Dzięki nowoczesnej stomatologii jesteśmy dziś w stanie uratować zęby, które kiedyś byłyby nie do uratowania. Jeszcze kilkanaście lat temu usunięcie zęba zniszczonego próchnicą było standardową procedurą, jednak obecnie sięga się po nią w ostateczności, gdy wszystkie dostępne rozwiązania zostaną wyczerpane. „Zamiast wyrywać, leczymy” - to złota zasada, którą kieruje się dziś większość stomatologów. Niemniej jednak bywają sytuacje, kiedy ekstrakcji nie da się uniknąć.
Wskazania do usunięcia zęba
Pytanie „kiedy nie da się uratować zęba” pojawia się, gdy ząb jest skrajnie zniszczony lub rokowanie jest złe mimo leczenia. Zawsze warto ratować naturalne uzębienie, jednak w niektórych sytuacjach stomatolog decyduje, że leczenie zachowawcze jest niemożliwe lub nie ma już sensu. Często pacjenci pytają dentystę, kiedy jest za późno na leczenie kanałowe - z reguły wtedy, gdy ząb jest już bardzo zniszczony lub nie da się zagwarantować szczelności odbudowy po leczeniu.
Ekstrakcja zęba jest zabiegiem nieodwracalnym, dlatego powinno się ją wykonywać w ostateczności, gdy inne metody leczenia, np. leczenie kanałowe, nie przynoszą rezultatu. Istnieją również przeciwwskazania do zabiegu, przy czym wyróżniamy tzw. przeciwwskazania względne, dopuszczające usunięcie zęba, pod warunkiem że pacjent zostanie odpowiednio przygotowany do zabiegu.
Przebieg zabiegu ekstrakcji
Zabieg ten polega na wyjęciu zęba z zębodołu poprzez zerwanie więzadeł, które niczym liny mocują go w kości. Wbrew pozorom ekstrakcja zęba nie jest zadaniem prostym i wymaga zastosowania odpowiedniej techniki oraz narzędzi. Stomatolog musi najpierw właściwie chwycić ząb kleszczami ekstrakcyjnymi, a następnie, wykonując odpowiednie ruchy, wyjąć go z zębodołu. Niezwykle ważne jest, aby ząb wyszedł w całości.
Ostatnim etapem ekstrakcji jest dokładne oczyszczenie loży po usuniętym zębie, np. z pozostałych fragmentów kostnych, oraz usunięcie ewentualnych zmian okołowierzchołkowych. W nowoczesnych gabinetach, takich jak NEOS Stomatologia, zabieg jest szybki i odbywa się w znieczuleniu miejscowym, które eliminuje ból całkowicie - pacjent nie odczuwa żadnego dyskomfortu.
Zalecenia po ekstrakcji zęba
Zalecenia po zabiegu i ryzyko powikłań
Bezpośrednio po ekstrakcji na ranę nakładana jest sucha, sterylna gaza, którą pacjent powinien przygryzać. Jednym z najbardziej bolesnych i uciążliwych powikłań po usunięciu zęba jest tzw. suchy zębodół. W miejscu po usuniętym zębie powinien utworzyć się skrzep, który pełni rolę opatrunku chroniącego tkanki przed zakażeniem. Jeśli skrzep się nie wytworzy, wypadnie lub zostanie wypłukany, dochodzi do powikłań.
W złagodzeniu dolegliwości bólowych pomogą kilkuminutowe, zimne okłady (w postaci żelowego kompresu lub mrożonki), stosowane z przerwami przez całą dobę. Ważne jest również, aby nie zwlekać z zażyciem środka przeciwbólowego do momentu, aż zejdzie znieczulenie, gdyż tabletka potrzebuje około 30 minut, aby zacząć działać.
Konsekwencje braku uzupełnienia zęba
Po usunięciu zęba zaleca się jak najszybsze uzupełnienie braku - nie tylko ze względów estetycznych, ale również zdrowotnych:
- Zęby sąsiadujące z luką mogą się rozsuwać i przechylać.
- Braki w uzębieniu sprzyjają powstawaniu wad zgryzu i problemów z wymową.
- Pozostałe zęby są narażone na nadmierne obciążenia, co czyni je słabszymi i bardziej łamliwymi.
- Mogą pojawić się problemy z rozdrabnianiem pokarmu, co skutkuje zaburzeniami układu pokarmowego.