję ks. Sanguszkową, Romana ks. Sanguszko i Stanisława Henryka hr. Badeniego z Koropca. Wkładki od tych członków powiększyły fundusz żelazny Towarzystwa o 900 K, który obecnie wynosił 5740,66 K.
W 1905 roku wkładkę członka wspierającego uiściły 37 instytucji i stowarzyszeń (403 K), 595 Kółek rolniczych (4759,65 K) oraz 183 osoby prywatne, co dało łączną kwotę 6710,50 K. Roczne wkładki wzrosły głównie dzięki zwiększonym wpływom od Kółek rolniczych, które wpłaciły o 1957,05 K więcej niż w poprzednim roku.
Subwencje krajowe i państwowe
Subwencje krajowe udzielone Zarządowi głównemu wynosiły 5000 kor. W porównaniu z 1904 rokiem, subwencje krajowe zostały podwyższone o 5000 kor. Na rok 1906 Zarząd główny uzyskał podwyższenie subwencji krajowych z 44 000 kor. na 55 000 kor. Nowe subwencje przyznano na koszta administracyjne (4000 kor.) i lustratora rolniczego (4000 kor.), a subwencja na ogólne cele została podwyższona o 2000 kor.
Oprócz tego, Wysoki Wydział Krajowy przyznał w 1905 roku dwa nadzwyczajne zasiłki po 500 kor. Subwencje państwowe na 1905 rok wynosiły razem 32 560 kor., w tym przez c.k. Towarzystwo Gospodarskie na lustracje gospodarcze i instruktora sadownictwa (11 500 kor.), na wzorowe gnojownie (560 kor.), przez c.k. Towarzystwo Rolnicze na cele rolnicze (2500 kor.) oraz przez c.k. Namiestnictwo z c.k. Ministerstwa rolnictwa (18 000 kor.). Dodatkowa subwencja z c.k. Ministerstwa rolnictwa w kwocie 20 000 kor. została przyznana w lipcu 1905 roku, a jej wyasygnowanie nastąpiło w 1906 roku.
Inne subwencje i opłaty Kółek Rolniczych
Z Towarzystwa wzajemnych ubezpieczeń w Krakowie Zarząd główny otrzymał stałą roczną subwencję w kwocie 600 kor. oraz nadzwyczajną subwencję w 2000 kor. na organizację ochotniczych straży pożarnych w 1905 roku.
Oprócz wkładek członków wspierających, Kółka rolnicze wpłaciły w 1905 roku również:
- Zwrot kosztów lustracji w sklepach Kółek rolniczych.
- Wpłaty za zakup maszyn rolniczych, nawozów, węgla i innych artykułów.
- Zwrot należności za zboża dostarczone do pól doświadczalnych.
- Opłaty za księgi handlowe i książki udziałowe do sklepów.
Łącznie Kółka rolnicze złożyły w udziałach na swe przedsiębiorstwa handlowe 380 063 kor., posiadały własne nieruchomości wartości 635 706 kor. i złożyły w 1905 roku na cele użyteczności publicznej razem 39 986 kor. Szczegóły dotyczące zakupów Kółek rolniczych za pośrednictwem Zarządu głównego w 1905 roku zostały przedstawione w osobnym dziale sprawozdania.
Zarząd główny i zmiany kadrowe
W 1905 roku zakończył się trzyletni okres urzędowania Zarządu głównego Towarzystwa Kółek Rolniczych, wybranego w 1902 roku. VII Ogólna Rada Towarzystwa, zebrana w Tarnopolu w dniach 4 i 5 września 1905 roku, wybrała nowy Zarząd główny na trzyletni okres 1905-1908. W skład Zarządu weszli m.in. Dr. Franciszek Stefczyk, który został kooptowany na członka Zarządu 20 września 1905 roku. W późniejszym czasie zrezygnował z tej funkcji z powodu obciążenia pracą.
Nastąpiły również zmiany w składzie biura Towarzystwa. Posada inspektora rolniczego, opróżniona wskutek ustąpienia Dra Józefa Pawłowskiego, została nadana Tadeuszowi Stamirowskiemu z dniem 1 lipca 1905 roku. Po uzyskaniu subwencji na czwartego inspektora rolniczego w 1906 roku, posadę tę objął p. Stanisław Włodzimierz z dniem 1 stycznia 1906 roku. Z dniem 15 lipca z biura ustąpił Zygmunt Dudrewicz, a jego obowiązki przejął Henryk Schmidt, który ze względu na stan zdrowia nie mógł pełnić funkcji lustratora handlowego. Uchwałą Zarządu głównego płace urzędników zostały podwyższone od 1 stycznia 1906 roku.
W 1905 roku z biura Towarzystwa wysłano pocztą 17 169 listów, 4717 kart korespondencyjnych, 604 listy polecone, 15 listów pieniężnych oraz 935 przekazów pieniężnych.
Historia i aktualność w Wólce Batorskiej i okolicach
Wólka Batorska, choć dziś kojarzona z ogłoszeniami o nowoczesnych maszynach rolniczych, wpisuje się w długą historię rozwoju rolnictwa i samopomocy chłopskiej, której przykładem była działalność Towarzystwa Kółek Rolniczych na przełomie XIX i XX wieku. Współczesne ogłoszenia w Wólce Batorskiej stanowią kontynuację dążeń do modernizacji i wspierania rolnictwa, widocznych już ponad sto lat temu.