Żurawie samojezdne: Budowa, Obsługa i Wymogi Kwalifikacyjne UDT

Prawidłowa obsługa sprzętów budowlanych jest priorytetem w trakcie wszelkich działań, w których biorą one udział. Żurawie samojezdne i ładunki, jakie są nimi przenoszone, zazwyczaj charakteryzują się dużym tonażem. Ze względu na ich gabaryty i wagę stanowią czasem groźne narzędzia. W jaki sposób osoby obsługujące dźwigi budowlane mogą przyczynić się do zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa w czasie robót? Jak wygląda sama praca operatora żurawia samojezdnego? Te tematy przybliżamy w tym artykule.

Wprowadzenie do żurawi samojezdnych

Czym jest żuraw samojezdny?

Żuraw samojezdny, potocznie nazywany również żurawiem samochodowym, to urządzenie bardzo użyteczne podczas wielu prac o charakterze montażowym i budowlanym. Z definicji dźwig samojezdny jest rodzajem sprzętu do podnoszenia, umieszczanym na podwoziach samochodów ciężarowych lub na specjalnych podwoziach samobieżnych. Wyróżnia się charakterystyczną budową i czerpie napęd z jednego lub dwóch silników, z których jeden służy wyłącznie do napędu jazdy. Żuraw samojezdny składa się z wciągarek i wychylnego wysięgnika osadzonego na obrotowym pomoście (kolumnie), co zapewnia podnoszenie i opuszczanie ciężaru oraz jego przemieszczanie przez obrót pomostu i zmianę wysięgu. Maszyna może pracować w dwóch trybach: transportowym i dźwigowym.

Budowa i kluczowe elementy

Dźwig samojezdny to imponująca maszyna, która odgrywa kluczową rolę w wielu dziedzinach przemysłu i budownictwa. To potężne urządzenie umożliwia podnoszenie ciężkich ładunków na znaczne wysokości, co przekłada się na efektywne i bezpieczne wykonywanie różnorodnych zadań. Budowa dźwigu samojezdnego jest złożonym procesem, który wymaga precyzyjnego projektowania i produkcji komponentów, a jego konstrukcja musi spełniać rygorystyczne standardy bezpieczeństwa i przepisy budowlane.

• Podwozie: Solidna podstawa dla pozostałych elementów, często jest to podwozie samochodu ciężarowego z napędem wielokołowym.
• Wysięgnik: Główna konstrukcja nośna dźwigu, podnosząca ładunek na wysokość, wykonuje ruchy pionowe lub poziome, a także w obu kierunkach.
• Kabina operatora: Miejsce, gdzie operator steruje dźwigiem i kontroluje maszynę.
• Mechanizmy podnoszenia: Odpowiedzialne za podnoszenie i opuszczanie ładunków, zazwyczaj składają się z silników, lin, wciągów i przekładni.
• Systemy stabilizacyjne: Dźwigi samojezdne muszą być stabilne, aby uniknąć wypadków; w trybie pracy dźwigowej podwozie jest unoszone przez wysuwane podpory (łapy).
• Silniki i układy napędowe: Zapewniają wystarczającą moc do podnoszenia ciężkich ładunków i przemieszczania się.
• Kontrola bezpieczeństwa: Bezpieczeństwo jest priorytetem w budowie i obsłudze dźwigu samojezdnego.
• Zasilanie: Zazwyczaj silnikami spalinowymi lub elektrycznymi, w zależności od potrzeb i warunków pracy.

Zastosowanie żurawi samojezdnych

Żurawie samojezdne mają bardzo szerokie zastosowanie. Zazwyczaj wykorzystuje się je na placach budowy, ułatwiając prace związane z montażem przy dużych obiektach przemysłowych, np. halach stalowych, hangarach czy magazynach. Ważnym sposobem wykorzystania żurawi samojezdnych jest ponadto używanie ich w trybie transportowym. Świetnie sprawdzają się podczas prac o charakterze przeładunkowym, dlatego stosuje się je w zakładach pracy skoncentrowanych na przeładunku, w portach, na składowiskach oraz w bazach transportowych. Ponadto, żuraw samojezdny sprawdza się nawet w niekorzystnych warunkach, np. wtedy, gdy dostęp do danego miejsca jest utrudniony. Sprzęt wyróżnia się dużą mobilnością, umożliwiając poruszanie się nie tylko na terenie placu budowy, lecz także po drogach publicznych. Dzięki temu służy również do usuwania niebezpiecznych, starych gałęzi, montażu dachów, budowy altan czy szklarni, a także do naprawy oświetlenia ulicznego.

