Wytwórnia Urządzeń Komunalnych WUKO
Przedsiębiorstwo WUKO, zlokalizowane przy ul. Okopowej 70/106, powstało w Łodzi w okresie powojennym. Przez wiele lat, aż do 1999 roku, funkcjonowało jako przedsiębiorstwo państwowe. WUKO specjalizowało się w produkcji szerokiej gamy pojazdów i sprzętu przeznaczonego do utrzymania infrastruktury komunalnej i drogowej.
Produkty Wytwórni Urządzeń Komunalnych WUKO
Asortyment produkcji obejmował:
- Pojazdy do asenizacji, czyli wywozu szamba.
- Urządzenia do oczyszczania instalacji kanalizacyjnych, w tym WUKO typ SCK-1 do czyszczenia kanałów i wpustów ulicznych.
- Piaskarki, solarki i odśnieżarki.
- Pługi do usuwania śniegu.
- Sprzęt do pielęgnacji terenów zielonych, taki jak kosiarki do trawników i glebogryzarki.
- Samochody o specjalistycznym przeznaczeniu.
W 1997 roku przedsiębiorstwo zostało przekształcone w spółkę pracowniczą, która w 1999 roku zakończyła swoją działalność w dotychczasowej formie.
Metoda WUKO - Hydrodynamiczne Udrażnianie Rur
Określenie „Metoda WUKO” odnosi się do technologii udrażniania rur przy użyciu wody pod bardzo wysokim ciśnieniem, które może sięgać nawet 200 bar. Metoda ta została opracowana przez firmę WUKO i z czasem zyskała ogólnopolskie uznanie, stając się synonimem wodnego udrożnienia kanalizacji i odpływów (stąd skrót WUKO).
Zasada Działania Metody WUKO
W metodzie WUKO wykorzystuje się specjalistyczne dysze, których końcówki są dobierane w zależności od rodzaju i charakteru zatoru w instalacji wodno-kanalizacyjnej. Do czyszczenia rur stosuje się wyłącznie wodę, która pod bardzo wysokim ciśnieniem jest wyprowadzana za pomocą długiego przewodu zakończonego dyszą lub głowicą. Jest to metoda w pełni przyjazna dla środowiska, ponieważ nie wykorzystuje się w niej żadnych środków chemicznych.
Metoda ta jest również określana jako hydrodynamiczne czyszczenie rur kanalizacyjnych.
Wirtualna Huta Stąporków
Projekt „Wirtualna Huta Stąporków” jest inicjatywą Mateusza Zawady, regionalisty i autora projektu „Miasto Stąporków - nasza historia”. Celem projektu jest rekonstrukcja historycznego zakładu w programie graficznym do projektowania 3D. Kompleks Huty Stąporków, który niegdyś obejmował kilkanaście budynków, dziś zachował jedynie trzy. Projekt cyfrowej rekonstrukcji jest obecnie gotowy w 75 procentach.
Cele i Prezentacja Projektu
Autor projektu stawia na wierność historyczną, dążąc do jak najrzetelniejszego odzwierciedlenia wyglądu zakładu, a nie jego subiektywnej wizji. W tym celu stale poszukuje archiwalnych fotografii przedstawiających budynki huty. Projekt będzie prezentowany w formie filmu wideo, umożliwiającego wirtualny spacer po zrekonstruowanym obiekcie. Istnieją również plany zaproszenia mieszkańców do rzeczywistego spaceru po terenie dawnego kompleksu.
Wszystkie zakłady historycznej huty były zlokalizowane nad rzeką Czarną Konecką, która stanowiła źródło energii dla maszynerii, w tym urządzeń do odlewania i wypalania w piecach.
Historia Huty Stąporków
Huta Stąporków została założona w 1738 roku. Decyzję o jej budowie podjął kanclerz Jan Małachowski, który zlecił wzniesienie wielkiego pieca do wytopu żelaza i sprowadził mistrza z Saksonii do zarządzania zakładem. Huta stała się kluczowym centrum przemysłowym regionu, składającym się z wielkiego pieca, fryszerek oraz innych zakładów zlokalizowanych nad rzeką.
W XIX wieku przeprowadzono dalszą rozbudowę i modernizację huty. W 1879 roku hrabia Tarnowski zainicjował budowę drugiego wielkiego pieca, wprowadził maszynę parową oraz doprowadził do zakładu bocznicę kolejową. W późniejszym okresie Huta Stąporków produkowała również grzejniki centralnego ogrzewania oraz rury wodociągowe i kanalizacyjne, które trafiały na rynki zagraniczne, w tym do Rosji i na Sybery.