W maju odbyło się spotkanie hodowców żywca indyczego, zorganizowane przez markę Cedrob Pasze. Hodowcy indyków rzeźnych, będący stałymi odbiorcami pasz ciechanowskiego producenta, mieli okazję zapoznać się z korzyściami płynącymi ze współpracy z Cedrob Pasze. Spotkanie miało na celu wzmocnienie więzi handlowych oraz poruszenie tematu stosowania autoszczepionek w profilaktyce chorób indyków.
Dyrektor Zakładu Produkcji Pasz, Mirosław Bodek, przedstawił strukturę oraz charakterystykę nowo powstających wytwórni pasz w Gumowie i w Raciążu. Zaproszeni goście mieli możliwość obserwacji codziennej produkcji mieszanek paszowych, których są odbiorcami. Przedstawiono również informacje o innych zakładach Cedrob S.A., w tym ubojniach, wylęgarniach oraz siedzibie firmy.

Zastosowanie autoszczepionek w profilaktyce chorób indyków
Gościem specjalnym spotkania był dr Jarosław Wilczyński z Tarnowa Podgórnego, który zaprezentował wykład na temat „Zastosowanie autoszczepionek w profilaktyce chorób indyków”. Referat obejmował zagadnienia dotyczące zastosowania, zalet, zawartości, kompozycji oraz skuteczności działania autoszczepionek.
Czym są autoszczepionki?
Autoszczepionki, zgodnie z prawem farmaceutycznym, to weterynaryjne preparaty immunologiczne wytwarzane z patogenów pochodzących od zwierząt z danego gospodarstwa. Przeznaczone są do leczenia zwierząt występujących w tym samym gospodarstwie. Dr Jarosław Wilczyński wyjaśnił, że autoszczepionki to nowoczesne i innowacyjne preparaty lecznicze, które umożliwiają kontrolę zakażeń bakteryjnych w stadach drobiu. Wykorzystują one patogeny bytujące na fermie, podawane w formie inaktywowanej (zabitej, pozbawionej zdolności wywoływania choroby), co zapewnia bezpieczeństwo. Dzięki ich podaniu następuje podniesienie swoistej odporności ptaków, co znacząco chroni je przed wystąpieniem chorób zakaźnych.
Skład i działanie autoszczepionek
Autoszczepionka składa się z frakcji antygenowej, adiuwantu oraz stabilizatorów i konserwantów. Autoszczepionki bakteryjne mogą zawierać różne bakterie wyizolowane z danej fermy, co czyni je bardziej dostosowanymi i skutecznymi w konkretnej sytuacji w porównaniu do szczepionek komercyjnych. Jedna szczepionka może zawierać kilka serotypów bakterii, takich jak Pasteurella, ORT, E. Coli i Bordetella. Dobór szczepów zależy wyłącznie od izolatów uzyskanych z fermy.

Zastosowanie autoszczepionek w praktyce
Autoszczepionki są powszechnie stosowane w całej Europie do zabezpieczania stad przed zakażeniami bakteryjnymi, co pozwala hodowcom na ograniczenie stosowania antybiotyków. W przypadku nawracających zakażeń bakteryjnych u ptaków długo żyjących (takich jak kury nioski, ptaki rodzicielskie, indyki, drób wodny), autoszczepionki stanowią najlepszy sposób na poprawę zdrowotności stada.
Warunki skuteczności autoszczepionek
Skuteczne użycie autoszczepionki wymaga przeprowadzenia dokładnej analizy bakteriologicznej w celu zidentyfikowania szczepów bakterii powodujących problemy na danej fermie. Analiza ta może być przeprowadzona w laboratorium producenta lub w innym laboratorium, które zgodzi się przesłać niezbędne izolaty. W przypadku izolowania bakterii E. Coli, kluczowe jest określenie jej patogenności, aby mieć pewność, że to właśnie ten szczep wywołuje chorobę. Jeśli początkowo nie wszystkie istotne dla problemu bakterie znajdą się w szczepionce, istnieje możliwość jej modyfikacji poprzez dodanie kolejnych wyizolowanych patogenów w kolejnej serii produkcyjnej, co poszerza spektrum działania produktu.