Rodzaje i parametry techniczne

Klasyfikacja żurawi samojezdnych

Możemy wyróżnić kilka typów żurawi samojezdnych, których kwalifikacji dokonuje się poprzez określenie rodzaju podwozia lub napędu sprzętu.

Ze względu na rodzaj podwozia

• żurawie samochodowe
• żurawie gąsienicowe
• żurawie jezdniowo-terenowe
• żurawie terenowe kołowe

Ze względu na rodzaj napędu

• spalinowo-mechaniczny
• spalinowo-elektryczny
• spalinowo-hydrauliczny

Rozumienie tabliczek znamionowych i oznaczeń

Codzienna kontrola techniczna żurawia zaczyna się od tabliczki znamionowej. Numer nadany przez Urząd Dozoru Technicznego (UDT) powinien być widoczny na urządzeniu. Podczas egzaminu inspektor może poprosić o wskazanie obciążenia dla różnych konfiguracji wysięgnika. Lampki na panelu sterującym informują o działaniu ograniczników udźwigu, krańcówek oraz innych kluczowych funkcji. Zrozumienie symboli i znaków, jak również umiejętność prawidłowego odczytywania wykresów udźwigu, jest niezbędnym czynnikiem pozwalającym na pomyślne zdanie egzaminu UDT na obsługę dźwigu samojezdnego już przy pierwszym podejściu.

Najważniejsze parametry techniczne

Wybierając czy wynajmując żuraw, warto dokładnie sprawdzić parametry danego modelu. Do najważniejszych należą:

Udźwig żurawia [t, kg]

Maksymalna wartość obciążenia, dla której zaprojektowano urządzenie, i dla której producent zapewnia prawidłową jego pracę. Dla żurawi maksymalny udźwig jest przyjmowany dla najmniejszej dopuszczalnej długości wysięgnika lub wysięgu. Do udźwigu nie wlicza się masy zblocza dolnego, haka - czyli ogólnie urządzeń niezdejmowalnych. Ważne jest, aby pamiętać, że udźwig żurawia należy zmniejszyć o masę osprzętu (jak np. chwytak, trawersa itp.). Moment udźwigu należy rozumieć jako ciężar danego ładunku zawieszony na danym wysięgu żurawia.

Wysięg [m]

Odległość pozioma od osi obrotu części obrotowej żurawia do pionowej osi urządzenia ładunkowego (np. haka).

Wysokość podnoszenia [m]

Odległość pionowa od osi ustawienia żurawia do powierzchni oporowej urządzenia ładunkowego, które znajduje się w górnym położeniu roboczym. Należy pamiętać, że wysokość podnoszenia należy zmniejszyć o wysokość ładunku oraz długość ewentualnego zawiesia, na którym ładunek jest zawieszony.

Głębokość opuszczania [m]

Odległość pionowa od poziomu ustawienia żurawia do urządzenia ładunkowego znajdującego się w maksymalnym dolnym położeniu. Głębokość tę można powiększyć o wysokość ładunku i długość zawiesi.

Kąt obrotu [stopnie]

Żuraw samochodowy posiada z reguły możliwość pełnego obrotu wysięgnika, lecz jest ona ograniczona, kiedy na wysięgniku znajduje się ładunek (nie wolno przenosić ładunku nad kabiną samochodu).

Prędkości ruchów roboczych

Obejmują prędkość podnoszenia/opuszczania [m/min], obrotu [1/m] i teleskopowania [m/min]. Prędkość jazdy żurawia samochodowego wyraża się w km/h.

Zdolność pokonywania wzniesień [stopnie]

Największe dopuszczalne pochylenie podłoża, które może być pokonane przez żuraw przy stałej prędkości jazdy transportowej. Najczęściej są to wartości średnio 24 - 26 stopni.

Masa żurawia [t]

Masa własna żurawia z przeciwwagą i wysięgnikiem podstawowym, bez paliwa, z olejem hydraulicznym i minimalnym roboczym napełnieniem płynami chłodzącymi i smarującymi.

