W latach 50. XX wieku polskie rolnictwo, sadownictwo oraz ogrodnictwo stanęły przed wyzwaniem braku nowoczesnych, lekkich maszyn pociągowych. W odpowiedzi na rosnące zapotrzebowanie, w 1957 roku rozpoczęto prace projektowe nad małymi ciągnikami. Za projektowanie odpowiadały dwa ośrodki: Biuro Konstrukcyjne Przemysłu Maszynowego Leśnictwa we Wrocławiu, które opracowało model Dzik, oraz Zakłady Mechaniczne Ursus, gdzie powstał model Ursus C-308.
Geneza i rozwój konstrukcji
Pierwszy prototyp Ursusa C-308 został skonstruowany 11 października 1957 roku, a produkcję seryjną uruchomiono w 1958 roku. W tamtym czasie Ursus przechodził proces modernizacji, przechodząc z modelu C-45 na C-325, co pozwoliło na wykorzystanie wolnych mocy przerobowych do produkcji nowego miniciągnika.
Ursus C-308 był przeznaczony do pracy w ogrodnictwie, sadownictwie, szkółkach leśnych oraz niewielkich indywidualnych gospodarstwach rolnych. W założeniu konstruktorów miał on zastąpić pracę konia, oferując uniwersalność w zadaniach takich jak koszenie trawy, transport czy odśnieżanie.
Dane techniczne jednostki napędowej
Do napędu ciągnika przewidziano 1-cylindrowy silnik o zapłonie iskrowym typu S261C o pojemności skokowej 372 cm³, skonstruowany przez inż. Fryderyka Bluemke. Jednostka ta charakteryzowała się następującymi parametrami:
- Moc maksymalna: 5,9 kW (8 KM)
- Chłodzenie: powietrzem
- Konstrukcja: dwusuwowa
Uniwersalność i osprzęt
Ciągnik wyróżniał się wysoką funkcjonalnością dzięki możliwości współpracy z szerokim wachlarzem narzędzi doczepianych. Podstawowy zestaw obejmował:
- Pługi (obracany i zwykły) oraz bronę zębową i talerzową
- Glebogryzarkę, kultywator oraz wyorywacz do buraków
- Siewnik zbożowy, kosiarkę boczną i przystawkę pasową
- Dwukołową przyczepkę ogumioną o ładowności 750 kg
Ciągnik był wyposażony w przedni i tylny wałek odbioru mocy oraz koło pasowe o średnicy 200 mm. Dodatkowym atutem była możliwość regulacji rozstawu przednich kół napędowych w zakresie od 640 do 940 mm.
Wersja trójkołowa i projekty specjalne
Oprócz standardowej wersji jednoosiowej, powstał rzadki wariant trójkołowy. Był to projekt bazujący na podzespołach skutera WFM Osa (przednie koło) oraz samochodu FSO Warszawa (układ kierowniczy). Pojazd ten był przeznaczony głównie do transportu wewnątrzzakładowego i przesuwania platform z ładunkami. Według dostępnych źródeł, powstały prawdopodobnie tylko 3 egzemplarze tego typu.
Zakończenie produkcji
Mimo swojej użyteczności i nowoczesnej jak na tamte czasy konstrukcji, Ursus C-308 okazał się kosztowny w produkcji. Precyzyjnie wykonana, zaokrąglona maska oraz skomplikowany mechanizm skrzyni biegów wpłynęły na decyzję o zakończeniu wytwarzania maszyny. Produkcję zamknięto w 1963 roku, po wyprodukowaniu łącznie 4100 egzemplarzy.
tags: #ursus #c #308 #ciagnik #jednoosiowy