Metody podawania autoszczepionek
Autoszczepionka musi być podawana w formie iniekcji przez doświadczony personel. Program szczepień jest każdorazowo dostosowywany do rodzaju użytych bakterii oraz specyfiki problemu występującego na fermie.
Najczęściej stosowane antygeny bakteryjne w autoszczepionkach
Konstrukcja autoszczepionki umożliwia łączenie w jednej emulsji wielu inaktywowanych antygenów bakterii i Mycoplasma. Do najczęściej stosowanych należą:
- ORT
- Pasteurella sp. (w tym Pasteurella Multocida)
- E. Coli
- Avibacterium - Haemophilus Galinarum
- Haemophilus Paragalinarum
- Bordetella sp.
- Staphylococcus sp.
- Rimerella sp.
- Erysipelothrix sp.
- Mycoplasma synovie
- Galibacterium
Najważniejsze zalety stosowania autoszczepionek
Stosowanie autoszczepionek przynosi szereg istotnych korzyści:
- Podwyższona odporność: Pozwala na znaczną redukcję ilości stosowanych antybiotyków, co jest szczególnie ważne przy produkcji jaj konsumpcyjnych, gdzie możliwości stosowania antybiotykoterapii są ograniczone przepisami.
- Redukcja kosztów leczenia: Zmniejsza straty związane z koniecznością utylizacji jaj w okresie podawania antybiotyków i karencji.
- Wysoka skuteczność: Dotychczasowe zastosowania autoszczepionek przez lekarzy praktyków wykazały bardzo wysoką skuteczność. Na przykład, na dużej fermie indyków udało się zredukować śmiertelność wśród samców o około 50% oraz uzyskać ponad 1 kg więcej przyrostu masy ciała dzięki wprowadzeniu tych szczepień.
Czas powstania odporności po jednorazowym szczepieniu wynosi 3 tygodnie. Należy pamiętać, że zaszczepione kurczęta mogą wydalać szczep szczepionkowy po szczepieniu, a szczep ten może przenosić się na pozostałe kurczęta. W tym okresie zaleca się ograniczenie kontaktów między ptakami zaszczepionymi i niezaszczepionymi, a wszystkie ptaki w jednym kurniku powinny być szczepione jednocześnie.
Podwójne oddychanie u ptaków
Szczepionka TAbic V.H. - szczegółowe informacje
Wśród omawianych produktów znalazła się również szczepionka TAbic V.H., przeznaczona do tabletki musującej dla kur i indyków.
Skład i wskazania lecznicze
Każda dawka TAbic V.H. zawiera lentogeniczny szczep V.H. wirusa rzekomego pomoru ptaków (NDV) w ilości nie mniejszej niż 10^6.0 EID50. Szczepionka jest wskazana do czynnego uodparniania kurcząt brojlerów, niosek reprodukcyjnych i towarowych oraz indyków przeciwko rzekomemu pomorowi ptaków.
Czas i czas trwania odporności
Po jednorazowym szczepieniu odporność pojawia się po 5 dniach, a pełna odporność rozwija się po 2 tygodniach. Czas trwania odporności wynosi 2 miesiące.
Sposoby podawania TAbic V.H.
Szczepionkę TAbic V.H. można podawać na kilka sposobów:
1. Podanie w wodzie do picia
Tabletki należy rozpuścić w zimnej wodzie do picia, w ilości odpowiadającej 1/5 dziennego zapotrzebowania ptaków, uwzględniając gatunek, wiek i warunki pogodowe. W celu neutralizacji chlorków i innych substancji chemicznych w wodzie, do każdego litra należy dodać 50 ml odtłuszczonego mleka (lub 5 g mleka w proszku), odczekać 5 minut, a następnie dodać szczepionkę. Należy zapewnić swobodny dostęp ptaków do wody ze szczepionką w ciągu 2-3 godzin. Na 2 godziny przed szczepieniem zaleca się przerwanie podawania wody.