Kwalifikacje i egzamin UDT dla operatorów żurawi samojezdnych

Wymagane uprawnienia i przygotowanie do egzaminu

Aby móc wykonywać działania na żurawiu samojezdnym, potrzebne są odpowiednie uprawnienia, wydawane przez Urząd Dozoru Technicznego (UDT). By otrzymać zaświadczenie, trzeba zdać egzamin z wiedzy teoretycznej i praktycznej. Przygotowanie do egzaminu UDT wymaga znajomości oznaczeń, piktogramów i praktycznych elementów sterowania. Jeśli praca na żurawiu samojezdnym obejmuje też dojazd do klienta, konieczne jest prawo jazdy kategorii C - to właśnie na takich samochodach montowane są te urządzenia, choć do samej obsługi maszyny prawo jazdy kat. C nie jest wymagane.

Proces uzyskiwania uprawnień

Aby obsługiwać żurawie samojezdne, należy odznaczać się specjalnymi kwalifikacjami i uprawnieniami UDT. Można je uzyskać po ukończeniu kursu na żurawie kategorii II Ż. Kurs na żurawie kategorii II trwa zazwyczaj 40 godzin i kończy się egzaminem państwowym. Aby przystąpić do szkolenia, trzeba być osobą pełnoletnią, legitymować się ukończeniem przynajmniej szkoły podstawowej oraz uzyskać zaświadczenie od lekarza, które stwierdza brak przeciwwskazań do prowadzenia żurawia samojezdnego. Zgodnie z programem szkolenia, na kursie omawiane są zagadnienia takie jak:

• Wiadomości o dozorze technicznym i wymagania kwalifikacyjne
• Informacje o udźwigu (prawidłowe odczytywanie wykresów)
• Pojęcie stateczności urządzenia
• Budowa żurawi samojezdnych
• Rodzaje zabezpieczeń
• Wyposażenie elektryczne, mechaniczne, hydrauliczne, pneumatyczne
• Obsługa żurawi samojezdnych
• Obsługa zawiesi i współpraca z hakowymi
• Warunki bezpiecznej pracy
• Przepisy BHP związane z obsługą oraz niebezpieczne uszkodzenie
• Praktyka

Przebieg egzaminu UDT

Termin egzaminu jest wyznaczany maksymalnie do 30 dni roboczych od dnia złożenia kompletnego wniosku. Egzamin przeprowadza komisja kwalifikacyjna w niemniej, jak dwuosobowym składzie. Składa się on z części teoretycznej i praktycznej. Część teoretyczna przeprowadzana jest w formie pisemnej. Aby ją zaliczyć, należy odpowiedzieć poprawnie na 11 z 15 pytań, czyli uzyskać ponad 70 procent pozytywnych odpowiedzi. Pozytywne zaliczenie części teoretycznej jest warunkiem przystąpienia do części praktycznej na urządzeniu. Po pozytywnym wyniku egzaminu z obu części Urząd Dozoru Technicznego wydaje odpowiednie zaświadczenie kwalifikacyjne uprawniające do obsługi danego typu żurawia, które ważne jest od 5 do 10 lat, w zależności od rodzaju żurawia.

Ważność i przedłużanie zaświadczeń kwalifikacyjnych

Zmiany w prawodawstwie

Do wejścia w życie Rozporządzenia Ministerstwa Przedsiębiorczości i Technologii wszystkie zaświadczenia kwalifikacyjne operatorów żurawi przestają być bezterminowe. Ich okres ważności liczy się jako 5 lat od dnia opublikowania rozporządzenia, czyli od 1 stycznia 2019 roku. Warunkami przedłużenia uprawnień jest czynne wykonywanie zawodu, określone w ustawie jako minimum 3 lata w ostatnich 5 latach. Jest to rewolucyjna zmiana w prawodawstwie, do której zarówno pracownicy, jak i pracodawcy muszą się odpowiednio przygotować.

Procedura przedłużania

Przedłużaniu okresu ważności podlegają zaświadczenia kwalifikacyjne z zakresu obsługi oraz konserwacji urządzeń technicznych. Urząd Dozoru Technicznego przedłuża okres ważności zaświadczeń wydanych przez UDT na podstawie aktualnych ustaw i rozporządzeń. Zgodnie z nimi, wszystkie zaświadczenia wydane przez UDT na podstawie postępowań wszczętych przed dniem 1 czerwca 2019 r. stracą ważność w dniu 1 stycznia 2024 r., a te wydane po tej dacie tracą ważność zgodnie z datą na zaświadczeniu.

