Historia ciągników Massey Ferguson to opowieść o innowacjach, fuzjach i ewolucji, która ukształtowała oblicze światowego rolnictwa. Od kultowych modeli po zaawansowane rozwiązania techniczne, firma nieustannie dążyła do tworzenia maszyn wydajnych i niezawodnych, spełniających rosnące wymagania rolników.
Początki: Ferguson TE-20 i jego Następcy
Historia ciągników Massey Ferguson jest ściśle związana z rozwojem trzypunktowego układu zawieszenia narzędzi, opracowanego przez Harry'ego Fergusona z Irlandii Północnej jeszcze przed II wojną światową. Początkowo współpracował on z Davidem Brownem, a później z Henrym Fordem, co przyczyniło się do popularyzacji jego rozwiązań.
W 1946 roku Ferguson rozpoczął produkcję modelu TE-20. Ciągniki typu TE-20 odniosły bardzo duży sukces na całym świecie, stając się jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli mechanizacji rolnictwa. W latach 1946-1956 wyprodukowano ponad 517 000 tych ciągników, co świadczy o ich niezawodności i popularności.
Rok 1955 przyniósł wiele zmian w ofercie przedsiębiorstwa Massey-Harris-Ferguson. W odpowiedzi na postęp techniczny u konkurentów, szybko przygotowano unowocześniony model Ferguson FE-35, który był następcą kultowego TE-20. Nowy model wniósł wiele potrzebnych zmian, oferując sześciobiegową, dwuzakresową skrzynię przekładniową z dwustopniowym sprzęgłem i niezależnymi obrotami wałka WOM. Hydrauliczny układ trzypunktowego podnośnika wyposażono w mocniejszą pompę, co poprawiało jego udźwig. W stosunku do poprzednika, konstruktorzy przebudowali selekcję biegów, tworząc 3-biegową skrzynię z biegiem wstecznym, a w miejscu czwartego biegu znalazł się reduktor planetarny załączany sprzęgłem kłowym. Sumarycznie FE-35 uzyskiwał 6 prędkości w przód i dwie w tył, choć równolegle nadal można było zamawiać ciągnik z tradycyjną 4-biegową skrzynią.
W tym samym roku zaprezentowano również ciągnik Ferguson F-40, który stanowił odmianę FE-35, cechującą się podwyższonym prześwitem i dedykowaną do upraw rzędowych. W sieci sprzedaży Massey Harrisa ten traktor nosił oznaczenie MH-50.
Powstanie i Konsolidacja Marki Massey Ferguson
Polityka utrzymywania dwóch odrębnych marek (Massey-Harris i Ferguson) była bardzo kosztowna. Dlatego w 1957 roku przedsiębiorstwo Massey-Harris-Ferguson skróciło swoją nazwę do Massey Ferguson. Zarząd firmy postanowił wprowadzić dla wszystkich ciągników jednolitą stylistykę, rezygnując z szarego malowania charakterystycznego dla Fergusona na rzecz barw Massey-Harrisa. Od tej pory wszystkie ciągniki otrzymywały czerwoną maskę i szary korpus. Wraz ze zmianą barw, oznaczenie FE-35 zostało zmienione na MF-35.
Model Massey Ferguson 65
W 1958 roku do sprzedaży wszedł Massey Ferguson 65. Zmiany w konstrukcji nie były duże - skrzynie biegów, tylne mosty i hydraulika pozostały niemal identyczne jak w modelach MF-50 i MF-35. Do napędu sześćdziesiątki piątki zastosowano silnik benzynowy marki Continental o większej pojemności i mocy 32 KM. W ciągu ośmiu lat produkcji zbudowano ponad 60 tysięcy ciągników MF-65.
Pod koniec lat 50. XX wieku brak w ofercie wysokoprężnego silnika stanowił poważny problem. Gaźnikowa jednostka benzynowa stała na przegranej pozycji w stosunku do wydajniejszego i oszczędniejszego diesla. Jedynym rozwiązaniem, jakie proponowano nabywcom ciągników MF-65, była instalacja zasilająca gazem LPG. Jednak przełom nastąpił w 1959 roku, gdy Massey Ferguson przejął producenta silników Perkins. Dzięki temu uzyskano dostęp do doskonałych jednostek diesla, co wpłynęło korzystnie na losy modelu MF-65. Bardzo szybko opracowano adaptację czterocylindrowej jednostki Perkins 4A-203. Od 1960 roku nabywcy mogli już cieszyć się mocą 44 KM i oszczędzać na zużyciu paliwa. Perkins 4A-203 stanowił bardzo trwałą jednostkę wyposażoną w układ zasilający z rotacyjną pompą wtryskową.
Innowacyjna Przekładnia Multi-Power
Od 1962 roku nabywca mógł zamówić ciągnik MF-65 z przekładnią Multi-Power. Był to opatentowany przez MF wzmacniacz momentu obrotowego, który stanowił rozwinięcie wspólnej dla wszystkich ciągników (MF-35, MF-42, MF-50, MF-60, MF-65) sześcioprzekładniowej skrzyni biegów. Multi-Power umożliwiał zmniejszenie prędkości o około 30% bez zatrzymywania ciągnika, co w tamtym czasie było bardzo nowoczesnym i wygodnym rozwiązaniem, szczególnie gdy zachodziła potrzeba zwiększenia siły uciągu przy wzrastających oporach pracy. Wzmacniacz momentu zabudowany był w przedniej części skrzyni biegów. Składał się z dwóch par kół zębatych, stale zazębionych ze sobą i osadzonych na dwóch wałkach. Jedno z kół osadzone było luźno na tulejowanym wałku pośrednim i łączyło się z nim poprzez sprzęgiełko samoczynne. Gdy następowało rozłączenie hydraulicznego sprzęgła wielopłytkowego wzmacniacza, luźne koło otrzymywało napęd pod wpływem nacisku sprężyny sprzęgiełka samoczynnego, co powodowało redukcję przełożenia. Zaletą podczas jazdy obciążonego ciągnika był krótki czas zmiany przełożenia i ciągła praca bez rozłączania napędu.