2. Podanie drogą rozpylania (spray)
Metoda ta obejmuje kilka technik:
- Coarse spray (gruba kropla): Umożliwia szczepienie jednodniowych kurcząt w wylęgarni lub po umieszczeniu w kurniku za pomocą zwykłego opryskiwacza ogrodniczego.
- Aerozol: Wymaga zastosowania opryskiwacza elektrycznego lub zamgławiacza, wytwarzającego jednorodne krople o średnicy 40-100 µm. Stosowana jest do powtórnego szczepienia starszych ptaków (powyżej 2 tygodni).
W przypadku metody rozpylania, wielkość kropli powinna wynosić ok. 100-200 μm (mikrometrów) dla coarse spray i 40-100 μm dla aerozolu. Ptaki powinny być równomiernie pokryte roztworem zawierającym szczepionkę. Przed szczepieniem należy uszczelnić pomieszczenie i wyłączyć wentylację. Podczas szczepienia szczepionkę należy przechowywać w chłodzie.

Specjalne środki ostrożności
Podczas przeprowadzania szczepienia metodą rozpylania należy chronić oczy za pomocą okularów ochronnych, a nos i usta - maską ochronną. W przypadku przypadkowej samoiniekcji, połknięcia lub rozlania na skórę, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską, przedstawiając lekarzowi ulotkę informacyjną lub opakowanie. Szczepionka może wywoływać łagodne zapalenie spojówek u osób wykonujących szczepienie, trwające 2-3 dni.
Należy szczepić tylko zdrowe zwierzęta, które nie były narażone na czynniki stresowe. Brak informacji dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności szczepionki stosowanej jednocześnie z innymi produktami leczniczymi weterynaryjnymi, dlatego decyzja o zastosowaniu powinna być podejmowana indywidualnie.
Okres karencji dla szczepionki TAbic V.H. wynosi zero dni.
Przechowywanie i usuwanie
Szczepionkę należy przechowywać w lodówce (2°C - 8°C), w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, chronić przed światłem. Nie należy stosować produktu po upływie terminu ważności. Niewykorzystany produkt leczniczy lub materiały odpadowe powinny być usuwane zgodnie z obowiązującymi przepisami, korzystając z krajowego systemu odbioru odpadów.
Klasyfikacja i opakowania
Szczepionka TAbic V.H. jest wydawana na receptę weterynaryjną. Dostępna jest w aluminiowych blistrach zawierających 5 lub 10 tabletek, w opakowaniach po 100, 500, 1000, 2000, 2500, 5000 lub 10000 dawek szczepionki.

Nowe technologie w produkcji szczepionek
Wspomniano również o postępach w dziedzinie produkcji szczepionek, w tym o technologii odwrotnej genetyki. Amerykańscy naukowcy opracowali nową szczepionkę z fragmentów wirusa, który jest podobny do dzikiego typu NDV krążącego w środowisku. Nowa szczepionka nie tylko obniża śmiertelność i ostrość objawów u drobiu, ale również zmniejsza liczbę wirulentnego wirusa rozsiewanego przez zaszczepione ptaki.
Wirus NDV jest ważnym patogenem wywołującym rzekomy pomór drobiu (chorobę Newcastle) u ponad 250 gatunków ptaków, atakując głównie układ oddechowy, przewód pokarmowy, a czasem układ nerwowy. Najbardziej zjadliwe formy wirusa mogą prowadzić do śmiertelności przekraczającej 90 proc.
Przedstawiono również przegląd innych szczepionek dostępnych na rynku, przeznaczonych do zwalczania różnorodnych chorób drobiu, takich jak zakaźne zapalenie mózgu i rdzenia kręgowego, ospa, anemia zakaźna, zakażenia E. coli, syndrom spadku nieśności, choroba Gumboro, zakaźne zapalenie oskrzeli, zakaźne zapalenie krtani i tchawicy, zakażenia Mycoplasma gallisepticum, zakaźne zapalenie nosa i tchawicy indyków (TRT), zakażenia reowirusami, czy zakażenia Salmonella.
tags: #szczepionka #podawana #przez #opryskiwacz #indyki