W celu przedłużenia zaświadczenia kwalifikacyjnego należy złożyć wniosek o jego przedłużenie nie później niż do 3 miesięcy przed dniem upływu okresu ważności zaświadczenia. Wniosek może złożyć tylko osoba, na którą wydane jest zaświadczenie, i tylko do jednostki dozoru technicznego (UDT, TDT, WDT), która je wydała. Składając wniosek, wnioskodawca oświadcza, że wykonywał czynności w zakresie określonym w zaświadczeniu kwalifikacyjnym przez co najmniej 3 lata w okresie ostatnich 5 lat ważności zaświadczenia. Wnioskodawca oświadcza również, że jest świadom odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Wniosek można złożyć w formie elektronicznej poprzez portal eUDT (wymaga profilu zaufanego lub podpisu kwalifikowanego) lub tradycyjnie, pobierając formularz ze strony UDT.

Należy pamiętać, że w przypadku złożenia wniosku o przedłużenie okresu ważności zaświadczenia kwalifikacyjnego po terminie 3 miesięcy przed dniem upływu jego ważności, zaświadczenie nie zostanie przedłużone.

Zasady wyboru zakresu

Składając wniosek, należy wybrać „rodzaj urządzenia technicznego” zgodnie z klasyfikacją określoną w załączniku nr 3 do rozporządzenia. W przypadku zaświadczeń ważnych do 1 stycznia 2024 r. (nieposiadających daty ważności na dokumencie) jeden wniosek odpowiada jednemu rodzajowi urządzenia. W przypadku przedłużenia okresu ważności zaświadczenia posiadającego w swoim zakresie dwa lub więcej rodzajów urządzeń, osoba zainteresowana może złożyć wniosek o przedłużenie okresu ważności dla każdego rodzaju urządzenia oddzielnie. Dla zaświadczeń posiadających datę ważności, należy wybrać zakres zgodny z posiadanym dokumentem.

Ważność przedłużonych zaświadczeń

Okres, na jaki będą przedłużane uprawnienia, jest zależny od rodzaju i zakresu kwalifikacji, a także od stopnia trudności obsługi i stopnia zagrożenia. Okres ważności przedłużonego zaświadczenia liczony jest od daty upływu okresu ważności posiadanego zaświadczenia. Do czasu, kiedy posiadane zaświadczenie kwalifikacyjne nie straci ważności, osoba posiadająca przedłużone zaświadczenie nie będzie mogła się nim posługiwać.

Weryfikacja wniosku

Właściwy Oddział UDT rozpatrzy wniosek bez zbędnej zwłoki. Wnioski niekompletne nie będą rozpatrywane. W przypadku stwierdzenia niezgodności danych na wniosku, wnioskodawca jest powiadamiany o konieczności dokonania niezbędnych uzupełnień w terminie do 7 dni. Jeżeli klient nie uzupełni wniosku w terminie 7 dni, postępowanie uznawane jest za zakończone, o czym zostaje poinformowany.

Bezpieczeństwo i obowiązki podczas obsługi żurawia samojezdnego

Specyfika pracy operatora żurawia

Aby pracować w zawodzie operatora żurawia samojezdnego, trzeba mieć kilka ważnych umiejętności. Operator jest odpowiedzialny za bezpieczeństwo transportowanego ładunku. Praca ta często obciąża psychicznie i fizycznie ze względu na konieczność stałej koncentracji na miejscu robót i specyficznych warunków. Osoba na takim stanowisku musi sobie radzić ze stresem, hałasem i ryzykiem wypadków, które choć coraz rzadziej, to jeszcze zdarzają się na budowach. Zawód operatora żurawia samojezdnego jest zaliczany do szczególnie niebezpiecznych zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. Wymienia ono prace związane z obsługą żurawi, dźwigów i innych urządzeń transportu bliskiego jako szczególnie niebezpieczne.