Specjalistyczne Warianty: Ciągniki Półgąsienicowe
Niezwykłym przykładem wszechstronności ciągników Ferguson są modele z półgąsienicowym układem jezdnym. Niemiecki rolnik Armin Guthardt jeździ dziś oryginalnym Massey Fergusonem z 1956 roku, wyposażonym w fabryczny półgąsienicowy układ jezdny - rozwiązanie tak rzadkie, że nawet doświadczeni rolnicy przecierają oczy ze zdumienia. Model TEF wyposażony jest w 4-cylindrowy silnik wysokoprężny o mocy 27 KM, a gąsienice były sprzedawane jako wyposażenie dodatkowe. Oryginalna broszura głosiła: „Siła uciągu ciągnika jest znacznie zwiększona dzięki półgąsienicowemu układowi napędowemu, a możliwości terenowe są doskonałe nawet w trudnych warunkach.”
Atuty ciągnika półgąsienicowego docenił nowozelandzki himalaista i polarnik, który w 1958 roku poprowadził pierwszą zmechanizowaną wyprawę na Biegun Południowy, wykorzystując flotę ciągników Ferguson TE-20 z podwoziami półgąsienicowymi. W swoim słynnym telegramie do Massey-Harris-Ferguson napisał: „Pomimo zupełnie niesprzyjających warunków, miękkiego śniegu i dużej wysokości, nasze Fergusony spisywały się znakomicie, a ich wyjątkowa niezawodność umożliwiła nam podróż na Biegun.” W wersji do wyprawy na Biegun na kołach zamontowano specjalne lekkie gąsienice, a kabinę i silnik przykryto brezentową opończą chroniącą przed mroźnym wiatrem. Wyjątkowy ciągnik niemieckiego rolnika sprawdza się szczególnie podczas zimowych prac.
Amundsen - Podróż na Biegun Południowy!
Era Massey Ferguson 135: Flagowy Model
Na początku lat sześćdziesiątych koncern Massey Harrisa utrzymywał w swoich fabrykach w USA, Francji i Wielkiej Brytanii odrębne rodziny ciągników dla klientów związanych z marką Massey-Harris lub Ferguson, co było dość kosztowne. Dlatego powstał pomysł stworzenia jednego uniwersalnego ciągnika, który stałby się punktem wyjścia dla szerszej rodziny wyrobów. Na prace konstrukcyjne i badania przeznaczono trzy lata.
Massey Ferguson 135 zadebiutował w 1963 roku i stał się szlagierem MF-a. Nowy ciągnik oznaczony MF-135 stał się początkiem całej serii traktorów. Co ciekawe, zmiany objęły to, co było niezbędne, natomiast zachowano mnóstwo podstawowych elementów z poprzedniego modelu MF-35. Bardziej dociekliwi pod nowoczesną maską z lat sześćdziesiątych odnajdą pierwszego Fergusona TE. Konstrukcja nośna, bloki skrzyni biegów, most, przednia oś, silnik Perkinsa P3 to właściwie MF-35 z pewnymi zmianami. Trzeba przyznać, że najwięcej nowości znajdziemy we wnętrzu skrzyni biegów, choć i tu bazowano na poprzednich rozwiązaniach. W ofercie nadal znajdowała się skrzynia 6/2, ale i również czterobiegówka pamiętająca jeszcze czasy Fergusona TE, wyposażona dodatkowo w reduktor planetarny. Najwięcej innowacji przyniosła skrzynia Multi-Power ze wzmacniaczem momentu obrotowego.
Oprócz udanego wysokoprężnego 3-cylindrowego silnika Perkinsa, na rynek amerykański można było zamówić benzynową jednostkę Continental Z-145 o mocy 35 KM.
W 1963 roku zainicjowano produkcję MF-135 początkowo w Detroit, a rok później w Coventry. Od początku ciągnik okazał się strzałem w dziesiątkę, klienci chętnie nabywali ten model. W połowie lat sześćdziesiątych był najlepiej sprzedającym się traktorem koncernu MF. W ciągu dwóch lat fabryka w Detroit wypuściła 13 tysięcy egzemplarzy MF-135, co stanowiło ponad 30% całej produkcji. Potwierdzeniem jakości ciągnika były pozytywnie zaliczone testy wytrzymałościowe w 1965 roku, przeprowadzone w instytucie Nebraska.
Ponieważ MF-135 był modelem rozwojowym, w 1966 roku pojawiły się jego odmiany: MF-130 o mocy 28 KM, MF-165 z czterocylindrowym silnikiem Perkinsa o mocy 58 KM, oraz MF-177 z takim samym silnikiem o wyciągniętej mocy 70 KM. Początkowe odmiany z 1963 roku różnią się szczegółami od tych z lat siedemdziesiątych. MF-135 był produkowany do 1975 roku i oficjalnie miał zostać zastąpiony zmodernizowanym modelem MF-235. Jednakże licencję na ten ciągnik zakupiła w 1974 roku Polska dla fabryki w Ursusie.