Znaczenie prawidłowego rozstawienia dźwigu

W kontekście działań na dźwigu kołowym godna uwagi jest jego gotowość do wykonania realizacji. Na każdym etapie pracy operator żurawia samojezdnego musi być wyjątkowo czujny. Nawet sam moment i sposób rozłożenia maszyny może przyczynić się do potencjalnie groźnych sytuacji. Rozstawić sprzęt trzeba w sposób adekwatny do trybu pracy i tonażu ładunku. Zarówno podczas działań w systemie dźwigowym, jak i transportowym, należy wcześniej sprawdzić grunt. Powinien on być utwardzony. W trakcie prac w obu trybach, dźwig samochodowy musi być odpowiednio przygotowany i rozstawiony. Jego podwozie jest wtedy unoszone przez wysuwane podpory, które wpływają na stabilność żurawia kołowego. W sytuacji, gdy zostaną one błędnie rozłożone, konsekwencją może być utrata równowagi przy podnoszeniu ładunku i przewrócenie się maszyny. Podczas poruszania się żurawiem z podwieszonym do haka elementem (tryb transportowy) podpory są podnoszone. Aby bezpiecznie przeprowadzić taki transport nosiwa, należy dokładnie sprawdzić teren (drogę), który musi być całkowicie płaski. Tylko wtedy możliwe jest bezpieczne przewiezienie ładunku.

Kluczowe obowiązki operatora żurawia samojezdnego

Odpowiedzialność za działania taką maszyną jest rozłożona na kilka osób. Realizacje wykonywane z udziałem żurawia samojezdnego wymagają obecności minimum trzech osób: operatora sprzętu, hakowego i sygnalisty. Oto 12 najważniejszych czynników, na jakie operator dźwigu musi być wyczulony w trakcie działań w celu bezpiecznego ich przebiegu:

1. Posiadanie certyfikatu potwierdzającego uprawnienia do pracy żurawiem samochodowym oraz aktualnych badań lekarskich.
2. Sprawdzenie stanu dźwigu samojezdnego, na którym będzie działać. Upewnienie się, że maszyna posiada ważną decyzję zezwalającą na jej eksploatację, wydaną przez UDT oraz aktualny przegląd konserwacyjny.
3. Znajomość instrukcji żurawia kołowego, którym będzie kierować.
4. Kontrola stanu dźwigu przed jego uruchomieniem pod kątem układów mechanicznych, elektrycznych, strukturalnych lub hydraulicznych. Jest to między innymi sprawdzenie stanu opon, poziomu olejów, zbiornika powietrza i akumulatora, hamulców, kierunkowskazów i klaksonu oraz wszystkich elementów sterujących, rozruchu silnika i zawieszenia, systemu bezpieczeństwa, żurawia pod kątem widocznych usterek.
5. Sprawdzenie stanu gruntu i podłoża, na którym będzie stać żuraw samojezdny. Pogoda w znaczącym stopniu oddziałuje na warunki gruntowe, a te mają wpływ bezpośrednio na efektywność pracy, możliwości i bezpieczeństwo robót.
6. Zapewnienie sobie dobrej widoczności miejsca wykonywanych działań. Przede wszystkim pod kątem możliwości bycia w ciągłym kontakcie wzrokowym (lub w kontakcie telefonicznym) z osobą sygnalizującą.
7. Sprawdzenie wygrodzenia terenu pracy żurawia. Czy jest ono wyznaczone, jeśli tak, to czy poprawnie i czy faktycznie informuje osoby postronne o trwających, potencjalnie groźnych dla nich działaniach.
8. Dostosowanie rozstawienia maszyny pod tonaż ładunku. Upewnienie się, że waga przenoszonego elementu mieści się w granicy udźwigu żurawia samojezdnego.
9. Używanie wcześniej ustalonych sygnałów ostrzegawczych przed i podczas wykonywania wszelkich ruchów. Reszta pracowników również powinna być z nimi zaznajomiona.
10. Kontrola otoczenia pod kątem odległości od linii energetycznych, innych obecnych urządzeń lub konstrukcji (zgodnie z przepisami BHP).
11. Upewnienie się, że w trakcie przenoszenia ładunku wszystkie osoby znajdują się w odpowiedniej odległości. Zabronione jest przenoszenie jakichkolwiek elementów nad osobami.
12. Wrażliwość na wszelkie szczegóły podczas przenoszenia nosiwa. Jeśli operator żurawia samojezdnego ma jakiekolwiek wątpliwości w prawidłowości zawieszonego ładunku, powinien momentalnie wstrzymać działania, opuścić go i ponownie ocenić sytuację.

Inne role i obowiązki na placu budowy

Podczas prac transportowych żurawiem samojezdnym uczestniczą co najmniej 3 osoby: operator sprzętu, hakowy i sygnalista. Oprócz operatora żurawia samojezdnego na miejscu są jeszcze inne osoby, których obowiązki są kluczowe dla bezpieczeństwa i efektywności pracy.

Kierownik budowy

To na nim spoczywają formalne wymogi związane z przygotowaniem miejsca prac i przestrzeganiem na nich zasad BHP. Co prawda operator dźwigu kołowego może odmówić wykonania działań, jeśli teren wyda mu się np. podejrzany (zbyt grząski), ale to właśnie rolą kierownika budowy jest jego odpowiednie przygotowanie przed wjazdem ciężkiego sprzętu.

Hakowy

Jest odpowiedzialny za poprawne podpięcia ładunku pod zawiesia żurawia samojezdnego. Hakowy zajmuje się odpowiednim podpięciem elementu, podczas gdy operator tylko podaje zawiesia zamontowane na haku nad ładunek.

Sygnalista

Osoba, której rolą jest odpowiednia komunikacja. Scala ona wszystkich pozostałych. Operator maszyny, będąc w kabinie sterowania, często ma ograniczoną widoczność na ładunek. Dlatego właśnie jest potrzebna osoba, która przekaże odpowiednie sygnały (komunikaty), aby prace mogły odbyć się bezpiecznie. Jeszcze przed rozpoczęciem prac ustalany jest sposób porozumiewania się. Ważne, aby polecenia wydawała tylko jedna osoba. Dzięki temu unika się błędów wynikających z różnych komunikatów. Istotne jest również, aby sygnalista był cały czas w zasięgu wzroku operatora żurawia samojezdnego. Przekazywane znaki są z góry ustalone przez polskie prawo.

Zabezpieczenie przed wypadkami na budowie jest zawsze stawiane na pierwszym miejscu. Dzięki wspólnej pracy operatora, hakowego i sygnalisty minimalizuje się groźne sytuacje.

Znaczenie przestrzegania zasad bezpieczeństwa: Studium przypadku

W pewną sobotę, podczas przenoszenia elementów konstrukcyjnych domu, operator Daniel ustawił żuraw samojezdny na płaskim i utwardzonym miejscu, rozłożył maszynę pod przenoszony tonaż, z pełnymi podporami i założoną przeciwwagą. Wszystko przebiegało zgodnie z planem, Hakowy podpinał ładunki, sygnalista dawał znaki, a Daniel podnosił i przenosił elementy o wadze do 1 tony. Pod koniec pracy Hakowy zasugerował podniesienie "na oko" półtorej tony ciężkiej ścianki, w całości, bez rozkładania. Daniel sprawdził parametry i uznał, że ma zapas do dwóch ton. Po rozpoczęciu podnoszenia, kabina dźwigu zaczęła piszczeć, sygnalizując alarm przeciążenia. Daniel natychmiast zatrzymał operację, stwierdzając, że na haku ma dwie tony, a ściana nadal leży, co wskazywało na błędny pomiar. Szybka narada z taśmą mierniczą i kalkulatorem wykazała, że ściana ważyła prawie pięć ton. Konieczne było jej rozmontowanie na trzy części. Dalszy transport przebiegał już płynnie i bezpiecznie. Wniosek pozostał jeden: należy bezwzględnie wykluczyć szacowanie "na oko", gdy w grę wchodzi bezpieczeństwo.

Aspekty ekonomiczne: Wynajem czy zakup żurawia samojezdnego?

Przedsiębiorcy, zwłaszcza często korzystający z urządzeń podnośnikowych, zastanawiają się nad tym, która opcja jest dla nich najkorzystniejsza: zakup czy wynajem dźwigu. Dla większości optymalnym rozwiązaniem jest wynajem tego typu urządzenia. Powód stanowią głównie wysokie koszty zakupu, a także utrzymania dźwigu. Do tego należy wziąć pod uwagę wyśrubowane wymogi w zakresie utrzymania i eksploatacji żurawia samojezdnego. Do jego konserwacji niezbędne są między innymi specjalne uprawnienia poświadczone przez UDT. Należy doliczyć także koszty związane z przechowywaniem pojazdu w odpowiednim miejscu. Pomimo tego, że żurawie należą do urządzeń niezwykle uniwersalnych, warto dokładnie sprawdzić parametry danego modelu przed jego wynajmem, a tym bardziej zakupem. Ważne czynniki to maksymalna wartość obciążenia (udźwig), wysięg i moment udźwigu, zapewniające prawidłowe i bezpieczne działanie żurawia.

tags: #zuraw #samojezdny #i #znakowy